Το SportPortal2014.blogspot.gr σκιαγραφεί το αγωνιστικό πορτραίτο του Φράντζντι Πιερό και παράλληλα "θυμάται" τον προβληματισμό που είχε εκφράσει για τη νέα Α.Ε.Κ. στις 19 Ιουλίου...
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Φράντζντι Πιερό γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1995 στην περιοχή "Καπ-Αϊτιέν" της Αϊτής. Μεγάλωσε στη Μασαχουσέτη των Η.Π.Α. και για αυτόν το λόγο έχει κι αμερικάνικο διαβατήριο. H ενασχόλησή του με το άθλημα ξεκίνησε μέσω των Σίκοουστ Γιουνάιτεντ Φάντομς. Στη συνέχεια έπαιξε για δύο χρόνια κολεγιακό ποδόσφαιρο με το Νόρθιστερν Γιουνιβέρσιτι κι όταν αποφοίτησε, μετακινήθηκε κατά σειρά στους Τσάντικλιρς και στη Ρέντινγκ Γιουνάιτεντ ως δανεικός. Τον Ιανουάριο του 2018 έγινε draft από τους Κολοράντο, ωστόσο αποδεσμεύτηκε άμεσα. Λίγους μήνες αργότερα κατάφερε να βρει μία ευκαιρία στον ευρωπαϊκό χώρο, καθώς συμφώνησε με τη Μουσκρόν. Αν κι ήταν άπειρος, κατάφερε να πραγματοποιήσει "γεμάτη" σεζόν στο Βέλγιο κι ένα χρόνο αργότερα υπέγραψε με τη Γκινγκάμπ της Ligue 2...
Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο στα τέλη της σεζόν 2019-20 τον άφησε εκτός δράσης για αρκετούς μήνες. Μέσα στην ατυχία του στάθηκε... τυχερός, διότι το συγκεκριμένο πρόβλημα προέκυψε κατά τη διάρκεια της παύσης αγωνιστικών υποχρεώσεων εξαιτίας του πρώτου κύματος κορωνοϊού. Επέστρεψε δυνατός κι ολοκλήρωσε με διψήφιο αριθμό τερμάτων τη χρονιά 2021-22 στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας. Ακολούθησε η πώλησή του στη Μακάμπι Χάιφα έναντι 1.600.000 ευρώ. Πραγματοποίησε τρομερές εμφανίσεις από το ξεκίνημα (θυμάστε τα "όργιά" του κόντρα στον Ολυμπιακό) και σε δύο σεζόν "πρόλαβε" να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα κι ένα σούπερ καπ και να αγωνιστεί στους ομίλους του Champions και του Europa League και στα νοκ-άουτ του Conference League (νωρίτερα είχε ουσιαστικά αποκλείσει τον Παναθηναϊκό με επικό διπλό στη Λεωφόρο). Έχει φορέσει 30 φορές τη φανέλα της Εθνικής Αϊτής, έχει σκοράρει 21 φορές και μαζί της έχει συμμετάσχει σε δύο Gold Cups...
Ο νέος επιθετικός της Ένωσης είναι ένας ξεχωριστός χαρακτήρας. Χωρίς καμία αμφιβολία η πνευματική διαχείρισή του "απαιτεί" λεπτούς χειρισμούς, ωστόσο προσωπικά δε φοβάμαι τον Ματίας Αλμέιδα σε τέτοιου είδους... αποστολές. Γενικά αποτελεί μία από τις ευχάριστες παρουσίες εντός των αποδυτηρίων, όμως θα υπάρξουν στιγμές που θα χάσει την ψυχραιμία του και θα προβεί σε συμπεριφορές με αρκετή ένταση. Αν νιώσει εμπιστοσύνη από το περιβάλλον του, τότε θα δώσει το απόλυτο των δυνάμεών του και θα ξεχωρίσει για το πάθος του. Εντός γηπέδου δεν "κρύβεται" και θέλει συνεχώς να παίρνει πρωτοβουλίες. Θα υπάρξουν στιγμές που θα φανεί περισσότερο ατομιστής, αλλά θα έλεγα αν η ομάδα του χρειαστεί από εκείνον να "θυσιαστεί", θα το κάνει...
Ο Πιερό αγωνίζεται μόνο στην κορυφή της επίθεσης. Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί και σε συστήματα με δύο επιθετικούς, οπότε έχει δουλέψει και σε άλλους σχηματισμούς πέραν του 4-4-1-1 που θα συναντήσει στο δικέφαλο. Οι τοποθετήσεις κι η τακτική επάρκειά του έχουν βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, όμως αυτό δε σημαίνει πως πρόκειται για φορ με σταθερή προσήλωση στο ομαδικό πλάνο. Αλλάζει στάση σε συνθήκες που η ομάδα του αντιμετωπίζει δυσκολίες κι έχει μπροστά της έναν κρίσιμο αγώνα. Εκεί γίνεται πιο ομαδικός κι αποκτά μεγαλύτερη αμυντική συνέπεια σε σχέση με όσα κάνει την υπόλοιπη περίοδο. Συνήθως λειτουργεί με το ένστικτο και κατά κύριο λόγο χρησιμοποιεί την ποδοσφαιρική του οξυδέρκειά για τον τρόπο που θα τοποθετηθεί εντός περιοχής...
Και μιας και... πιάσαμε τον τομέα των τοποθετήσεων, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να επισημάνουμε το μεγαλύτερο προσόν του 29χρονου φορ. Επειδή έχετε εικόνα του από τις πρόσφατες αναμετρήσεις της Μακάμπι Χάιφα με τις ελληνικές ομάδες, πιθανότατα δε θα σας εκπλήξω. Αν δεν υπάρξει κάποια τρομερή ανατροπή, ο Πιερό θα είναι μακράν ο πιο δυνατός ποδοσφαιριστής της Super League 1. To μέγεθός του αποτελείται από ένα καταπληκτικό ύψος (1,94μ.) κι από έναν κορμό με έντονη μυϊκή μάζα και σημαντικό όγκο. Μπορεί να μην έχει καταφέρει να εκμεταλλευτεί τα σωματικά του προσόντα σε απόλυτο βαθμό, ούτε έχει μάθει να τα τοποθετεί με την οξυδέρκεια που θα έπρεπε, ωστόσο λίγοι αμυντικοί καταφέρνουν να τα βάλουν μαζί του στο κομμάτι των επαφών. Επίσης, για τα δεδομένα της σωματικής του διάπλασης, δεν είναι αργός. Υπολείπεται σε ευκινησία, όμως για τα κιλά του είναι αρκετά ταχυδυναμικός. Σε φάση transition θα τον δείτε να κινείται γρήγορα στα πλάγια ή στην πλάτη της άμυνας και παρότι δεν είναι Γκαρσία, θα προκαλέσει ρήγματα και με αυτόν τον τρόπο...
Όπως καταλαβαίνετε, το παιχνίδι του στηρίζεται πολύ στη συγκεκριμένη πτυχή του "πακέτου" του. Άλλωστε, δε θα μπορούσε να ισχύει κάτι άλλο, από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε με μία περίπτωση επιθετικού που δε διαθέτει ιδιαίτερη τεχνική κατάρτιση. Σε κλειστούς χώρους και σε μη θέση για εκτέλεση δυσκολεύεται να φανεί αποδοτικός έχοντας τη μπάλα στα πόδια, καθώς η ντρίμπλα του υστερεί τεχνικά κι οι πάσες του δεν είναι σταθερές. Προσπαθεί να κάνει υποδοχή στηριζόμενος στην ισορροπία που έχει προλάβει να αποκτήσει το σώμα του κι όχι τόσο στην ποιότητα των επαφών του. Κινούμενος ανάμεσα σε πολυπρόσωπες άμυνες, δεν είναι ο κατάλληλος φορ για σύνολα που στηρίζουν την ανάπτυξή του στο passing game και λειτουργεί πολύ πιο άνετα σε ανοιχτούς χώρους. Μόνο ένα στοιχείο του μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό σε καταστάσεις έντονης επιθετικότητας. Ποιο είναι αυτό; Οι υποδοχές (και μόνο οι υποδοχές, όχι οι πάσες του), παίζοντας με πλάτη στο τέρμα. Τέτοιου τύπου ενέργειες θα τον δείτε να επιχειρεί ακόμα και σε "ασυνήθιστες" περιστάσεις. Για παράδειγμα, του αρέσει να "παίρνει" μαζί του τον αμυντικό στην πλάτη του και να δημιουργεί μία "1vs1" κατάσταση με εκείνον εντός ή στα όρια της περιοχής, σε διάστημα που η ομάδα του πασάρει τη μπάλα μακριά από τα αντίπαλα καρέ. Ψάχνει συνεχώς τις απομονώσεις που προκαλούνται με τη χρησιμοποίηση του σώματός του, με έναν τρόπο που πολλοί των θεωρούν "παλιομοδίτικο"...
Κοιτάζοντας τους αριθμούς του, εύκολα διαπιστώνει κάποιος ότι πετυχαίνει ικανοποιητικό αριθμό τερμάτων τα τελευταία χρόνια. Σε αυτό το σκέλος χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Καταρχάς, εκμεταλλευόμενος τη δύναμή του, παίρνει καλές τοποθετήσεις στο "κουτί" (ειδικά όταν αποφασίζει να πάει προς το πρώτο δοκάρι) και πάνω από όλα "κυνηγά" με μανία κάθε ευκαιρία που θα του παρουσιαστεί. Δεν αφήνει τίποτα να πέσει... κάτω και για αυτόν το λόγο σκοράρει συχνά από το πουθενά. Θα μεταβιβάσει τη μπάλα αν βρεθεί στα πλάγια (συνήθως κάνει χαμηλά γυρίσματα που δεν είναι κακά) ή υπό συγκεκριμένες συνθήκες στον άξονα, ωστόσο σε γενικές γραμμές πρωτίστως ψάχνει να απειλήσει με τελική τον αντίπαλο τερματοφύλακα από οποιαδήποτε απόσταση κι αν βρίσκεται. Επιπλέον, βρισκόταν σε ένα μία ομάδα που τον είχε καταστήσει ως κύριο στόχο στην επίθεσή της, πλεονέκτημα που αύξανε τον αριθμό των τροφοδοτήσεών του και δύσκολα θα συναντήσει και στην Ένωση...
Συνοπτικά, κυρίως λόγω όλων των παραπάνω πτυχών προέκυψαν οι καλές παραγωγικές χρονιές του κι όχι επειδή διαθέτει τόσο φοβερά τελειώματα. Όπως αναφέραμε παραπάνω, υστερεί σε τεχνική κατάρτιση, οπότε είναι λογικό τα σουτ του να μην είναι πολύ ποιοτικά και να στηρίζονται στη δύναμη. Είναι δεξιοπόδαρος, ενώ έχοντας αυτό το ύψος, είναι λογικό να απειλεί πολύ και με το κεφάλι (αλτικότητα αναζητείται, αλλά είναι ως ένα βαθμό μη απαραίτητη). Σε φάσεις που θα υποδεχθεί τη μπάλα έχοντας πλάτη το τέρμα, θα υπάρξουν στιγμές που θα τη δώσει όμορφα στα πλάγια, όμως τονίζω ξανά ότι δυσκολεύεται να συνεργαστεί καλά με τους συμπαίκτες του σε κλειστούς χώρους. Σε καθεστώς αντεπίθεσης τα πηγαίνει καλύτερα, καθώς εκτός των άλλων είναι ικανός να αναπτύξει ατομικές ενέργειες αρκετών μέτρων χωρίς να χάσει μεγάλο μέρος της ταχύτητάς του...
Στο ξεκίνημα της ανάλυσής μας τονίσαμε, ότι η αμυντική συνεισφορά του επηρεάζεται από το πόσο σημαντικός νιώθει στο περιβάλλον του κι από το χαρακτήρα της αναμέτρησης που συμμετέχει. Αν καταλάβει πως έχει κομβικό ρόλο στα πλάνα του προπονητή του ή αν η ομάδα του αντιμετωπίζει δυσκολίες, τότε θα πιέσει πολύ παραπάνω σε σύγκριση με άλλες φορές. Είναι μαχητικός κι αν αποφασίσει να μαρκάρει, να είστε σίγουροι ότι θα το κάνει με έντονη επιθετικότητα και σκληράδα. Κινείται πολύ περισσότερο από όσο νομίζουν κάποιοι και καταγράφει αρκετά χιλιόμετρα. Δεν είναι το απόλυτο παράδειγμα φορ με ικανότητα στο pressing, όμως ανά διαστήματα θα προσφέρει και σε αυτό το κομμάτι. Ήταν βασικό στέλεχος της Μακάμπι Χάιφα στις πρώτες αγωνιστικές υποχρεώσεις της τη φετινή σεζόν, άρα καταλαβαίνετε ότι βρίσκεται σε καλή σωματική κατάσταση. Μετά το σοβαρό τραυματισμό του 2020 δεν έχει αντιμετωπίσει ξανά σημαντικά προβλήματα. Θεωρώ, ότι οι αντοχές του θα είναι "ΟΚ" για το ρυθμό του ελληνικού πρωταθλήματος...
Ο Πιερό δε βρίσκεται στο επίπεδο του Γκαρσία ή άλλων παικτών που ήταν μεταγραφικοί στόχοι τους τελευταίους μήνες. Η είδηση της απόκτησής του ήταν λογικό να προκαλέσει ένα είδος "μουδιάσματος" στους οπαδούς, καθώς οι περισσότεροι περίμεναν την έλευση ενός πιο "φανταχτερού" ονόματος. Προσωπικά, δε συμμερίζομαι το συγκεκριμένο κλίμα. Ο άσος από την Αϊτή προέρχεται από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του, αγωνιζόμενος σε μία ομάδα που τα προηγούμενα χρόνια βρέθηκε -τουλάχιστον- στο ίδιο επίπεδο με τις κορυφαίους συλλόγους της χώρας μας. Κατέκτησε τίτλους και πρωταγωνίστησε σε ευρωπαϊκές αναμετρήσεις με τη φανέλα ενός συλλόγου που έχει πίεση. Επιπλέον, θα προσδώσει διαφορετικά στοιχεία από τον Λιβάι και θα αυξήσει την επικινδυνότητα της Α.Ε.Κ. όταν επιχειρείται σέντρα ή γέμισμα (δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει τους κιτρινόμαυρους να καταφεύγουν σε τέτοιου είδους επιλογές). Συν τοις άλλοις, μπορεί να λειτουργήσει και σε φάση transition, επιθετική ματιά που είναι σήμα-κατατεθέν της φιλοσοφίας του Αλμέιδα...
Η παράμετρος που πρέπει να σταθεροποιήσει προκειμένου να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής είναι το pressing. Πρέπει να παρουσιαστεί πιο προσηλωμένος εδώ, αν και τώρα που το σκέφτομαι ξανά, η κατάσταση στους κιτρινόμαυρους έχει μεταβληθεί τακτικά τον τελευταίο καιρό...
Πριν ολοκληρώσω την ανάλυσή μου, θα ήθελα να καταγράψω ορισμένες παρατηρήσεις μου σχετικά με τα όσα ακούγονται για την Α.Ε.Κ., κυρίως μετά τον αποκλεισμό-ξεφτίλα από τη Νόα. Στις 19 Ιουλίου και σε μία εποχή όπου κυριαρχούσε μεταγραφικός παροξυσμός, ανέφερα μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της ανάλυσης του Έρικ Λαμέλα:
"Ο Αλμέιδα έχει εντοπίσει ορθά το κύριο πρόβλημα της ομάδας του την τελευταία διετία, που δεν ήταν άλλο από τη σταθερή παραγωγικότητα σε σετ επιθετικές καταστάσεις. Ειδικά σε περιόδους που δεν ήταν έτοιμη να πιέσει με ένταση, η Α.Ε.Κ. αναγκαζόταν να στραφεί σε τέτοιου είδους ποδόσφαιρο κι υπό αυτές τις συνθήκες δυσκολευόταν, διότι δε διέθετε πολλούς μεσοεπιθετικούς με έφεση στο "1vs1" και στη δημιουργία σε κλειστούς χώρους. Ο κόουτς προσπαθεί να προσδώσει μία διαφορετική ταυτότητα, ωστόσο καλό θα ήταν να μην ξεχάσει τη φιλοσοφία του. Αν αναγκαστεί να μονιμοποιήσει ένα στυλ που δεν έχει συνηθίσει να δουλεύει (κάτι που πιθανότατα θα συμβεί αν γίνουν βασικοί οι Περέιρα-Λαμέλα), τότε η δουλειά του θα περιέχει πολλά κενά που σε βάθους χρόνου θα εμφανιστούν. Αυτός είναι ο σημαντικότερος προβληματισμός μου ενόψει της νέας version της Ένωσης και πραγματικά περιμένω να δω με ανυπομονησία πώς θα κυλήσει όλη αυτή η προσπάθεια"...
Οι ομάδες του Αλμέιδα στηρίζουν την παραγωγικότητά τους στο transition και στην αποτελεσματική εφαρμογή του pressing ψηλά ή στη μεσαία ζώνη. Ποτέ δεν ήταν λάτρεις του στοχευμένου passing game και των πολλών συνεργασιών. Για αυτόν το λόγο, η Α.Ε.Κ. αντιμετώπιζε προβλήματα κόντρα σε οργανωμένες άμυνες ακόμα και τη χρονιά του double. Πλέον, ο Αργεντινός τεχνικός είναι αναγκασμένος να δουλέψει ένα στυλ που δεν τον εκφράζει λόγω της απουσίας της (πρωτοφανούς) έντασης που "έβγαζε" το σύνολό του ειδικά την πρώτη χρονιά υπό τις οδηγίες του και των χαρακτηριστικών κάμποσων παικτών που επέλεξε στο συγκεκριμένο μεταγραφικό παζάρι. Τα αποτελέσματα αυτής της "αναταραχής" έχουν ήδη φανεί κι ο προβληματισμός για την ανταπόκρισή του στις νέες συνθήκες είναι λογικά έντονος. Στο χέρι του είναι να βρει τις κατάλληλες λύσεις, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι το υπάρχον ρόστερ πιθανότατα να λειτουργούσε καλύτερα με έναν προπονητή διαφορετικής κατευθύνσεως...