Το SportPortal2014.blogspot.gr περνά από ακτίνες "Χ" τους Τιεμουέ Μπακαγιόκο, Ομάρ Κόλεϊ και Ντέγιαν Λόβρεν που αποκτήθηκαν από τον Π.Α.Ο.Κ.! Λεπτομερές σχόλιο και για τους Γκόμες-Σορετίρε!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Ομάρ Κόλεϊ γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1992 στην περιοχή "Λαμίν" στη Γκάμπια. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες της Γουάλινταν, μέσω της οποίας ανδρώθηκε. Το 2010 και το 2011 δοκιμάστηκε στο Κάνσας, στη συνέχεια μεταπήδησε στη Μπανγιούλ (επίσης club της πατρίδας του/κατέκτησε τον τίτλο) και στις αρχές του 2016 ήρθε η ώρα να πραγματοποιήσει το παρθενικό ευρωπαϊκό βήμα του. Υπέγραψε στην Κουόπιο και παρότι προερχόταν από διαφορετική ήπειρο, κατάφερε να πρωταγωνιστήσει άμεσα (κατά τη διάρκεια της θητείας του εκεί δοκιμάστηκε από την Αρμίνια Μπίλεφελντ). Παρέμεινε στη Φινλανδία για δύο χρόνια κι ύστερα συμφώνησε με τη Τζουργκάρντεν. Και στη Σουηδία ήταν εξαιρετικός και τον Αύγουστο του 2016 πωλήθηκε έναντι 1.700.000 ευρώ στη Γκενκ! Η αξία του εκτοξεύτηκε μέσα σε δύο χρόνια, με αποτέλεσμα να προσελκύσει το ενδιαφέρον συλλόγων των κορυφαίων πρωταθλημάτων...
Η Σαμπντόρια έδωσε 9.250.000 ευρώ και τον έκανε δικό της, πιστεύοντας ότι βρήκε στο πρόσωπό του τον αριστεροπόδαρο στόπερ που έψαχνε. Για περίπου 4,5 χρόνια ήταν βασικός στη Γένοβα, ωστόσο η σταδιακή πτώση του ιστορικού συλλόγου και τα οικονομικά προβλήματα που τον ταλαιπωρούσαν, οδήγησαν σε παραχώρησή του στη Μπεσίκτας έναντι 2.300.000 ευρώ τον Ιανουάριο του 2023. Στην Κωνσταντινούπολη δεν κατάφερε να προσαρμοστεί κι ως ένα βαθμό δε δικαίωσε τις προσδοκίες, επηρεαζόμενος κι από τις διάφορες "πληγές" που ταλαιπωρούν τους ασπρόμαυρους. Παρόλα αυτά, "πρόλαβε" να πανηγυρίσει την κατάκτηση ενός κυπέλλου κι ενός Σούπερ Καπ Τουρκίας. Eίναι αρχηγός της Εθνικής ομάδας της Γκάμπια, έχει φορέσει τη φανέλα της 45 φορές κι έχει υπάρξει μέλος των αποστολών της σε δύο Κόπα Άφρικα...
Ο Αφρικανός άσος είναι ένας εξαιρετικός χαρακτήρας. Διαθέτει ομαδική νοοτροπία κι η... φωνή του θα ακουστεί ελάχιστα εντός αποδυτηρίων. Ο σωματότυπός του σε προϊδεάζει για κάτι διαφορετικό, ωστόσο αποτελεί παράδειγμα ανθρώπου χαμηλών τόνων. Τα τελευταία χρόνια, λόγω και των πολλών εμπειριών που αποκόμισε από τη Serie A, προσπαθεί να προβάλλει ένα πιο ηγετικό πρόσωπο στο κέντρο της άμυνας, ωστόσο δεν τα έχει καταφέρει σε απόλυτο βαθμό. Ένιωθε καλύτερα όταν λογιζόταν ως "εργαλείο" και τώρα μέλλει να δούμε πώς θα αντιδράσει πνευματικά στους πρωταθλητές Ελλάδας...
Ο Κόλεϊ είναι αριστεροπόδαρος στόπερ. Έχει αγωνιστεί σε τετράδες, αλλά και σε τριάδες κεντρικών αμυντικών και σε τακτικό επίπεδο είναι εξαιρετικός. Το πέρασμά του από την Ιταλία τον βοήθησε να αναπτύξει περισσότερο τις γνώσεις του και να εκμεταλλευτεί την ποδοσφαιρική οξυδέρκεια-ωριμότητα που τον διέκριναν από τα χρόνια του στη Σκανδιναβία. Παρόλα αυτά, μην περιμένετε να δείτε κάποιον "εγκεφαλικό", όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε, στόπερ. Το παιχνίδι του στηρίζεται εντονότερα σε άλλους τομείς...
Η αποχώρηση του Κουλιεράκη για τη Βόλφσμπουργκ (κατά τη γνώμη μου ήταν ο παίκτης με τη μεγαλύτερη προοπτική από το ασπρόμαυρο ρόστερ) ήταν δύσκολο να αναπληρωθεί επαρκέστατα, ακόμα κι αν ο Π.Α.Ο.Κ. διέθετε μεγαλύτερο μπάτζετ για την αντικατάστασή του. Ο Κόλεϊ είναι ένας κεντρικός αμυντικός μεγαλύτερων εμπειριών, αλλά και (πλέον) χαμηλότερου επιπέδου από τον Έλληνα στόπερ. Την παρούσα χρονική στιγμή μπορεί να προσφέρει συγκεκριμένα πράγματα στους πρωταθλητές Ελλάδας και στα μάτια μου θα είναι επιτυχία αν θα μπορέσει να εξελιχθεί σε σοβαρή λύση του rotation. Η απόκτησή του θα έχει μεγαλύτερη λογική, αν ο Λουτσέσκου έχει στο μυαλό του να δώσει μεγαλύτερο ρόλο στον Μιχαηλίδη. Ο 24χρονος αμυντικός αποτελεί μία άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση παίκτη που απλά χρειάζεται χρόνο κι αγώνες για να αποκτήσει πιο ώριμες τοποθετήσεις κι αποφάσεις...
Ο Τιεμουέ Μπακαγιόκο γεννήθηκε στο Παρίσι στις 17 Αυγούστου του 1994 κι η καταγωγή του είναι από την Ακτή Ελεφαντοστού. Μέχρι τα 14 πέρασε από ποδοσφαιρικές ακαδημίες της γαλλικής πρωτεύουσας και της Μοντρούζ κι όταν ξεπέρασε ένα κάταγμα που υπέστη, εντάχθηκε στη Ρεν (νωρίτερα είχε απορριφθεί από τη διάσημη ακαδημία Κλερφοντέν). Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιό του το 2013 κι από το καλοκαίρι εκείνου του έτους άρχισε να μονιμοποιείται στην αντρική ομάδα. Παρότι ήταν άπειρος, κατάφερε να "επιβιώσει" στο ρυθμό της Ligue 1 και μόλις ένα χρόνο αργότερα παραχωρήθηκε έναντι 8.000.000 ευρώ στη Μονακό. Εξαιτίας ορισμένων τραυματισμών βρήκε τα πατήματά του από το Γενάρη του 2016 κι έπειτα. Εξελίχθηκε σε βασικό στέλεχος και μάλιστα ήταν από τους πυλώνες των Μονεγάσκων στην πορεία μέχρι τα ημιτελικά του Champions League και στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2017...
Όπως ήταν φυσιολογικό, εκείνη η επιτυχία προσέλκυσε τα βλέμματα των κορυφαίων ευρωπαϊκών clubs. Ο Μπακαγιόκο πήρε μεταγραφή στην Τσέλσι έναντι 40.000.000 ευρώ (ήταν η δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία των "μπλε" τότε), ωστόσο αν και πραγματοποίησε "γεμάτη" σεζόν και συνέβαλλε στην κατάκτηση του κυπέλλου, δεν έπεισε με τις εμφανίσεις του. Ακολούθησαν συνεχόμενοι δανεισμοί του έναντι επταψήφιου αριθμού "ενοικίων" σε Μίλαν (δύο φορές, με το δεύτερο να είναι διετούς διάρκειας/πανηγύρισε το πρωτάθλημα του 2022), Μονακό και Νάπολι. Η περιπλάνησή του ολοκληρώθηκε μαζί με το συμβόλαιό του στο Λονδίνο και πέρσι αποφάσισε να μετακινηθεί στη Λοριάν. Η συγκεκριμένη απόφαση τον βοήθησε να ανακτήσει τον αγωνιστικό ρυθμό του μετά από δύο χρονιές με ελάχιστες συμμετοχές στο Μιλάνο, όμως η ομάδα του υποβιβάστηκε. Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια της Εθνικής Γαλλίας, ενώ με τους άντρες έχει αγωνιστεί μία φορά...
Η αλήθεια είναι, ότι ο νέος ποδοσφαιριστής του Π.Α.Ο.Κ. "κουβαλά" μία ισχυρή δόση... τρέλας μέσα του. Πολλοί πιστεύουν πως δε μπόρεσε να πρωταγωνιστήσει σταθερά σε υψηλό επίπεδο, εξαιτίας της νοοτροπίας του. Ποτέ δεν ήταν λάτρης της σκληρής δουλειάς και το απόλυτου επαγγελματισμού, ενώ συχνά ερχόταν σε αντιπαράθεση με τους προπονητές του. Όταν η κατάσταση είχε ζορίσει στο Μονακό, χρειάστηκε να μιλήσει με έναν άνθρωπο σαν τον Κλοντ Μακελελέ για να πειστεί να αλλάξει πολλές από τις συνήθειές του. Τα τελευταία χρόνια δέχθηκε ηχηρά "χαστούκια" και πέρσι έδειξε πιο ώριμος, ωστόσο κανένας δε μπορεί να είναι σίγουρος για το πώς θα αντιμετωπίσει την καριέρα του από εδώ και πέρα. Το θετικό της υπόθεσης έχει να κάνει με την ικανότητα του Λουτσέσκου να χειρίζεται εξαιρετικά τέτοιου είδους χαρακτήρες, οπότε προσωπικά μόνο υπό τις οδηγίες του Ρουμάνου είχα ελπίδα να δει σοβαρά την πορεία του σε μία ελληνική ομάδα. Πρόκειται για ισχυρή προσωπικότητα εντός κι εκτός αγωνιστικού χώρου, κάτι που έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μία δε θα "φοβηθεί" να πάρει πρωτοβουλίες στο γήπεδο, αλλά από την άλλη πάντα θα είναι... επίφοβος να διαταράξει το κλίμα στο εσωτερικό των αποδυτηρίων...
Ο Μπακαγιόκο είναι ένας κλασικός κεντρικός χαφ, με χαρακτηριστικά "box to box" μέσου. Έχει χρησιμοποιηθεί σε όλους τους ρόλους του άξονα και σε αυτό το στάδιο της καριέρας του ανταποκρίνεται καλύτερα παίζοντας δίπλα σε ένα γρήγορο "6άρι". Τακτικά είναι καταπληκτικός για τα ελληνικά δεδομένα και παράλληλα έχουμε να κάνουμε με μία περίπτωση παίκτη με ξεχωριστή ποδοσφαιρική οξυδέρκεια. Πλέον, έχει την εμπειρία να διαχειρίζεται καλύτερα μερικές καταστάσεις, αν και ποτέ δεν απέβαλλε την αδυναμία του να ακολουθεί πιστά το πλάνο του προπονητή του. Θα υπάρξουν στιγμές που θα... ξεφύγει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θέλει να είναι ομαδικός ή ότι τα πηγαίνει άσχημα με τους συμπαίκτες του...
Ανέκαθεν, το κύριο ποδοσφαιρικό προσόν του Γάλλου άσου ήταν ο χειρισμός της μπάλας. Διαθέτει εξαιρετικές υποδοχές, ψύχραιμες κινήσεις κι ιδιαίτερα ποιοτικές ενέργειες έχοντας την κατοχή, κάτι που τον βοηθά να αποφεύγει ορθά το αντίπαλο pressing και να αναπτύσσει ατομικές προσπάθειες από το πίσω μέρος του γηπέδου. Σίγουρα θα υποπέσει και σε ορισμένα λάθη που θα δώσουν την ευκαιρία στον αντίπαλο να δημιουργήσει ευκαιρία, ωστόσο αν είναι σωματικά "ΟΚ", θα βελτιώσει την κυκλοφορία του Π.Α.Ο.Κ. στο πρώτο στάδιο της ανάπτυξης. Του αρέσει να δοκιμάζει "κοφτές" ντρίμπλες ακόμα και σημεία που θεωρείται ρίσκο κάτι τέτοιο...
Δεύτερο "σήμα κατατεθέν" του είναι δύναμη και τα σωματικά χαρακτηριστικά του. Ο Μπακαγιόκο παραμένει αρκετά δυνατός και παράλληλα ξέρει να χρησιμοποιεί έξυπνα το σώμα του, μην αποφεύγοντας τις επαφές. Παλιότερα ήταν περισσότερο αθλητικός και σκληρός από τώρα, όμως στην Ελλάδα προβλέπω πως θα ξεχωρίσει σωματικά. Έχει ύψος 1,89μ., καλό άλμα κι ευκίνητο κορμό για τα δεδομένα του μεγέθους του. Σίγουρα θα δώσει λύσεις στον αέρα και θα αποτελέσει στόχο των επιθετικών στημένων των πρωταθλητών Ελλάδας. Μία από τις κύριες αδυναμίες του είχε να κάνει με την όχι υψηλή ταχύτητά του. Όσο περνά ο καιρός το συγκεκριμένο στοιχείο γίνεται εντονότερο, με συνέπεια να δυσκολεύεται πολύ να ανταποκριθεί στις ανάγκες κάθε είδους transition. Πέρσι κατάφερε να "αντέξει", επειδή η Λοριάν ακολουθούσε παθητικές τακτικές κι επέλεγε να αμυνθεί στο μισό γήπεδο τις περισσότερες φορές. Με αυτόν τον τρόπο μειώθηκαν τα πολλά έντονα "πάνω-κάτω" για τον 30χρονο άσο, ο οποίος θα έπρεπε να κινείται περισσότερο στο χώρο ευθύνης του...
Ο πρώην παίκτης της Μονακό δε μπορεί να θεωρηθεί πηγή δημιουργίας από τον άξονα. Φυσικά κι έχει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά να προωθήσει το παιχνίδι της ομάδας του κυρίως με χαμηλές πάσες ή διαγώνιες μεταβιβάσεις, όμως δε λογίζεται ως "deep lying playmaker". Πάντα ψάχνει την πάσα προς την επίθεση ή τις συνεργασίες με τους συμπαίκτες του, ενώ προτιμά να μη σηκώνει τη μπάλα από το έδαφος. Υπάρχουν στιγμές που καθυστερεί να αντιδράσει, αλλά θα έλεγα ότι γενικά είναι έγκαιρος στις αποφάσεις του και "βλέπει" γήπεδο. Σπάνια θα τον δείτε να σεντράρει, καθώς -εκτός άλλων- συνήθως εκείνος περιμένει κάποιο πλάγιο γέμισμα στην περιοχή. Εννοείται, ότι δε χάνει την ευκαιρία να δοκιμάσει το δεξί του όποτε βρει χώρο. Γενικά διαθέτει ικανοποιητικά τελειώματα. Σχεδόν ποτέ δεν ήταν εκτελεστής στημένων φάσεων...
Από τη στιγμή που προπονητές με τη φιλοσοφία του Κόντε ή του Γκατούζο επέμεναν για την απόκτησή του, καταλαβαίνετε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μέσο που έχει την ικανότητα να συνεισφέρει στο αμυντικό κομμάτι. Είναι πολύ καλός στην κάλυψη των χώρων μπροστά από την άμυνα κι επιπλέον μαρκάρει καλά τους αντιπάλους του σε μικρές αποστάσεις. Θα παράγει κλεψίματα για τους ασπρόμαυρους, αρκεί να μην αμυνθεί σε θέσεις που θα χρειαστεί να έχει ταχύτητα. Στο μαρκάρισμα στηρίζεται πολύ στη δύναμη του σώματός του. Του αρέσει να είναι επιθετικός και να επιδιώκει την επαφή με ένταση. Μην περιμένετε να δείτε κάποιο χαφ με... αγάπη στο pressing ή με μπόλικα τάκλιν στη... φαρέτρα του. Όσον αφορά τον τομέα της φυσικής κατάστασης, σαφώς και θα χρειαστεί πάρα πολύ χρόνο για να φτάσει στο 100% από τη στιγμή που δε βρισκόταν στα καλοκαιρινά πλάνα της Λοριάν. Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως πρόκειται για "βαρύ" κορμί. Πέρσι δεν αντιμετώπισε τραυματισμούς και σταδιακά βελτίωσε τις αντοχές του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι βρίσκεται σε θέση να ανταποκριθεί πλήρως στους ρυθμούς μίας κορυφαίας ευρωπαϊκής λίγκας...
Πριν λίγα χρόνια ο Μπακαγιόκο συγκαταλεγόταν στους κορυφαίους μέσους τέτοιου τύπου του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η αμφιλεγόμενη νοοτροπία του σε συνδυασμό με την έλλειψη ταχύτητας από το "πακέτο" του έφεραν τη σταδιακή απομάκρυνσή του από τα υψηλά επίπεδα ανταγωνισμού. Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι ακόμα και σε αυτήν τη φάση της καριέρας του έχει όλα τα φόντα να αναπληρώσει τα στοιχεία που προσέδιδε στον Π.Α.Ο.Κ. ο Μεϊτέ, ωστόσο στα μάτια μου πρέπει να πλαισιωθεί με μία πιο "safe" κίνηση. Προσωπικά, αμφιβάλλω για τα κίνητρά του σε αυτό το στάδιο της καριέρας του, όπως και για τη γενικότερη συμπεριφορά που θα δείξει στη χώρα μας, όμως στο πνευματικό κομμάτι έχει αποδειχθεί πως ο Λουτσέσκου ξέρει να διαχειρίζεται έντονες προσωπικότητες. Αν το πετύχει και τώρα ο Ρουμάνος τεχνικός θα έχει στα χέρια του μία λύση που αναμφίβολα θα αυξήσει την ποιότητα της ομάδας του σε 1-2 μήνες από σήμερα...
Εκτός της πώλησης του Κουλιεράκη, οι πρωταθλητές Ελλάδας προχώρησαν και στην παραχώρηση του Εκόνγκ (πρόκειται για εξαιρετικό αμυντικό όπως απέδειξε και στο πρόσφατο Κόπα Άφρικα, ωστόσο είχε έλλειψη αγωνιστικού ρυθμού και χρειαζόταν χρόνο για να επανέλθει όπως είχαμε τονίσει και στην περσινή ανάλυσή μας). Στη συνέχεια προέκυψε κι η απεμπλοκή από το συμβόλαιο του Νάσμπεργκ (ποτέ δεν κατάλαβα ποιο ήταν το πλάνο ανάπτυξής του), οπότε δημιουργήθηκε τεράστιο κενό στο κέντρο της άμυνας. Έστω και στο... 90', οι ασπρόμαυροι κινήθηκαν με λογική κι έφεραν στη Θεσσαλονίκη ακόμα ένα "βαρύ" όνομα μετά τον Μπακαγιόκο. Ο λόγος για τον Ντέγιαν Λόβρεν, ο οποίος λίγο πριν το φινάλε της σημαντικότατης καριέρας του θα προσπαθήσει να κάνει τη διαφορά με την εμπειρία και την κλάση του. Θα τα καταφέρει;
Ο Λόβρεν γεννήθηκε στη Ζένιτσα στις 5 Ιουλίου του 1989. Εξαιτίας του βοσνιακού πολέμου η οικογένειά του εκδιώχθηκε από το σπίτι της όταν βρισκόταν σε ηλικία τριών ετών. Μετακόμισε στο Μόναχο, όμως για γραφειοκρατικούς λόγους μετακινήθηκε ξανά, αυτήν τη φορά στην περιοχή "Κάρλοβατς" που βρίσκεται περίπου πενήντα χιλιόμετρα μακριά από το Ζάγκρεμπ. Μέσω των ακαδημιών της τοπικής ομάδας συνέχισε τα ποδοσφαιρικά βήματα που είχε ξεκινήσει στη Γερμανία και στη Σέντλινγκ κι αφού πέρασε κι από τις τάξεις της Ίλοβατς, στα 15 του εντάχθηκε στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Έκανε το... αγροτικό του από όλα τα "μικρά" τμήματά της, δόθηκε δανεικός στην Ίντερ Ζάπρεσιτς μέσω της οποίας έκανε ντεμπούτο στο κροατικό πρωτάθλημα το 2007 κι ουσιαστικά άρχισε να υπολογίζεται στα βασικά πλάνα της αντρικής ομάδας το καλοκαίρι του 2008. Το Γενάρη του 2010 πωλήθηκε στη Λιόν έναντι 9.000.000 ευρώ κι αφού νωρίτερα είχε προλάβει να πανηγυρίσει ένα νταμπλ. Παρότι αντιμετώπισε μερικούς τραυματισμούς, στη Γαλλία κατάφερε να συστηθεί στην ευρωπαϊκή αγορά παίζοντας εξαιρετικά στο υψηλό επίπεδο της Ligue 1. Κατέκτησε ένα κύπελλο και το καλοκαίρι του 2013 δόθηκε έναντι 10.000.000 ευρώ στη Σαουθάμπτον...
Η παρθενική σεζόν του στην Premier League ήταν πολύ καλή. Οι μεγάλες ομάδες του "Νησιού" έστρεψαν την προσοχή τους πάνω του και μόλις ένα χρόνο μετά τον ερχομό του, η Λίβερπουλ τον έκανε δικό της. Οι "Reds" δαπάνησαν περίπου 25.000.000 ευρώ για να αποσπάσουν τη θετική απάντηση των "Αγίων" και μέχρι τη μεταγραφή του Φαν Ντάικ, ο Κροάτης αποτελούσε την ακριβότερη απόκτηση αμυντικού της ιστορίας τους! Στο Άνφιλντ έζησε τα πάντα... Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα, ωστόσο ο ερχομός του Κλοπ άλλαξε τη νεότερη ιστορία του οργανισμού. Μπορεί να έχασε τη θέση του όταν ο Γερμανός άρχιζε να χτίζει το σύνολο που ονειρευόταν και κατέκτησε ένα Champions League, το ιστορικό πρωτάθλημα του 2020 κι ένα κύπελλο, όμως όταν έχεις καταγράψει 185 συμμετοχές με αυτήν τη φανέλα, η ποιότητά σου είναι αδιαμφισβήτητη...
Μετά από έξι χρόνια παρουσίας είπε "αντίο" για λογαριασμό της Ζενίτ. Το club της Αγίας Πετρούπολης έδωσε 12.000.000 ευρώ στη Λίβερπουλ κι άλλα τόσα (συνολικά) στον παίκτη για τρία χρόνια συμβολαίου. Στη Ρωσία αισθάνθηκε ξανά σημαντικός, έγινε άμεσα βασικός κι αρχηγός και πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα και δύο σούπερ καπ. Τον Ιανουάριο του 2023 αποφάσισε να επιστρέψει στη Λιόν, η οποία δε δίστασε να δώσει 2.000.000 ευρώ για την αγορά του. Για περίπου ένα χρόνο ήταν κι εκεί αναντικατάστατος, ωστόσο το τελευταίο εξάμηνο της περσινής περιόδου δεν υπολογιζόταν. Τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου τον έφεραν στην πόρτα της εξόδου γρηγορότερα του αναμενομένου. Φυσικά, ο Λόβρεν έχει γράψει ιστορία και με την Εθνική Κροατίας. Ήταν βασικό στέλεχός της στις πορείες μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ του 2018 και τα ημιτελικά της διοργάνωσης του 2022, ενώ έχει συμμετάσχει σε ένα EURO και σε ένα ακόμα Παγκόσμιο Κύπελλο. Μέχρι να αποσυρθεί μετά τη διοργάνωση του Κατάρ, "πρόλαβε" να καταγράψει συνολικά 78 συμμετοχές και πέντε γκολ (ήταν ένας εκ των αρχηγών, ενώ ήταν διεθνής και με όλα τα κλιμάκια της "Χρβάτσκα")...
Οι περισσότεροι από εσάς μάλλον έχετε καλή εικόνα από τον Λόβρεν. Όσοι έχετε ασχοληθεί λίγο παραπάνω μαζί του κι έχετε μάθει κάποια πράγματα γύρω από το χαρακτήρα του, σίγουρα θα ξέρετε πως πρόκειται για μία πολύ ισχυρή προσωπικότητα και για μία ηγετική φυσιογνωμία. Ο Π.Α.Ο.Κ. προσέθεσε ακόμα μία "δυνατή" φωνή στα αποδυτήριά του, στοιχείο που ναι μεν είναι "επικίνδυνο" αν δε γίνει διαχειρίσιμο, ωστόσο φαινόταν να λείπει από την αμυντική γραμμή του. Ο έμπειρος άσος θα βγει μπροστά σε κάθε δύσκολη φάση και θα εκφραστεί "ανοιχτά" χωρίς δισταγμό. Θεωρώ δύσκολο να παρουσιαστεί χωρίς κίνητρο, καθώς είναι ένας ωραίος... τρελός του ποδοσφαίρου κι η ψυχοσύνθεσή του ταιριάζει με τη νοοτροπία του συλλόγου που εντάχθηκε. Μετά από τόσα χρόνια στα γήπεδα έχει αρχίσει να παρουσιάζει πιο ψύχραιμες διαθέσεις σε σχέση με το παρελθόν, αλλά πάντα θα είναι μαχητικός, παθιασμένος κι ένας "εργάτης" που ψάχνει τις πρωτοβουλίες εντός αγωνιστικού χώρου...
Όπως γνωρίζετε, η βασική θέση του είναι αυτή του στόπερ. Αν και δεξιοπόδαρος, έχει χρησιμοποιηθεί και στις δύο πλευρές, ενώ στη Λιόν έπαιξε αρκετά κι ως μεσαίος κεντρικός αμυντικός σε τριάδες. Τακτικά είναι εξαιρετικός για τα δεδομένα της ελληνικής Super League 1 και σίγουρα συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο οξυδερκείς ποδοσφαιρικά αμυντικούς που θα δούμε τους επόμενους μήνες...
Όσα έχουμε αναφέρει μέχρι τώρα ήταν λίγο-πολύ γνωστά. Κάπου εδώ θα περιμένετε να μάθετε από μένα το πιο σημαντικό στοιχείο της τελευταίας μεταγραφής του δικεφάλου του βορρά, που δεν είναι άλλο από την παρούσα κατάστασή του. Καταρχάς, ο Λόβρεν έχει να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι από τις 26 Ιανουαρίου. Το θετικό της υπόθεσης έχει να κάνει με την απουσία τραυματισμών όλο αυτό το διάστημα (τα προηγούμενα χρόνια υπέφερε κυρίως από προβλήματα στον αστράγαλο), όμως παράλληλα πρέπει να σημειωθεί ότι δε συμμετείχε στην κανονική προετοιμασία της Λιόν. Όντας εκ φύσεως "βαρύ κορμί", καταλαβαίνετε ότι θα χρειαστεί αρκετές εβδομάδες για να αποκτήσει μία νορμάλ φυσική κατάσταση, ενώ θα χρειαστεί και συνεχόμενες συμμετοχές για να βρει το ρυθμό του. Ποτέ δεν ήταν τόσο γρήγορος κι ευκίνητος, πόσο μάλλον τώρα. Τι σημαίνει αυτό; Πλέον, αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα μαρκάροντας σε ανοιχτούς χώρους ή κινούμενος στο αμυντικό transition, μειονεκτήματα που καθιστούν λίγο επίφοβη τη μόνιμη χρησιμοποίησή του σε ομάδες πρωταθλητισμού...
Ο 35χρονος άσος πλέον νιώθει καλύτερα εντός αμυντικών πλαισίων που χαρακτηρίζονται από την παθητική στάση τους, τις κοντινές αποστάσεις και την πολυπρόσωπη συνεισφορά. Εντός μίας τέτοιας κατάστασης, ακόμα και σε αυτό το στάδιο της καριέρας του, ο Λόβρεν μπορεί να κάνει τη διαφορά. Διαθέτει τρομερές τοποθετήσεις, παραμένει ικανότατος στο να προλαβαίνει τη μεταβίβαση επιθετικού σε κλειστές ζώνες και φυσικά λόγω ύψους (1,88μ./δεν είναι πολύ αλτικός) προσφέρει και στις εναέριες μονομαχίες (θα φανεί απειλητικός και στις επιθετικές στημένες φάσεις). Δεν είναι δυνατός όσο παλιότερα, ωστόσο εξακολουθεί να πηγαίνει επιθετικά στο μαρκάρισμα και να μη "φοβάται" τις επαφές. Επιπλέον, πάντα κρίνοντας βάσει της ηλικίας του, παραμένει "σκληρός" κι ανθεκτικός. Κατά τη γνώμη μου, θα αποτελέσει μία αξιόπιστη λύση και στο "build-up", αφού έχει γίνει πιο ώριμος με τη μπάλα στα πόδια. Δε θα δοκιμάζει συχνά μακρινές ή διαγώνιες μεταβιβάσεις, αλλά βρίσκεται σε θέση να πασάρει ικανοποιητικά...
Η έλλειψη ισχυρής προσωπικότητας από την άμυνά τους κι η λειψανδρία λύσεων που προέκυψε στον άξονα της αμυντικής γραμμής, καθιστούσαν επιτακτική την ανάγκη απόκτησης του Λόβρεν για τους πρωταθλητές Ελλάδας. Παρόλα αυτά, είναι λογικό να υπάρχουν και πολλοί ενδοιασμοί. Προέρχεται από μεγάλο διάστημα απουσίας κι η γενικότερη παρούσα σωματική κατάστασή του "προμηνύει" ότι θα αργήσει να παρουσιαστεί σε ικανοποιητικό στάτους. Επίσης, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ταιριάζει περισσότερο σε σύνολα που αμύνονται μαζικά. Αν και διαθέτει εξαιρετικές τοποθετήσεις κι απίστευτη εμπειρία, πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί να προσφέρει σταθερά όταν ο Π.Α.Ο.Κ. θα παίζει το επιθετικό ποδόσφαιρο που μας έχει συνηθίσει. Αντίθετα, θα είναι πάρα πολύ χρήσιμος όποτε ο Λουτσέσκου θα χρειαστεί να θωρακίσει την περιοχή του, κρατώντας χαμηλότερα την ομάδα του στο γήπεδο. Υπό καθεστώς μίας τέτοιας συνθήκης, η παρουσία του μπορεί κάλλιστα να αποδεχθεί καταλυτική, αρκεί ξαναλέω να ανακτήσει το ρυθμό του...
Από τη στιγμή που για τη θέση του δεξιού στόπερ υπάρχει η "ασφάλεια" που προσδίδει η παρουσία του Κεντζιόρα, προσωπικά θα έπαιρνα το ρίσκο με τον Λόβρεν, καθώς η μόνιμη κι άμεση παρουσία του δεν κρίνεται αναγκαία, ενώ σε περίπτωση που πλησιάσει έστω στα περσινά στάνταρ του, θα εξελιχθεί σε βασικό μέλος του rotation. Η έντονη προσωπικότητά του κάνει ακόμα πιο ελκυστικό το ρίσκο της απόκτησής του, καθώς ποτέ δεν πρέπει να υποτιμάται η καρδιά ανθρώπων που έφτασαν στην κορυφή μέσω δυσκολιών...
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω μερικά πράγματα για τις δύο επενδύσεις που πραγματοποίησε ο Π.Α.Ο.Κ. το φετινό καλοκαίρι. Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας ο Τζόναθαν Γκόμες (01-09-2003) αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ποδοσφαίρου στις Η.Π.Α., καθώς άρχισε να αγωνίζεται στις χαμηλότερες κατηγορίες της χώρας πριν καν "κλείσει" τα 16 του χρόνια! Τον Ιανουάριο του 2022 η Λούισβιλ τον παραχώρησε έναντι 200.000 ευρώ στη Σοσιεδάδ, της οποίας οι σκάουτερς τον είχαν εντοπίσει από τις συμμετοχές του στις μικρές ηλικιακά Εθνικές της Αμερικής και του Μεξικού (κι όμως, έχει φορέσει τη φανέλα και των δύο). Στην Ισπανία αγωνίστηκε με τη Σοσιεδάδ Β' και πέρσι ως δανεικός με τη Μιραντές της La Liga 2, οπότε ήταν αναμενόμενο να αποχωρήσει από τους Βάσκους κάποια στιγμή...
Πρόκειται για επιθετικογενές αριστερό μπακ και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι τον επέλεγαν προπονητές που χρησιμοποιούσαν συστήματα με τριάδα στην άμυνα. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι ικανοποιητικά κι αυτό θα το διαπιστώσετε από την ποιότητα των σεντρών του. Μην περιμένετε να δείτε κάποιον ακραίο αμυντικό με ντρίμπλα... αρτίστα, αλλά έναν παίκτη που έχει την τεχνική κατάρτιση να παράγει επιθετικά και να υποστηρίξει συνεργασίες κοντά στην αντίπαλη περιοχή. Είναι γρήγορος κι ευκίνητος, διαθέτει ικανοποιητική φυσική κατάσταση και δεν έχει αντιμετωπίσει προβλήματα τραυματισμών. Εκεί που υστερεί είναι στα κομμάτια της αμυντικής τακτικής-τοποθέτησης και στις σωματικές επαφές. Είναι μαχητικός, όμως δυσκολεύεται να κόψει και παράλληλα δεν είναι ιδιαίτερα δυνατός κι αποτελεσματικός στις μονομαχίες. Έχει ύψος 1,78μ. και σχετικά καλό άλμα, ενώ όπως καταλαβαίνετε πρόκειται για αριστεροπόδαρο...
Ο Σόλα Σορετίρε (02-02-2004) γεννήθηκε στο Νιούκαστλ (έχει νιγηριανή καταγωγή), επομένως εύκολα καταλαβαίνετε γιατί προσπάθησε να ενταχθεί στο χώρο του ποδοσφαίρου μέσω των ακαδημιών του ιστορικού συλλόγου της γενέτειράς του (πέρασε κι από ορισμένα άλλα τμήματα υποδομής). Ύστερα μετακινήθηκε σε εκείνες των "μεγάλων" ομάδων του Μάντσεστερ κι εντέλει εκείνη που τον διατήρησε στις τάξεις της ήταν η Γιουνάιτεντ. Το 2020 ο Σόλσκιερ άρχισε να τον καλεί στις προπονήσεις των αντρών και μάλιστα κατέγραψε κάποιες συμμετοχές, όντας ο νεαρότερος παίκτης που έχει αγωνιστεί με τη φανέλα των "μπέμπηδων" στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις! Οι ανακατατάξεις στο τεχνικό επιτελείο οδήγησαν στη μονιμοποίησή του στις μικρότερες ηλικιακές ομάδες, ενώ το Γενάρη του 2023 δόθηκε δανεικός για έξι μήνες στη Μπόλτον της τρίτης κατηγορίας. Επέστρεψε, ωστόσο πέρσι αγωνίστηκε μόνο με την U-21. Είναι διεθνής με τα μικρά κλιμάκια της Αγγλίας...
Ο 20χρονος άσος έχει χρησιμοποιηθεί σε όλους τους μεσοεπιθετικούς ρόλους. Κατά τη γνώμη μου, του ταιριάζει καλύτερα να αγωνίζεται στον άξονα και το πλάνο ανάπτυξής του πρέπει να στοχεύει σε ανάλογους ορίζοντες εξέλιξης. Το θετικότερο χαρακτηριστικό του έχει να κάνει με την πολύ καλή τεχνική κατάρτιση που διαθέτει, η οποία συνδυάζεται με μία ξεχωριστή ταχύτητα κι ευκινησία. Είναι ικανός δημιουργός ειδικά στο transition και μπορεί να "παράξει" μέσω ατομικών ενεργειών, ακόμα και "κουβαλώντας" με επιτάχυνση τη μπάλα από το πίσω μέρος του γηπέδου. Παράλληλα, διαθέτει ποδοσφαιρική οξυδέρκεια που σπάνια "συναντάται" σε παιδιά της ηλικίας του. Πού υστερεί; Ξεκάθαρα στις τακτικές τοποθετήσεις ανάμεσα στις γραμμές και στο κομμάτι της φυσικής και σωματικής κατάστασης. Ο Σορετίρε έχει πολλά να μάθει στον τομέα της τακτικής κι επιπλέον πρέπει να αποκτήσει ένα "πακέτο" δυνάμεων κι όγκου που θα του επιτρέψει να "επιβιώνει" σε επαγγελματικό επίπεδο (το ύψος του είναι 1,71μ.). Είναι δεξιοπόδαρος, αλλά χρησιμοποιεί ικανοποιητικά και το αριστερό του. Τα τελειώματά του σαφώς και θέλουν βελτίωση, ενώ πιστεύω πως σταδιακά θα σταθεροποιήσει την ευστοχία των μεταβιβάσεων και των σεντρών του...
Τα δύο συγκεκριμένα παιδιά (κι ιδιαίτερα ο Σορετίρε) διαθέτουν εξαιρετικά στοιχεία κι αποτελούν πολύ σωστές επενδύσεις για τους πρωταθλητές Ελλάδας, ανεξάρτητα από το πώς θα κυλήσει η πορεία τους από εδώ και πέρα. Εκτός του ξεχωριστού ταλέντου τους, αμφότεροι έχουν τα χαρακτηριστικά να ταιριάξουν στο στυλ παιχνιδιού του Π.Α.Ο.Κ., αρκεί ο Λουτσέσκου να δουλέψει μαζί τους ατομικά. Ο οργανισμός οφείλει να τους προσέξει, ώστε να μην πάει... στράφι η απόκτησή τους...