Ο Ολυμπιακός απέκτησε τους Ζινεντίν Σμάιλοβιτς, Ζότα Σίλβα και Ζοέλ Ρόκα και το SportPortal2014.blogspot.gr αναλύει όλες τις πτυχές του αγωνιστικού "πακέτου" τους και τους λόγους που τους επέλεξε ο Μεντιλίμπαρ!
Ο Ζινεντίν Σμάιλοβιτς γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 2003 στη Στοκχόλμη κι η καταγωγή του είναι βοσνιακή. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματά του έγιναν μέσω της ακαδημίας της ιστορικής ΑΪΚ και στη συνέχεια μεταπήδησε στα τμήματα υποδομής των Ντζούρσχολμ, Στόκσουντ, Φρέι και Μπρομαποϊκάρνα. Στις αρχές του 2023 συμφώνησε με την Τάμπι της τρίτης κατηγορίας της Σουηδίας και με τις εμφανίσεις του εκεί κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων. Η Λέτσε τον έκανε δικό της το καλοκαίρι εκείνου του έτους (οι Ιταλοί πλήρωσαν μάλιστα 100.000 ευρώ για την αγορά του), ωστόσο δυσκολεύτηκε πάρα να προσαρμοστεί. Δεν αγωνίστηκε με τη νέα του ομάδα στη Serie A, αλλά ούτε και με τη Λέκο της δεύτερης ιταλικής λίγκας όταν δόθηκε δανεικός έξι μήνες μετά την απόκτησή του. Με τη λήξη εκείνης της συμφωνίας έμεινε ελεύθερος κι αποδέχθηκε την πρόταση της Σαντβίκενς που επιδίωκε να προβιβαστεί στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Σουηδίας. Οι εμφανίσεις του ήταν εξαιρετικές και λίγους μήνες αργότερα η καριέρα του άρχισε να σημειώνει άνοδο. Πήρε μεταγραφή στη Σάντερφιορντ και για περίπου 1,5 χρόνο ήταν ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στη Νορβηγία. Έχει κληθεί στις U-21 της Βοσνίας και της Σουηδίας και μελλοντικά θα αποφασίσει ποια χώρα θα εκπροσωπήσει σε αντρικό επίπεδο...
Παρότι έχει αντλήσει σουηδική παιδεία κι έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που δεν έχει καμία σχέση με το αντίστοιχο των βαλκανικών χωρών, το... αίμα νερό δε γίνεται. Είναι ήρεμος και ψύχραιμος εντός γηπέδου, απλά θα υπάρξουν στιγμές που οι αντιδράσεις του σε ποδοσφαιρικό επίπεδο θα είναι πιο... βοσνιακής προέλευσης. Γενικά, θεωρώ ότι θα αποτελέσει μία από τις πιο σοβαρές παρουσίες στα ερυθρόλευκα αποδυτήρια και το μόνο που πρέπει να αποδειχθεί πλέον είναι ο βαθμός ετοιμότητάς του σε ό,τι έχει να κάνει με την προσωπική διαχείριση μιας νέας εμπειρίας μακριά από τη Σκανδιναβία. Στη Σάντερφιορντ είχε δείξει ορισμένα ηγετικά δείγματα τελευταία, ωστόσο πιστεύω ότι ακόμα δεν έχει φτάσει η ώρα να πρωτοστατήσει ενός συνόλου με την πίεση του Ολυμπιακού. Βέβαια, μην περιμένετε να δείτε κάποιον που αποφεύγει τις πρωτοβουλίες και δεν παίρνει ρίσκα στο παιχνίδι του. Αν νιώσει εμπιστοσύνη, θα προσφέρει ενέργειες που δεν περιμένει κανείς να δει εύκολα από ένα παιδί τέτοιας ηλικίας και παραστάσεων...
Η βασική θέση του είναι αυτή του κεντρικού αμυντικού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στις δύο πλευρές της δυάδας, αν και ανταποκρίνεται καλύτερα στα δεξιά. Η τακτική του ετοιμότητα δεν είναι επαρκής αυτήν τη στιγμή και σίγουρα θα χρειαστεί δουλειά κι εμπειρίες για να σταθεροποιήσει την αποτελεσματικότητα των τοποθετήσεών του. Πάντως, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα εδώ, επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή με μικρό διάστημα παρουσίας σε σοβαρό πρωτάθλημα. Είναι δεξιοπόδαρος, όμως έχει το ταλέντο να χρησιμοποιεί αρκετά καλά και το αριστερό του. Διαθέτει ποδοσφαιρική οξυδέρκεια και πάντα προσπαθεί να παραμένει πιστός στο πλάνο και τις οδηγίες του προπονητή του...
Ο Σμάιλοβιτς είναι ένας στόπερ με ύψος 1,91 μ., οπότε καταλαβαίνετε ότι αποτελεί ένα σημαντικό μέγεθος εντός γηπέδου. Θα μπορούσε να είναι καλύτερος στις εναέριες μονομαχίες, όμως υστερεί λίγο στο κομμάτι της αλτικότητας. Σίγουρα θα αποτελέσει στόχο των συμπαικτών του στις επιθετικές στημένες φάσεις και κάτι παρόμοιο γινόταν και στη Νορβηγία. Δεν αποφεύγει τις επαφές κι είναι ανθεκτικός. Όποτε χρειαστεί θα γίνει σκληρός, απλά αγωνιζόμενος σε μία λίγκα με τη μορφή και το στυλ της ελληνικής, οφείλει να γίνει πιο επιθετικός σε κάθε πτυχή που αφορά τις ανάγκες της θέσης του. Θα ήθελα να τον δω να αυξάνει τα λεπτά έντασης που "βγάζει" στο γήπεδο, όπως και να έχει μεγαλύτερη δίψα κι αυταπάρνηση. Δεν υστερεί καθόλου σε δύναμη και μειονεκτεί κυρίως στο κομμάτι της ευκινησίας. Οι χρόνοι του όταν καλείται να αλλάξει απότομα κατεύθυνση δεν είναι οι κατάλληλοι, ωστόσο είναι κάτι αναμενόμενο όταν συναντάμε κεντρικό αμυντικό τέτοιας σωματικής διάπλασης. Για το ύψος του δε θα έλεγα ότι είναι αργός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όταν καλείται να αμυνθεί απέναντι σε γρήγορους αντιπάλους, σε ανοιχτούς χώρους ή σε καταστάσεις transition. Η φυσική και σωματική του κατάσταση βρίσκονται σε ικανοποιητικά επίπεδα και δεν έχει αντιμετωπίσει κανέναν τραυματισμό στη μέχρι τώρα καριέρα του. Πιστεύω, ότι σε μία ομάδα που προπονείται στους ρυθμούς του Ολυμπιακού του Μεντιλίμπαρ θα χρειαστεί λίγο χρόνο να ανταποκριθεί πλήρως. Όταν συμβεί αυτό, τα επίπεδα της αθλητικότητάς του θα αυξηθούν κι άλλο...
Στο καθαρά αμυντικό σκέλος, ο Σμάιλοβιτς χρειάζεται να βελτιωθεί περισσότερο. Όπως αναφέραμε παραπάνω, σε πρώτη φάση πρέπει να μάθει να τοποθετείται καλύτερα στο χώρο ευθύνης του και σταδιακά να γίνει πιο επίμονος κι επιθετικός στις κινήσεις του. Δεν είναι ακόμα ο στόπερ που θα αναλάβει το μαρκάρισμα ενός φορ και θα ανταποκριθεί απόλυτα στις απαιτήσεις. Το καλό είναι ότι λειτουργεί αρκετά με το μυαλό και με την οξυδέρκειά του καλύπτει ορισμένες καθυστερημένες μετατοπίσεις του. Δε χρειάζεται να υπάρχει έντονη ανησυχία, απλά είναι ξεκάθαρο ότι το τεχνικό σταφ έχει να δουλέψει πολλά πράγματα μαζί του. Ένα στοιχείο που μου αρέσει σε εκείνον έχει να κάνει με τα ρίσκα που παίρνει όταν προσπαθεί να βγει πρώτος στη μπάλα και να αρνηθεί την τροφοδότηση των αντιπάλων του. Θα υπάρξουν φάσεις που δε θα βρεθεί έγκαιρα μπροστά από τον επιτιθέμενο, όμως φαίνονται σημάδια υλοποίησης ενός εξαιρετικού "εργαλείου" σε τέτοιου τύπου καταστάσεις. Ένα καλό πρώτο βήμα εδώ θα ήταν η μείωση τέτοιων ενεργειών του εντός περιοχής, διότι στη Νορβηγία είχε υποπέσει σε σοβαρά λάθη εξαιτίας της συγκεκριμένης ροπής του. Το τάκλιν δεν είναι από τις πιο "αγαπημένες" του λέξεις, ενώ βάσει των όσων αναφέραμε παραπάνω, προβλέπω ότι στις καταστάσεις πίεσης που στηρίζεται ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια θα προσφέρει περισσότερο μέσω των διαβασμάτων του και του ορθού timing της αποσόβησης που θα δοκιμάζει κι όχι τόσο με κλεψίματα μετά από υποδοχή της μπάλας του αντιπάλου...
Ένα από τα κύρια προσόντα του νέου αμυντικού των Πειραιωτών έχει να κάνει με την ικανότητά του με τη μπάλα στα πόδια. Καταρχάς, ο Σμάιλοβιτς επιδεικνύει ξεχωριστή ψυχραιμία όταν γίνεται κάτοχος. Σχεδόν πάντα δρα με καθαρό μυαλό κι ηρεμία και του αρέσει να παίρνει πρωτοβουλίες τέτοιου τύπου. Για παράδειγμα, στη Σάντερφιορντ επέλεγαν σε μόνιμη βάση να τον τροφοδοτούν χαμηλά μετά τη σέντρα που είχαν στο κέντρο του γηπέδου, προκειμένου εκείνος να δοκιμάσει γέμισμα προς την αντίπαλη περιοχή. Διαθέτει εξαιρετικές μακρινές και διαγώνιες μεταβιβάσεις και δε "φοβάται" να χρησιμοποιήσει και τα δύο πόδια του (περισσότερο το δεξί) για να παράξει προωθημένη μπαλιά. Επιπλέον, θα υπάρξουν στιγμές που θα τον δείτε να αναπτύσσει ατομική ενέργεια από το πίσω μέρος του γηπέδου, εφόσον βέβαια έχει το "ελεύθερο" από τον προπονητή του. Αν βρει χώρο, να είστε σίγουροι ότι δε θα διστάσει και να σουτάρει από οποιαδήποτε απόσταση και μάλιστα με αρκετά καλά αποτελέσματα. Ταιριάζει απόλυτα σε σύνολα που δουλεύουν πολύ στο κομμάτι της επιθετικής ανάπτυξης και θέλουν να προκαλούν ρήγματα με συνεργασίες, κίνηση στο χώρο, ομαδικότητα και πολλές πάσες. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ δεν είναι ομάδα αυτών των χαρακτηριστικών, όμως θέλει να έχει στις τάξεις του αμυντικούς με ευχέρεια σε αυτό το κομμάτι, διότι επιτίθεται με πολλά "βαθιά" γεμίσματα από τις πίσω ζώνες. Ο Σμάιλοβιτς θα προσφέρει έγκαιρες κι άμεσες μεταβιβάσεις και πιο κοντινών μέτρων κι ειδικότερα προς τα πλάγια...
Κατά τη γνώμη μου, η απόκτηση του Σμάιλοβιτς αποτελεί μία πολύ καλή επένδυση για τον Ολυμπιακό. Αν αληθεύουν τα ποσά που διαρρέει η Π.Α.Ε. ότι δαπάνησε για την αγορά του ποδοσφαιριστή, μιλάμε ξεκάθαρα για ένα άθλιο deal αυτών που έκαναν τις διαπραγματεύσεις από ελληνικής πλευράς, ωστόσο πράγματι ο 22χρονος στόπερ διαθέτει άκρως ενδιαφέρουσα "πρώτη ύλη" για να εξελιχθεί σε έναν ιδιαίτερα ποιοτικό κεντρικό αμυντικό. Προσέξτε όμως το ρήμα που χρησιμοποιήσαμε. "Εξελιχθεί", όχι κάτι που προδιαθέτει άμεση ετοιμότητα. Ο Μεντιλίμπαρ κι οι συνεργάτες του οφείλουν να αναγνώσουν ορθά τις αδυναμίες του παίκτη και να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητά του σε τομείς που ξεχωρίζουν ήδη από το "ρεπερτόριό" του. Θα έχουν όλο το χρόνο να το κάνουν, διότι μετά την επιστροφή του Κάρμο υπάρχουν αξιόλογες λύσεις για το ερυθρόλευκο rotation στις θέσεις των στόπερς...
Χρειάζεται υπομονή, δουλειά και γνωστικό υπόβαθρο για να μετατραπεί ο Σμάιλοβιτς στον παίκτη που περιμένουν όλοι. Αν ο οργανισμός δε δράσει με τον απαιτούμενο τρόπο, τότε θα είναι πολύ κρίμα ένα παιδί με αυτά τα προσόντα να μην εξελιχθεί σε κάτι ιδιαίτερα αποτελεσματικό που πιθανώς θα αποτελέσει και μελλοντική "πηγή εσόδων" για το club...
Ο Ζότα Σίλβα γεννήθηκε την 1η Αυγούστου του 1999 στην περιοχή "Μέλρες" του Πόρτο και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 11 ετών μέσω της Σουσένσε. Το καλοκαίρι του 2017 εντάχθηκε στις ακαδημίες της Πάκος Φερέιρα, επέστρεψε στον σύλλογο που πραγματοποίησε το ξεκίνημα της πορείας του και λίγο πριν "κλείσει" τα 20, συμφώνησε με την ερασιτεχνική Εσπίνιο. Οι εμφανίσεις του εκεί προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ομάδων της δεύτερης πορτογαλικής λίγκας, με τη Λεϊσόες εντέλει να καταφέρνει να φτάσει στην απόκτησή του. Η κοινή πορεία των δύο πλευρών δε διήρκεσε πολύ, καθώς μόλις έξι μήνες μετά αποχώρησε για την Κάζα Πία της ίδιας κατηγορίας. Η συγκεκριμένη απόφαση ήταν αρκετά ρισκαδόρικη για τον ίδιο, ωστόσο αποδείχθηκε ότι ήταν σωστότερη που μπορούσε να πάρει. Βρίσκοντας επιτέλους ένα περιβάλλον που τον εμπιστευόταν, κατάφερε να δείξει μέρος των αρετών του και να βοηθήσει τον οργανισμό να επιστρέψει στο κορυφαίο πρωτάθλημα της χώρας του μετά το τέλος της σεζόν 2021-22...
Μετά την επιτυχία που σημείωσε σε ομαδικό κι ατομικό επίπεδο, ο Ζότα συμφώνησε με τη Γκιμαράες. Αρχικά προέκυψε ένα μπλέξιμο σχετικά με το αν δεσμευόταν ή όχι με τη Καζα Πία, όμως οι δύο σύλλογοι τα βρήκαν σε ένα ποσό ύψους 190.000 ευρώ. Με τη φανέλα της Βιτόρια πραγματοποίησε δύο εξαιρετικές χρονιές, αγωνίστηκε στο Conference League (έστω και σε επίπεδο προκριματικών) κι έφτασε στο σημείο να κληθεί στην Εθνική Πορτογαλίας (αγωνίστηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια του 2024/μέχρι τότε δεν είχε παραστεί ποτέ ούτε στα "μικρά" αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα της πατρίδας του)! Οι προτάσεις για την πώλησή του έπεφταν... βροχή το προπέρσινο καλοκαίρι, με τη Νότιγχαμ Φόρεστ να φτάνει εντέλει σε deal με τη Γκιμαράες όταν προσέφερε 7.000.000 ευρώ! Η απόδοσή του σε ένα πρωτάθλημα σαν την Premier League δεν ήταν σταθερή και για αυτόν το λόγο παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Μπεσίκτας έναντι "ενοικίου" 2.500.000 ευρώ πριν από περίπου δώδεκα μήνες. Στην Τουρκία δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί μετά την είδηση της μεταγραφής του κι αποχώρησε...
Ο -σχεδόν- 27χρονος μεσοεπιθετικός δεν είναι πιο "εύκολος" χαρακτήρας που μπορεί να συναντήσει κανείς. Δε θα δημιουργήσει προβλήματα σε ό,τι έχει να κάνει με τους ανθρώπους που θα συνεργάζεται καθημερινά, όμως χρειάζεται ειδική διαχείριση στο πνευματικό σκέλος για να αποδώσει τα αναμενόμενα. Για παράδειγμα, αν δει ότι δεν υπολογίζεται σημαντικά από τον προπονητή του, πολύ δύσκολα θα ανατρέψει την κατάσταση, θα χάσει την ψυχραιμία του κι όταν βρεθεί στον αγωνιστικό χώρο θα προχωρήσει σε παρατραβηγμένες προσπάθειες. Δεν του λείπει σε καμία περίπτωση το πάθος κι η μαχητικότητα, αρκεί να αντιμετωπίσει την ελληνική εμπειρία του με κίνητρο κι όχι διεκπεραιωτικά. Προς το παρόν δεν έχει αποδείξει ότι είναι ικανός να ηγηθεί ενός συνόλου, αλλά ας μην ξεχνάμε πως τώρα αρχίζουν τα πιο "ώριμα" χρόνια της καριέρας του και το επίπεδο του πρωταθλήματος της χώρας μας "γεννά" ευκαιρίες αναγέννησης ποδοσφαιριστών του στυλ του Ζότα...
Η βασική θέση του Πορτογάλου άσου είναι αυτή του αριστερού εξτρέμ, όπου του αρέσει να συγκλίνει και να παράγει ή να απειλεί με το "καλό" του πόδι που είναι το δεξί. Έχει χρησιμοποιηθεί και πίσω από τον επιθετικό ή στα δεξιά, όμως θεωρώ ότι αριστερά προσφέρει περισσότερα. Συγκαταλέγεται στους ποδοσφαιριστές που θέλουν ενός τύπου "ελευθερία" για να νιώσουν καλύτερα εντός αγωνιστικού χώρου. Δε βρίσκεται στο ανώτερο τακτικό επίπεδο που θα μπορούσε να είναι, ωστόσο αν "ψηθεί" από τη γενικότερη προσπάθεια, θα εκτελέσει το πλάνο της ομάδας όσο αποτελεσματικότερα γίνεται. Διαθέτει ποδοσφαιρική οξυδέρκεια, ενώ δε θα έλεγα ότι παρουσιάζεται πάντα συνεπής στα αμυντικά του καθήκοντα. Αυτός άλλωστε είναι κι ένας από τους λόγους που οι προπονητές τον χρησιμοποιούν αρκετά και πίσω από το φορ (έτσι δεν αναγκάζεται να "κυνηγά" αντίπαλα μπακ κλπ.)...
Ο νέος παίκτης του Ολυμπιακού ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική κατάρτιση που διαθέτει. Επιδιώκει συνεχώς την παραγωγή ρηγμάτων μέσω "1vs1" καταστάσεων, όπου η ντρίμπλα του στηρίζεται κυρίως στην ποιότητα των επαφών του, την ευκινησία και το χαμηλό κέντρο βάρους του, παρά στο ιδιαίτερα γρήγορο πρώτο βήμα του και στην άμεση επιτάχυνση. Μπορεί να προσφέρει ακόμα και πολλών μέτρων "κουβαλήματα" της μπάλας και θέλει συνεχώς να παίρνει πρωτοβουλίες ζητώντας την κατοχή. Δεν κινείται ιδιαίτερα στην πλάτη της άμυνας, αλλά δεν είναι στατικός και συνήθως κατεβαίνει χαμηλότερα για να γίνει αποδέκτης απέναντι σε πολυπρόσωπες άμυνες. Προσφέρει σωστές και ψύχραιμες υποδοχές και θα έλεγα ότι πλέον είναι ικανός να διατηρήσει τον έλεγχο όταν τροφοδοτείται έχοντας στην πλάτη αμυντικό κι εστία...
Παρότι δε θεωρείται "σφαίρα" από πλευράς ταχύτητας, ορισμένες φορές σου δίνει την εντύπωση πως αλλάζουν τα επίπεδα ταχύτητάς του είτε σε καταστάσεις επιθετικού transition, είτε όταν αναπτύσσει ατομική ενέργεια. Δεν του λείπει η ομαδικότητα και θέλει να λαμβάνει μέρος σε συνεργασίες στο πλάι ή κεντρικά στα μεσοδιαστήματα. Προτιμά να παίζει χαμηλά και σε κοντινά μέτρα, ενώ όποτε βρει την ευκαιρία είναι ικανός να δοκιμάσει και κάποια κάθετη πάσα στο χώρο. Δε θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα "διορατικός", ωστόσο κρατήστε ότι σχεδόν πάντα θέτει ως προτεραιότητα την προώθηση του παιχνιδιού. Η σέντρα του είναι αρκετά τεχνική και γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη όταν την πραγματοποιεί μετά από σύγκλιση από τα αριστερά και χτύπημα με το δεξί (χρησιμοποιεί ένα ιδιαίτερο εσωτερικό φάλτσο). Τις φορές που χρησιμοποιείται στα δεξιά, συχνά τα γυρίσματά του είναι χαμηλά. Και στις δύο περιπτώσεις οφείλει να προσδώσει δύναμη στις επαφές του, καθώς εκεί υστερεί όταν αποφασίζει να δρα έτσι. Φυσικά, ανάμεσα στις δεξιότητές του συγκαταλέγονται και τα καλά τελειώματα, όπως κι οι σωστές τοποθετήσεις που παίρνει εντός αντίπαλης περιοχής. Κι εδώ στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο τεχνικό κομμάτι, του αρέσει να σουτάρει με μία επαφή και παρότι έχουμε δει και πιο ικανούς μεσοεπιθετικούς από αυτόν στο συγκεκριμένο τομέα, δε θα μου φαινόταν παράξενο να καταγράψει υψηλά νούμερα στη χώρα μας. Αν και δε διαθέτει τρομερό μέγεθος (έχει ύψος 1,79 μ.), με το καλό άλμα του καταφέρνει να κερδίζει μερικές εναέριες μονομαχίες ακόμα και μετά από σέντρα συμπαίκτη του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως στις προηγούμενες ομάδες του συχνά πυκνά προβλεπόταν κίνησή του στο πρώτο δοκάρι μετά από εκτελέσεις κόρνερ, προκειμένου εκείνος ή να τελειώσει τη φάση ή να φέρει τη μπάλα προς τα πίσω!
Ο πρώην ποδοσφαιριστής της Μπεσίκτας έχει αυξήσει τα μυϊκά κιλά στο σώμα του και πλέον στέκεται αρκετά αξιοπρεπώς στις μονομαχίες. Σε καμία περίπτωση δεν αποφεύγει τις επαφές κι έχει επιδείξει ιδιαίτερα ανθεκτικότητα κι επιμονή σε σκληρά μαρκαρίσματα. Όταν βρίσκεται σε καλή σωματική και φυσική κατάσταση αποτελεί πηγή έντασης κι ενέργειας για την ομάδα του, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι πέρσι φάνηκαν ορισμένα σημάδια μείωσης της αθλητικότητάς του στην Τουρκία. Ίσως σε αυτήν την εξέλιξη να έπαιξε ρόλο κι ένας τραυματισμός που υπέστη σε εσωτερικό σύνδεσμο του γόνατός του, ενώ μέχρι τότε δεν είχε αντιμετωπίσει σχεδόν ποτέ οποιοδήποτε πρόβλημα. Πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα επανέλθει στο 100% και θα προσαρμοστεί στο ρυθμό ακόμα κι ενός συνόλου με την ένταση του Ολυμπιακού. Μπορεί να μην είναι το ιδανικότερο "εργαλείο" για την ενεργοποίηση pressing ψηλά, απλά υπάρχουν στιγμές που γίνεται επιθετικός στο μαρκάρισμά του και δεν υπολείπεται σε σκληράδα ή έξυπνη χρησιμοποίηση των ποδιών και του σώματός του πάνω στη μπάλα...
Αν ο Ζότα Σίλβα ερχόταν στα μέρη μας πριν δύο χρόνια, προσωπικά θα ήμουν σίγουρος ότι θα έκανε τη διαφορά στο ελληνικό πρωτάθλημα. Διαθέτοντας τέτοιο ποιοτικό υπόβαθρο θα έπρεπε να έχει μονιμοποιηθεί στη Νότιγχαμ, ωστόσο για τις ανάγκες της Premier League υστερεί σε τομείς όπως η ταχυδύναμη κι η τακτική προσήλωση. Στην Ελλάδα δε θα υστερεί το ίδιο, λόγω της φύσης και των χαρακτηριστικών ομάδων και παικτών που θα βρει απέναντί του...
Παρόλα αυτά, περιμένω να δω πώς θα αντιμετωπίσει τον ερχομό του στον Ολυμπιακό. Θα παρουσιαστεί όπως πρέπει και θα δει το πέρασμά του από τους ερυθρόλευκους ως ευκαιρία προσωπικού του "restart" ή θα παρουσιάσει ένα ανάλογο πρόσωπο όπως εκείνο στη Μπεσίκτας πέρσι; Στην Κωνσταντινούπολη ναι μεν εντάχθηκε σε μία ομάδα που κυριαρχούσε ένα τακτικό αλαλούμ, όμως κι ο ίδιος δεν έδειξε να διψάει για διάκριση και κοιτούσε πιο πολύ τον εαυτό του. Αν ανακτήσει την επιθυμία του να προσφέρει, πιστεύω ότι θα βοηθήσει πολύ τους Πειραιώτες, ειδικά από τη στιγμή που η επιθετική τακτική του Μεντιλίμπαρ στηρίζεται εν πολλοίς στις ατομικές ενέργειες των εξτρέμ κι όχι τόσο στην ανάπτυξη συνεργασιών. Στο κομμάτι του pressing θέλω να δω τι είδους συνεισφορά θα έχει ο Πορτογάλος, διότι βάσει των χαρακτηριστικών του δεν είναι παίκτης τέτοιας πάστας. Βέβαια, ούτε οι Ποντένσε και Φορτούνης ήταν, αλλά όλοι θυμόμαστε ότι προσέφεραν κι εντός αυτού του πλαισίου αναχαίτισης...
Ο Ζοέλ Ρόκα γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 2005 στην περιοχή "Καμπροδόν". Σε ηλικία μόλις εννέα ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες του συλλόγου της γενέτειράς του και το 2016 μετακόμισε σε εκείνες της Μπαρτσελόνα. Παρέμεινε για τρία χρόνια στα νεανικά κλιμάκια των "μπλαουγκράνα" και στη συνέχεια συμφώνησε με τη Χιρόνα. Αφού πέρασε από όλες τις "μικρές" ομάδες του συλλόγου, το χειμώνα του 2022 άρχισε να προπονείται με τους άντρες και λίγους μήνες αργότερα πραγματοποίησε και το ντεμπούτο του στη La Liga. Αρχικά δεν πήρε σημαντικό χρόνο συμμετοχής και στη συνέχεια ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο δυσκόλεψε την περαιτέρω ανάπτυξή του. Έμεινε ουσιαστικά ανενεργός για ένα χρόνο κι όταν επανήλθε, δόθηκε δανεικός στη Μιραντές της δεύτερης κατηγορίας. Εκεί κατάφερε να αποκτήσει αγωνιστικό ρυθμό επαγγελματικού επιπέδου και να καταστήσει τον εαυτό του πιο έτοιμο να ανταποκριθεί στις ανάγκες ενός εκ των κορυφαίων λιγκών του πλανήτη. Μετά το τέλος του δανεισμού του παρέμεινε στο ρόστερ της Χιρόνα και στη σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε, ήταν μία από τις μονάδες του βασικού rotation ενός συνόλου που εντέλει υποβιβάστηκε. Είναι διεθνής με όλες τις νεανικές ομάδες της Εθνικής Ισπανίας...
Ο Ρόκα θα αποτελέσει μία από τις πιο ήρεμες παρουσίες στα ερυθρόλευκα αποδυτήρια. Έχοντας μία ήπιων τόνων συμπεριφορά προς τους συμπαίκτες του, ελάχιστοι είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο συγκεκριμένος χαρακτήρας "μεταμορφώνεται" σε μία άκρως μαχητική και παθιασμένη παρουσία εντός γηπέδου. Προσέξτε! Δεν έχουμε να κάνουμε με ένα παιδί που μπορεί να ξεφύγει από τα όρια, ωστόσο δίνει πάντα το 100% των δυνάμεών του και δε θα υπάρξει αγώνας ή προπόνηση που δε θα προσπαθήσει να φτάσει ή ακόμα και να ξεπεράσει τα σωματικά όριά του. Αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα του ποδοσφαιριστή που προσπαθεί να εκτελεί κάθε εντολή του προπονητή του και δεν ξεφεύγει σχεδόν ποτέ από το ομαδικό πλάνο. Διαθέτει σωστή νοοτροπία, δεν τα παρατά ποτέ και δουλεύει συνεχώς προκειμένου να βελτιώνεται...
Η βασική θέση του είναι αυτή του αριστερού εξτρέμ, ρόλος που τον "βολεύει" να εκμεταλλεύεται καλύτερα το δεξί του (είναι δεξιοπόδαρος). Έχει δοκιμαστεί και στην απέναντι πλευρά, αλλά και στον άξονα. Θα έλεγα ότι υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν αξιόλογο κεντρικό χαφ σε τρίγωνο του άξονα ή μια ικανοποιητική λύση για τα πλάγια της άμυνας. Προς το παρόν έχει πάρα πολλά πράγματα να βελτιώσει στο τακτικό κομμάτι, καθώς αν κι όπως είπαμε πάντα προσπαθεί να ανταποκρίνεται στα "θέλω" του προπονητή του, υπάρχουν στιγμές που δεν έχει τις ιδανικότερες τοποθετήσεις στο γήπεδο. Αυτό είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό, μιας και μιλάμε για ένα παιδί που μόλις "έκλεισε" τα 21...
Αν κι αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να διαχειρίζεται έξυπνα τις δυνάμεις του και να τις κατανέμει ανάλογα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα (στην Ισπανία δυσκολευόταν να ανταποκριθεί σε ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο), ο Ρόκα αποτελεί "πηγή" ενέργειας, έντασης, επιθετικότητας και ταχύτητας για κάθε σύνολο που τον έχει στις τάξεις του. Είναι εξαιρετικός στο πρεσάρισμα, όπου μπορεί να μην προσφέρει άμεσα κλεψίματα ή να οδηγεί τους αντιπάλους του σε λάθη, όμως με το πιεστικό μαρκάρισμά του δυσχεραίνει το έργο των επιτιθέμενων. Ως εξτρέμ έχει μάθει να συνεισφέρει και στο αμυντικό σκέλος και στη Χιρόνα δεν ήταν λίγες οι φορές που επιστρατευόταν μόνο και μόνο για να περιορίσει κάποιο επικίνδυνο πλάγιο αμυντικό της άλλης ομάδας. Με αυτά που έχουμε καταγράψει ήδη, μάλλον ήδη αντιλαμβάνεστε μερικούς από τους λόγους που η περίπτωσή του άρεσε εξ αρχής στον Μεντιλίμπαρ. Δε συγκαταλέγεται στους παίκτες που δε θα "φοβηθούν" να παίξουν και... βρώμικα αν χρειαστεί, απλά πολλές φορές εξαιτίας της δίψας του να προσφέρει και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των υπολοίπων, υποπίπτει σε απρόσεκτες ενέργειες που επιφέρουν την τιμωρία του με κάρτες. Του λείπει η ποδοσφαιρική ωριμότητα ως ένα βαθμό κι αυτό είναι κάτι που χρειάζεται προσοχή από εδώ και πέρα...
Όπως αναφέραμε ήδη, ο Ισπανός μεσοεπιθετικός είναι αρκετά γρήγορος. Ο κορμός του χαρακτηρίζεται για την ευκινησία του, ενώ διαθέτει κι ένα άκρως ταχύ πρώτο βήμα όταν ξεκινά μια ατομική ενέργεια ή προχωρά σε ξαφνική αλλαγή κατεύθυνσης. Οι χρόνοι του σπρινταρίσματός του παραμένουν υψηλοί και τις στιγμές που έχει τη μπάλα στα πόδια. Απέναντι σε άμυνες που ανεβάζουν ψηλά τις γραμμές τους, αν μάθει να κινείται έξυπνα στους κενούς χώρους, θεωρώ ότι θα αποτελέσει μία εξαιρετική λύση για την παραγωγή φάσεων τέτοιου τύπου. Εξάλλου είναι ιδιαίτερα κινητικός και θέλει να τροφοδοτείται πραγματοποιώντας απελευθερώσεις και μακριά από τη μπάλα (γενικά είναι αξιόπιστος και στα δύο είδη transition). Η τεχνική του κατάρτιση δε βρίσκεται στα επίπεδα εκείνης του "κανονικού" Ποντένσε, ωστόσο είναι ικανός να παράξει ρήγματα και με τη ντρίμπλα του. Όταν επιχειρεί να προσπεράσει ατομικά έναν αμυντικό, δε στηρίζεται μόνο στην ταχύτητα ή την ευκινησία του κορμού του, αλλά και στην ποιότητα των επαφών του με τη μπάλα. Το συγκεκριμένο στοιχείο τον καθιστά αυτόματα επικίνδυνο τόσο σε καταστάσεις ανάπτυξης απέναντι σε πολυπρόσωπες άμυνες, όσο και σε φάσεις άμεσης επίθεσης. Σίγουρα οφείλει να σταθεροποιήσει τις υποδοχές του, ενώ σταδιακά "χτίζει" μία ικανοποιητική παρουσία όταν πιέζεται έντονα έχοντας στην πλάτη του κάποιον αμυντικό. Στην Ελλάδα θα ήθελα να τον δω να αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να αρχίσει να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες. Ξαναλέω, δεν είναι εξτρέμ της ποιότητας του Ποντένσε στις "1vs1" καταστάσεις, όμως έχει επαρκή τεχνικά χαρακτηριστικά...
Παρότι διαθέτει το ταλέντο να "κυνηγά" σχεδόν αποκλειστικά απομονώσεις κοντά στην πλάγια γραμμή (πρέπει να τοποθετείται "ανοιχτά" στο γήπεδο), είναι μεσοεπιθετικός που είναι ομαδικός και θέλει να συμμετέχει σε προσπάθειες παραγωγής συνεργασιών, έχοντας θετικούς χρόνους αντίδρασης κι αμεσότητα. Παρόλα αυτά, οι επιδόσεις του σε αυτό το κομμάτι δεν είναι ακόμα οι κατάλληλες. Δεν παρουσιάζεται προσεκτικός στις κοντινές μεταβιβάσεις του, ούτε έχει δείξει ότι μπορεί να αυξήσει τις κάθετες πάσες της ομάδας του. Τα ένστικτά του είναι επιθετικά και πάντα επιθυμεί να προωθεί την ανάπτυξη, απλά μέχρι στιγμής δε θεωρείται δημιουργικός. Το θετικό είναι ότι εντάσσεται σε μία ομάδα που δε φημίζεται για την παραγωγή συνεργασιών και την "αγάπη" της στο έντονο passing game, οπότε δε θα του ζητηθούν πολλές τέτοιου είδους αποστολές. Σπάνια σηκώνει τη μπάλα από το έδαφος, ούτε διαθέτει κάποιο ξεχωριστό "vision". Επίσης, τα χτυπήματά του είναι μέτρια, είτε αφορούν σέντρα-γέμισμα, είτε σουτ. Συνήθως υπολείπονται σε δύναμη, ενώ δεν είναι κι ιδιαίτερα τεχνικά. Οι αριθμοί του θα αρχίσουν να γίνονται καλύτεροι, εφόσον σε πρώτο στάδιο βελτιώσει τις αποφάσεις του στο τελευταίο τρίτο, διότι μέχρι στιγμής πολλές φορές ενεργεί παρορμητικά και δε "βλέπει" τις κατάλληλες πάσες ή τελειώματα. Είναι μέτριος εκτελεστής στημένων φάσεων κι είναι καλύτερος στο να δοκιμάζει χαμηλά γυρίσματα παράλληλα με την εστία...
Έχει ύψος 1,76 μ., καλό άλμα, όμως δεν έχει να προσφέρει πολλά στον τομέα των εναέριων μονομαχιών. Δεν αποφεύγει τις επαφές κι είναι ανθεκτικός, παρότι υστερεί σε δύναμη κι αθλητικότητα. Σωματικά έχει επανέλθει πλήρως μετά τη ρήξη χιαστών που υπέστη πριν περίπου τρία χρόνια και τον είχε αφήσει εκτός δράσης για μεγάλο χρονικό διάστημα....
Συμπερασματικά, ο Ρόκα είναι ένας πλάγιος μεσοεπιθετικός που μπορεί να ταιριάξει απόλυτα στη φιλοσοφία και το στυλ παιχνιδιού του Ολυμπιακού της εποχής Μεντιλίμπαρ. Όντως "πηγή" ενέργειας κι έντασης εντός γηπέδου και παράλληλα πάντα πρόθυμος να ακολουθήσει το πλάνο της ομάδας, θεωρώ ότι θα αποτελέσει ικανοποιητικό "fit" για την ερυθρόλευκη τακτική των τελευταίων ετών. Παρόλα αυτά, το club όφειλε να προσθέσει έναν επιπλέον εξτρέμ που θα έμοιαζε περισσότερο στον Ποντένσε (δηλ. Ζότα), επειδή έχει αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα δυσκολεύεται να παράξει ποιοτικές συνεργασίες και στηρίζει τη δημιουργία φάσεων στις σετ καταστάσεις σχεδόν αποκλειστικά στις ατομικές ενέργειες των μεσοεπιθετικών και τις στημένες φάσεις (δε μιλάμε για τις προϋποθέσεις που προκύπτουν μετά από τη γνωστή πίεση ψηλά ή τα κλεψίματα και τις άμεσες επιθέσεις στο ύψος του κέντρου). Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα παιδί μόλις 21 ετών, που έχει σημαντικά περιθώρια βελτίωσης και "πρώτη ύλη" που σε προδιαθέτει ότι όντως μπορεί να εξελιχθεί σε μία τέτοια μονάδα. Ο οργανισμός οφείλει να αντιμετωπίσει τον Ρόκα ως επένδυση και να τον αναπτύξει σαν ποδοσφαιριστή μέσω συγκεκριμένου πλάνου. Επειδή στην Ελλάδα τέτοιου είδους "στόχοι" συνήθως επιτυγχάνονται μόνο μέσω συγκυριών, προσωπικά αισθάνομαι πιο ασφαλής με την προσθήκη ενός εξτρέμ όπως ο Ζότα...