Ο Jimmy Jump αναλύει το πρώτο δείγμα του φετινού Παναθηναϊκού, τη λογική εικόνα των νέων αποκτημάτων, τον κομβικό Οσμάν, την περίπτωση του Ναν και τη δουλειά του Αταμάν που θα κρίνει τα πάντα!
Μία σεζόν που δε χωρά κανένα περιθώριο αποτυχίας στην Ευρωλίγκα από τη στιγμή που η διοργάνωση του Final Four ανατέθηκε στο Ο.Α.Κ.Α. μόλις ξεκίνησε για τον Παναθηναϊκό. Με τις κινήσεις τους στο μεταγραφικό παζάρι το φετινό καλοκαίρι και την παραμονή όλων των βασικών πυλώνων των τελευταίων χρόνων, οι πράσινοι δημιούργησαν πιθανότατα το καλύτερο ρόστερ της τελευταίας 15ετίας αυξάνοντας παράλληλα και σημαντικά το αγωνιστικό μπάτζετ. Ο οργανισμός βιώνει ξανά μία εποχή που μοιάζει με εκείνη των "glory days" και φέτος είναι πιο διψασμένος από ποτέ να πιστοποιήσει γιατί αυτή η version είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκας την τελευταία τριετία...
Η κάλυψη των περσινών κενών που συνδυάστηκε και με την απόκτηση παιδιών που θα υπολογίζονται σημαντικά και στο μέλλον, αλλά και με την επικείμενη επιστροφή του Λεσόρ σε πρώτο χρόνο και του Γκριγκόνις σε δεύτερο, είναι ξεκάθαρο ότι ο Παναθηναϊκός έχει δημιουργήσει μία αλληλουχία δεξιοτήτων και χαρακτηριστικών που δε συναντάται σε άλλο σύνολο της Ευρωλίγκα. Χωρίς καμία υπερβολή το ρόστερ του τριφυλλιού έχει στελεχωθεί με έναν τέτοιο τρόπο που να μη λείπει κανένα χαρακτηριστικό ή δεξιότητα. Κάθε ερώτημα που θέτει η απέναντι πλευρά μπορεί να απαντηθεί τόσο ατομικά, όσο και με την έμπνευση ποικίλων ιδεών που θα συμβάλλουν στην ομαδική λειτουργία. Στα γκαρντς υπάρχει ο καλύτερος σκόρερ της Ευρώπης (Ναν), ο καλύτερος δημιουργός της διοργάνωσης (Σλούκας), ο καλύτερος PG πέρσι (Σορτς) κι ο πιθανότατα αποτελεσματικότερος περιφερειακός αμυντικός (Γκραντ). Πίσω τους συναντάμε δύο Έλληνες που έχουν τις δυνατότητες να καλύψουν ανάγκες τόσο στην επίθεση (Τολιόπουλος), όσο και στην άμυνα (Καλαϊτζάκης)...
Στη θέση "3" δεσπόζει ο Οσμάν, ο οποίος κατά τη γνώμη μου είναι ο πιο κομβικός παίκτης των κυπελλούχων Ελλάδας φέτος. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή πολύ απλά όπως έχουμε αναλύσει από το καλοκαίρι μετά την προσθήκη του Σορτς και ξέροντας πόσο σημαντική είναι η παρουσία των Σλούκα-Ναν, ο Παναθηναϊκός θα επιζητήσει με το πέρασμα των μηνών την ύπαρξη ενός defensive stopper στην περιφέρεια, ρόλος που αναγκαστικά θα δοθεί στο διεθνή Τούρκο ο οποίος επίσης είναι σχεδόν αναντικατάστατος. Σε αυτές τις πρώτες εβδομάδες της σεζόν βλέπουμε τον κόουτς Αταμάν να εμπιστεύεται τον παίκτη του σε τέτοιου είδους αποστολές και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αυτή η κίνησή του έχει συνδυαστεί και με την εντονότερη ροπή προς μία άμυνα "αλλαγών" στον άξονα (ο Οσμάν μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά στην πίσω ζώνη χάρη στο ''γεμάτο" κορμί του, όπως κι οι Χολμς-Λεσόρ την περιφέρεια). Φυσικά, υπάρχουν κι οι Ρογκαβόπουλος-Γκριγκόνις (προς το παρόν είναι ξεκάθαρα και... λογικά ανέτοιμος), οι οποίοι είναι εξαιρετικοί σουτέρς και βοηθούν και σε άλλες θέσεις...
Συνεχίζοντας την αξιολόγηση του ρόστερ, στο "4" ξεχωρίζει ο καλύτερος αμυντικός πιθανότατα της Ευρωλίγκα Χουάντσο, ο οποίος πλαισιώνεται από ένα μεγάλο κορμί όπως ο Μήτογλου (μπορεί να παίξει και στο "5" προσφέροντας την περιφερειακή εκτέλεση που θέλει από τους ψηλούς του ο Αταμάν) και τον Σαμοντούροβ, ένα παιδί που πλέον άπαντες έχουν αντιληφθεί πόσο υψηλό "ταβάνι" έχει ενόψει μέλλοντος. Ο Ντίνος δε βρίσκεται στην καλύτερη φάση της καριέρας του, ωστόσο είναι απαραίτητος διότι το "5" έχει καλυφθεί από τους Λεσόρ και Χολμς, δύο κορμιά που έχουν ανάγκη από την πλαισίωση ενός PF με μέγεθος. Επιπλέον, παραμένει ο Γιουρτσεβέν, ένας παίκτης με εξαιρετικό επιθετικό ταλέντο στα δικά μου μάτια κι ύψος που λείπει από τα χαρακτηριστικά των άλλων δύο πράσινων σέντερς. Όπως έχετε αντιληφθεί άπαντες, ο Παναθηναϊκός έχει ψηλούς με ικανότητα στο σκορ μέσω pick n' roll και post ups καταστάσεων, απλά εξαιτίας της μη εμπιστοσύνης που υπάρχει στο πρόσωπο του διεθνή Τούρκου, κάποιοι υποστηρίζουν ότι θα χρειαζόταν ένα ανάλογο κορμί με μεγαλύτερη σκληράδα στο ζωγραφιστό και "rim protector" χαρακτηριστικά. Πάντως, ο Γιουρτσεβέν δεν είναι τόσο κακός όσο παρουσιάζεται και θα μπορούσε να λειτουργήσει ως τέτοιος...
Το γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί ένα τόσο πλούσιο ρόστερ σε ταλέντο και δεξιότητες δε σημαίνει ότι θα δημιουργηθεί σίγουρα και μία καλή ομάδα. Άλλωστε, αυτό συμβαίνει τις πρώτες αγωνιστικές της φετινής σεζόν, όπου τα προβλήματα στην ομαδική λειτουργία και στις δύο πλευρές του παρκέ ήταν εμφανή. Η χθεσινή επιβλητική νίκη επί της Εφές στην Κωνσταντινούπολη είναι λογικό να αύξησε τα επίπεδα αισιοδοξίας, ωστόσο είναι βέβαιο ότι θα προκύψουν νέα σκαμπανεβάσματα όπου θα χρειαστεί ψυχραιμία. Κατά τη γνώμη μου, φέτος η πορεία του Παναθηναϊκού θα κριθεί από τη δουλειά και τις εμπνεύσεις του Έργκιν Αταμάν, ο οποίος μετά το κακό προσωπικό του perfomance στο φινάλε της περσινής χρονιάς, καλείται να κάνει κάτι το οποίο σαφώς κι είναι ευκολότερο από όσα σπουδαία πέτυχε το θριαμβευτικό 2024. Δεν υπάρχει καταλληλότερος άνθρωπος να διαχειριστεί ένα περιβάλλον με τόση πίεση όπως ο φετινός Παναθηναϊκός, απλά η ομάδα θα χρειαστεί από εκείνον βραδιές και παρεμβάσεις όπως οι χθεσινές...
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα πράγματα για τους Ναν, Σορτς και Χολμς. Καταρχάς, η εικόνα των δύο τελευταίων είναι απόλυτα λογική. Για τον πρώην ηγέτη της Παρί είχαμε αναλύσει τις παραμέτρους και τους άξονες που είναι απαραίτητοι για την ορθή ένταξή του στους πράσινους, οι οποίοι κυρίως αφορούν την αύξηση του ρυθμού, την επιθετική χρησιμοποίησή του ως main ballhandler και την πλαισίωσή του από παίκτες που θα ταιριάξουν με τα χαρακτηριστικά του (π.χ. pick n' roll σέντερ, σουτέρς) και θα μακιγιάρουν τις αδυναμίες του (αμυντική θωράκιση-βελτίωση των περιστροφών). Ο Παναθηναϊκός σταδιακά προσπαθεί να τον εκμεταλλευτεί με αυτόν τον τρόπο, παίρνοντας λίγο τη μπάλα από τον Ναν, ο οποίος πλέον είναι αναγκαίο να προσφέρει και λειτουργώντας off ball. Ναι, ο περσινός M.V.P. της Ευρωλίγκα παραμένει ο καλύτερος παίκτης της Ευρώπης και πλέον είναι ο ξεκάθαρος ηγέτης αυτής της ομάδας, ωστόσο είναι απαραίτητο να υπάρξει μία μικρή "ανεξαρτητοποίηση" της ομάδας, ειδικά από τη στιγμή που εκείνη διαθέτει τόσο μεγάλο ποιοτικό υπόβαθρο. Όσον αφορά τον Χολμς, ήταν αναμενόμενο ότι θα χρειαζόταν διάστημα προσαρμογής κι εκμάθησης του ευρωπαϊκού στυλ παιχνιδιού, όπως φυσικά και το ότι μιλάμε για μία περίπτωση σέντερ που ταιριάζει στην επιθετική φιλοσοφία του Αταμάν και μπορεί να προσφέρει και στην άμυνα με διάφορους τρόπους. Το παιδί χρειάζεται κι άλλο χρόνο, όπως και προπονητική κατεύθυνση από το τεχνικό σταφ για να σταθεροποιήσει την απόδοσή του και να εξελιχθεί σε top επιπέδου ψηλό. Από τη στιγμή που σωματικά είναι καλά και πνευματικά δεν του λείπουν τα κίνητρα, θεωρώ ότι με την κατάλληλη δουλειά από τους προπονητές του, θα δικαιώσει τις προσδοκίες που "γέννησε" η μεταγραφή του...
Υπάρχει πολύς δρόμος μέχρι να φτάσουμε στα σπουδαία ραντεβού της άνοιξης. Ήθελα καιρό να καταθέσω τις παραπάνω σκέψεις μου σχετικά με το φετινό Παναθηναϊκό, καθώς διακρίνω αναλύσεις και σχολιασμούς άκρως αντίθετων μεταξύ τους κατευθύνσεων που οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα πολύ κόσμο. Ας αφήσουμε το χρόνο να κυλήσει και θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα όλα θα πάρουν το δρόμο τους...