Ο Ρούι Βιτόρια είναι ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού και το SportPortal2014.blogspot.gr πιάνει... δουλειά! Ανάλυση των τακτικών ιδεών και της φιλοσοφίας του, τι είδους παίκτες του αρέσουν και πώς θα δουλέψει με το συγκεκριμένο ρόστερ!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Όπως ήταν σχεδόν δεδομένο από την ημέρα που ανακοινώθηκε η πρόσληψή του τον περασμένο Ιούνιο, ο Ντιέγο Αλόνσο ολοκλήρωσε τη θητεία του στον Παναθηναϊκό πολύ άμεσα. Ο Ουρουγουανός τεχνικός δεν κατάφερε να στελεχώσει την ομάδα του με παίκτες που θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ιδέες του, αναγκάστηκε να στραφεί σε ένα πλάνο που δεν είναι εντός των δυνατοτήτων του και μη μπορώντας να διαχειριστεί την πίεση εξ αρχής, αποχώρησε μετά από μόλις 3,5 μήνες παρουσίας στη χώρα μας. Για ακόμη μία φορά ο κόουτς επέλεξε ένα πρότζεκτ που δεν του ταίριαζε, με συνέπεια πλέον να έχει "χαλάσει" το όνομά του στην αγορά και να θεωρείται από το φίλαθλο κόσμο ως ένας προπονητής μικρών δυνατοτήτων. Μακάρι να βρει ξανά το δρόμο του, γιατί είναι ένας άνθρωπος με ικανοποιητική γνώση του αντικειμένου και με εξαιρετικό χαρακτήρα...
Όπως είθισται σε αυτόν εδώ τον ποδοσφαιρικό κόσμο, η επόμενη πράσινη μέρα περιλαμβάνει νέα αλλαγή αγωνιστικής κατεύθυνσης. Η Π.Α.Ε. επέλεξε τον Ρούι Βιτόρια για τον πάγκο της, κίνηση που σε πρώτη φάση σημαίνει ξεκάθαρα ένα πράγμα: Το τριφύλλι επιστρέφει στον τακτικό δογματισμό και σε μία γενικότερη φιλοσοφία που ταιριάζει περισσότερο σε όσα βίωσε επί εποχής Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι ο Πορτογάλος θα πετύχει ανάλογα αποτελέσματα, ωστόσο παραθέτω τη συγκεκριμένη σύγκριση προκειμένου να αρχίσετε να προσαρμόζεται τις απαιτήσεις και τις σκέψεις σας σχετικά με τα όσα θα ακολουθήσουν...
Έχουμε να πούμε πολλά και να αναλύσουμε περισσότερα. Ξεκινάμε...
Αρχικά, θα σας παραθέσω κάποιες φράσεις του Βιτόρια, έτσι όπως τις έχει αποτυπώσει ανά καιρούς σε διάφορες συνεντεύξεις. Στόχος αυτού είναι να καταλάβετε τον τρόπο που αντιλαμβάνεται κι αντιμετωπίζει το άθλημα και γενικότερα τη δουλειά του. Για ρίξτε μια ματιά...
«Στα 32 μου αποφάσισα να τελειώσω την καριέρα μου ως ποδοσφαιριστής για να γίνω προπονητής. Οι γονείς μου πέθαναν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα λίγο μετά την απόφασή μου. Εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν μόνο το επάγγελμά μου που άλλαξε. Άλλαξε κι η ζωή μου. Ήταν η μεγαλύτερη θλίψη που έχω βιώσει, όμως με βοήθησε να αναπτύξω μια εξαιρετικά ισχυρή συναισθηματική δομή. Όταν έχω πρόβλημα με έναν παίκτη, όταν παθαίνω μια μεγάλη ήττα, δεν αλλάζει κάτι βαθύτερα. Ό,τι κι αν συμβεί, έχω περάσει χειρότερες στιγμές»...
«Νομίζω ότι είχα το καλύτερο δυνατό "μείγμα" ως προπονητής. Ο συνδυασμός μεταξύ ακαδημαϊκής κι εμπειρικής γνώσης ήταν καθοριστικός στη μάθησή μου. Η εκπαίδευση ανοίγει ορίζοντες, ωστόσο η εμπειρία μου ως παίκτης κι η αλληλεπίδρασή μου με τους προπονητές ήταν το τέλειο συμπλήρωμα»...
«Στην πραγματικότητα κουβαλάω την ικανότητα προσαρμογής από την αρχή του ταξιδιού μου. Πιστεύω ότι είναι κάτι θεμελιώδες για ένα μάνατζερ. Σήμερα είμαι εντελώς διαφορετικός επαγγελματίας από αυτόν στην αρχή της καριέρας μου. Κάθε προπονητής είναι το αποτέλεσμα των εμπειριών του. Με τα χρόνια, οι εμπειρίες μας διαμορφώνουν τον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεων. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν αλλάξει μέσα μου εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες ως προπονητής. Αυτές είναι πτυχές της προσωπικότητάς μου. Ήμουν και παραμένω συγκρατημένος άνθρωπος. Είμαι ακόμα συναισθηματικά σταθερός. Είμαι ο ίδιος άνθρωπος, αλλά τελείως διαφορετικός προπονητής»...
«Έφυγα από την Πορτογαλία χωρίς να γνωρίζω τα μισά από αυτά που ξέρω σήμερα. Είναι η εμπειρία που μας δίνει γνώση. Ανακάλυψα έναν εντελώς νέο κόσμο. Με διαφορετικές πραγματικότητες και τρόπους να βλέπεις τη ζωή. Είναι απαραίτητο να έχεις την ικανότητα να προσαρμόζεσαι, να κατανοείς αμέσως το πλαίσιο και να είσαι πάντα προσεκτικός σε όλα»...
«Ο προπονητής πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις με τεράστιο αντίκτυπο στο οικονομικό κομμάτι ενός club. Οφείλει να επιβάλλεται σε μια σειρά από τομείς, εξ ου κι η σημασία της ύπαρξης ενός ποιοτικού τεχνικού σταφ. Πρέπει να καθοδηγήσουμε τους παίκτες, τα ιατρικά τμήματα, τα τμήματα επικοινωνίας κλπ., αλλά και τη διοίκηση, που μερικές φορές είναι το πιο περίπλοκο. Η αντιμετώπιση όλων αυτών των πτυχών δεν είναι εύκολη. Πρέπει να έχεις αυτή τη διοικητική ικανότητα και να περιβάλλεις τον εαυτό σου καλά»...
«Η κατανόηση των χαρακτηριστικών ενός παίκτη είναι ζωτικής σημασίας. Ζητώ αμέσως λεπτομερή αναφορά για κάθε παίκτη. Αν είναι πολύ νέος κι έχει ήδη ένα αυτοκίνητο κορυφαίας εμβέλειας, αν είναι 23 ετών κι έχει ήδη δύο παιδιά, αν έχει χωρίσει πολλές φορές... Μου αρέσει να ξέρω όλες αυτές τις πληροφορίες για να καταλάβω με τι είδους άνθρωπος ασχολούμαι. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε όλους ισότιμα, πρέπει να έχουμε τις ίδιες αποφάσεις για όλη την ομάδα»...
«Η προσαρμογή είναι λέξη-κλειδί στο επάγγελμά μου. Μπορεί να έχουμε μια αγαπημένη ιδέα παιχνιδιού, αλλά πρέπει να δούμε αν το πλαίσιο μάς επιτρέπει να το κάνουμε πράξη. Ο προπονητής πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους. Δε μπορείς να είσαι πεισματάρης. Ποτέ δεν έπαιξα μόνο για το αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, ποτέ δεν αγνόησα το πλαίσιο για να επιβάλω με εμμονή το στυλ παιχνιδιού που προτιμούσα»...
«Μου αρέσει το καλά παιγμένο ποδόσφαιρο και το καλά μελετημένο παιχνίδι. Παθαίνω "σοκ" όταν οι ομάδες συμπεριφέρονται άσχημα στη μπάλα. Η ιδέα μου για το παιχνίδι χαρακτηρίζεται από ποιότητα, ένταση κι άμεση αντίδραση στην απώλεια της κατοχής»...
«Αυτό που λέω πάντα είναι, ότι ο παίκτης πρέπει να νιώσει την ανάγκη και την "πείνα" που δεν έχει να κάνει με χρήματα, αλλά να πετύχει κάτι»...
«Παλεύω μόνιμα ενάντια ενάντια σε αυτήν τη λατρεία των αποτελεσμάτων που κυβερνά το ποδόσφαιρο. Μερικές φορές η φανταστική δουλειά δε στέφεται με ένα τρόπαιο ή μια εξαιρετική στιγμή. Η σωτηρία μιας ομάδας από τον υποβιβασμό μπορεί να είναι μια απίστευτα όμορφη δουλειά. Μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολο από το να κερδίσεις ένα τρόπαιο σε διαφορετικό σύλλογο, ωστόσο δεν εκτιμάται πάντα τόσο»...
«Βρίσκομαι σε ένα στάδιο της ζωής μου, όπου είναι απαραίτητο να νιώθω ικανοποίηση, ευχαρίστηση για αυτό που κάνω κι ότι βρίσκομαι σε ένα κλαμπ που μου ταιριάζει»...
«Υπάρχει ένα σημείο που δεν πρέπει ποτέ να παραβλέπουμε όταν αξιολογούμε τη δουλειά ενός προπονητή: τη σχέση μεταξύ επένδυσης κι αθλητικής απόδοσης. Από αυτήν την άποψη, η ισορροπία που άφησα στη Μπενφίκα ήταν ειλικρινά θετική. Είχα την ευκαιρία να προωθήσω παίκτες από τις ομάδες νέων. Ήταν μια επιθυμία του συλλόγου, όμως ταίριαξε με τη θέλησή μου. Απλά μη μου ζητήσετε να χρησιμοποιήσω ένα νεαρό ποδοσφαιριστή σήμερα και να φτάσει στο μέγιστο επίπεδο σε δύο εβδομάδες. Χρειάζεται χρόνος»...
«Για να είσαι καλός προπονητής, πρέπει να ξέρεις περισσότερα για τη ζωή, περισσότερα για άλλους κόσμους πέρα από το ποδόσφαιρο. Αν ξέρεις μόνο ένα πράγμα, δε μπορείς να είσαι καλός επαγγελματίας. Ναι, συνεργαζόμαστε με επαγγελματίες, ωστόσο πριν από όλα αυτά είμαστε όλοι άνθρωποι. Ο προπονητής διαχειρίζεται τις δεξιότητες αυτών των ανθρώπων. Ένας καλός προπονητής πρέπει να καταλαβαίνει τους ανθρώπους»...
Ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού ήταν παίκτης ερασιτεχνικών κατηγοριών. Πάντα έτρεφε ιδιαίτερα αγάπη προς τον αθλητισμό κι είναι απόφοιτος τμήματος φυσικής αγωγής. Μέσα σε μία μέρα ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική καριέρα του κι έγινε προπονητής. Ανέλαβε τη Βιλαφρανκουένσε των χαμηλών κατηγοριών και των πολλών οικονομικών προβλημάτων και μετά από δύο χρόνια αποδέχθηκε την πρόταση της Μπενφίκα για την ομάδα Νέων της. Θέλοντας να ασχοληθεί με επαγγελματικά ρόστερ, επέστρεψε στις μικρές κατηγορίες για λογαριασμό της Φάτιμα, με την οποία απέκλεισε την Πόρτο στα πέναλτι στο Λιγκ Καπ της σεζόν 2007-08!
Η δουλειά του μπήκε στο μικροσκόπιο συλλόγων της κορυφαίας πορτογαλικής λίγκας και το καλοκαίρι του 2010 ανέλαβε την Πάκος Φερέιρα. Παρότι είχε ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ της κατηγορίας, εξασφάλισε εύκολα την παραμονή, ενώ έφτασε και μέχρι τον τελικό του Λιγκ Καπ! Την επόμενη χρονιά "ανέβηκε" ακόμα ένα... σκαλοπάτι, καθώς συμφώνησε με τη Γκιμαράες. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση του οργανισμού ουσιαστικά "επέβαλλε" την εκτέλεση ενός μακρόπνοου πρότζεκτ, το οποίο σε βάθος τετραετίας απέφερε καρπούς! Το 2013 κατακτήθηκε το Κύπελλο, ενώ υπήρξαν κι ευρωπαϊκές συμμετοχές στο Europa League!
Τα συγκεκριμένα επιτεύγματα κατέστησαν τον Βιτόρια ένα από τα πιο "hot" ονόματα τεχνικών στη χώρα του. Τελικά επέστρεψε στη Μπενφίκα, αυτήν τη φορά ως προπονητής της πρώτης ομάδας. Στη Λισαβόνα πανηγύρισε δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο, ένα Λιγκ Καπ κι ένα Σούπερ Καπ και παράλληλα δημιούργησε ένα σύνολο που έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Champions League! Μετά από 3,5 χρόνια παρουσίας ο κύκλος του έκλεισε, όμως άμεσα αποδέχθηκε την πλουσιοπάροχη πρόταση της Αλ Νασρ από τη Σαουδική Αραβία. Εκεί παρέμεινε περίπου δύο χρόνια, κέρδισε ένα πρωτάθλημα κι ένα Σούπερ Καπ κι έπειτα αποφάσισε να μείνει εκτός πάγκων για έξι μήνες...
Το Μάιο του 2021 συμφώνησε με τη Σπαρτάκ Μόσχας. Η επιλογή του προκάλεσε διοικητικές διαφωνίες, ωστόσο ο 54χρονος τεχνικός κέρδισε την αγάπη του κόσμου. Μπορεί στο Εuropa League να παρουσίασε ένα εξαιρετικό σύνολο (άφησε πίσω του Νάπολι και Λέστερ), ωστόσο στο πρωτάθλημα η πορεία ήταν άσχημη. Απολύθηκε μετά από μόλις εφτά μήνες παρουσίας στη Ρωσία και ξαναβρήκε δουλειά το καλοκαίρι του 2022. Η ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αιγύπτου τού προσέφερε μία τρομερή πρόταση, η οποία είχε προοπτική τετραετίας. Αν κι ο Βιτόρια δημιούργησε ένα σύνολο με επιθετικές αρχές και τα αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά, ένας αποκλεισμός από τον Κονγκό στα πέναλτι στη δεύτερη φάση του πρόσφατου Κόπα Άφρικα, έφερε το πρόωρο τέλος της συνεργασίας των δύο πλευρών...
Πάμε τώρα στο πιθανότατα πιο ενδιαφέρον κομμάτι της σημερινής ανάλυσής μας. Ο Ρούι Βιτόρια είναι ένας προπονητής που στηρίζεται κυρίως στο 4-3-3 και το 4-2-3-1. Στη Σπαρτάκ κυρίως δούλεψε και συστήματα με τριάδες στην άμυνα (3-4-3 και 3-5-2), ωστόσο ήταν περισσότερο μία λύση ανάγκης εκείνη την περίοδο. Οι βασικές αρχές του είναι οι εξής:
- Ασφαλής κυκλοφορία της μπάλας
- Έλεγχος της κατοχής, προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να ελέγχεται ο ρυθμός κι έμμεσα ο αντίπαλος
- Προσέλκυση ατομικού αντιπάλου, ελευθέρωση χώρου, επιτάχυνση
- Συμπαγής κι οργανωμένη αμυντική λειτουργία
- Άμεση προσπάθεια ανάκτησης της κατοχής μετά από λάθος
- Αποτελεσματικότητα κι ενεργοποίηση "μεικτών" τρόπων pressing
Ο Πορτογάλος τεχνικός επιδιώκει τη δημιουργία ισορροπημένων συνόλων. Κάποτε ο μεγάλος Πεπ είχε εκθειάσει τη δική του Μπενφίκα για την αμυντική λειτουργία της, ωστόσο παράλληλα οι "Αετοί" κατέγραφαν ιδιαίτερα υψηλούς δείκτες κι επιθετικά. Ο κόουτς θέλει να βλέπει από τους παίκτες του να έχουν συνεχώς τη μπάλα στα πόδια και να τη κυκλοφορούν με υπομονή σε κάθε διάδρομο, προκειμένου να παράξουν φάσεις. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει να κάνει λιγότερο ακίνδυνο και τον αντίπαλο, ιδέα που χαρακτήριζε ξεκάθαρα και τον Παναθηναϊκό του Γιοβάνοβιτς τα προηγούμενα χρόνια...
Ο Βιτόρια διαθέτει εξαιρετικές ιδέες στις σετ επιθετικές καταστάσεις. Ρίχνει το βάρος της δημιουργίας στα άκρα, παρότι όπως αναφέραμε στοχεύει στην παραγωγή κι από τον άξονα. Σε πρώτη φάση, αρέσκεται στη χρησιμοποίηση παικτών με ικανότητα κι ευχέρεια με τη μπάλα στα πόδια. Προτιμά κεντρικούς αμυντικούς, αλλά και τερματοφύλακες με τη συγκεκριμένη δεξιότητα, ενώ φυσικά το ίδιο ισχύει και για τους κεντρικούς μέσους του. Πάμε να δούμε ορισμένους σχηματισμούς που παίρνει το αγαπημένο του 4-3-3 ή 4-2-3-1 κατά τη διάρκεια των αγώνων...
1) Οι στόπερς ανοίγονται λίγο προς τα πλάγια. Ο αμυντικός μέσος μπορεί να "εισχωρήσει" ανάμεσά τους, όμως κυρίως τοποθετείται πιο ψηλά και στον άξονα. Οι έτεροι κεντρικοί χαφ ανεβαίνουν στην τελευταία ζώνη κι έρχονται είτε στην ίδια ευθεία με τα εξτρέμ, είτε αλλάζουν ρόλους με εκείνους. Οι πλάγιοι μπακ προωθούνται κι ο φορ έρχεται χαμηλότερα...
2) Ο ένας εκ των δύο "8αριών" (ή το "10άρι) έρχεται στο πλάι του "6αριού", κάποιος winger συγκλίνει δίπλα στον επιθετικό, ο αντίστοιχος μπακ γίνεται ουσιαστικά εξτρέμ κι ο απέναντι παραμένει χαμηλότερα. Οι υπόλοιποι παίρνουν ανάλογες θέσεις με το προηγούμενο σχήμα...
3) Ο αμυντικός μέσος κατευθύνεται δεξιά ή αριστερά των κεντρικών αμυντικών. Έπειτα δημιουργούνται δύο γραμμές (η μία με τους κεντρικούς χαφ και τους μπακ κι η άλλη με τους τρεις επιθετικούς) ή προκύπτουν αναπροσαρμογές με τη μετακίνηση του δεξιού ή του αριστερού μπακ στον άξονα, είτε με το "κατέβασμα" χαμηλά κάποιου εξτρέμ και την ταυτόχρονη κίνηση του κοντινού του "8αριού" στην πλευρά...
Χαρακτηριστικά που αναζητά ανά θέση:
Tερματοφύλακας και κεντρικοί αμυντικοί- Ικανότητα με τη μπάλα στα πόδια
Πλάγιοι μπακ- Γρήγοροι και με επιθετικά χαρακτηριστικά (τουλάχιστον ένας εξ αυτών)
Αμυντικός μέσος- Έλεγχος του ρυθμού και προώθηση της ανάπτυξης από όλες τις πλευρές της πρώτης ζώνης κι ειδικά από τον άξονα. Εύστοχες διαγώνιες μεταβιβάσεις κι "ανοιχτές" ματιές προς την απέναντι πλευρά (αγαπημένη επιλογή του Πορτογάλου)
Κεντρικοί χαφ- Αποτελεσματικότητα στην παραγωγή κι από τα άκρα, αλλά κι ικανότητα να αποτελέσουν στήριγμα του "6αριού" (τουλάχιστον ο ένας)
Εξτρέμ- Αποδοχή ενός πιο εσωτερικού ρόλου και σίγουρη αναζήτηση "playmaking" σε έναν εξ αυτών
Φορ- Απειλή εντός περιοχής, αλλά και συμμετοχή στην ανάπτυξη σε πιο "περιφερειακές" θέσεις
Ο Βιτόρια ξέρει να σχηματίζει πολύ "σφικτές" αμυντικές διατάξεις, είτε μένοντας στο σχηματισμό του 4-3-3 (ουσιαστικά 4-1-4-1), είτε εφαρμόζοντας 4-4-2. Όταν επιλέγει να ακολουθήσει μία πιο παθητική τακτική, συνήθως προτιμά να "κλείνει" τον άξονα και να αφήνει τους χώρους προς τα πλάγια. Όπως καταλαβαίνετε, το πέρασμά του από ομάδες που στόχευαν στην παραμονή, τον βοήθησε στο συγκεκριμένο τομέα. Στη μεσαία γραμμή επιλέγει "man to man" μαρκαρίσματα, που όμως αλλάζουν ανάλογα με τις κινήσεις των αντίπαλων χαφ. Για παράδειγμα, αν ο επιτελικός μέσος πάει ανάμεσα στους κεντρικούς αμυντικούς, το "6άρι" δε θα τον ακολουθήσει μέχρι εκεί...
Ο πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός της Αιγύπτου δεν ακολουθεί συνεχώς ένα τύπο pressing, όταν η άλλη ομάδα αρχίζει να αναπτύσσεται από χαμηλά. Άλλοτε ενεργοποιεί "παγίδες" στο ύψος του κέντρου εφαρμόζοντας μία λιγότερο προωθημένη παράταξη κι άλλοτε επιλέγει πίεση από την περιοχή του αντιπάλου. Στο δεύτερο σκέλος κι ανάλογα με την πλευρά που βρίσκεται η μπάλα, ο απέναντι winger πηγαίνει στον κοντινότερο αμυντικό του (ο δεύτερος βρίσκεται υπό το... βλέμμα του φορ/ο έτερος εξτρέμ μαρκάρει τον αντίστοιχο μπακ του) και σε περίπτωση που η αντίπαλη κυκλοφορία εντοπίσει το κενό που προκύπτει από "ανέβασμα" του πλάγιου μεσοεπιθετικού στο χώρο των στόπερς, πραγματοποιούνται συγκεκριμένα rotations από τους χαφ για να καλυφθεί...
Η παραλλαγή του pressing που λατρεύει ο νέος καθοδηγητής του τριφυλλιού είναι αυτή του άμεσου. To conter pressing είναι μία από τις αγαπημένες τακτικές του Βιτόρια, καθώς θέλει να ανακτά γρήγορα τη μπάλα μετά την απώλειά της. Εδώ πιστεύω ότι θα δούμε σταδιακή παρουσίασή του, διότι είναι μία επιλογή που "γεννά" ρίσκα όταν δεν έχει δουλευτεί καλά...
Συμπερασματικά, ο Βιτόρια είναι ένας προπονητής με φιλοσοφία που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτήν του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Όπως τόνισα και παραπάνω, η συγκεκριμένη ομοιότητα αντίληψης της τακτικής δε σημαίνει πως θα επιτευχθούν ανάλογα αποτελέσματα με εκείνη την περίοδο, ωστόσο είναι σαφές ότι ο Πορτογάλος θα ταίριαζε περισσότερο ως συνέχεια της δουλειάς του Σέρβου τεχνικού. Το club στράφηκε ξανά προς τον προπονητικό δογματισμό και δε συνέχισε το ρίσκο με προπονητές που δουλεύουν με διαφορετικό προσανατολισμό...
Πρόκειται για επαγγελματία που δίνει μεγάλη σημασία στις διαπροσωπικές σχέσεις, έχει εμπειρία από ομάδες πρωταθλητισμού και κυρίως αναζητούσε συγκεκριμένα πρότζεκτς για να αφήσει πίσω μία εποχή που "έψαξε" εντονότερα την οικονομική αποκατάσταση. Επιπλέον, αν κι υπάρχουν ορισμένα σημαντικά κενά, θεωρώ ότι το συγκεκριμένο ρόστερ έχει αρκετά "εργαλεία" που ταιριάζουν στη φιλοσοφία του. Για παράδειγμα, θεωρώ ότι θα συμπαθήσει άμεσα παίκτες όπως ο Τσέριν, ο Γεντβάι, ο Μάγκνουσον (αν βρίσκεται σε καλή κατάσταση), ο Αράο (περισσότερο σαν στόπερ ίσως), ο Βαγιαννίδης, ο Μπακασέτας, ο Ουναχί, ο Τετέ κι ο Ιωαννίδης (ίσως αποδειχθεί ο πιο ευνοημένος από τη συγκεκριμένη αλλαγή). Επίσης, προβλέπω ότι θα προσπαθήσει να βρει ρόλο για τον Μαξίμοβιτς, καθώς είναι εξαιρετικός στο pressing και στην κάλυψη των χώρων. Επειδή πιστεύω ότι έχει έρθει με μεγάλο κίνητρο στη χώρα μας, το πιο δύσκολο πρόβλημα που θα έχει να λύσει σε πρώτη φάση αφορά τη γνώση του ρόστερ και των αντιπάλων του. Αν ξεπεράσει αναίμακτα το συγκεκριμένο σκόπελο και τον Ιανουάριο ικανοποιηθούν οι μεταγραφικές εισηγήσεις του, τότε σταδιακά ο Παναθηναϊκός θα βελτιωθεί άρδην. Το θέμα είναι να υπάρχουν στόχοι μέχρι τότε...
ΥΓ. Όπως έχουμε τονίσει από τον περσινό Ιανουάριο, ο Γιάννης Παπαδημητρίου δεν έχει καμία θέση στον Παναθηναϊκό. Αν είχε ίχνος επαγγελματικής αξιοπρέπειας, θα έπρεπε να παραιτηθεί όταν ο Γιάννης Αλαφούζος συμφωνούσε μόνος του με τον Φατίχ Τερίμ ή μιλούσε με τον Μαουρίτσιο Σάρρι. Επίσης, η επιλογή του Ντιέγο Αλόνσο κινδυνεύει να αποδειχθεί καταστροφική σε μία σεζόν με σημαντική αύξηση του μπάτζετ...
ΥΓ2. Ο Παναθηναϊκός υπολειτουργεί οργανωτικά όλα αυτά τα χρόνια. Από τη στιγμή που ο μεγαλομέτοχος ή ο τεχνικός διευθυντής αδιαφορούν, η παρουσία του Βιτόρια ίσως αποδειχθεί ευεργετική για το club και σε τομείς πέραν του αγωνιστικού...