Ο Jimmy Jump αρθρογραφεί στο SportPortal2014.blogspot.gr για τον εξαιρετικό -από πλευράς αποτελεσμάτων- Ολυμπιακό και για την ανάγκη άμεσης βελτίωσης του προσώπου του ώστε να μη φανεί ξανά ο "χαζός" της παρέας...
Νομίζω, ότι έχουμε αρκετό καιρό να τα πούμε για το μπασκετικό Ολυμπιακό. Πήρα αυτήν την απόφαση να απέχω λίγο από τις ερυθρόλευκες αναλύσεις για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί ήθελα να δώσω λίγο χρόνο στον κόουτς Μπαρτζώκα και τους παίκτες του να καταλήξουν στο αγωνιστικό πλάνο που θέλουν να υποστηρίξουν φέτος και δεύτερον, επειδή μετά από κάποια ματς της Ευρωλίγκα θεωρούσα ανόητο να σταθούμε στα τακτικά σκέλη τους εξαιτίας συγκεκριμένων ιδιαιτεροτήτων που τις ξέρουν όλοι...
Οι κάτοχοι του ελληνικού Σούπερ Καπ δικαιώνουν όσους πιστεύαμε, ότι (και) φέτος θα δείξουν ένα πολύ σοβαρό και σταθερό πρόσωπο στη regular season της διοργάνωσης. Σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στους περισσότερους διεκδικητές του τίτλου, το τεχνικό σταφ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη προσοχή κάθε αγωνιστική και να μελετά κάθε λεπτομέρεια του αντιπάλου. Αυτό συνέβη και την προηγούμενη τριετία, απλά σε σχέση με πέρσι η ποιότητα του ρόστερ έχει αυξηθεί κι ορισμένες δυσκολίες ξεπερνιούνται ευκολότερα...
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας, είναι το απόλυτο φαβορί να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος των 34 αγωνιστικών και μετρά έξι συνεχόμενες νίκες. Παρόλα αυτά και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, η εικόνα του δεν είναι ανάλογη των προσδοκιών, παράμετρος που επιφέρει δύο λογικές σκέψεις ενόψει μέλλοντος. Η μία είναι η αισιόδοξη και περιλαμβάνει το ρητορικό ερώτημα "κερδίζει τώρα που παίζει μέτρια, φανταστείτε τι θα γίνει όταν φτάσει στο 100%". Η άλλη είναι απαισιόδοξη κι εκφράζει ανησυχίες σχετικά με το πότε θα έρθει η απαιτούμενη βελτίωση της ομαδικής εικόνας...
Μετά τις μεταγραφικές προσθήκες του καλοκαιριού σε αυτήν εδώ την ιντερνετική "γωνιά" προβληματιζόμασταν σχετικά με το αγωνιστικό στυλ που θα ακολουθούσαν οι Πειραιώτες τη φετινή χρονιά. Η άφιξη παικτών με μεγαλύτερο επιθετικό ταλέντο και πλουσιότερη γκάμα εκτελέσεων με τη μπάλα στα χέρια ερχόταν σε άτυπη σύγκρουση με την πλατφόρμα επίθεσης που δούλεψε ο κόουτς Μπαρτζώκας τα προηγούμενα χρόνια. Η επιστροφή του Φαλ στη δράση μετά τον τραυματισμό του, μας είχε δώσει την εικόνα ότι ο Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να συνεχίσει το πλάνο του, "παντρεύοντάς" το με ορισμένες δράσεις για τα νέα "βαριά" όπλα του όπως ο Φουρνιέ. Με την πάροδο του χρόνου η συγκεκριμένη ιδέα έχει παραμεριστεί έντονα, με συνέπεια οι ερυθρόλευκοι να παραμένουν αρκετά δημιουργικοί, όμως να παραμένουν πιο στατικοί και προβλέψιμοι στο μισό γήπεδο. Επιπλέον, η άμυνά τους δεν έχει καμία σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, παρότι οι αντίπαλοί του ακόμα δεν έχουν δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις αδυναμίες παικτών όπως ο Βεζένκοφ κι ο Φουρνιέ. Για παράδειγμα η αντιμετώπιση των pick n' rolls κινείται σε χαμηλά επίπεδα κι άπαντες περιμένουν την άνοδο των Γουόκαπ-Φαλ για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα...
Φυσικά, υπάρχει ακόμα κάμποσος χρόνος μέχρι τα κρίσιμα ραντεβού της άνοιξης. Ο Ολυμπιακός διαθέτει ένα ποιοτικό και "γεμάτο" ρόστερ, στοιχεία που τον βοηθούν να παίρνει αυτό που θέλει και να μην κινδυνεύει πραγματικά να πέσει κάτω από τη δεύτερη θέση. Παρόλα αυτά, τα... καμπανάκια χτυπούν και κάποια στιγμή πρέπει να παρουσιαστεί βελτίωση κι οριστική επιβολή συγκεκριμένης ταυτότητας στο επιθετικό σκέλος. Συνολικά σα σύλλογος ο Ολυμπιακός ανέκαθεν "ζούσε" σε ένα δικό του... κόσμο, ελάττωμα που έχει κοστίσει πολύ ακριβά ανά περιόδους. Φανταστείτε τι γίνεται τώρα, που η ομάδα είναι πρώτη στη βαθμολογία και χάνει σπάνια. Η κατάσταση δεν είναι όσο καλή φαίνεται ή παρουσιάζεται κι ο κώδωνας του κινδύνου κρούει, παρότι είναι "κρυμμένος" πίσω από τα θετικά αποτελέσματα...
Με όσα έχουν πράξει οι αδερφοί Αγγελόπουλοι από το περασμένο καλοκαίρι κι έπειτα σε ΌΛΟΥΣ τους τομείς αγωνιστικά κι εξωαγωνιστικά, φέτος οτιδήποτε λιγότερο από την κατάκτηση της Ευρωλίγκας θα είναι αποτυχία. Μπαρτζώκας, τεχνικό σταφ και παίκτες θα κριθούν την τελευταία Κυριακή του Μαϊου, όντας αναγκασμένοι να βρεθούν στην κορυφή της Ευρώπης...