O Jimmy Jump αναλύει τακτικά την ήττα του Παναθηναϊκού από τη Μονακό και τοποθετείται για την κακή εικόνα των πρασίνων και τις επιλογές Αταμάν!
Μετά την "καθαρή" νίκη στο Σ.Ε.Φ. επί του Ολυμπιακού, η Μονακό έριξε στο... καναβάτσο και τον Παναθηναϊκό αυτήν την εβδομάδα. Η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη επικράτησε και στην εντός έδρας αναμέτρησή της και με τις εμφανίσεις και τα τελευταία αποτελέσματά της έστειλε μήνυμα στον ανταγωνισμό ότι και φέτος θα διεκδικήσει το στέμμα...
Η νέα εκτός έδρας ήττα σε συνδυασμό με την πολύμηνη (από πέρσι) συνέχιση των ίδιων αγωνιστικών προβλημάτων έχουν εντείνει τον προβληματισμό και την κριτική στο πράσινο στρατόπεδο και δη στον Έργκιν Αταμάν. Ο ερχομός του Final Four στην Αθήνα έχει δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο πίεσης στον οργανισμό, ο οποίος πλέον... κουβαλά στην πλάτη του και την περσινή αποτυχία. Άραγε, υπάρχει όντως σοβαρό πρόβλημα στον Παναθηναϊκό; Προς το παρόν συνιστώ ψυχραιμία σε όλους. Πάμε να δούμε τις σημειώσεις που κρατήσαμε από τη μάχη στο Πριγκιπάτο και θα τοποθετηθούμε για όλα...
Το επιθετικό πλάνο του κόουτς Σπανούλη περιλάμβανε:
- Στόχευση του Γιούρτσεβεν (κάτι ανάλογο είχε γίνει και με τον Μιλουτίνοφ την Τρίτη) με κεντρικά pick n' rolls κυρίως των Τζέιμς, Ντιαλό κι Οκόμπο ή τροφοδότηση του Τάις στον άξονα (οι υπόλοιποι τέσσερις της πεντάδας ήταν στην περιφέρεια)...
- Ανάμειξη του Ναν σε διάφορες δράσεις προκειμένου να προκύψουν ρήγματα ή φθορά του. Είδαμε ακόμα και picks κοντού σε κοντό, με σκοπό την πρόκληση πράσινης "αλλαγής" κι επίθεση με τον Τζέιμς απέναντι στο σταρ των φιλοξενούμενων...
- Κυκλοφορία της μπάλας για να στρωθεί ο δρόμος για close out ρήγμα (π.χ. του Μπλόσομγκεϊμ απέναντι στον Χουάντσο)...
- Άμεσες επιθέσεις, ώστε να υπάρξει σκορ λόγω των κακών επιστροφών του Παναθηναϊκού...
- Επιθετικές δράσεις απέναντι στον Μήτογλου με κεντρικά pick n' rolls των Τζέιμς-Χέιζ...
- Τροφοδότηση του Ντιαλό στο low post, όταν η ελληνική ομάδα παρατάχθηκε με τρεις γκαρντς...
- Όταν ο Σορτς ανέλαβε το μαρκάρισμα του Τζέιμς, ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της διοργάνωσης πήρε μπάλες χαμηλά για να παίξει με "πλάτη"...
- Ανάμειξη του Σλούκα σε δράσεις μισού γηπέδου, κυρίως μακριά από τη μπάλα (αναζητήθηκε έντονα και το close out ρήγμα απέναντί του)...
Αμυντικά, ο ομοσπονδιακός τεχνικός ξεκίνησε με τον Τζέιμς πάνω στον Ναν και ξεκάθαρη εντολή για έτοιμες βοήθειες ή ενεργοποίηση παγίδας σε προσπάθεια ντρίμπλας του. Στη συνέχεια, η αποστολή αναχαίτισης του Αμερικανού σκόρερ ανατέθηκε και στους Ντιαλό, Οκόμπο και Στραζέλ, με τον πρώτο αρχικά να μαρκάρει τον Οσμάν. Όταν οι φιλοξενούμενοι δοκίμασαν screens κοντού σε κοντό για να προκαλέσουν μονεγάσκικο "switch", ο Οκόμπο πέρασε αρκετό χρόνο κόντρα στον Ναν. Προς το τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου, υπήρξε μία ροπή να βγει ο Τάις στην πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στον Σλούκα, όταν εκείνος άρχισε να παίρνει πρωτοβουλίες...
Από την άλλη πλευρά ο κόουτς Αταμάν παρουσίασε επιθετικά έναν Παναθηναϊκό βασισμένο στους άξονες που τον έχουμε συνηθίσει την τελευταία τριετία. Πιο αναλυτικά ο Τούρκος τεχνικός είχε ετοιμάσει:
- Καταστάσεις για τον Ναν στο μισό γήπεδο, με εισαγωγικές διατάξεις που βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια...
- Ρόλο δευτερεύοντα χειριστή στον Οσμάν, ενώ σαφώς και του είχε δοθεί ξανά το "ελεύθερο" να τρέξει όποτε βρίσκει ευκαιρία...
- Τροφοδότηση του Γκραντ στο low post (που συνοδεύτηκε από play για περιφερειακή εκτέλεση του Χουάντσο) απέναντι στον Στραζέλ...
- Κατάσταση όπου γκαρντ σκρίναρε τον Ναν όταν εκείνος είχε απέναντί του τον Ντιαλό, προκειμένου να προκληθεί "αλλαγή" της Μονακό κι ο Αμερικανός SG να επιτεθεί σε λιγότερο αποτελεσματικό αμυντικό...
- Ανάμειξη τον Χουάντσο ως σκρίνερ πάνω στη μπάλα, όταν ο Μίροτιτς ανέλαβε το μαρκάρισμά του...
- Πλάνο με χειριστή τον Σορτς στο μισό γήπεδο και τον Ναν τοποθετημένο μακριά από τη μπάλα...
- Αναζήτηση ρηγμάτων μέσω pick n' roll δράσεων του Σλούκα, κόντρα σε μία άμυνα που μέχρι σήμερα δεν είναι σταθερή σε αυτό το κομμάτι. Ο Έλληνας διεθνής διάβασε ορθά τις αντιδράσεις της Μονακό κι έψαξε αρκετά την αδύνατη πλευρά και το ζωγραφιστό...
Στο αμυντικό σκέλος ο Γκραντ ανέλαβε τον περιορισμό του Τζέιμς, ενώ ο Οσμάν αυτόν του Ντιαλό. Είναι γεγονός, ότι εμφανίστηκαν καλύτερες καλύψεις στην άμυνα του αντίπαλων pick n' rolls, ωστόσο το άμεσο φόρτωμα με φάουλ δυσκόλεψε το πράσινο σύνολο να βγάλει συνεχόμενα "stops" στο παρκέ. Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτήν τη φορά δεν "βγήκε" αμυντικά το σχήμα με τους Σορτς, Σλούκα και Ναν, απλά αυτήν τη φορά δοκιμάστηκε λίγο κι ο Χουάντσο στο "5" (μαζί με τον Οσμάν στο "4")...
Αξιοσημείωτα στατιστικά ημιχρόνου
Μονακό: 65% δίπ., 40% τρ., 12/13 βολές, 12-6 ασ.-λ., 5 κλεψ., 68 PIR
Παναθηναϊκός: 55% δίπ., 38,5% τρ., 7-8 ασ.-λ., 4 κλεψ., 34 PIR
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε και πάλι με τον Τζέιμς να πηγαίνει πάνω στον Ναν.
Στην επίθεση, ο κόουτς Σπανούλης έβαλε τον ηγέτη της ομάδας του μακριά από τη μπάλα κι έδωσε ρόλο χειριστή στον Οκόμπο ο οποίος είχε απέναντί του το βασικό SF του τριφυλλιού (στοχευόταν συνεχώς-ο Γάλλος διεθνής έδωσε ορισμένες λύσεις όταν φιλοξενούμενοι πλησίασαν). Ο Ντιαλό πήγε περισσότερο στο μαρκάρισμα του Σλούκα, ενώ συνεχίστηκε η ανάμειξη του αρχηγού της ελληνικής ομάδας κυρίως σε καταστάσεις μακριά από τη μπάλα στο μισό γήπεδο (πρωταγωνιστής ήταν ο Νέντοβιτς εδώ)...
Το δεύτερο μέρος άρχισε με τον κόουτς Αταμάν να ξεκινάει με τον Μήτογλου στο "5" και τους Γκραντ, Ναν, Οσμάν και Χουάντσο δίπλα του. Έδωσε το μεγαλύτερο βάρος των επιθέσεων στο μισό γήπεδο στους Γκραντ-Ναν, ωστόσο παρά το πράσινο σερί έπρεπε να μπει στο στόχαστρο περισσότερο το δίδυμο του Ναν με τον Τζέιμςμ ακόμα κι αν χρειαζόταν να μην εκτελεστεί on ball screen για τον περσινό M.V.P.. To κακό βράδυ του Οσμάν και στις δύο πλευρές του παρκέ "οδήγησε" τον Τούρκο προπονητή στη δοκιμή νέων πεντάδων τρία γκαρντς, σε ένα σημείο του ματς που βλέπαμε από την ελληνική ομάδα να τοποθετεί πιο παθητικά τους σέντερς της (λίγο πιο "πίσω") στα αντίπαλα pick n' rolls. Ο Παναθηναϊκός έφτασε σε απόσταση αναπνοής, όμως η επιλογή του Αταμάν να παρατάξει ένα σχήμα με τους Σορτς, Σλούκα, Ναν, Μήτογλου και Γιουρτσεβέν έδωσε την ευκαιρία στη Μονακό να βρίσκει συνεχώς σκορ και να ξεφύγει ξανά με διψήφια διαφορά...
Στην τέταρτη περίοδο, ο κόουτς Σπανούλης στηρίχθηκε σε ένα σχήμα χωρίς τον Τζέιμς και με τον Χέιζ στη θέση "5" να κλείνει κάθε γραμμή πάσας κι εύκολης παραγωγής ρήγματος με τα χέρια του, τις τοποθετήσεις του ή μέσω "switch". Οι Νέντοβιτς-Μίροτιτς έδωσαν επιθετικές λύσεις κι ουσιαστικά τελείωσαν την υπόθεση νίκη. Από την άλλη πλευρά ο κόουτς Αταμάν δε δοκίμασε ξανά διαφορετικά πράγματα στην άμυνα, άργησε να επαναφέρει τον Σλούκα, επέμεινε στους κακούς Οσμάν-Γιουρτσεβέν και "ξέχασε" το σχήμα με τον Χουάντσο στο "5" (σε κανένα σημείο του αγώνα δεν ενεργοποίησε "αλλαγές")...
Η νέα κακή εμφάνιση κι η επαναλαμβανόμενη έλλειψη τακτικών προσαρμογών από πλευράς τεχνικού σταφ, που πλαισιώνεται από μία συνεχής δοκιμή μη ισορροπημένων σχημάτων και πολλές ακατανόητες αλλαγές, έχουν δημιουργήσει ένα σκηνικό έντονης κριτικής στο προπονητικό επιτελείο των κυπελλούχων Ελλάδας. Προσωπικά, ήμουν σίγουρος ότι ο Παναθηναϊκός θα παρουσίαζε αυτήν την εικόνα τους πρώτους μήνες της σεζόν, καθώς εξαιτίας της απουσίας παικτών και προπονητή για τις υποχρεώσεις του Eurobasket και του "γεμάτου" προγράμματος, δεν έχει βρεθεί χρόνος για σοβαρή ομαδική δουλειά. Μέσα σε όλα προστέθηκαν και τα προβλήματα τραυματισμών, επομένως καταλαβαίνετε ότι το έργο όλων προκειμένου να επιτευχθεί βελτίωση ήταν πολύ δύσκολο...
Παρόμοια εικόνα είχε παρουσιάσει το τριφύλλι και στο ίδιο διάστημα των δύο πρώτων χρόνων του Αταμάν. Πρόπερσι υπήρξε βελτίωση από το Νοέμβριο και μετά, πέρσι ο κόουτς δεν κατάφερε να βοηθήσει τους παίκτες του χάνοντας κάθε τακτική μάχη από ένα σημείο και μετά. Φέτος δε μπορώ να γνωρίζω τι θα γίνει και σίγουρα κάποιες επιλογές του είναι μπασκετικά ακατανόητες και δεν οδηγούν πουθενά, ωστόσο μέχρι τώρα ήταν σχεδόν αδύνατο να παρουσιάσει κάτι καλύτερο. Χρειάζεται υπομονή από όλους, ειδικά από τη στιγμή που βαθμολογικά δεν έχει χαθεί τίποτα και τα αποτελέσματα μπορούν να χαρακτηριστούν "λογικά" (π.χ. στο Μονακό η ήττα δε συγκαταλέγεται στα αποτελέσματα "εκτός προγράμματος"). Οι... καμπάνες θα αρχίσουν να βαράνε ΔΥΝΑΤΑ αν ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται έτσι στα μέσα Δεκέμβρη ή το Φεβρουάριο. Και κάτι τελευταίο. Το καλοκαίρι του 2023 και μερικές μέρες μετά την επισημοποίηση της συμφωνίας με τον Αταμάν είχα αναφέρει στο σχετικό άρθρο ανάλυσης που είχα ετοιμάσει τότε:
"... Πού συναντάται το μεγαλύτερο αγωνιστικό ερωτηματικό γύρω από τον κόουτς της Εθνικής Τουρκίας; Μα φυσικά στον τομέα της άμυνας... Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι ο Αταμάν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, όταν μπόρεσε να συνδυάσει τις ιδέες του στην επίθεση με μία πλήρως λειτουργική άμυνα. Οι περισσότεροι μπορεί να στέκονται στο πολύ όμορφο μπάσκετ που έπαιζε επιθετικά η Εφές των προηγούμενων χρόνων, ωστόσο ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί πως η τουρκική ομάδα ήταν άκρως αποτελεσματική και στην αναχαίτιση..."!
ΥΓ. Σπουδαία νίκη για τον Ολυμπιακό απέναντι στη Χάποελ Τελ Αβίβ του κόουτς Ιτούδη. Αυτό το διάστημα δε χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις που αφορούν την ποιότητα του μπάσκετ που παίζει μία ομάδα, αλλά να έρχονται τα αποτελέσματα ειδικά σε τέτοιου είδους ματς. Οι ερυθρόλευκοι θα κληθούν να πάρουν γενναίες αποφάσεις σύντομα, οι οποίες ίσως κρίνουν και τη μετέπειτα πορεία τους...