Η επιλογή για "αντί-Μαξίμοβιτς" κι όχι "αντί-Αράο", ο Τσέριν που δεν είναι, αλλά πρέπει να γίνει (ορθά) "6άρι" κι η γνωστή έλλειψη οργάνωσης-λογικής από τον Παναθηναϊκό. O Jimmy Jump αναλύει τη μεταγραφή του Μανώλη Σιώπη στους πράσινους...
Το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου δεν εξελίχθηκε με το "φανταχτερό" τρόπο που περίμεναν πολλοί οπαδοί των τεσσάρων διεκδικητών του τίτλου. Το "Big-4" κινήθηκε με... ταπεινότητα και κάλυψε όσες ανάγκες επέτρεπε η οικονομική κατάστασή του την παρούσα χρονική στιγμή, δίνοντας βάρος σε λύσεις που έχουν περάσει ξανά από τη χώρα μας...
Ο Παναθηναϊκός πρωτοστάτησε στο συγκεκριμένο "κίνημα", καθώς μετά τον Κάρολ Σφιντέρσκι έκανε δικό του και τον Μανώλη Σιώπη. Η είδηση της απόκτησης του Έλληνα διεθνή ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στον οργανισμό εξαιτίας κυρίως της μη συμβατότητας των χαρακτηριστικών του με εκείνα του Σουαλίχο Μεϊτέ, ο οποίος ήταν ο πρώτος στόχος. Για ακόμα μία φορά, η έλλειψη σοβαρών ποδοσφαιρικών στελεχών από το οργανόγραμμα της Π.Α.Ε. κι η ανικανότητα του Γιάννη Παπαδημητρίου να ανταπεξέλθει στις υψηλές απαιτήσεις του club οδήγησαν σε αλλοπρόσαλλες κινήσεις, που θύμισαν αναφορές του καλοκαιριού. Τι κι αν φωνές όπως η δική μας "ξελαρυγγιάζονταν" ότι ο Μαξίμοβιτς δεν είναι "6άρι", ο Πελίστρι αριστερό εξτρέμ και το ρόστερ "ταιριαστό" με το στυλ ποδοσφαίρου του Αλόνσο; Ο συμπαθής τεχνικός διευθυντής εξακολουθούσε να περνά τη γραμμή του μέσω των "δημοσιογράφων" που πληρώνει και διατάζει, ωστόσο το ίδιο το ποδόσφαιρο έδωσε τις κατάλληλες απαντήσεις...
Πάμε τώρα να πούμε μερικά πράγματα για τον Σιώπη. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων φιλάθλων γνωρίζει τα χαρακτηριστικά του και σίγουρα έχει υπάρξει στιγμή στο παρελθόν που του έχει βγάλει το καπέλο για τις εμφανίσεις του με την Εθνική. Ο διεθνής χαφ προσφέρει μαχητικότητα, ένταση, τρεξίματα, ταχύτητα, αναχαιτίσεις κι αποτελεσματικό pressing στις ομάδες που αποτελεί μέλος. Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει πιο έξυπνες τοποθετήσεις στο αμυντικό σκέλος και πλέον δε στηρίζει την εγκαιρότητά τους μόνο στα γρήγορα speeds του. Είναι καλός στο transition και γενικά ταιριάζει εξαιρετικά σε σύνολα που κυρίως επιδιώκουν να ακολουθήσουν πιο παθητικές φιλοσοφίες στο γήπεδο...
Ο πρώην άσος της Κάρντιφ έχει βελτιώσει τις επαφές του με τη μπάλα. Παίζει απλά και ψύχραιμα κι αποφεύγει τα λάθη. Παρόλα αυτά, η ένταξή του σε μία ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό που κάνει πρωταθλητισμό και θέλει να έχει την κατοχή, απαιτεί συγκεκριμένη διαχείριση, προκειμένου να καλυφθεί η αδυναμία του στη δημιουργία και την παραγωγή προωθημένων μεταβιβάσεων από το πίσω μέρος του γηπέδου. Καταρχάς, παρότι αναφέρεται συχνά από τους άσχετους δημοσιογράφους, ο Σιώπης δεν είναι "6άρι" με την έννοια που έχουμε συνηθίσει να υποστηρίζουμε στην Ελλάδα. Τέτοιο είναι ο Αράο, ο Πέρεθ, ο Σιμάνσκι, ο Γκαρθία. Ο έμπειρος διεθνής είναι περισσότερο χαφ του στυλ του Μαξίμοβιτς και για μένα ως τέτοιος πρέπει να λογίζεται...
Λίγο μετά την ανακοίνωση της πρόσληψής του από τον Παναθηναϊκό, σε αυτό εδώ το blog είχαμε αναλύσει ακριβώς τις βασικές πτυχές της προπονητικής φιλοσοφίας του Ρούι Βιτόρια. Αν και στα τελευταία ντέρμπι είδαμε τους πράσινους να ακολουθούν μία τακτική με λιγότερη κατοχή της μπάλας, ο Πορτογάλος κόουτς δημιουργεί ομάδες που "αγαπούν" την επιθετική τάση και θέλουν να έχουν το έλεγχο του παιχνιδιού μέσω του έντονου passing game. Αναπτύσσουν ωραίες συνεργασίες κυρίως από τα πλάγια και γενικά δοκιμάζουν πολλούς σχηματισμούς σε σετ καταστάσεις, με σκοπό να προκαλέσουν προβλήματα στις αντίπαλες άμυνες. Αυτόν τον Παναθηναϊκό είδαμε πριν τις γιορτές, αυτός ο Παναθηναϊκός έβαλε δύσκολα σε Π.Α.Ο.Κ. κι Ολυμπιακό κατά τη διάρκεια των πρόσφατων αναμετρήσεών τους. Εντός του συγκεκριμένου πλαισίου ο Σιώπης ΔΕ μπορεί να λειτουργήσει ως "αντί-Αράο", ειδικά απέναντι στο έντονο pressing που υποστηρίζουν οι τρεις ανταγωνιστές για τον τίτλο...
Η συγκεκριμένη επιλογή ενίσχυσης σίγουρα δεν είναι τόσο κακή όσο παρουσιάζεται από ορισμένους. Ο Σιώπης μπορεί να προσφέρει ορισμένα θετικά στοιχεία στον Παναθηναϊκό (π.χ. θεωρώ ότι θα είναι εξαιρετικός στο άμεσο pressing που ενεργοποιεί ο Βιτόρια) και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί χρόνο προσαρμογής. Παρόλα αυτά, για να μπορέσει να λειτουργήσει θετικά σε βάθος χρόνου χωρίς να προκύψουν προβλήματα που θα κοστίσουν απαιτούνται τρία πράγματα: Πρώτον, να βρεθεί τρόπος να αποτελεσματικής εισόδου του στην ενδεκάδα σε αγώνες που το τριφύλλι θα χρειαστεί να δημιουργεί συνεχώς (η διαχείριση του Μαξίμοβιτς από τον κόουτς ίσως είναι η ενδεδειγμένη λύση και για τον Σιώπη- ο Σέρβος ως "8" μένει χαμηλά και κυρίως αριστερά ή δεξιά του αντίστοιχου στόπερ). Δεύτερον, να πλαισιωθεί με κεντρικό χαφ, κεντρικούς ή κεντρικό αμυντικό με ικανότητα με τη μπάλα στα πόδια, προκειμένου στο high press του Ολυμπιακού, της Α.Ε.Κ. και του Π.Α.Ο.Κ. να μην παρουσιαστούν ανάλογα προβλήματα με αυτά που είδαμε στο πρώτο 20άλεπτο στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης". Τρίτον, να επιτευχθεί η αποτελεσματική μονιμοποίηση-ανάπτυξη του Τσέριν ως "6άρι"...
Στο άρθρο ανάλυσης των τακτικών ιδεών του Βιτόρια, είχα προβλέψει ότι ο Πορτογάλος τεχνικός θα δοκίμαζε τον Σλοβένο στη θέση του Αράο και πως μία από τις πρώτες μεταγραφικές εισηγήσεις του θα ήταν η έλευση ενός αμυντικού μέσου τέτοιου τύπου. Επαληθεύτηκα και στα δύο, αν κι ο Σιώπης δεν υποστηρίζει το "πακέτο" που περίμενα (ο Μεϊτέ ήταν πιο κοντά σε αυτό). Μετά το πέρασμα των πρώτων μηνών του Τσέριν στο σύλλογο, προσωπικά είχα πειστεί ότι εφόσον θέλει να αλλάξει επίπεδο και να διεκδικήσει τις πιθανότητες σταθεροποίησής του σε ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, η μετατόπισή του στο "6" ήταν μονόδρομος (παίζει εκεί στην Εθνική του, αλλά δίπλα από έτερο μέσο). Τον έβλεπα ως συνεχιστή του Πέρεθ, ωστόσο πέρασαν δύο χρόνια για να χρησιμοποιηθεί εκεί. Από όσο ξέρω προς το παρόν ο ίδιος δε βλέπει ιδιαίτερα θετικά το συγκεκριμένο σενάριο, ωστόσο έτσι όπως διαμορφώθηκαν τα πράγματα κι επειδή έχει τα στοιχεία να το εξυπηρετήσει, πιστεύω πως αποτελεί τη μοναδική λύση για τον Παναθηναϊκό..
Φυσικά, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο δε θα τον έβλεπα μαζί με τον Σιώπη εξαιτίας της έλλειψης μεγάλου ύψους κι από τους δύο, όμως θεωρώ ότι αν χρειαστεί να αντικατασταθεί ο Αράο, τότε ο Βιτόρια θα στραφεί εκεί. Άλλη ιδέα δε βλέπω να υπάρχει, εκτός αν ξαναδούμε τον Ουναχί δίπλα στον Έλληνα διεθνή σε ανάλογο ρόλο με αυτόν των πρώτων ματς του Πορτογάλου τεχνικού, όπου έμενε αρκετά χαμηλά κι έπαιρνε την πρώτη πάσα από τους στόπερς. Σε αυτήν την περίπτωση θα "γεννηθούν" άλλα προβλήματα, όπως η απουσία ιδιαίτερης δύναμης από τον άξονα και (πάλι) οι εναέριες μονομαχίες...
Ο Σιώπης είναι ένας ποδοσφαιριστής που μου αρέσει πολύ. Επίσης, θεωρώ ότι μπορεί να λειτουργήσει εντός συγκεκριμένου πλαισίου σε μία ομάδα πρωταθλητισμού. Παρόλα αυτά, δεν είναι "6άρι" κι "αντί-Αράο" και σε μία χρονιά που ο Παναθηναϊκός -δήθεν και καλά- στοχεύει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, θα έπρεπε να αποφεύγονται ρίσκα (έστω κι ορθολογικά) όπως αυτό της μετατόπισης του Τσέριν. Το τριφύλλι δεν πήρε αμυντικό μέσο που θα λειτουργήσει ως εναλλακτική λύση του Αράο, αλλά ένα χαφ που ταιριάζει δίπλα σε αυτόν, όταν επιβάλλεται ένα τακτικό μοντέλο παραγωγής και συνεχόμενου επιθετικού ποδοσφαίρου...
Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουμε, ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο πλέον δεν υπάρχουν τόσο "θέσεις", αλλά δεξιότητες και ρόλοι. Ο Σιώπης είναι "αμυντικό χαφ", όμως στον Παναθηναϊκό του Βιτόρια δε μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, άρα χρησιμότητά του συναντάται μόνο με τους τρόπους που αναλύσαμε παραπάνω. Ο Πορτογάλος τεχνικός έχει αποδείξει ότι διαβάζει γρήγορα τα "εργαλεία" που έχει στα χέρια του, οπότε είμαι σίγουρος ότι θα πράξει κάτι ανάλογο και τώρα. Πιθανότατα ενέκρινε τη συγκεκριμένη προσθήκη επειδή έχει διαβάσει ορθά την αδυναμία των ανταγωνιστών του στη δημιουργία στις σετ επιθέσεις και ποντάρει στην εξουδετέρωσή τους στα Playoffs μέσω μίας προσέγγισης, που μοιάζει με αυτήν των πρόσφατων ντέρμπι. Ο συγκεκριμένος προσανατολισμός ταιριάζει απόλυτα στον Σιώπη, αρκεί να βρεθεί τρόπος να προκύψει σωστό passing game απέναντι στο έντονο pressing Ολυμπιακού, Α.Ε.Κ. και Π.Α.Ο.Κ....
YΓ. Στα δικά μου μάτια, ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν "ένεση" δημιουργίας στο συγκεκριμένο μεταγραφικό παράθυρο. Δε θα τη βρει σε καμία από τις δύο προσθήκες του και θα συνεχίσει να διαθέτει ως πόλους τους Ουναχί, Τζούρισιτς και Μπακασέτα, το δίδυμο Βαγιαννίδη-Τετέ και τον Ιωαννίδη όταν χαμηλώνει στο γήπεδο. Η διαχείριση του Μαροκινού χαφ πιθανότατα θα κρίνει το "ταβάνι" του τριφυλλιού και στις τρεις διοργανώσεις που συμμετέχει, ενώ κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί φόρμουλα συνύπαρξης των Πελίστρι-Τετέ στην ενδεκάδα...