Ο Jimmy Jump σκιαγραφεί στο SportPortal2014.blogspot.gr το αγωνιστικό πορτραίτο του Γουένιεν Γκέιμπριελ και σχολιάζει την απόφαση του Εργκίν Αταμάν για την επόμενη μέρα της απώλειας του Ματίας Λεσόρ!
Σε μία περίοδο που είχε επικεντρωθεί στη βελτίωση της ομαδικής λειτουργίας, μία σοκαριστική στιγμή άλλαξε όλο το κλίμα και τις αναζητήσεις στον Παναθηναϊκό. Οι πρωταθλητές Ευρώπης μπορεί να είχαν ενεργοποιηθεί στην αγορά εδώ και λίγες εβδομάδες, ωστόσο ο σοβαρός τραυματισμός του Ματίας Λεσόρ επίσπευσε τις διαδικασίες εύρεσης παίκτη. Προπονητής, τεχνικό σταφ και διοίκηση κλήθηκαν να δείξουν γρήγορα αντανακλαστικά, καθώς διαπιστώθηκε ότι υπήρχε άμεση ανάγκη κάλυψης του κενού που άφησε η απώλεια του διεθνή Γάλλου κι η διορία για την απόκτηση σέντερ από σύλλογο της Ευρωλίγκα έληγε στις 26 Δεκεμβρίου. Μετά από έντονες διεργασίες κι ερωτήσεις για λύσεις τύπου Τζόουνς και Μπούκερ, η μπίλια έκατσε στον... Γουένιεν Γκέιμπριελ, καθώς η Μακάμπι Τ.Α. εμφανίστηκε πιο διαλλακτική στην πώλησή του μετά την απόκτηση του Ουίλιαμς από την Άλμπα...
Όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, στον τύπο κυριαρχούν αναλύσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική υπόσταση του νέου αποκτήματος. Ανεδαφικές κι άκυρες συγκρίσεις δίνουν και παίρνουν, ενώ ελάχιστοι αντιλαμβάνονται λόγους κι αιτίες που οδήγησαν στη συγκεκριμένη εξέλιξη. Έχουμε να πούμε πολλά, οπότε πάμε να ξεκινήσουμε...
Ο Γκέιμπριελ γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1997 στο Χαρτούμ, πόλη που είναι η πρωτεύουσα του Σουδάν. Κατά τη διάρκεια του αιματηρού εμφύλιου πολέμου που μαίνονταν στη χώρα, η μητέρα του κατάφερε να δραπετεύσει με τα τέσσερα παιδιά της για το Κάιρο (ο Γουένιεν ήταν μωρό μόλις δύο εβδομάδων!). Μετά από δύο χρόνια η οικογένεια κατάφερε να μετακινηθεί στις Η.Π.Α., λαμβάνοντας το "πράσινο φως" για είσοδο ως πρόσφυγες. Ο νέος παίκτης των πρωταθλητών Ελλάδας έλαβε την αμερικάνικη υπηκοότητα το 2017...
Ο διεθνής άσος μεγάλωσε και σπούδασε στο Νιου Χάμσαϊρ και τη Μασαχουσέτη. Αφού πρωταγωνίστησε στο γυμνάσιο και κέντρισε την προσοχή πολλών κολεγίων, επέλεξε να συμμετάσχει στο διάσημο πρόγραμμα του Κεντάκι. Υπηρέτησε τους Γουάιλντκατς για δύο σεζόν κι ύστερα έγινε επαγγελματίας. Αρχικά, υπέγραψε στους Σακραμέντο Κινγκς και στη συνέχεια πέρασε από τους Πόρτλαντ, τη Νέα Ορλεάνη, το Μπρούκλιν, το Μέμφις, τους Κλίπερς και τους Λέικερς (μέχρι στιγμής μετρά 166 συμμετοχές στο κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη). Ενδιάμεσα, είχε καταγράψει παρουσίες και στη G-League, ενώ αγωνίστηκε για λίγο και στο Πουέρτο Ρίκο με τη φανέλα των Βακιέρος (πριν συμφωνήσει με τη Μακάμπι το περασμένο καλοκαίρι). Τα τελευταία χρόνια έγινε πιο γνωστός σε όσους δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το ΝΒΑ μέσω των εμφανίσεών του με το Νότιο Σουδάν τόσο στο Μουντομπάσκετ του 2023, όσο και στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες...
Για τις ανάγκες του ΝΒΑ, τα σωματικά χαρακτηριστικά του μπορούσαν να "απορροφηθούν" μόνο στις θέσεις των forwards. Έχοντας ως βασικό επαγγελματικό στόχο τη μονιμοποίησή του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Γκέιμπριελ δούλεψε προς αυτήν την κατεύθυνση, όμως όσο περνούσαν τα χρόνια κατάλαβε πως το "πακέτο" του ίσως να ταίριαζε περισσότερο στο στυλ παιχνιδιού τις Ευρώπης. Πριν λίγους μήνες αποφάσισε να αποδεχθεί την άκρως ικανοποιητική πρόταση της Μακάμπι Τ.Α., προκειμένου να καλύψει κυρίως τη θέση "5", πάνω-κάτω με τον τρόπο που το έκανε με την Εθνική του ομάδα...
Έχει ύψος 2 μέτρα κι 6 εκατοστά. Το άνοιγμα χεριών του είναι ικανοποιητικό και διαθέτει σημαντική αθλητική ικανότητα. Σε αντίθεση με όσα μπορεί να πιστεύουν οι περισσότεροι βάσει του μοντέλου "mobile ψηλών" που έχουν στο μυαλό τους, ο Γκέιμπριελ δε θεωρείται τρομερά γρήγορος κι ευκίνητος. Τα πλάγια και πίσω βήματά του δεν τον καθιστούν σέντερ με αποτελεσματικότητα σε μία άμυνα με "αλλαγές" για παράδειγμα, αν και θα υπάρξουν στιγμές που θα δώσει λύσεις απέναντι σε γκαρντς βγαίνοντας στον άξονα της περιφέρειας. Επιπλέον, το πάνω μέρος του κορμού του, όπως και τα πόδια του, δε θεωρούνται ιδιαίτερα δυνατά και για αυτόν το λόγο δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει με συνέπεια καταστάσεις στο low post...
Επέλεξα να ξεκινήσω την ανάλυση της περίπτωσής του με την καταγραφή των παραπάνω χαρακτηριστικών, επειδή θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε τι είδους παίκτης είναι σε τομείς που αφορούν το ταχυδυναμικό κομμάτι. Τώρα, πάμε να δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα τα προτερήματα και τις αδυναμίες του:
- Δε θα υπάρξει αγώνας ή προπόνηση που δε θα δώσει το απόλυτο των δυνάμεων και της αντοχής του. Αποτελεί πηγή ενέργειας, πάθους και μαχητικότητας κι εδώ τα όριά του προσεγγίζουν αρκετά εκείνα του top σε αυτό το σκέλος Λεσόρ...
- Λόγω της κατεύθυνσης που είχε το παιχνίδι του στο ΝΒΑ, έχει δουλέψει πολύ στο μακρινό σουτ, αλλά και με τη μπάλα στα χέρια. Στην Ευρώπη δεν τον έχουμε δει να δοκιμάζει επίμονα περιφερειακές ή midrange εκτελέσεις και προβλέπω ότι κάτι ανάλογο θα γίνει και στο O.A.K.A.. Aντίθετα, παρότι είναι απαγορευτικό να ντριμπλάρει απέναντι στις άμυνες της Ευρωλίγκα, καταφέρνει να παράγει μπαίνοντας με σκάσιμο της μπάλας προς το ζωγραφιστό, όντας πάρα πολύ καλός σκόρερ σε κίνηση κι όποτε βρίσκει χώρο. Δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικός σε πολυπρόσωπους χώρους και σε εκτελέσεις με επαφή, αν και δε φοβάται να βάλει το κορμί του σε κάθε μάχη...
- Γενικά, τα τελειώματά του δεν είναι πάντα "γλυκά". Του αρέσει να καρφώνει, ενώ στηρίζει αρκετή από την παραγωγικότητά του και στην άμεση αξιοποίηση επιθετικών ριμπάουντς (είναι εξαιρετικός εδώ). Μην περιμένετε να δείτε ένα σέντερ με ποιοτικές ενέργειες παίζοντας με πλάτη ή τον ορισμό του pick n' roll ψηλού. Εννοείται, πως θα σκοράρει μέσω καταστάσεων της δεύτερης περίπτωσης (ειδικά παίρνοντας τη μπάλα λίγο πιο έξω από τη ρακέτα ή μετά από short roll όπως αναφέραμε παραπάνω), ωστόσο δεν έχει την ταχύτητα και την εκρηκτικότητα να "κόψει" άμεσα προς το καλάθι μετά το pick. Βέβαια, η συνύπαρξή του με PGs όπως ο Σλούκας κι ο Μπράουν σίγουρα θα τον βελτιώσουν εδώ...
- "Βλέπει" πάσες και μετά από short roll τού αρέσει να ψάχνει κάποιο συμπαίκτη του στη weak side ή την ώρα που αναπτύσσει "κόψιμο" κατά μήκος της baseline. Έχει πολλά περιθώρια βελτίωσης σε αυτό το κομμάτι, αφού προς το παρόν η τεχνική της πάσας του δε βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο που να καθίσταται "top". Το θετικό είναι όμως, ότι υπάρχει μια ενδιαφέρουσα "βάση". Επιπλέον, είναι μέτριος σουτέρ ελευθέρων βολών, αδυναμία που αυτόματα προσδίδει χαρακτήρα ρίσκου σε μία επιλογή χρησιμοποίησής του στα τελευταία λεπτά ενός "κλειστού" ματς...
- Πρόκειται για καλό ριμπάουντερ, ειδικά στην επίθεση. Παρόλα αυτά, οφείλει να βελτιώσει τις θέσεις του στη ρακέτα και να αρχίσει να επιβάλλεται και μέσω πιο έξυπνων "box outs" (στηρίζεται περισσότερο στην αθλητικότητα και το μέγεθός του μέχρι στιγμής)...
- Όντας "αμυντικός παίκτης", δε θα μπορούσε να μην έχει έξυπνες και σωστές τοποθετήσεις-καλύψεις μακριά από τη μπάλα κι αμυνόμενος πιο "παθητικά" στα αντίπαλα pick n' rolls. Υποστηρίζει το ρόλο του "rim protector" (θα τα πάει καλύτερα όταν διορθώσει το timing των αλμάτων του), ενώ ξέρει να βάζει καλά τα χέρια του και πάνω στη μπάλα...
- Δεν είναι "ωμός" screener. Συχνά επιδιώκει να προκαλεί "switch" στην αντίπαλη άμυνα κι ουσιαστικά να "πάρει" μαζί του χαμηλά τον αμυνόμενο γκαρντ. Εντός αυτού του πλαισίου μπορεί να τελειώσει φάσεις, ωστόσο οφείλει να γίνει περισσότερο κυριαρχικός κι aggressive...
- Υπάρχουν στιγμές που χάνει τη συγκέντρωσή του μετά από μεγάλο χρόνο συνεχόμενης παρουσίας του στο παρκέ. Επίσης, δε βρέθηκε στην καλύτερη σωματική κατάσταση μετά τον τραυματισμό του στο γόνατο στις αρχές της χρονιάς, ενώ όταν άρχισε να βρίσκει τα πατήματά του, χτύπησε στο χέρι. Θέλει χρόνο για να ανακτήσει πλήρως το ρυθμό και την αντοχή του...
Μέχρι τώρα ο Γκέιμπριελ δεν έχει μπορέσει να δικαιώσει τις προβλέψεις που υπήρχαν για αυτόν μετά την ανακοίνωση της μεταγραφής του στη Μακάμπι. Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν αφορούν μόνο το δικαιολογημένο διάστημα προσαρμογής που χρειαζόταν. Εκτός από σταθερά άτυχος με τους τραυματισμούς τους, ήταν μέλος κι ενός γκρουπ που είναι τρομερά αδούλευτο στην άμυνα. Για έναν παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Αφρικανού ήταν εξαιρετικά δύσκολο να κάνει τη διαφορά εντός αυτού του ομαδικού πλαισίου, αν και θεωρώ πως σε βάθος χρόνου θα έβρισκε το δρόμο προς την καθιέρωση...
Πάμε τώρα στο κομμάτι που αφορά την ένταξή του στον Παναθηναϊκό. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Καταρχάς, νομίζω ότι είναι απόλυτα κατανοητή η δυσκολία εύρεσης παίκτη του στάτους του Ματίας Λεσόρ την παρούσα χρονική στιγμή. Όσο μεγάλο και να είναι το διαθέσιμο μπάτζετ που έχεις στα χέρια σου, καμία ομάδα δε θα "άφηνε" βασικό γρανάζι της το Δεκέμβριο, ενώ δεν υπήρχαν και ποιοτικοί ελεύθεροι σέντερς. Ξέροντας πως ήταν σχεδόν αδύνατο να εντοπιστεί περίπτωση που θα αναπλήρωνε πλήρως τα χαρακτηριστικά του Γάλλου, ο Εργκίν Αταμάν ανέλυσε ψύχραιμα την κατάσταση και κατά τη γνώμη μου πολύ σωστά εστίασε την προσοχή του σε λύσεις που θα επικεντρώνονταν στο κομμάτι της άμυνας...
Ο έμπειρος κόουτς ανέκαθεν προτιμούσε να προσεγγίζει το άθλημα με επιθετικογενείς βλέψεις. Πάντα "ένιωθε" καλύτερα, όταν επιχειρούσε να επιβληθεί μέσω επιθετικών σχημάτων και δείγματα της συγκεκριμένης φιλοσοφίας έχουν φανεί και στον Παναθηναϊκό. Για παράδειγμα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πριν μερικούς μήνες διάλεξε τον Γιουρτσεβέν για συμπλήρωμα του Λεσόρ κι όχι κάποιον ψηλό με αμυντικές ικανότητες, όπως κι ότι ενεργοποιεί λύσεις τύπου Καλαϊτζάκη κι Αντετοκούνμπο σε συγκεκριμένες συνθήκες. Αυτήν τη φορά, η οπτική γωνία που παρατηρεί συνολικά το μπάσκετ άλλαξε, όμως ήταν απαιτούμενο να συμβεί βάσει των αναγκών που είχε η ομάδα του...
Ο Γκέιμπριελ ουσιαστικά δεν έχει καμία σχέση σαν παίκτης με τον Λεσόρ. Θα μπορούσε να αποτελέσει ένα εξαιρετικό "back-up" του, επειδή προσφέρει στοιχεία που λείπουν από το διεθνή Γάλλο. Τα περισσότερα τα αναλύσαμε παραπάνω, ωστόσο το κύριο αφορά το rim protection. Οι πρωταθλητές Ευρώπης είχαν τεράστια ανάγκη από έναν τέτοιον ψηλό, καθώς ο Αντετοκούνμπο αντιμετωπίζει συνεχώς προβλήματα και δεν έχει αγωνιστεί πολύ φέτος. Ο πρώην άσος της Μακάμπι θα φέρει αυτό το στοιχείο με την παρουσία του, χωρίς να αποτελεί το γρήγορο-ευκίνητο κορμί που πολλοί μπορεί να περιμένουν να δουν. Στην επίθεση αναφέραμε με ποιους τρόπους είναι ικανός να συνεισφέρει και το βάρος της αναπλήρωσης των χαμένου σκοραρίσματος του Λεσόρ θα πέσει στις πλάτες του Γιουρτσεβέν, ο οποίος έχει το ταλέντο να τα καταφέρει...
Συμπερασματικά, ο Γκέιμπριελ είναι μια επιλογή προς τη σωστή κατεύθυνση για τον Παναθηναϊκό. Εφόσον βρεθεί σε ικανοποιητική φυσική-σωματική κατάσταση θα μπορέσει μαζί με τον Αντετοκούνμπο να προστατέψουν την πράσινη ρακέτα και να δώσουν "stops" που είναι απαραίτητα για μία περιφέρεια τέτοιας μορφής. Επιπρόσθετα, επειδή η συνύπαρξή του με κορυφαίους δημιουργούς μπορεί να ανεβάσει τους δείκτες του, σε βάθος χρόνου και με πολλή δουλειά ίσως καταφέρει να αποτελέσει το κατάλληλο συμπλήρωμα του Λεσόρ. Υπάρχουν οι βάσεις να συμβεί αυτό, αρκεί ο οργανισμός να φανεί υπομονετικός μαζί του και να μην τον αντιμετωπίσει ως "αντικαταστάτη του Ματίας". Το κενό του τελευταίου θα καλυφθεί ομαδικά, οπότε άπαντες πρέπει να αξιολογηθούν βάσει των ατομικών δεξιοτήτων τους κι όχι εκείνων όσων λείπουν. Χρειάζεται ψυχραιμία, ωριμότητα και στήριξη, γιατί μόνο έτσι θα δοθεί λύση σε ένα πρόβλημα που πράγματι είναι μεγάλο για τον Παναθηναϊκό...