Ο Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortl2014.blogspot.gr τη σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού επί της Α.Ε.Κ. και το πλάνο του Νίστρουπ που μοιάζει με τις σκέψεις του προ... Ουναΐ και ΔΕΝ έχει αντικαταστάτη του Μαροκινού χαφ τον -εξαιρετικό- Τετέι!
Και το τέταρτο ντέρμπι της φετινής σεζόν σε πρωτάθλημα και κύπελλο βρήκε νικητή τη γηπεδούχο ομάδα, καθώς ο Παναθηναϊκός κυριάρχησε πλήρως της Α.Ε.Κ. στο Ο.Α.Κ.Α. κι επικρατώντας με το "φτωχό" 2-0, παρέμεινε στην κορυφή της βαθμολογίας. Χάρη σε αυτό το αποτέλεσμα που συνδυάστηκε με μια πάρα πολύ καλή εμφάνιση της ομάδας, οι πράσινοι κατάφεραν επιπλέον να πείσουν ακόμα περισσότερο τον κόσμο τους, ο οποίος σταδιακά αυξάνει την παρουσία του στο γήπεδο και δείχνει έτοιμος να "δεθεί" με το πρότζεκτ μετά από αρκετά χρόνια. Πιθανότατα η συγκεκριμένη "κατάκτηση" του Νίστρουπ και των παικτών του αποτελεί το σημαντικότερο νέο ενόψει της συνέχειας, ωστόσο εξυπακούεται ότι άπαντες έχουν να πετύχουν πολλά παραπάνω ώστε να λάβουν την απόλυτη εμπιστοσύνη όλων...
Όπως είχε συμβεί και στο ματσάρισμα με τον Π.Α.Ο.Κ. με το τότε σχετικά γρήγορο γκολ του Ταμπόρδα και την αποβολή των φιλοξενούμενων, ο Παναθηναϊκός διευκόλυνε τον... εαυτό του άμεσα εκμεταλλευόμενος πτυχές της τακτικών ιδεών του προπονητή του. Όχι, δεν είναι "τύχη" κάποιος να σκοράρει στα πρώτα δευτερόλεπτα ενός ντέρμπι με αυτόν τον τρόπο. Οι πράσινοι στοχευμένα πίεσαν σε μεγάλα κομμάτια του παιχνιδιού την αμυντική γραμμή της Α.Ε.Κ. και το κλέψιμο του Αντίνο που εξελίχθηκε σε γκολ του Τετέι δεν ήταν κάτι που έγινε συγκυριακά. Όταν καταφέρνεις να ανοίξεις το σκορ στο πρώτο λεπτό κι είσαι ο γηπεδούχος σε μία πραγματική έδρα, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα για τον αντίπαλό σου κι ιδιαίτερα όταν εκείνος δεν έχει τη "φρεσκάδα" και την ενέργεια των προηγούμενων μηνών. Κακά τα ψέματα κι όπως είχαμε τονίσει στο παρελθόν, το σύνολο του Νίκολιτς δικαίως έφτασε στην κορυφή πέρσι, όμως η υπεροχή του έναντι των υπολοίπων εντοπίστηκε κυρίως στο αθλητικό-ταχυδυναμικό επίπεδο όπου οι κιτρινόμαυροι ήταν ένα επίπεδο πάνω. Οι συνεχόμενες αναμετρήσεις υψηλού επιπέδου κι η κακή διαχείριση του ρόστερ από τον Σέρβο τεχνικό έχουν οδηγήσει στο... ξεφούσκωμα πολλών κομβικών παικτών, ενώ κανένας δεν περίμενε να ξεκινήσει η σεζόν για να αντιληφθεί ότι η αποχώρηση του Πινέδα ουσιαστικά ήταν αδύνατο να αναπληρωθεί επάξια...
Φυσικά, η χθεσινή βραδιά "ανήκει" τον Τζέικομπ Νίστρουπ. Σε αντίθεση με όσα βλέπω κι ακούω αριστερά και δεξιά τις τελευταίες ώρες, δε θεωρώ ότι ο Δανός τεχνικός παρουσίασε κάτι τρομερά διαφορετικό σε τακτικό επίπεδο σε σχέση με όσα δουλεύει τους προηγούμενους μήνες. Για παράδειγμα, ο δικός του Παναθηναϊκός σχεδόν πάντα έχει διαστήματα κατά τη διάρκεια των αγώνων που πιέζει ψηλά κι όπως είχαμε γράψει από την περασμένη άνοιξη που δρομολογήθηκε η πρόσληψή του, γίνεται τρομερή δουλειά σε ό,τι έχει να κάνει με το άμεσο pressing μετά την απώλεια κατοχής. Επίσης, φέτος το τριφύλλι ήταν αναμενόμενο πως θα παρουσίαζε ένα κανονικό μοντέλο ανάπτυξης με αυτόν τον προπονητή στον πάγκο του και δη μια σοβαρότερη προσπάθεια εκμετάλλευσης παικτών όπως ο Αντίνο (ο τύπος είναι σούπερ φέτος) κι ο Τετέι. Η νίκη επί της Α.Ε.Κ. "ανήκει" στον κόουτς γιατί αποτελεί μια πρώτη δικαίωση του πλάνου του γενικά κι όχι ειδικά για το συγκεκριμένο παιχνίδι...
Το εγχείρημα του Νίστρουπ πιθανότατα θα εξελισσόταν ακόμα καλύτερα από πλευράς ομαδικής λειτουργίας, αν δε δοκιμάζονταν (σωστά) νέες ιδέες μετά την άφιξη του Ουναΐ. Η έλευση του Μαροκινού παικταρά δε σήμαινε μόνο την ταυτόχρονη αλλαγή επιπέδου της ποιότητας του πράσινου ρόστερ, αλλά και την έναρξη νέων δοκιμών από τη στιγμή που ο πρώην τεχνικός της Κοπεγχάγης δεν τον έβλεπε στο ξεκίνημα ως "αντί-Ταμπόρδα" των σχηματισμών των πρώτων εβδομάδων μετά την έλευση του Λιβάι. Το προηγούμενο διάστημα είχαμε κάνει ορισμένες αναλύσεις τόσο για τις ιδέες του Δανού τεχνικού μετά την απόκτηση του πρώην παίκτη της Α.Ε.Κ., όσο και με τον Ουναΐ στη διάθεσή του, όπου στην πρώτη περίπτωση ουσιαστικά βλέπαμε ένα 4-4-2 με πολλές μεταβολές και δημιουργία τριάδας στον άξονα με μετατόπιση του Αργεντινού μεσοεπιθετικού από το "φτερό" προς τα "μέσα-δεξιά" και ανοίγματα του Λιβάι ακόμα και στα πλάγια. Στη δεύτερη, η κατάσταση άλλαξε άρδην, καθώς μονιμοποιήθηκε ένα 4-2-3-1 κι ένα 4-2-4-1 σε φάση επίθεσης με τους Αντίνο-Καλάμπρια να προσφέρουν "πλάτος" από τις πτέρυγες, συνθήκη που δεν είχε δουλευτεί όσο θα έπρεπε, δεν ταίριαζε τόσο στον επιθετικό από το Τρινιντάντ και αποδείχθηκε μη λειτουργική στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό...
Μετά το σοβαρό τραυματισμό του Μαροκινού διεθνή, ο Νίστρουπ φαίνεται να επιστρέφει σε ιδέες του... Αυγούστου. Αυτήν τη φορά βέβαια, βλέπουμε τον Τετέι ουσιαστικά να λειτουργεί ως ο... Λιβάι του τότε και τον δεύτερο να αντικαθιστά το ρόλο του Ταμπόρδα. Όπως καταλαβαίνετε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι βλέπουμε τον αριστεροπόδαρο άσο αρκετά προς τον άξονα, με τον Ανδρέα να έχει ενός τύπου "ελευθερία" να κινηθεί προς τα δεξιά και να ψάχνει τις απομονώσεις όπου είναι τρομερά αποτελεσματικός. Όσα λέγονται περί αντικατάστασης του Ουναΐ από τον Έλληνα φορ είναι εκτός πραγματικότητας, με τον Παναθηναϊκό ουσιαστικά να ακολουθεί ένα παρεμφερές μοντέλο ανάπτυξης με εκείνο του Αυγούστου...
Ακόμα είναι πολύ νωρίς να προβλέψουμε το οτιδήποτε. Ο Νίστρουπ δουλεύει πολύ κι όπως είχαμε τονίσει από το Μάιο είναι ένας προπονητής που ταιριάζει στο σύλλογο, έχει εξαιρετικές ιδέες και στοχεύει να εξελιχθεί προκειμένου να αναλάβει σπουδαία πρότζεκτ στο μέλλον. Τα κίνητρά του είναι ιδιαίτερα υψηλά, απλά προσωπικά με φόβιζε ότι ένας "μοντέρνος" προπονητής ήρθε να αναλάβει τις τύχες ενός club που επί εποχής Αλαφούζου λειτουργούσε με... παλαιολιθικές μεθόδους. Ευτυχώς η παρουσία του Κοτσόλη, αλλά και του Μπαλντίνι, έχει μικρύνει τη θεωρητική απόσταση μεταξύ των συγκεκριμένων παραγόντων και το μόνο που χρειάζεται σε αγωνιστικό επίπεδο είναι ο κόουτς να αρχίσει να διαχειρίζεται ορθότερα τις αλλαγές του κι η ομάδα του να βελτιώσει την αμυντική λειτουργία της σε σετ καταστάσεις. Αν συμβούν τα παραπάνω και το Γενάρη συνεχιστεί η αναβάθμιση του ρόστερ που ξεκίνησε εδώ και περίπου δέκα μήνες, τότε ο Παναθηναϊκός θα μπει σα φαβορί στην τελική ευθεία των εγχώριων διοργανώσεων και θα χρειαστούν ατυχίες ή... διαιτητικά τανκς για να μη φτάσει στο στόχο του...