Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr όσα παρουσίασε ο Παναθηναϊκός στην πρώτη "διαβολοβδομάδα" της σεζόν κι υπενθυμίζει έναν άτυπο αλλά βασικό "κανόνα" ενόψει της συνέχειας...
Όσοι είχαν παρακολουθήσει τον αγώνα του Παναθηναϊκού με τον Π.Α.Ο.Κ. το περασμένο Σάββατο, σίγουρα θα είχαν καταλάβει ότι πρώτη "double week" της φετινής Ευρωλίγκα θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη για τους πράσινους. Με αγωνιστικές παθογένειες και χαρακτηριστικά που δέσποζαν και στην αντίστοιχη περσινή περίοδο, το τριφύλλι υπέστη δύο ήττες σε Παρίσι και Μαδρίτη κι απώλεσε τον αήττητο συντελεστή που είχε στη διοργάνωση. Όπως συμβαίνει πάντοτε, μερίδα του κόσμου και συγκεκριμένων κατευθυνόμενων "δημοσιογράφων" εκμεταλλεύτηκαν την περίσταση κι άρχισαν να ασκούν έντονη κριτική για την εικόνα του συνόλου του Εργκίν Αταμάν. Βέβαια, όσο ανεδαφικές μοιάζουν τούτη την ώρα οι φωνές αμφιβολίας κι αρνητισμού, άλλο τόσο παρακινδυνευμένες είναι κι οι συνειρμοί με την περσινή αρχή. Όπως καταλαβαίνετε, κάθε χρονιά είναι διαφορετική και μόνο στα μυαλά μας υπάρχουν επιτηδευμένα διαστήματα "ντεφορμαρίσματος" από τις ομάδες...
Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε από τις δύο "πράσινες" αναμετρήσεις...
Απέναντι στην Παρί ο Παναθηναϊκός πλήρωσε την αδυναμία του να επιβάλλει το ρυθμό του και να οδηγήσει τους γηπεδούχους σε μία μάχη "μισού γηπέδου". Γιατί συνέβη αυτό; Αρχικά, οι πρωταθλητές Ευρώπης μπορεί να αύξησαν τα επίπεδα της ενέργειάς τους σε σχέση με το ματς κόντρα στον Π.Α.Ο.Κ. για το ελληνικό πρωτάθλημα, ωστόσο και πάλι υπολείπονταν δραματικά σε σύγκριση με τους αντιπάλους τους. Το γαλλικό σύνολο αναπτύσσει τις δράσεις του και στις δύο πλευρές του παρκέ έχοντας ως κύριο χαρακτηριστικό τις υψηλές ταχύτητες και τη συνεχή "χρήση" των σωματικών επαφών. Επίσης, οι παίκτες του κόουτς Αταμάν παρουσίασαν κάκιστες αντιδράσεις στην πρώτη γραμμή άμυνας, με συνέπεια οι γκαρντς των Παριζιάνων να προχωρούν ανά πάσα στιγμή σε διείσδυση προς τη ρακέτα και στην άμεση πρόκληση ανισορροπίας της άμυνας του τριφυλλιού. Ελέω ολιγόλεπτης συμμετοχής του Γιουρτσεβέν και της απουσίας του Αντεοκούνμπο ο Παναθηναϊκός δε διέθετε rim protector (o Λεσόρ προσφέρει κοψίματα, αλλά όχι στο βαθμό που να λογίζεται ως elite σε αυτό τον τομέα), οπότε ήταν λογικό να προκύψουν διαστήματα που απλά δε μπορούσε να λειτουργήσει τίποτα καλά σε σετ καταστάσεις...
Φυσικά, σημαντικότατη "πληγή" αποτέλεσαν και δύο άλλοι άξονες: Η ασταμάτητη απώλεια των αμυντικών ριμπάουντς κι οι κακές επιλογές στην επίθεση που επέφεραν 15 λάθη και 9 κλεψίματα για τους κατόχους του EuroCup. Οι εξαιρετικές καλύψεις των παικτών του Σπλίτερ και τα "έτοιμα" χέρια σε κάθε μαρκάρισμα μίκρυναν τους χώρους για τους φιλοξενούμενους, με αποτέλεσμα από ένα σημείο και μετά εκείνοι να χάσουν την ψυχραιμία τους και να μην κυκλοφορούν ήρεμα τη μπάλα στο μισό γήπεδο. Αναμενόμενα οδηγήθηκαν σε λάθη που κόστισαν όχι μόνο στον τομέα της επιθετικής παραγωγής, αλλά και στο αμυντικό εξαιτίας της αύξησης των απειλών στο transition από την Παρί...
Στη Μαδρίτη ο κόουτς Αταμάν προσπάθησε να δώσει μία διαφορετική "υφή" στην ομάδα του. Αρχικά, επέλεξε να μικρύνει το rotation και να στηριχθεί περισσότερο στον κορμό που τον οδήγησε στην περσινή θριαμβευτική σεζόν. Στο επιθετικό σκέλος, είναι ξεκάθαρο ότι και φέτος θα δούμε δράσεις που πρωταγωνίστησαν και την πρώτη χρονιά του Τούρκου προπονητή στο Ο.Α.Κ.Α., οι οποίες σαφέστατα ευνοούν το παιχνίδι των Σλούκα-Ναν, αλλά και του Μπράουν όταν αυτός προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που συνάντησε. Για παράδειγμα, βλέπουμε ξανά τα γνωστά "Spain" pick n' rolls για τον πράσινο αρχηγό ή τις δράσεις από τον άξονα (για "καθαρό" pick n' roll play, μέσω "1-3-1" διάταξης κλπ) ή το πλάι (εντός "2vs2" πλαισίου ανάπτυξης) για τον Αμερικανό σκόρερ. Η παρουσία ενός παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Γιουρτσεβέν στη θέση "5" δίνει τη δυνατότητα στον προπονητή του να προσδώσει μερικές νέες παραλλαγές στις παραπάνω επιλογές, ιδιαίτερα στο διάστημα που κατευθύνει την ομάδα ο Σλούκας. Εκτός της συνεργασίας του περσινού M.V.P. του Final Four με τον πρώην ΝΒΑer στα pick n' rolls, υπάρχει στόχευση για εισαγωγή της μπάλας χαμηλά για τον Τούρκο μέσω κατάληξης "Spain" pick n' rolls ή κάποιας "A-set" διάταξης. Φυσικά, πλέον υπάρχει στο ρόστερ κι ο Οσμάν, ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει σε βάθος χρόνου ακόμα καλύτερα από τον Γκριγκόνις ως δευτερεύων χειριστής στο μισό γήπεδο, ενώ μαζί με τον Μπράουν θα αυξήσουν τις πράσινες ματιές στο transition...
Στο χθεσινοβραδινό ματς η Ρεάλ Μαδρίτης παρουσιάστηκε πολύ διαβασμένη. Ο κόουτς Ματέο έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο... remake του περσινού τελικού, πιθανότατα επειδή είχε καλλιεργηθεί ένα πολύ πιεστικό κλίμα για την ομάδα του μετά το άσχημο ξεκίνημά της σε Ισπανία κι Ευρωλίγκα. Οι Μαδριλένοι επέλεξαν να "σκοτώσουν" τους πρωταθλητές Ευρώπης κυρίως μέσω της παραγωγής συγκεκριμένων καταστάσεων στην επίθεση. Σε πρώτη φάση, στόχευσαν το δίδυμο Ναν-Μήτογλου, τοποθετώντας τους στην αδύνατη πλευρά και μετατοπίζοντας τις on ball δράσεις του Καμπάτσο με τον Ταβάρες στα απέναντι "φτερά". Στη συνέχεια, μπήκε στο στόχαστρο ο Σλούκας, ενώ η είσοδος του Γιουρτσεβέν, ο οποίος ακόμα προσπαθεί να βελτιώσει τις κινήσεις του απέναντι στα αντίπαλα pick n' rolls, όπως ήταν αναμενόμενο μετέφερε το κέντρο επιθετικών plays στον άξονα...
Ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να ελέγξει ούτε στη Μαδρίτη το ρυθμό του παιχνιδιού. Ο λόγος; Εκτός ελαχίστων μικρών διαστημάτων, δε μπόρεσε να εκτελέσει σωστές περιστροφές και καλύψεις όταν η Ρεάλ ενεργοποιούσε τις pick n' roll δράσεις της στην περιφέρεια. Οι πράσινοι είχαν αποφασίσει να αντιμετωπίσουν αυτού του είδους τις συνεργασίες των γηπεδούχων αναμειγνύοντας τρίτο παίκτη (ουσιαστικά "άφηνε" το μαρκάρισμά του και "τσέκαρε" πρόσκαιρα τον σέντερ). Οι δημιουργοί των πρωταθλητών Ισπανίας αντιλήφθηκαν γρήγορα τα δεδομένα κι όσο κυλούσε το ματς τόσο περισσότερο έψαχναν και την πάσα στις ακάλυπτες γωνίες για κάποια ελεύθερη εκτέλεση. Οι φιλοξενούμενοι αργούσαν να επανέλθουν στη θέση τους, ενώ παράλληλα υπήρξαν στιγμές που δεν περιστρέφονταν όπως θα έπρεπε...
Η ιδιαίτερη προσοχή που έδειξε η "Βασίλισσα" για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση αποδείχθηκε κι από τον τρόπο που διαχειρίστηκε το αμυντικό της κομμάτι. Ο Αμπάλδε επιστρατεύτηκε για την αναχαίτιση του Ναν, με τον διεθνή Ισπανό να προσφέρει χρήσιμες υπηρεσίες και στην επίθεση. Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε σχετικά εύκολα, παρότι είχε καλύτερο ποσοστό στα δίποντα και τα τρίποντα, περισσότερες ασίστς και μεγαλύτερο ομαδικό PIR. Εκτός της γενικότερα κακής λειτουργίας του στην άμυνα, για ακόμα ένα βράδυ "πλήρωσε" την αδυναμία του στην εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ. Επίσης, η έλλειψη "stops" οδήγησε και στη μη πρόκληση πολλών λαθών για τους γηπεδούχους...
Η επόμενη μέρα των ηττών σε Παρίσι και Μαδρίτη συνοδεύτηκε από σχολιασμούς που αφορούν την έλλειψη κινήτρου και πάθους από τους παίκτες του τριφυλλιού. Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι προς το παρόν οι πράσινοι δεν έχουν μπει σε... war mood, ωστόσο αυτό είναι λογικό και συμβαίνει στις περισσότερες ομάδες. Είμαστε μόλις στο ξεκίνημα των αγωνιστικών υποχρεώσεων, ενώ κάποιοι ίσως να πίστευαν ότι μετά την κατάκτηση του τροπαίου μερικές βραδιές θα είναι... ευκολότερες. Κατά τη γνώμη μου, αργά ή γρήγορα η ένταση θα επανέλθει, διότι άπαντες θα συνειδητοποιήσουν τη σημασία των αγώνων που θα έρχονται. Κατά τη γνώμη μου, τα βασικά προβλήματα του Παναθηναϊκού την παρούσα χρονική στιγμή είναι καθαρά αγωνιστικά και συγκεκριμένα...
Καταρχάς, ο κόουτς Αταμάν πρέπει να βρει συγκεκριμένους ρόλους και να κατανείμει το rotation της ομάδας σύμφωνα με τις ανάγκες της κάθε αναμέτρησης. Για παράδειγμα, δε γίνεται να μη χρησιμοποιείται ο Καλαϊτζάκης σχεδόν καθόλου, όταν υπάρχει συνεχής αδυναμία αναχαίτισης των γκαρντς της Παρί στην πρώτη ζώνη άμυνας. Σε αυτό το σημείο θέλω να επισημάνω και κάτι ακόμα... Από τη στιγμή που ο Γιουρτσεβέν (λογικά) χρειάζεται χρόνο προσαρμογής, η απουσία του Αντετοκούνμπο είναι κομβική αφού προσφέρει σταθερό rim protection στη ρακέτα. Φέτος δεν επιτρέπονται "καψίματα" παικτών όπως έγινε πέρσι, ούτε βέβαια και βίαιος παραγκωνισμός άλλων μόνο και μόνο επειδή είναι λιγότερο "φανταχτερά" ονόματα από τους συμπαίκτες τους. Σε δεύτερο χρόνο, το τεχνικό σταφ οφείλει να δουλέψει πολύ στο κομμάτι της άμυνας στο μισό γήπεδο, κάτι που σίγουρα θα επέλθει και μέσω της βελτίωσης μερικών "εργαλείων" όπως ο Γκραντ, ο Γκριγκόνις κι ο Οσμάν. Τέλος, όσον αφορά την επίθεση, εκτός της εύρεσης καταστάσεων για την εκμετάλλευση των δεξιοτήτων των νέων προσθηκών, ο Παναθηναϊκός είναι αναγκαίο να επιστρέψει σε ένα μπάσκετ που θα εκφράζει τον ηγέτη του, που δεν είναι άλλος από τον Σλούκα. Θυμηθείτε, πόσο καλύτερα κυλούσαν τα πράγματα για την ελληνική ομάδα στη Μαδρίτη, όταν ο Έλληνας σταρ μπήκε στο παρκέ μετά τα πρώτα λεπτά. Όσο είχε δυνάμεις οι πρωταθλητές Ευρώπης κυκλοφόρησαν καλύτερη τη μπάλα και μείωσαν τη διαφορά. Τέτοιου είδους λύσεις μπορεί να προσφέρει κι ο Μπράουν, ο οποίος θεωρώ πως θα μπει στο κλίμα άμεσα...
Σε αντίθεση με όσα μπορεί να πιστεύουν μερικοί, όλα τα παραπάνω είναι ως ένα βαθμό λογικά να συμβαίνουν. Ο κόουτς Αταμάν είναι λογικό να δοκιμάζει πεντάδες και σχήματα στο ξεκίνημα της σεζόν, γιατί αργότερα δε θα μπορεί να το κάνει. Η άμυνα στο "5vs5" είναι λογικό να μη λειτουργεί όπως πρέπει, αφού έχουν ενταχθεί τρεις νέοι παίκτες και κάποιοι από τον περσινό κορμό δε βρίσκονται σε καλή κατάσταση για τα στάνταρ τους (βλ. Γκραντ-Γκριγκόνις). Στην επίθεση είναι λογικό να υπάρχουν σημεία με κακές αποφάσεις και μονοδιάστατο παιχνίδι ατομικών ενεργειών, καθώς ο Σλούκας ακόμα προσπαθεί να επανέλθει από τον τραυματισμό του κι ο Μπράουν βρίσκεται σε φάση προσαρμογής. Η δίψα των τελευταίων μηνών της περασμένης χρονιάς είναι λογικό να μην υπάρχει μέχρι στιγμής, επειδή οι τίτλοι "γεννούν" ένα είδος εφησυχασμού σε πρώτη φάση κι επιπλέον τίποτα δεν κρίνεται τόσο νωρίς. Αν και πέρσι ήταν περισσότερο αναμενόμενο να προκύψουν ανορθογραφίες εξαιτίας των πολλών αλλαγών στο ρόστερ, στο αντίστοιχο διάστημα ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε ανάλογα προβλήματα κι εκείνοι οι αγώνες του έμοιαζαν πολύ με τους τωρινούς...
Το συγκεκριμένο τεχνικό σταφ έχει αποδείξει, ότι έχει τον τρόπο να βρει τις λύσεις σε όλα τα προβλήματα. Τίποτα από όσα συμβαίνουν δεν είναι παράλογο. Προσωπικά, το μόνο που δε θέλω να δω σε βάθος χρόνου είναι ένας παραγκωνισμός παικτών όπως συνέβη πέρσι. Ο κόουτς Αταμάν οφείλει να βρει τον τρόπο να εκμεταλλευτεί όλο το ρόστερ του, διότι θα είναι πολύ δύσκολο να "θυσιάσει" μέλος του περσινού κορμού ή κάποια καλοκαιρινή μεταγραφή. Πρόκειται για πανέξυπνο άνθρωπο και μέσα σε ένα τόσο επιφορτισμένο πρόγραμμα θα έχει την ευκαιρία να φέρει την κατάσταση στα μέτρα του...
Όπως τονίζουμε όλα αυτά τα χρόνια, σε τούτη τη φάση της σεζόν ισχύει ένας άτυπος "κανόνας". Μέχρι το Δεκέμβρη περισσότερο παρατηρούμε και καταγράφουμε και λιγότερο κρίνουμε ενόψει της συνέχειας. Στο φθινόπωρο δεν πρέπει να επικρατεί ούτε αισιοδοξία, ούτε... απαισιοδοξία που "πηγάζουν" από την αγωνιστική εικόνα ομάδων και παικτών. Η κακή παρουσία του Παναθηναϊκού μέχρι στιγμής δε σημαίνει ούτε ότι θα επαναληφθεί οπωσδήποτε ο περσινός θρίαμβος επειδή έγινε κάτι ανάλογο στο ξεκίνημα εκείνης της προσπάθειας, ούτε βέβαια πως έκλεισε ο κύκλος του συγκεκριμένου πρότζεκτ. Χρειάζεται ωριμότητα και ψυχραιμία και κυρίως προστασία της ομάδας από τις... περίεργες εξωτερικές φωνές, προκειμένου να μη χαθεί η εμπιστοσύνη κι η πίστη προς αυτό που κάνει. Ας χαλαρώσουμε όλοι κι ας περιμένουμε τους επόμενους μήνες για να βγάλουμε τα... πολεμικά εφόδια από τις τσάντες μας...