Ο Αλαφούζος που πρέπει να αποχωρήσει άμεσα, η πραγματική "ταυτότητα" του Μπαλντίνι, η επιλογή Μπενίτεθ, οι τακτικές ιδέες του Ισπανού τα τελευταία χρόνια, οι παίκτες που θα του αρέσουν κι οι πιθανές μεταγραφικές εισηγήσεις του! O Jimmy Jump αναλύει τα ΠΑΝΤΑ στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Για ακόμα μία φορά από τότε που ανέλαβε τις τύχες της Π.Α.Ε., ο Γιάννης Αλαφούζος έβαλε μπρος ένα νέο σχέδιο για τη μελλοντική πορεία του Παναθηναϊκού. Από τη στιγμή που έχουμε να κάνουμε με μία περίπτωση πλήρως αποτυχημένου ποδοσφαιρικού παράγοντα που δεν έχει δείξει καμία σοβαρή διάθεση να επαναφέρει το σύλλογο στη θέση που του αρμόζει, λέξεις όπως “αισιοδοξία”, “πίστη”, “όραμα” και "πρότζεκτ" δε μπορούν σε καμία περίπτωση να συμπεριλαμβάνονται στο λεξιλόγιο σχολιασμού των λεγομένων του. Ναι, η προοπτική εισόδου στο νέο γήπεδο στο Βοτανικό σε συνδυασμό με την πίεση των οπαδών έχουν δημιουργήσει ένα σκηνικό που ΑΠΑΙΤΕΙ την πράσινη επαναφορά σε όλα τα επίπεδα, ωστόσο είναι αστείο να υπάρχει εμπιστοσύνη στο χειρότερο διοικητικό στέλεχος στην ιστορία του Παναθηναϊκού. Η αλλαγή ιδιοκτησίας θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητά του, προκειμένου να ηρεμήσει επιτέλους ολόκληρος ο οργανισμός...
Όσοι με διαβάζετε όλα αυτά τα χρόνια, θα έχετε καταλάβει ποιο μοντέλο διοίκησης αγωνιστικού τμήματος θεωρώ ως το καταλληλότερο. Κατά τη γνώμη μου το ποδοσφαιρικό μέρος κάθε club θα πρέπει να έχει στην κορυφή της πυραμίδας του έναν άνθρωπο με γνώση του αντικειμένου, ο οποίος θα είναι εκείνος που θα ορίζει τον τρόπο και τη φιλοσοφία που θα ακολουθήσει ολόκληρος ο σύλλογος. Το ιδανικό θα ήταν αυτός να προέρχεται από το παρελθόν της ομάδας και να αποτελεί ιστορική προσωπικότητά της, αλλά το κυριότερο είναι να γνωρίζει το άθλημα και να έχει ξεκάθαρη στόχευση. Ο επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος αναλαμβάνει την επιλογή του τεχνικού διευθυντή (κι εκείνον των ακαδημιών), με τον οποίο από κοινού θα εντοπίσουν τον κατάλληλο προπονητή για το πρότζεκτ. Αυτός είναι αναγκαίο να διαθέτει και να εξειδικεύεται σε ένα τακτικό στυλ που ταιριάζει με τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών (τουλάχιστον των περισσότερων ή αυτών που θέλει να προωθήσει το club), ώστε να μην προκύψει ποδοσφαιρικό αλαλούμ και τεράστιος αριθμός μεταγραφών κι αποδεσμεύσεων άμεσα...
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς κι εφόσον τα αφηγήματα και τα "ρεπορτάζ" των ελεγχόμενων και μη από την Π.Α.Ε. "δημοσιογράφων" περιγράφουν την πραγματικότητα, τούτη τη φορά ο Γιάννης Αλαφούζος ενεργεί βασιζόμενος σε ένα μοντέλο που μοιάζει με αυτό που περιέγραφα παραπάνω. Ο Φράνκο Μπαλντίνι αποδέχθηκε την πράσινη πρόταση και σύμφωνα με όσα ουσιαστικά γνωστοποίησε ο ίδιος μεγαλομέτοχος πρόσφατα θα λειτουργήσει ως σύμβουλός του. Ποιος πραγματικά είναι όμως ο Ιταλός; Όλες αυτές τις εβδομάδες ειπώθηκαν πολλά για την περίπτωσή του, όμως να είστε βέβαιοι πως εδώ θα αποτυπώσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια κι ακρίβεια την "ταυτότητά" του...
Ο Μπαλντίνι (γεννήθηκε στο Ρέτζελο στις 03/10/1960) είναι ένας άνθρωπος που κάποτε ανήκε στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και σίγουρα πρόκειται για έναν επαγγελματία του χώρου με τρομερές διασυνδέσεις και πολυεπίπεδη γνώση του αντικειμένου. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι μετά την πρώτη του θητεία στη Ρόμα (1999-2005) και τη συνύπαρξή του με τον Φάμπιο Καπέλο σε Ρεάλ Μαδρίτης κι Εθνική Αγγλίας, επιλεγόταν από ανθρώπους που είτε μόλις είχαν αναλάβει τα ηνία ενός club, είτε επιθυμούσαν να "στρώσουν" το δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση. Με το πέρασμα των ετών η ενασχόλησή του δεν περιορίστηκε μόνο σε ποδοσφαιρικά θέματα (μεταγραφές, οργάνωση ακαδημιών, scouting νέων ηλικιών αποτέλεσαν "αποστολές" που είχε αναλάβει ανά καιρούς), αλλά και σε τομείς που αφορούσαν το marketing, το εμπορικό τμήμα και γενικότερα ό,τι έχει να κάνει με την αύξηση των εσόδων. Το προφίλ του ήταν αρκετά "ξένο" στη γειτονική Ιταλία, καθώς συχνά μιλούσε για την ανάγκη αλλαγής σελίδας στον τρόπο που οι σύλλογοι έβλεπαν το ποδόσφαιρο κι ήθελε να συνεισφέρει στην επιβολή ενός στυλ με πιο "ευγενικές" και βορειοευρωπαϊκές νόρμες συμπεριφοράς από όλους. Για παράδειγμα, ο ίδιος είχε αποκαλύψει ότι το πρώτο πράγμα που είχε ρωτήσει τον Λουίς Ενρίκε όταν γνωρίστηκε μαζί του κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους στη Ρόμα ήταν πώς συμπεριφέρεται στους διαιτητές, ενώ κάποια στιγμή είχε κάνει λόγο για ανάγκη αλλαγής του καθεστώτος παρουσίας της αστυνομίας στα γήπεδα!
Η αλήθεια είναι ότι ο Μπαλντίνι έχει πρωταγωνιστήσει σε κάμποσες αποφάσεις που αποδείχθηκαν εντελώς άστοχες ποδοσφαιρικά. Κάποτε ουσιαστικά είχε συμφωνήσει στο να μην προταθεί ανανέωση συμβολαίου στον Τότι όταν εκείνος βρισκόταν στη δύση της καριέρας του, δεν είχε δώσει δεύτερη ευκαιρία στον άπειρο τότε Λουίς Ενρίκε στη Ρόμα και παράλληλα στην Τότεναμ είχε "χρεωθεί" ορισμένες άστοχες μεταγραφές πολλών εκατομμυρίων μετά την ιστορική πώληση του Μπέιλ στη Ρεάλ Μαδρίτης. Αν κι έχει γνώσεις προπονητικής, οι επιλογές του στο κομμάτι των μεταγραφών ή στους κόουτς ήταν μέτριες και τα πήγαινε καλύτερα σε ό,τι είχε να κάνει με την επιλογή νεαρών παικτών και την επένδυση σε τέτοιου είδους κινήσεις. Παρόλα αυτά, όπως αναφέραμε παραπάνω, με το πέρασμα των ετών εμπλούτισε το γνωστικό του υπόβαθρο, απέκτησε ικανότητες που αφορούν και μη ποδοσφαιρικά θέματα και δεν είναι τυχαίο ούτε ότι δημιούργησε συμβουλευτική εταιρεία μετά το τέλος της συνεργασίας του με τη Ρόμα το Σεπτέμβριο του 2018, ούτε ότι συνεργάστηκε με τη Μαρσέιγ ως εξωτερικός σύμβουλος στη νέα εποχή των Μασσαλών. Επίσης, από φέτος είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Justice for Players, μιας ολλανδικής οργάνωσης που στοχεύει στην υποστήριξη των ποδοσφαιριστών...
Εφόσον ο Αλαφούζος όντως είναι αποφασισμένος να στηρίξει εμπράκτως τον ποδοσφαιρικό σύμβουλο που προσέλαβε, τότε ο Μπαλντίνι θα συνεισφέρει σε πολλούς τομείς. Αν έχει κίνητρο και πραγματικούς στόχους σε αυτήν τη φάση της καριέρας του, ο Ιταλός πράγματι αποτελεί μία εξαιρετική επιλογή, γιατί μπορεί να βελτιώσει πολυεπίπεδα ένα οργανόγραμμα που εδώ και 13 χρόνια λειτουργεί ερασιτεχνικά. Θα μεταφέρει σε ένα αδύναμο στελεχιακά club τεχνογνωσία και λύσεις σε προβλήματα που αφορούν το οργανωτικό κομμάτι του κι όχι μόνο το ποδοσφαιρικό τμήμα. Εκεί θα χρειαστεί βοήθεια και για αυτό από ό,τι φαίνεται θα επιλέξει τον τεχνικό διευθυντή που θα αντικαταστήσει τον Γιάννη Παπαδημητρίου...
Όπως μεταφέρουν οι κύκλοι της Π.Α.Ε., ο Μπαλντίνι είχε πρωταγωνιστικό ρόλο και στην επιλογή του προπονητή που θα αναλάβει την καθοδήγηση του συλλόγου λίγο πριν μπει στο νέο γήπεδό του στο Βοτανικό. Αν και θα έπρεπε να είχε ήδη προσληφθεί τεχνικός διευθυντής, ο οποίος θα συμμετείχε στις συζητήσεις γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, ο Ιταλός το πήρε ολίγον... πάνω του και πρότεινε τον Ράφα Μπενίτεθ στον Αλαφούζο. Ο μεγαλομέτοχος "πείστηκε" από όσα άκουσε και προσέφερε στον Ισπανό τεχνικό το ακριβότερο συμβόλαιο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου (όλο το σταφ θα εισπράξει 6.000.000 "καθαρά" μέχρι το καλοκαίρι του 2027 κι υπάρχει option ανανέωσης), παρότι είναι ξεκάθαρο ότι τα τελευταία χρόνια η πορεία του δεν είναι ανάλογη του παρελθόντος...
Η διαδρομή του Μπενίτεθ (16-04-1960) είναι γνωστή στους περισσότερους και φυσικά είναι αστείο να συζητάμε αν οι ικανότητές του είναι επαρκείς για τις ανάγκες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στην καριέρα του κατέγραψε πετυχημένες πορείες σε συλλόγους όπως η Βαλένθια, η Λίβερπουλ, η Νάπολι, η Τσέλσι κι η Νιούκαστλ, κατέκτησε το Champions League, το Europa League (2 φορές), το ισπανικό πρωτάθλημα και τίτλους σε σχεδόν όλες τις ομάδες που προπόνησε. Η επιλογή του να μεταβεί στην Κίνα το καλοκαίρι του 2019 και μετέπειτα να αναλάβει τα ηνία της Έβερτον όπου ήταν μισητός από τους οπαδούς (λόγω της θητείας του στην κόκκινη πλευρά της πόλης) και της Θέλτα (βίωνε μία περίοδο που δε μπορούσε να διεκδικήσει σταθερά το ευρωπαϊκό εισιτήριο) αποδείχθηκαν εντελώς λανθασμένες. Πολλοί έκαναν λόγο για τέλος της σπουδαίας καριέρας του και πλέον συνεργαζόταν με την UEFA για αναλύσεις και διάφορες ενέργειες που αφορούσαν την προπονητική...
Πριν καταγράψουμε κάποιες σκέψεις μας σχετικά με πιθανές ιδέες που θα δοκιμάσει με το ρόστερ που βρήκε στον Παναθηναϊκό, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Ο Μπενίτεθ μπορεί να βρίσκεται προς τη δύση της καριέρας του κι ηλικιακά το προφίλ του να μοιάζει με εκείνο του Τερίμ, όμως η σύγκρισή τους είναι αστεία. Καταρχάς, ο πρώτος ανήκε στο κορυφαίο επίπεδο και καθοδήγησε μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου όντας μετρ της τακτικής, ενώ ο άλλος ουσιαστικά κατέγραψε μία πετυχημένη θητεία στη χώρα του στηριζόμενος περισσότερο κυρίως σε παράγοντες που έχουν να κάνουν με την ψυχολογία. Επίσης, πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες και με συμπεριφορές εντελώς αντίθετης κατεύθυνσης μεταξύ τους. Ο Τούρκος δεν ήταν καν προπονητής όταν ήρθε στα μέρη μας κι αντιμετώπισε το σύλλογο σα... θεατρική παράσταση. Δεν είχε κανένα κύρος και σίγουρα το προφίλ του Ισπανού είναι πιο κοντά σε όσα πρεσβεύει ο σύλλογος...
Ο Μπενίτεθ πρωταγωνίστησε στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο βασιζόμενος στη δημιουργία ισορροπημένων συνόλων που είχαν τακτική γνώση κι οξυδέρκεια να εκμεταλλευτούν τα δυνατά τους χαρακτηριστικά και να καλύψουν τις αδυναμίες τους. Πρόκειται για έναν προπονητή που αντιμετωπίζει με ειλικρίνεια κι αυτογνωσία το "πακέτο" των παικτών του. Θα τον χαρακτήριζα ως έναν κόουτς πραγματιστή, ο οποίος θα αποφύγει τα μεγάλα λόγια και θα αντιμετωπίζει με επαγγελματική ψυχρότητα κι ηρεμία όσα συναντά γύρω του. Τα πρότζεκτ που εμπνεύστηκε συνήθως πετύχαιναν όταν αποκτούσαν αποτελεσματική αμυντική λειτουργία, ωστόσο έχει παρουσιάσει και δουλειές όπως στη Νάπολι ή στη Βαλένθια μετά τα πρώτα χρόνια του, όπου πραγματικά είδαμε όμορφο επιθετικό ποδόσφαιρο από τις ομάδες του...
Η προπονητική πρόταση του Μπενίτεθ ήταν εντελώς διαφορετική από αυτήν που στηρίχθηκε το ισπανικό ποδόσφαιρο την εποχή κυριαρχίας του σε συλλογικό κι εθνικό επίπεδο από το 2005 και μετά. Καταρχάς, μιλάμε για έναν τεχνικό που μπορεί να έχει δοκιμάσει κάθε τύπου σχηματισμό (για παράδειγμα στις τελευταίες του δουλειές επέλεγε συχνά συστήματα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς), όμως του αρέσει περισσότερο να δουλεύει γύρω από το 4-4-2 και το 4-4-1-1. Επειδή το ποδόσφαιρο αλλάζει από δεκαετία σε δεκαετία, είναι λίγο άτοπο να σταθούμε την παρούσα χρονική στιγμή σε δεδομένα κι ιδέες του Ισπανού στις αρχές του 2000. Νομίζω, ότι είναι προτιμότερο να συγκρατήσουμε παραμέτρους που παρουσίασαν τα σύνολα που καθοδήγησε πρόσφατα, προκειμένου να "προβλέψουμε" πιθανά σχέδιά του για τον Παναθηναϊκό...
Αρχικά, θεωρώ δεδομένο ότι ο έμπειρος τεχνικός θα μονιμοποιήσει το 4-4-1-1 και το 4-4-2 στους πράσινους, ενώ σε ειδικές περιπτώσεις θα τον δούμε να επιλέγει και το 4-3-3 πιθανότατα με τρία κεντρικά χαφ στον άξονα. Αμυντικά, του αρέσει να παρατάσσει τους παίκτες του είτε σε διάταξη 4-4-2 είτε σε διάταξη 4-3-3 (θα παίζει ρόλο κι ο σχηματισμός του αντιπάλου), όπου θα αφήνεται χώρος στα άκρα κι άπαντες θα "κλείνουν" προς τον άξονα προκειμένου να θωρακίζεται ο κεντρικός διάδρομος και να μην αφήνονται χώροι εκεί. Δε θα διστάσει να δώσει εντολή για χαμηλή τοποθέτηση της ενδεκάδας στο γήπεδο ανά διαστήματα και θα παρουσιάσει ποικίλες δράσεις pressing κατά τη διάρκεια των αγώνων. Κάποιες φορές θα ασκηθεί πίεση ψηλά, άλλες στη μεσαία γραμμή κι άλλες... τίποτα. Σίγουρα θα δούμε "man to man" προσεγγίσεις σε φάσεις οργανωμένης άμυνας, όμως να είστε σίγουροι ότι θα δώσει μεγάλη βαρύτητα στις προπονήσεις σε ό,τι έχει να κάνει με τις τοποθετήσεις της ομάδας του στο χώρο και τις αλληλοκαλύψεις που πρέπει να ενεργοποιούνται ανάλογα με τις κινήσεις των αντίπαλων επιτιθέμενων. Στα αμυντικά στημένα επιλέγει μεικτές αντιμετωπίσεις και το ίδιο θα πράξει λογικά και στον Παναθηναϊκό...
Επιθετικά, ο Μπενίτεθ βασίζεται κυρίως σε δύο παρατάξεις. Η πρώτη είναι το 4-2-4, όπου οι πλάγιοι μεσοεπιθετικοί κι οι δύο προωθημένοι (ο φορ κι ο επιτελικός μέσος ή ο δεύτερος επιθετικός) εναλλάσσουν θέσεις και τα κεντρικά χαφ καλούνται να παράξουν τις κατάλληλες προωθημένες πάσες προς την τελευταία ζώνη ανάπτυξης. Κινήσεις κι εναλλαγές ρόλων θα επιχειρηθούν και με τα πλάγια μπακ, καθώς θα υπάρξουν στιγμές που θα τα δούμε να συγκλίνουν ή να ανεβαίνουν εσωτερικά προς την αντίπαλη περιοχή. Η δεύτερη παράταξη που δοκιμάζει περιλαμβάνει το σχηματισμό τριάδας στην πρώτη γραμμή, με τον αμυντικό μέσο ή κάποιο από τα δύο μπακ να έρχεται ανάμεσα ή δίπλα στους κεντρικούς αμυντικούς. Αν κάνει αυτήν την κίνηση το "6άρι" (συνήθως θα πηγαίνει στη μέση), τότε το έτερο κεντρικό χαφ θα έρχεται μπροστά του κι ουσιαστικά θα δημιουργείται μία διάταξη 3-3-4, όπου το "8άρι" θα παίζει άκρως σημαντικό ρόλο. Επίσης, πλέον ο Παναθηναϊκός σπάνια δε θα κρατάει τρεις παίκτες πιο χαμηλά στο γήπεδο σε φάση επίθεσης, ενώ φυσικά και θα ψάχνει την παραγωγή φάσεων στο transition και μέσω στημένων φάσεων. Στις τελευταίες ο νέος πράσινος κόουτς σχεδιάζει καταστάσεις που ζητούν από τους εκτελεστές χτυπήματα στο πρώτο ή το δεύτερο δοκάρι για να προκύψει φάση ακόμα και με συνεργασία παικτών στον αέρα...
Γενικά, από εδώ και πέρα θεωρώ ότι ο Παναθηναϊκός θα παρουσιάζεται διαβασμένος στα παιχνίδια του και θα προσαρμόζει πολλές από τις κινήσεις των παικτών του ανάλογα με τα χαρακτηριστικά, τις αδυναμίες και τις δυνατότητες των αντιπάλων. Το τριφύλλι θα αποκτήσει σταδιακά μία πιο συμπαγή εικόνα, κάτι που θα το βοηθήσει να σταθεί αξιοπρεπώς στο Europa League (αν καταφέρνει να παρατάσσεται με 15-16 παίκτες πρώτης γραμμής) και στα ντέρμπι. Από την άλλη πλευρά, δεν αποκλείεται η συγκεκριμένη συνθήκη να μοιάζει λιγότερο ελκυστική στις εγχώριες διοργανώσεις, αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Μπενίτεθ θα επιλέξει παθητικές προσεγγίσεις ανά διαστήματα και σε ματς με λιγότερο ποιοτικές ομάδες. Εκεί περιμένω να δω την αντίδραση του οργανισμού, ειδικά αν δεν υπάρξουν θετικά αποτελέσματα εξαιτίας αυτού...
Όπως φαίνεται από όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες εβδομάδες, ο Παναθηναϊκός θα προβεί σε πολλές αλλαγές κι αυτό αναμένεται να συμβεί και με το ρόστερ. Η διοίκηση λειτουργεί περισσότερο κοιτάζοντας το μέλλον και δεν αποκλείεται η φετινή σεζόν να αντιμετωπιστεί ως προεργασία προκειμένου να δημιουργηθεί ένας κορμός παικτών και το καλοκαίρι να γίνουν μεταγραφές με σκοπό τη δημιουργία ενός συνόλου της αρεσκείας του Μπενίτεθ. Δύσκολα θα αποφευχθεί το rebuilidng, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου κακό σαν ιδέα, αρκεί άπαντες να συνειδητοποιήσουν τι θα σημάνει σε ό,τι έχει να κάνει με την εικόνα της ομάδας τους επόμενους μήνες. Ο οργανισμός αντέχει να θυσιάσει μία ολόκληρη σεζόν για χάρη ενός τέτοιου εγχειρήματος; Πιθανότατα όχι, οπότε πρέπει να συζητήσουμε αν το παρόν ρόστερ μπορεί να υποστηρίξει το ποδόσφαιρο που αρέσει στον Μπενίτεθ...
Σε ένα οργανωμένο και με ποδοσφαιρική λογική club η επιλογή ενός προπονητή πρέπει να γίνεται βάσει και των χαρακτηριστικών των παικτών που έχουν συμβόλαια ή εκείνων που θέλει να αναδείξει ο σύλλογος. Ο Μπαλντίνι είναι ένας άνθρωπος με ποδοσφαιρική γνώση, ωστόσο δε γνωρίζουμε αν πρότεινε τον Μπενίτεθ αφού πρώτα είχε διακρίνει τα υπέρ και τα κατά των υπάρχοντων ποδοσφαιριστών. Προσωπικά, πιστεύω ότι ο έμπειρος προπονητής θα συναντήσει παίκτες που θα του αρέσουν. Για παράδειγμα, σίγουρα θα δει με καλό μάτι τους κεντρικούς αμυντικούς, τον Κυριακόπουλο (ξέρει να εκμεταλλεύεται αριστερά μπακ με επιθετικογενή χαρακτηριστικά), τον Τσιριβέγια, τον Μπακασέτα, τον Πελίστρι και πιθανότατα τον Πάντοβιτς, όπως και τους Καλάμπρια και Σάντσες αν βρεθούν σε καλή φυσική κατάσταση. Σίγουρα θα προσπαθήσει να αναπτύξει τον Τσέριν καθώς ο Σλοβένος διαθέτει μερικά χαρακτηριστικά που μπορούν να φανούν χρήσιμα στην ανάπτυξη, ενώ φάνηκε από το ξεκίνημα ότι θα δοκιμάσει τον Τζούρισιτς και πίσω από τον επιθετικό, θέλοντας να βρει ευελιξία κι αποτελεσματικότητα σε φάσεις που θα επιχειρηθεί κίνηση του επιτελικού μέσου στα πλάγια. Θα αναγνωρίσει την προσπάθεια εκτέλεσης του πλάνου που θα του προσφέρουν οι Ντέσερς, Σφιντέρσκι, Σιώπης και Κώτσιρας, όμως δεν ξέρω αν οι συγκεκριμένοι θα βρεθούν σε θέση να του προσφέρουν όσα ζητάει από τους παίκτες αυτών των θέσεων. Πραγματικά, περιμένω να δω πώς θα αντιμετωπίσει τους Τετέ, Ζαρουρί και Ταμπόρδα, αφού μιλάμε για μεσοεπιθετικούς που συνεισφέρουν κυρίως με τη μπάλα στα πόδια κι όχι τόσο εκτελώντας κινήσεις στο χώρο. Ενόψει Ιανουαρίου προβλέπω ότι θα ψάξει σίγουρα για έναν κεντρικό μέσο με δύναμη και συνεισφορά κυρίως στο αμυντικό κομμάτι (έναν πιο δυνατό Μαξίμοβιτς), όπως κι ένα μέσο τύπου Τσιριβέγια που θα παίζει και στο "6" και στο "8". Από εκεί και πέρα θεωρώ ότι θα ζητήσει αριστερό εξτρέμ με ταχύτητα κι ικανότητα στο "1vs1", ενώ ο Τετέι σίγουρα διαθέτει χαρακτηριστικά που θα ταιριάξουν με τις ιδέες του κόουτς...
Κατά τη γνώμη μου, αν ο Μπενίτεθ διατηρήσει τα κίνητρά του σε όλη τη διάρκεια της πράσινης θητείας του και το τεχνικό σταφ που θα τον πλαισιώσει αποδειχθεί ικανό για αυτό το επίπεδο (οι πρώτες εντυπώσεις είναι άκρως θετικές), ο Παναθηναϊκός θα βελτιωθεί σε όλους τους τομείς αγωνιστικά, αλλά κι οργανωτικά. Ο σύλλογος έχει τεράστια ευκαιρία να αλλάξει επίπεδο από πλευράς τεχνογνωσίας και σίγουρα θα κερδίσει πράγματα συνολικά αν βρίσκεται σε θέση να ικανοποιήσει τις εισηγήσεις ενός προπονητή τέτοιας εμπειρίας. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει και για τον Μπαλντίνι...
Όσον αφορά το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι, ο Ισπανός κόουτς πράγματι μπορεί να δουλέψει και να "περάσει" τακτικές που εξειδικεύεται με αρκετούς ποδοσφαιριστές από το υπάρχον ρόστερ, οπότε η επιλογή του δεν είναι τόσο "αταίριαστη". Παρόλα αυτά, η μη ύπαρξη εναλλακτικών επιλογών σε πολλές θέσεις κι η έλλειψη συγκεκριμένων χαρακτηριστικών αν απουσιάσουν μερικοί κομβικοί παίκτες (π.χ. Τσιριβέγια, Πελίστρι, Σάντσες) θα δημιουργήσουν ασφυκτικά σκηνικά μέχρι τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Φυσικά και παρά την πίεση που κυριαρχεί εξαιτίας των συνεχόμενων αποτυχιών, είναι ουτοπικό να συζητάμε για άμεση διεκδίκηση του πρωταθλήματος και γενικότερα στόχων που αρμόζουν στο μέγεθος του Παναθηναϊκού. Στα μάτια μου, η σεζόν θα είναι πετυχημένη αν εξασφαλιστεί ένα καλό ευρωπαϊκό εισιτήριο, προκύψει πρόκριση στα νοκ άουτ του Europa League και κυρίως αν σχηματιστεί ένας ποιοτικός κορμός 15-16 παικτών προκειμένου το καλοκαίρι να χρειάζονται συγκεκριμένες κινήσεις για τη δημιουργία ενός ρόστερ που θα είναι ικανό για τη διεκδίκηση τίτλων. Φυσικά, αυτούς τους μήνες πρέπει να ολοκληρωθεί η αναδιοργάνωση του club και να συνεχιστούν προσλήψεις που θα αλλάξουν το οργανωτικό επίπεδο της ομάδας...
Το πρώτο βήμα έγινε και πράγματι υπάρχουν πλέον οι προϋποθέσεις να υπάρξει ποδοσφαιρική λογική σε έναν Παναθηναϊκό που λειτουργούσε ερασιτεχνικά ολα αυτά τα χρόνια. Το θέμα είναι Μπενίτεθ και Μπαλντίνι να αντιμετωπίσουν με κίνητρο την ελληνική εμπειρία τους κι εισηγήσεις τους να υλοποιηθούν. Βέβαια, όσο εξακολουθεί να παραμένει στη θέση της η διοίκηση Αλαφούζου το ρητό "ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης" θα κυριαρχεί στην ψυχοσύνθεση του πράσινου κόσμου και δύσκολα θα υπάρξει ανατροπή σε αυτό το σκέλος μέχρι να ανακοινωθεί η μεταβίβαση της Π.Α.Ε. σε άλλον επιχειρηματία...