Ο Jimmy Jump αναλύει την άνετη επικράτηση του Παναθηναϊκού μέσα στο Φάληρο και το γενικότερο αγωνιστικό "πλασάρισμά" του ανάμεσα στον ανταγωνισμό...
Οι εφτά ημέρες της... υπενθύμισης! Κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η τελευταία εβδομάδα για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος μετά το 0/2 στην πρώτη "διαβολοβδομάδα" της σεζόν, διέλυσε την αξιόμαχη Α.Ε.Κ. στο Ο.Α.Κ.Α. και πήρε δύο εκκωφαντικά διπλά σε Πόλη (επί της Φενέρ) και Πειραιά (επί του Ολυμπιακού). Οι λίγες φωνές ανησυχίας και κριτικής που ξεσηκώθηκαν μετά τις ήττες σε Παρίσι και Μαδρίτη διακόπηκαν απότομα, με τους πράσινους να παρουσιάζουν μία μικρή εικόνα από όσα στοχεύουν να χαρίσουν στο μπασκετικό κοινό τη φετινή χρονιά...
Οι απουσίες των Γκριγκόνις, Παπαπέτρου και Μήτογλου (στο ματς της Τουρκίας) κατά κάποιον τρόπο "βοήθησαν" τον κόουτς Αταμάν. Η διαχείριση του ρόστερ και του χρόνου συμμετοχής των παικτών έγινε πιο συγκεκριμένη, αν και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Τούρκος τεχνικός δεν έχει κανένα πρόβλημα να πάρει αποφάσεις που για κάποιους άλλους μοιάζουν άβατα. Στα δύσκολα αγωνιστικά τεστ που είχαν να περάσουν στις έδρες των δύο εκ των βασικότερων διεκδικητών του ευρωπαϊκού στέμματος, οι πρωταθλητές Ευρώπης στηρίχθηκαν σημαντικά στις πεντάδες με τρία γκαρντς, συνθήκη που ήταν σχεδόν βέβαιο πως θα προκύψει μετά την απόκτηση του Μπράουν και την παραμονή των Σλούκα, Ναν και Γκραντ...
Ο τρόπος παιχνιδιού του κόουτς Αταμάν είναι γνωστό ότι ευνοεί τους γκαρντς με ικανότητα στην παραγωγή με τη μπάλα στα χέρια. Ο πρώην προπονητής της Εφές ανέκαθεν σχεδίαζε ιδανικά πλαίσια για την ανάπτυξη on ball δράσεων για τους "κοντούς" του και παράλληλα πάντα έτρεφε ιδιαίτερη "αγάπη" στα χαμηλά σχήματα. Τις τελευταίες μέρες μπορεί να είδαμε πολλές ιδέες που πρωταγωνίστησαν την περσινή σεζόν, ωστόσο ο ερχομός ενός παίκτη της εμβέλειας του Μπράουν και τα νέα δεδομένα που φέρνει η πλαισίωσή του με τους υπόλοιπους περιφερειακούς είναι λογικό να επιφέρουν ορισμένες μεταβολές. Για παράδειγμα, για τον Ναν ή τον Γκραντ είδαμε ένα νέο play, όπου ο Λεσόρ γινόταν αποδέκτης στο high post κι ένας εξ αυτών ερχόταν από τη γωνία μέσω screens για να πάρει τη μπάλα και να ξεδιπλώσει "2vs2" κατάσταση στο πλάι. Για τον πρώην ηγέτη της Μακάμπι Τ.Α. εκτελούνται "Spain" pick n' roll δράσεις στα πρότυπα εκείνων που εξακολουθούν να υπάρχουν για τον Σλούκα, ο οποίος αυτές τις πρώτες εβδομάδες αγωνίζεται αρκετά μαζί του. Φυσικά, ο Παναθηναϊκός "τρέχει" για τους γκαρντς του δράσεις εντός "1-3-1", "A-set" και "καθαρών" pick n' rolls διατάξεων, με τη διαφοροποίηση ότι φέτος βλέπουμε ακόμα και "Figure-8s" στο ξεκίνημα των κατοχών προκειμένου να δημιουργηθεί το κατάλληλο spacing στο μισό γήπεδο για την ανάπτυξη της εκάστοτε επιθετικής επιλογής...
Η σταθερότητα του Λεσόρ στο low post κι η προσθήκη ενός center με τα χαρακτηριστικά του Γιουρτσεβέν, είναι λογικό να δίνει τη δυνατότητα στον Αταμάν να αυξήσει τις... ματιές του προς τις εκτελέσεις από το ζωγραφιστό. Οι παραπάνω δράσεις που έχουμε αναλύσει από το ξεκίνημα του συγκεκριμένου πρότζεκτ πλέον "προβλέπουν" και τροφοδότηση των ψηλών χαμηλά, ειδικά με τον Τούρκο διεθνή στο παρκέ. Επίσης, η ένταξη των Μπράουν-Οσμάν βελτιώνει το τριφύλλι και στο επιθετικό transition, παραγωγική ματιά που δε διέθετε ιδιαίτερα η περσινή θριαμβευτική version. Στις σετ καταστάσεις πλέον παρακολουθούμε μία εντονότερη ροπή στην εύρεση του ιδανικότερου σουτ, με μεγαλύτερη υπομονή στην κυκλοφορία της μπάλας και στο "άνοιγμα" του γηπέδου που φέρνει ευκολότερα η χρησιμοποίηση τριών γκαρντς...
Το σοβαρότερο πρόβλημα που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός σε Πυλαία, Παρίσι και Μαδρίτη αφορούσε το κομμάτι της άμυνας. Ανά διαστήματα οι πρωταθλητές Ελλάδας είτε αδυνατούσαν να παίξουν αποτελεσματική ατομική άμυνα στην περιφέρεια με συνέπεια να υπάρχουν... ελεύθερες διαβάσεις για τους αντίπαλους γκαρντς, είτε προέκυπταν προβλήματα στην αναχαίτιση των pick n' rolls ή στο αμυντικό transition. Απέναντι στα pick n' roll δράσεις της Α.Ε.Κ. το τεχνικό σταφ δοκίμασε μία αντιμετώπιση με ανάμειξη τρίτου παίκτη κι από τις 45 μοίρες κι όχι μόνο από τις γωνίες, ενώ κόντρα στη Φενέρ ήταν σημαντικότατη η βελτίωση του Γκραντ λόγω της φύσης του παιχνιδιού του Μπόλντγουιν. Σε Κωνσταντινούπολη και Σ.Ε.Φ. το τριφύλλι έδειξε τρομερά βελτιωμένο στις περιστροφές και τις καλύψεις, με τον Λεσόρ να παίρνει σταθερά εξαιρετικές τοποθετήσεις είτε κάνοντας "drop", είτε βγαίνοντας επιθετικά στα αντίπαλα picks και τον Χούντσο να καλύπτει μοναδικά τους όποιους ελεύθερους χώρους παρουσιάζονταν. Ο Ισπανός ήταν καταπληκτικός απέναντι στα πιθανότατα κορυφαία PFs της Ευρωλίγκα (βλ. Χέιζ-Βεζένκοφ) και παράλληλα έδωσε ξανά σημαντικές βοήθειες στον τομέα του ριμπάουντ, ο οποίος συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις "πληγές" των πρώτων αγωνιστικών...
Τι είδαμε χθες στο Φάληρο...
Στη χθεσινοβραδινή αναμέτρηση νομίζω πήραμε μία ξεκάθαρη εικόνα για την παρούσα κατάσταση των δύο κορυφαίων ελληνικών ομάδων. Ο Παναθηναϊκός έφτασε σε μία άνετη νίκη, με το τακτικό πλάνο του κόουτς Αταμάν να στηρίζεται κυρίως στους εξής τομείς:
- Στο ξεκίνημα του ντέρμπι είδαμε το τριφύλλι να χτυπά συνεχώς μέσω κεντρικών on ball δράσεων τα αργά πόδια του Φαλ, ο οποίος παρέμενε "πίσω" και δεν έκανε "switch". Προκειμένου να διαμορφωθεί η καταλληλότερη συνθήκη, ο Λεσόρ ή ο Μήτογλου (πολύ κομβικός για τους πράσινους στο συγκεκριμένο ματσάρισμα) συνήθως έκαναν screen πιο εξωτερικά από το συνηθισμένο, με σκοπό οι γκαρντς να έχουν το χώρο να "προλάβουν" να ξεφύγουν από τον Γάλλο διεισδύοντας προς τη ρακέτα ή να εκτελέσουν χωρίς ιδιαίτερη πίεση από μακριά σε περίπτωση που ο Φαλ επέλεγε να μην καλύψει ψηλά. Επιπρόσθετα, οι δύο παίκτες που κάλυψαν τη θέση "5" για τους πράσινους χθες έκαναν pick n' pop ή short roll (o Ματίας), ψάχνοντας τη μακρινή ή midrange εκτέλεση...
- Ακόμα κι εντός της συγκεκριμένης επιλογής, ο Παναθηναϊκός επιχειρούσε συνεχώς να κυκλοφορήσει περισσότερη ώρα τη μπάλα στο μισό γήπεδο, να ψάξει την πάσα στην αδύνατη πλευρά (εδώ ήταν εξαιρετικός ο Σλούκας) και να αναμείξει με κινήσεις off ball παίκτες όπως ο Βεζένκοφ ή ο Φουρνιέ. Ακόμα κι απέναντι στον Μιλουτίνοφ, είδαμε τον Μήτογλου να κάνει κόψιμο προς τη γωνία, ώστε να βρει ελεύθερο χώρο να εκτελέσει από την αδυναμία του Σέρβου να κινηθεί γρήγορα προς τα εκεί. Η συγκεκριμένη ροπή ουσιαστικά "έστρωσε" το δρόμο προς την παραγωγή εξαιρετικών εκτελέσεων πίσω από τη γραμμή των 6,75μ., άρα και στην αναμενόμενη υψηλή αποτελεσματικότητα κι ευστοχία...
- Αμυντικά, ο Γκαρντ ανέλαβε το μαρκάρισμα του Φουρνιέ, ενώ ο Χουάντσο αντιμετώπισε τον Βεζένκοφ. Ο Λεσόρ προσπαθούσε να αρνηθεί την πάσα προς τον Φαλ, ενώ συνήθως έκανε "drop" στα κεντρικά pick n' rolls των γηπεδούχων κι επέλεγε να γίνει πιο επιθετικός στο πλάι. Οι φιλοξενούμενοι ήλεγξαν αρκετά ικανοποιητικά το κομμάτι των κατοχών, υποπίπτοντας ξανά σε λίγα λάθη κι εξασφαλίζοντας το αμυντικό ριμπαόυντ...
Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του σε κανένα σημείο του παιχνιδιού. Ο κόουτς Μπαρτζώκας προσπάθησε να δώσει επιθετική αυτοπεποίθηση στην ομάδα του από τα πρώτα λεπτά του ντέρμπι, "ακουμπώντας" σε τέσσερις βασικούς άξονες:
- Tροφοδότηση του Φαλ στο low post με σκοπό να φθαρεί ο Λεσόρ και να βρεθούν πόντοι από εκεί είτε με εκτέλεση, είτε με δημιουργία του Γάλλου...
- Πρωταγωνιστικός ρόλος στον Φουρνιέ κι επιμονή σε on ball δράσεις του πρώην ΝΒΑer κυρίως από τον άξονα...
- Αναζήτηση πόντων στο transition
- Συνεχής ένταξη του Βεζένκοφ σε plays που περιλάμβαναν κάποιο κόψιμό του μακριά από τη μπάλα
Ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε διαβασμένος απέναντι στους συγκεκριμένους τομείς και παράλληλα διαθέτει τα "εργαλεία-εφόδια" να ανταπεξέλθει σε αυτού του είδους τις δυσκολίες (Γκραντ, Χουάντσο, Λεσόρ, λίγα λάθη στην επίθεση κλπ.). Η είσοδος των Βιλντόσα-Ντόρσεϊ έδωσε κάποιες λύσεις στον Ολυμπιακό, ωστόσο ήταν ξεκάθαρο πως δε θα υπήρχε συνέχεια. Οι κάτοχοι του Σούπερ Καπ δεν ακολούθησαν το στυλ επίθεσης που μας είχαν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, καθώς στηρίχθηκαν ξανά περισσότερο στην αποτελεσματικότητα και τις αποφάσεις των χειριστών κι όχι στην κυκλοφορία της μπάλας και τα σωστά κοψίματα μακριά από αυτή. Η επιστροφή του Φαλ πριν λίγες μέρες σημαδεύτηκε κι από την επιστροφή στις αρχές του τεχνικού σταφ, όμως δεν υπήρξε ανάλογη συνέχεια στο ντέρμπι ή το Μόναχο...
Τα σημαντικότερα προβλήματα αυτήν τη στιγμή για τον κόουτς Μπαρτζώκα αφορούν το κομμάτι της άμυνας (πολλές κακές περιστροφές κι αντιδράσεις όταν δεν ενεργοποιείται άμυνα "αλλαγών"), τη διαχείριση του ρόστερ και το "πάντρεμα" του επιθετικού μοντέλου των τελευταίων ετών με τις νέες δεξιότητες που προστέθηκαν φέτος στην ομάδα. Ο έμπειρος τεχνικός ακόμα δεν έχει βρει τους ιδανικούς ρόλους και την απαιτούμενη "συνταγή" κι από ό,τι φαίνεται θα χρειαστεί χρόνο για να τα καταφέρει. Ντόρσεϊ και Βεζένκοφ ήταν μέλη αυτής της φιλοσοφίας παλιότερα κι ουσιαστικά μόνο οι Βιλντόσα-Φουρνιέ "δικαιούνταν" να θέλουν μεγαλύτερο διάστημα προσαρμογής, ωστόσο δεν είναι παράλογο να παρουσιάζεται τέτοια εικόνα από τον Ολυμπιακό στο ξεκίνημα της σεζόν. Πιθανότατα θα χρειαστούν δύσκολες αποφάσεις για να μπει το... τρένο στις ράγες, όπως κι υπομονή...
Το ξεκίνημα της φετινής... παρτίδας έχει απόλυτο αφεντικό τον Παναθηναϊκό. Οι καλοκαιρινές υπερβολές κυρίως από πλευράς Ολυμπιακού δεν άλλαζαν την πραγματικότητα, η οποία λέει ότι οι πρωταθλητές Ευρώπης απέχουν σημαντικά από τους ανταγωνιστές τους αυτήν τη στιγμή. Επειδή έχουμε μπροστά μας πάρα πολύ μεγάλο δρόμο, φυσικά κι υπάρχει χρόνος να προκύψουν ανατροπές, αρκεί οι οργανισμοί να παρουσιαστούν ώριμοι και ψύχραιμοι. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι προπονητές κρατούν πράγματα για το μέλλον και πολλά από αυτά που βλέπουμε τώρα δε θα υπάρχουν σε λίγους μήνες. Τα καλύτερα είναι μπροστά μας...