Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τον ερχομό του Γκέρσον Γιαμπουσέλε στον Παναθηναϊκό! Σε τι κατάσταση βρίσκεται μετά το ΝΒΑ, ο ρόλος που θα έχει στους πράσινους κι η επιθυμία του Ομπράντοβιτς που πραγματοποιήθηκε! Σχόλιο και για την αποχώρηση Οσμάν!
Μετά από δύο χρόνια νέας θητείας στο NBA ο Γκέρσον Γιαμπουσέλε (17-12-1995/2,01 μ./PF-C) επιστρέφει στην Ευρωλίγκα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Υπό άκρα μυστικότητα οι άνθρωποι που "τρέχουν" τον πράσινο σχεδιασμό ολοκλήρωσαν την πιθανότατα ηχηρότερη κίνηση του φετινού καλοκαιριού μέχρι τώρα κι ενίσχυσαν σημαντικά τη frontcourt της ομάδας τους...
Οι περισσότεροι από εσάς που με διαβάζετε τώρα, γνωρίζετε τα βασικά χαρακτηριστικά του διεθνή Γάλλου. Εδώ θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε λίγο λεπτομερέστερα τη συγκεκριμένη προσθήκη, αλλά και το τι σημαίνει αυτή στο γενικότερο πλαίσιο και τρόπο παιχνιδιού που οραματίζεται για το νέο Παναθηναϊκό ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς...
Ο Γιαμπουσέλε θα αποτελέσει πιθανότατα τον πιο δυνατό παίκτη της φετινής Ευρωλίγκα. Τέτοιου τύπου σωματότυπους έχουμε συνηθίσει να τους παρομοιάζουμε με εκφράσεις του στυλ "θηρίο", "βράχος" κλπ. και κάτι ανάλογο θα συμβεί και με την περίπτωσή του από εδώ και πέρα. Παρότι λόγω όγκου και κιλών κάποιοι τον θεωρούν δυσκίνητο ή μη αθλητικό, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ναι, δεν έχει την ευκινησία να ακολουθήσει ταχυδυναμικά γκαρντς μετά από "switch" χωρίς τις κατάλληλες βοήθειες, ωστόσο είναι αρκετά ταχύς και τα πλάγια-πίσω βήματά του είναι καταλληλότερα από τους περισσότερους παίκτες της θέσης του. Επίσης, διαθέτει καλό άλμα, κορμί που είναι τρομερά ανθεκτικό στις επαφές, προσφέρει σκληράδα στις μονομαχίες κι αναχαιτίσεις στο low post. Θα χρειαστεί λίγο χρόνο για να ανακτήσει το ρυθμό του, αλλά όταν συμβεί αυτό θα αποτελέσει μία αστείρευτη πηγή ενέργειας για τους πράσινους...
Παίζοντας ως "4" θα δώσει χρήσιμες βοήθειες στο κομμάτι του ριμπάουντ, ενώ ως "5" απαιτείται ορθή πλαισίωση στις θέσεις των forwards για να μην υπάρξει συνολική αδυναμία (π.χ. σχήματα με δύο εκ των Χέιζ, Μπόνγκα και Χουάντσο στα forwards). Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα στην ομαδική άμυνα, τις περιστροφές και τις καλύψεις, ξέρει να βάζει έξυπνα τα χέρια του πάνω στη μπάλα (θα προσφέρει κλεψίματα και deflections-καλό "άνοιγμα" χεριών) και με το άλμα του θα κόψει μερικές φάσεις ψηλά (δεν είναι rim protector). Τοποθετείται σωστά απέναντι στα αντίπαλα pick n' rolls, αν και θα ήθελα να τον δω να είναι πιο σταθερός όταν καλείται να ελέγξει κόψιμο του παίκτη που μαρκάρει. Θα υπάρξουν στιγμές που δε θα μειώσει την έντασή του και θα υποπέσει σε "εύκολα" φάουλ (π.χ. σε φάσεις που ο αντίπαλός του θα προσποιηθεί). Αν και μιλάμε για παίκτη που θεωρείται "star" στην Ευρωλίγκα, η νοοτροπία του είναι εξαιρετική. Δε θα διστάσει να υποστηρίξει και λιγότερο "φανταχτερούς" ρόλους για το καλό της ομάδας του και δίνει βαρύτητα και στο αμυντικό σκέλος προκειμένου να συνεισφέρει ποικιλοτρόπως...
Στο επιθετικό τομέα ο Γιαμπουσέλε έχει την ποιότητα και τα αθλητικά προσόντα να βοηθήσει με διάφορους τρόπους. Καταρχάς, είναι εξαιρετικός εκτελεστής από μακριά. Σουτάρει αποτελεσματικά από οποιαδήποτε θέση και πλευρά, όντας στημένος ή μέσω ανάμειξής του σε pick n' pop καταστάσεις. Λόγω δύναμης (ξέρει πώς να την εκμεταλλεύεται) και τεχνικών τελειωμάτων βρίσκεται σε θέση να τελειώσει φάσεις κοντά στο καλάθι υποδεχόμενος τη μπάλα με πλάτη, ενώ είναι άκρως επικίνδυνος και σε καταστάσεις transition κι όταν "κόβει" μακριά από τη μπάλα. Η ικανότητά του να παράγει ρήγματα με ντρίμπλα απέναντι σε πιο βαριά κορμιά ακόμα και σε συνθήκες close out είναι υποτιμημένη, ενώ θεωρώ ότι σταδιακά θα αρχίσει να γίνεται περισσότερο ψηλός και pick n' roll δράσεων. "Βλέπει" καλές πάσες, ειδικά όταν πραγματοποιεί short roll, χωρίς βέβαια να υποστηρίζει ακριβώς το μοντέλο του παίκτη με ευχέρεια στη δημιουργία. Πρόκειται για "ωμό" σκρίνερ...
Διαθέτοντας το συγκεκριμένο αθλητικό πακέτο και μία "αματσάριστη" δύναμη για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ο πρώην άσος των Μπουλς μπορεί να τελειώσει ικανοποιητικά και μετά από επαφή. Δε φοβάται τίποτα και κανέναν και πλέον έχει βελτιώσει εντυπωσιακά και το shot selection του. Σίγουρα θα "αναγκάσει" τους αντιπάλους του να υποπέσουν σε πολλά φάουλ όταν θα κληθούν να τον μαρκάρουν, κάτι που δεν είναι ανησυχητικό διότι πρόκειται για εξαιρετικό εκτελεστή ελευθέρων βολών. Θα κερδίσει ορισμένες μάχες και σε διεκδικήσεις επιθετικού ριμπάουντ, ενώ υπό πίεση δε θα αποφύγει ορισμένα λάθη...
Βάσει των όσων κυκλοφόρησαν σχεδόν αμέσως μετά την επισημοποίηση της επιστροφής του, αλλά και του τρόπου που στελέχωνε τη frontcourt της Παρτιζάν τα προηγούμενα χρόνια, ήταν σχεδόν δεδομένο ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα επιθυμούσε να προσθέσει έναν ψηλό με ευχέρεια στην περιφερειακή εκτέλεση. Όπως καταλαβαίνετε, η επιθυμία του Σέρβου τεχνικού ήταν συγκεκριμένη, ωστόσο εξέπληξε τους πάντες όταν εισηγήθηκε την κάλυψη αυτής της δεξιότητας με την απόκτηση παικτών όπως ο Γιαμπουσέλε ή ο Λάιλς (αποτέλεσε τον πρώτο στόχο). Τι εννοώ με αυτό; Ότι ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ επέλεξε παιδιά που δεν είναι ακριβώς centers, αλλά καλύπτουν και τις δύο θέσεις της ρακέτας, όντας μάλιστα περισσότερο "4". Στα μάτια των περισσότερων αυτή η επιλογή μοιάζει ρίσκο, ειδικά αν σκεφτούμε πως στο "5" υπάρχουν παιδιά όπως ο Λεσόρ κι ο Φαλ που προέρχονται από σοβαρούς τραυματισμούς. Παρόλα αυτά, ο ίδιος είναι σίγουρος ότι η ομάδα του δε θα αντιμετωπίσει προβλήματα και με το στυλ παιχνιδιού και την τακτική της θα μετατρέψει τη συγκεκριμένη στελέχωση σε πλεονέκτημα για τη λειτουργία της...
Από τη στιγμή που μια τέτοια απόφαση ανήκει σε ένα μπασκετικό μυαλό σαν τον Ζοτς, άπαντες καλούμαστε να αφήσουμε στην άκρη τις όποιες αμφιβολίες έχουμε σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα. Άλλωστε, ο Παναθηναϊκός θα έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει οποιοδήποτε κενό παρουσιαστεί και κατά τη διάρκεια της σεζόν, οπότε το ρίσκο (αν υπάρχει τέτοιο) ίσως να μην είναι τόσο μεγάλο όσο μοιάζει τώρα...
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το τριφύλλι πολύ δύσκολα θα μπορούσε να αποκτήσει πιο ιδανικό παίκτη από τον Γιαμπουσέλε για την εξυπηρέτηση του μεταγραφικού πλάνου του προπονητή του. Ο διεθνής Γάλλος μπορεί να σταθεί καλύτερα και περισσότερα λεπτά στο "5" από τον Λάιλς, παρότι δεν έχει την ποιότητα του νέου παίκτη της Μινεσότα. Αυτό συμβαίνει διότι ο πρωταθλητής Ευρώπης με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 2023 προφέρει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις επαφές κι είναι πιο έμπειρος-έτοιμος για τις συνθήκες παιχνιδιού που κυριαρχούν στην Ευρωλίγκα. Φυσικά, δε θα παίξει μόνο ως center, καθώς θα πάρει αρκετά λεπτά συμμετοχής και στο "4" (ταιριάζει απόλυτα με τον Λεσόρ), προσφέροντας τη δυνατότητα στον Ομπράντοβιτς να δοκιμάσει πολλά σχήματα (διαθέτει τα χαρακτηριστικά να συνθέσει αξιόπιστα δίδυμα και με τους Φαλ, Χουάντσο και Μήτογλου-λιγότερο με τον Χέιζ). Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμάται σε καμία περίπτωση κι η πνευματική ετοιμότητά του, αφού πρόκειται για παίκτη που βγαίνει μπροστά στα δύσκολα και δεν αποφεύγει τις ευθύνες όταν η κατάσταση ζορίζει για όλους...
Πλέον, απομένουν 1-2 κινήσεις για την ολοκλήρωση του πρώτου μεταγραφικού σχεδιασμού του Ζέλικο Ομπράντοβιτς μετά την επιστροφή του. Άπαντες περιμένουν την απόκτηση ενός PG, ο οποίος ουσιαστικά θα κληθεί να αποτελέσει "δικλείδα ασφαλείας" σε βραδιές που ο Κώστας Σλούκας δε θα βρίσκεται σε θέση να αγωνιστεί με τον τρόπο που ξέρουμε όλοι. Η συγκεκριμένη μεταγραφή θα κρίνει πολλά, ωστόσο αυτήν τη στιγμή που μιλάμε κανένας δε μπορεί να γνωρίζει πότε θα ολοκληρωθεί εξαιτίας των περιορισμένων λύσεων στην αγορά. Περιμένουμε τα νεότερα και θα επανέλθουμε...
ΥΓ. Η πώληση του Τσέντι Οσμάν στον Π.Α.Ο.Κ. αποτέλεσε μία από τις πιο αναπάντεχες μεταγραφικές ειδήσεις εδώ κι αρκετά χρόνια. Η νέα εποχή του ελληνικού μπάσκετ θα περιλαμβάνει και τέτοιου είδους κινήσεις, καθώς οι ασπρόμαυροι μαζί με τον Άρη ετοιμάζονται να επανέλθουν στο υψηλότερο επίπεδο...
Ο Τούρκος διεθνής αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες μπασκετικές αδυναμίες μου όλα αυτά τα χρόνια. Διαθέτει αδιαμφισβήτητο ταλέντο στο επιθετικό κομμάτι και παρότι απολάμβανε ενός τύπου "ασυλία" από τον κόουτς Αταμάν και πολλές φορές αγωνιζόταν περισσότερο από όσο έπρεπε, θεωρώ ότι με κάποιον άλλον προπονητή ή αν συνεργαζόταν με τον Ομπράντοβιτς, θα βλέπαμε μία καλύτερη version του "πακέτου" του. Παρόλα αυτά, από τη στιγμή που η αμυντική εικόνα του ήταν -τουλάχιστον- κακή (σε αντίθεση με όσα πιστεύαμε για εκείνον όταν ανακοινώθηκε η μεταγραφή του) και με δεδομένη την παρουσία ενός παίκτη σαν τον Ναν στην πράσινη backcourt, πολύ δύσκολα θα βρισκόταν PG που θα καθιστούσε ισορροπημένη την πράσινη περιφέρεια. Για παράδειγμα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Σορτς βρέθηκε στο περιθώριο μετά την επιμονή του Αταμάν στο πρόσωπο του συμπατριώτη του, με συνέπεια το τριφύλλι είτε να μην παρατάσσεται με αμυντικό φίλτρο στην πρώτη ζώνη άμυνας (αν δε χρησιμοποιούταν ο Γκραντ), είτε να μην έχει δημιουργία στο μισό γήπεδο (επειδή έμενε εκτός κι ο Σλούκας)...
Με τα παραπάνω δεδομένα και παρότι μιλάμε για έναν εξαιρετικό παίκτη, η αποχώρηση του Οσμάν ήταν μονόδρομος για όλους. Πιθανότατα ο όγκος των επιθετικών αποφάσεων που διαχειριζόταν την τελευταία διετία θα μοιραστεί στους Χέιζ-Λεσόρ και με έμμεσο ή άμεσο τρόπο ο Παναθηναϊκός δε θα δυσκολευτεί να καλύψει την απώλειά του. Κατά τη γνώμη μου, η αποχώρησή του θα αφήσει μεγαλύτερο κενό εξωαγωνιστικά, διότι μιλάμε για έναν εξαιρετικό χαρακτήρα κι ένα από τα καλύτερα παιδιά που πέρασαν από τα αποδυτήρια του Telekom Center όλα αυτά τα χρόνια. Φυσικά, περιμένουμε να δούμε με αγωνία τη μεταπήδησή του στον Π.Α.Ο.Κ. και το πώς θα διαχειριστεί μία πρόκληση άλλου τύπου, έχοντας όμως το ρόλο του απόλυτου ηγέτη...