Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τα πραγματικά δεδομένα της αγωνιστικής κατάστασης του Παναθηναϊκού και τα μηνύματα της Σόφιας που κάποιοι αδυνατούν να αναγνώσουν ορθά, όμως σημασία έχει πώς θα τα εκλάβει ο πραγματικός παραλήπτης!
Οι συνθήκες που επικράτησαν στο φινάλε της περσινής σεζόν, αλλά κι οι γενικότερες επιλογές του Έργκιν Αταμάν μετά την κατάκτηση της Ευρωλίγκα το 2024 είχαν διαμορφώσει ένα πολύ ιδιαίτερο σκηνικό στον Παναθηναϊκό. Λόγω της ιστορικότητας που απέκτησε το φετινό εγχείρημα μετά την ανάληψη του Final Four από την Αθήνα, όλα άρχισαν να εντάσσονται εντός ενός πνευματικού πλαισίου πλήρους κι ασφυκτικής πίεσης, σε ένα χρονικό σημείο που από αγωνιστικής πλευράς η ομάδα έμοιαζε να βρίσκεται σε μία κατάσταση που είτε θα κατάφερνε να παίξει επιβλητικό μπάσκετ, είτε θα αποτύγχανε παταγωδώς αν ο προπονητής της δε σταματούσε να δρα με συγκεκριμένες λανθασμένες αντιλήψεις...
Παρότι η αντικειμενική κρίση των δεδομένων άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο ερχομού κακών εμφανίσεων, ακόμα κι ο πιο απαισιόδοξος φίλος του τριφυλλιού δεν περίμενε ότι στις αρχές Απριλίου θα υπάρχει ορατό ενδεχόμενο πρόωρου αποκλεισμού. Όπως συμβαίνει σε κάθε αθλητικό σύλλογο, την κύρια ευθύνη για οποιαδήποτε κατάσταση την έχει ο ιδιοκτήτης, καθώς εκείνος επιλέγει τους ανθρώπους που "τρέχουν" το πρότζεκτ κι εκείνος οφείλει να παίρνει τις δύσκολες αποφάσεις κατά τη διάρκεια κρίσιμων στιγμών. Ό,τι κι αν συμβεί από εδώ και πέρα σε επίπεδο στόχων, το κύριο μερίδιο επιτυχίας ή αποτυχίας θα ανήκει στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και το όνομά του απαγορεύεται να μη συμπεριλαμβάνεται στο τέλος του δρόμου κάθε προσπάθειας. Αν βέβαια θέλουμε να μιλήσουμε καθαρά μπασκετικά, όσα βλέπουμε ή μάλλον δε... βλέπουμε από τους κυπελλούχους Ελλάδας φέτος φέρουν τη σφραγίδα του Έργκιν Αταμάν, ο οποίος όλο αυτόν τον καιρό είχε μηδενική προπονητική επιρροή σε όσα διαδραματίζονταν και κυρίως επέμενε σε ένα σκεπτικό που απλά προκαλούσε απεγνωσμένα ερωτηματικά σε όσους γνωρίζουν λίγο καλύτερα το άθλημα. Εξαίρεση αποτέλεσαν βραδιές σαν εκείνες του Final-8 του κυπέλλου και μερικές στον πρώτο γύρο της Ευρωλίγκα...
Η επιστροφή του Λεσόρ κι η ένταξη του Χέιζ δημιούργησαν νέα δεδομένα και κατέστησαν επιτακτική την ανάγκη νέων προσαρμογών στη διαχείριση των σχημάτων και του πράσινου τρόπου παιχνιδιού και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ένα ήδη εξαιρετικό και γεμάτο ρόστερ έγινε ακόμα καλύτερο και πραγματικά ελάχιστα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα σε μεταγραφικό επίπεδο, ειδικά από τη στιγμή που ο προπονητής είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για το οτιδήποτε. Μετά την επιτυχία στο Ηράκλειο, άπαντες πίστεψαν ότι επιτέλους το τεχνικό σταφ θα σταματούσε να δρα ανεξήγητα, ωστόσο πολύ γρήγορα οι... σφαλιάρες επέστρεψαν. Για παράδειγμα, όσα είδαμε στο παιχνίδι με την Παρί στο Ο.Α.Κ.Α. ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ και κάποια στιγμή οι ιθύνοντες οφείλουν να κοινοποιήσουν στον κόσμο τι ακριβώς συνέβη εσωτερικά μετά την κούπα στην Κρήτη. Ακόμα κι όσα έγιναν με την υπόθεση του Χολμς ήταν ανεξήγητα, καθώς ουσιαστικά εκδιώχθηκε ένας παίκτης με πλάγιο τρόπο κι η ομάδα έμεινε με λίγες λύσεις σε ένα χρονικό σημείο που δε μπορεί να προσθέσει σέντερ στο ρόστερ της Ευρωλίγκα...
Το νικηφόρο σερί που ήρθε μετά την ήττα στο Σ.Ε.Φ. από τον Ολυμπιακό ηρέμησε λίγο την κατάσταση. Η εικόνα παρέμεινε ίδια σε γενικές γραμμές, όμως σταδιακά ο κόουτς Αταμάν άρχισε να αντιλαμβάνεται τι είδους διαχείριση απαιτείται έτσι ώστε το σύνολο που καθοδηγεί να αρχίσει να πραγματοποιεί τα πρώτα βήματα προς τη σταθεροποίηση της λειτουργίας του σε άμυνα κι επίθεση. Ο τραυματισμός του Γκραντ ήρθε στο χειρότερο σημείο όπως καταλαβαίνετε, διότι είναι ξεκάθαρο ότι ο Τούρκος τεχνικός δε μπορεί να βρει ανάλογες λύσεις με τον τρόπο που αντιμετωπίζει το ρόστερ κι ακολουθώντας το μοντέλο παιχνιδιού που τον εκφράζει. Παρόλα αυτά, άρχισε να δοκιμάζει εντονότερα σχήματα με τους Χέιζ-Χουάντσο στο παρκέ, δε φοβήθηκε να μετατοπίσει το συγκεκριμένο δίδυμο ακόμα και στο "3-4" εκτός του "4-5", ενώ... θυμήθηκε ότι ο Οσμάν μπορεί να φανεί χρήσιμος και σε άλλες θέσεις εκτός αυτής του SF. Επίσης, κόντρα στη Χάποελ είδαμε τον έμπειρο προπονητή να παρουσιάζει ένα πλάνο με συγκεκριμένες στοχεύσεις κι ένα γκρουπ που ήξερε σε ποιους τομείς να δώσει ιδιαίτερο βάρος για να καλύψει μια απουσία σαν του Γκραντ, κόντρα μάλιστα σε έναν αντίπαλο που το συγκεκριμένο πρόβλημα μοιάζει ακόμα μεγαλύτερο από ό,τι είναι...
Μετά την ήττα σε ένα ουσιαστικά εντός έδρας παιχνίδι, πολλοί βρήκαν ξανά ευκαιρία να κριτικάρουν έντονα τον Αταμάν. Ναι, ο κόουτς δεν είχε καθαρό μυαλό στα τελευταία λεπτά, με συνέπεια να αποδεικνύεται ανέτοιμος να δώσει λύσεις σε προβλήματα που ως ένα βαθμό ήταν αναμενόμενο να προκύψουν κόντρα στο σύνολο του Ιτούδη (π.χ. αντιμετώπιση των pick n' roll δράσεων των ταλαντούχων γκαρντς της Ισραηλινής ομάδας ή συνεχής στόχευση στην αμυντική ανυπαρξία του Ναν). Προσωπικά έχω εκφραστεί ακόμα και με σκληρά λόγια για όσα παρουσιάζει ο Τούρκος τεχνικός τις τελευταίες δύο σεζόν στο Ο.Α.Κ.Α., ωστόσο την Πέμπτη θεωρώ ότι έγιναν ορισμένα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση από τακτικής πλευράς. Ο Αταμάν ποτέ δεν ήταν λάτρης των λεπτομερειών, ανέκαθεν υστερούσε σε τακτικό επίπεδο σε σχέση με πολλούς άλλους top καθοδηγητές και συνήθως δυσκολεύεται να ακολουθήσει διαφορετικούς δρόμους από εκείνους που "αγαπάει", όμως τις τελευταίες εβδομάδες έστω κι αργά έχει δείξει ότι έχει καταλάβει κάποια πράγματα. Όταν εδώ και 18 μήνες δεν κάνει ουσιαστικά τίποτα, σε μια βραδιά που κάνει... πέντε πράγματα σωστά, δε μπορείς να στέκεσαι στο γεγονός ότι δεν έκανε... δέκα, όταν μάλιστα έχουμε να κάνουμε με έναν προπονητή που ποτέ δε θεωρούταν tactician...
Έστω και καθυστερημένα και παρά τα πολλά λάθη, ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε μερικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η μείωση του χρόνου του Οσμάν, η μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε παιδιά όπως ο Φαρίντ ή ακόμα κι ο Καλαϊτζάκης, η σωστή διαχείριση του μοναδικού ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ηγέτη του ρόστερ Σλούκα κι η ένταξη του Γκραντ στο rotation επιβάλλεται να αποτελέσουν τις επόμενες κινήσεις προκειμένου επιτέλους έστω κι αργά το τριφύλλι να αρχίσει να αισθάνεται καλύτερα. Βασικό ζητούμενο; Ο κόουτς Αταμάν να επιμείνει σε όσα δοκιμάζει τις τελευταίες αγωνιστικές σε ό,τι έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο που βλέπει τους Χέιζ-Χουάντσο και να μην επιστρέψει σε τραγικές αποφάσεις εξαιτίας μιας ανέλπιστης ήττας σαν εκείνης της Πέμπτης. Οι δύο αναμετρήσεις που έρχονται στην Ισπανία απέναντι σε σπουδαίους τεχνικούς είναι μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευκαιρία για ΌΛΟΥΣ, προκειμένου οι αγωνιστικές βάσεις που μπήκαν να αρχίσουν να αποκτούν άλλη υπόσταση. Αν υπάρξουν νέα πισωγυρίσματα, τότε το ενδεχόμενο πρόωρου αποκλεισμού θα γίνει πραγματικότητα κι η θητεία του Αταμάν στο Ο.Α.Κ.Α. θα λήξει πιο πρόωρα από όσο φανταζόμαστε τώρα...