Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr για τον προσωπικό διασυρμό σε επίπεδο ιδιοκτητών που υπέστη ο Γιαννακόπουλος φέτος και για τον ερχομό μιας σεζόν στην οποία θα αποδειχθεί αν μπορεί να διοικήσει τον Παναθηναϊκό υπό καθεστώς ΜΑΦΙΑΣ!
Ακόμα μία μπασκετική σεζόν ολοκληρώθηκε. Όπως αναμενόταν ο Ολυμπιακός κατέκτησε και το ελληνικό πρωτάθλημα μετά την Ευρωλίγκα και παρέμεινε στην κορυφή του πρωταθλήματος για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και τέταρτη την τελευταία πενταετία. Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος με μία ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ επένδυση σε ΌΛΑ τα επίπεδα ΕΝΤΟΣ ΚΙ ΕΚΤΟΣ συνόρων και με τις ΠΛΑΤΕΣ της ΧΕΙΡΟΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΠΙΟ ΒΡΩΜΙΚΗΣ κυβέρνησης στην ιστορία αυτού του τόπου χάρισαν στους ερυθρόλευκους δύο τίτλους, παρότι η ομάδα τους αποδείχθηκε στους τελικούς κάτι περισσότερο από ανεπαρκής για να διαχειριστεί ορθά τις περιστάσεις. Ο λόγος; Μα φυσικά οι ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟΙ αστείοι προπονητικοί χειρισμοί του "Λεμονή του μπάσκετ", Γιώργου Μπαρτζώκα...
Η ιστορία γράφτηκε και μετά τον περσινό ελληνικό τίτλο, ο Ολυμπιακός προσέθεσε ακόμα δύο φέτος με έναν τρόπο που είναι σχεδόν ίδιος με εκείνον που χρησιμοποίησε για να κυριαρχήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο από το 1996 κι έπειτα. Στημένες ομοσπονδίες, στήριξη από την κυβέρνηση, διαιτητές καρμανιόλες, προπαγάνδα από διεφθαρμένα "μέσα μαζικής ενημέρωσης" αποτέλεσαν τα κύρια όπλα για τον ερχομό της επιτυχίας. Εδώ η διαφορά συναντάται στο ότι οι Αγγελόπουλοι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν και να μονιμοποιήσουν ένα κύκλωμα επηρεασμού αποφάσεων σε διαιτητικό και δικαστικό επίπεδο και στην Ευρωλίγκα, με αποτέλεσμα να κάνουν ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΠΑΝΤΟΥ εδώ και κάμποσα χρόνια πλέον. Το ότι οι τίτλοι δεν έχουν βαφτεί... κόκκινοι καθολικά οφείλεται αποκλειστικά στον Μπαρτζώκα, ο οποίος και φέτος παραλίγο να τα διαλύσει όλα στους τελικούς του Final Four και του ελληνικού πρωταθλήματος...
Αν και κανείς υγιής ψυχικά άνθρωπος κι οπαδός δεν πανηγυρίζει τέτοιου τύπου επιτυχίες της ομάδας του, η αλήθεια είναι ότι Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος έκαναν τα ΠΑΝΤΑ για να δώσουν μια χαρά στο σύλλογο που διοικούν. ΔΙΕΣΥΡΑΝ σε παραγοντικό επίπεδο τον Γιαννακόπουλο, ο οποίος επαναπαύτηκε μετά το θρίαμβο του 2024 και θεώρησε ότι η ομάδα του μπορεί να νικά υπό οποιαδήποτε συνθήκη. Δυστυχώς για εκείνον τα... θαύματα γίνονται συνήθως μόνο μια φορά κι η τελευταία διετία συνοδεύτηκε από συνεχόμενες αποτυχίες. Η ευθύνη είναι ΜΟΝΟ δική του...
Σε αγωνιστικό επίπεδο, ο Γιαννακόπουλος έπραξε το σωστό μέχρι ενός σημείου. Πλέον, τα έσοδα της ομάδας είναι τόσο μεγάλα που με ελάχιστη συνεισφορά του υπάρχει η δυνατότητα να σχηματιστεί ένα πολύ ακριβό ρόστερ. Επίσης, φέτος ο ίδιος προσπάθησε με χίλιους τρόπους να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ παικτών και προπονητή και μάλιστα χωρίς να το επικοινωνεί προς τα έξω στο βαθμό που θα περίμενε κανείς από έναν τέτοιο χαρακτήρα. Παρόλα αυτά, επέμενε στην παραμονή Αταμάν προβάλλοντας αστείους ισχυρισμούς για κάθε νοήμονα άνθρωπο σε εποχές που ήταν ΞΕΚΑΘΑΡΟ πως ο Τούρκος τεχνικός έβαζε ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ στην προσπάθεια του τριφυλλιού. Ναι, ο κόουτς δέχθηκε άνανδρες επιθέσεις συνεχώς από τα... αγόρια της ερυθρόλευκης προπαγάνδας, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι την τελευταία διετία δεν παρουσίασε σοβαρό προπονητικό έργο και συνεχώς έπαιρνε τις αντίθετες αποφάσεις από αυτές που εξυπηρετούσαν το καλό της ομάδας του. Η τριετία του στο σύλλογο φυσικά και κρίνεται πετυχημένη, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε πόσο στημένες ήταν οι διοργανώσεις που συμμετείχε, αλλά όπως αποδείχθηκε ο Παναθηναϊκός αν είχε ένα σοβαρό προπονητή σε τακτικό επίπεδο πιθανότατα θα είχε ξεφτιλίσει την ΠΑΡΑΓΚΑ εντός κι εκτός Ελλάδας...
Η επιμονή Γιαννακόπουλου στον Αταμάν ήταν λανθασμένη κι αυτό δε χωρά καμία αμφιβολία για όσους γνωρίζουν έστω κι ελάχιστα από τα βασικά του αθλήματος. Βέβαια, αυτό είναι κάτι πολύ... μικρό μπροστά στο μέγεθος της ανικανότητας που υπέδειξε ο ισχυρός άντρας της πράσινης Κ.Α.Ε. σε ό,τι έχει να κάνει με τα εξωαγωνιστικά τεκταινόμενα. Ο προσωπικός διασυρμός που υπέστη από τους Αγγελόπουλους, η ατίμωση του συλλόγου στο πρόσφατο Final Four κι οι συνεχείς σφαλιάρες από την ομοσπονδία του Λιόλιου ξεπέρασαν τις ακόμα και τα σκαμπίλια που δέχονταν στο ποδόσφαιρο Βαρδινογιάννης κι Αλαφούζος που κάποιος κάποτε έλεγε ότι δεν είναι σαν αυτούς για να κάθεται να τον... γαργαλάνε. Τελικά αποδείχθηκε ακόμα πιο "λίγος" και κατάντησε ανέκδοτο όταν μάλιστα εξακολουθεί να εμφανίζει τον εαυτό του ως το... δυνατό που ορίζει το τέλος...
Το παρελθόν είναι παρελθόν. Τίποτα δεν αλλάζει με συνεχόμενες κλάψες και ανάδειξη των στημένων τίτλων του Ολυμπιακού σε Ελλάδα κι Ευρώπη. Η ιστορία έγραψε και δε... σβήνει. Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Κακά τα ψέματα, ο κόσμος του Παναθηναϊκού βράζει κι η υπομονή του τελείωσε. Δε θα ανεχθεί νέα ξεφτιλίκια από Αγγελόπουλους και Δημητριάδη κι ΑΠΑΙΤΕΙ ο σύλλογος να προστατευτεί από τον ιδιοκτήτη σε ΌΛΑ τα επίπεδα. Επιπλέον, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρξει αναμόρφωση και του αγωνιστικού τμήματος, προκειμένου ικανοί άνθρωποι να στελεχώσουν ένα ρόστερ που χρειάζεται συγκεκριμένες προσθήκες για να μοιάζει ανίκητο. Δε θα ήμουν τόσο υπερβολικός αν έθετα το επόμενο τρίμηνο ως το πιο κομβικό της νέας εποχής του πράσινου τμήματος, ωστόσο δε χωρά καμία αμφιβολία ότι η επόμενη σεζόν θα αποτελέσει ορόσημο για τον Γιαννακόπουλο, καθώς αν επαναληφθούν τα σκηνικά της τελευταίας διετίες σε πρωτάθλημα κι Ευρωλίγκα και χαθούν ξανά οι τίτλοι, τότε θα απαιτηθεί η άμεση πώληση της Κ.Α.Ε. σε έναν άνθρωπο που θα είναι ικανός να τα βάλει με μία ΜΑΦΙΑ που γιγαντώθηκε εξαιτίας της αδυναμίας του ιδιοκτήτη...
Τα ψέματα τελείωσαν για τον Γιαννακόπουλο. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο κι αν οι "δημοσιογράφοι" επιρροής του προσπαθούν να πετάξουν τη... μπάλα στην εξέδρα. Τα πρώτα τεστς θα δοθούν άμεσα και κάθε μήνας από εδώ και πέρα θα έχει το χαρακτήρα αξιολόγησης για το μεγαλομέτοχο. Με στελέχη από τον... Κολοσσό και Παρθενόπουλους δε διαλύεται καμία ΠΑΡΑΓΚΑ. Η φωνή του κόσμου πρέπει να ακουστεί, γιατί με προσωπικές εμμονές και επικοινωνιακή πολιτική της κλάψας δεν... γαργάλησε κανένας. Ιδού η Ρόδος λοιπόν...
ΥΓ. Ο Γιαννακόπουλος φωνάζει δικαίως για τις διαιτητικές "σφαγές" που υπέστη η ομάδα του στους ελληνικούς τελικούς, στα Playoffs με τη Βαλένθια και για το τσίρκο που στήθηκε στο Final Four προκειμένου ο Ολυμπιακός να κατακτήσει το τέταρτο ευρωπαϊκό τίτλο του. Το δίκιο του... βουνό, αν και συνήθως το αναζητά με λάθους τρόπους. Εκτός από την κλάψα όμως, τι άλλο κάνει για να διαλύσει ένα σύστημα που χαρίζει τίτλους στους αντιπάλους του; Για παράδειγμα, έχει έρθει σε επαφές με άλλες ομάδες της Ευρωλίγκα προκειμένου να σχηματιστεί μία σοβαρή συμμαχία και να απομακρυνθούν τα παραγοντικά σκατά που διοίκησαν φέτος τη διοργάνωση; Στην Ελλάδα έχει κάνει ό,τι χρειάζεται, ούτως ώστε όταν ο Λιόλιος αποχωρήσει, να μην αντικατασταθεί με νέο "υπάλληλο" ερυθρόλευκης απόχρωσης; Ρητορικά τα ερωτήματα...