Το SportPortal2014.blogspot.gr καταγράφει τα scouting reports των Ρέμο Φρόιλερ, Νάιρ Τικνιζιάν κι Αρμάντο Γκονζάλες! Η παρούσα κατάσταση του Ελβετού διεθνή, τα συν και τα πλην της περίπτωσης του Αρμένιου μπακ, η σούπερ επένδυση με το Μεξικανό φορ και τι μπορεί να προσφέρουν υπό τις οδηγίες του Μεντιλίμπαρ!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Ρέμο Φρόιλερ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1992 στην περιοχή "Ενέντα" της Ελβετίας. Σε ηλικία μόλις εννέα ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες της Χάινγουιλ και πέντε χρόνια αργότερα μεταπήδησε σε εκείνες της Γουίντερχουρ. Στα τέλη της σεζόν 2009-10 πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη φανέλα της τελευταίας, καθώς κατέγραψε τρεις συμμετοχές στη δεύτερη λίγκα της πατρίδας του. Τότε τον εντόπισαν οι σκάουτερς της Γκρασχόπερς, σύλλογος που έμελλε να αποδειχθεί ως η ομάδα που θα του έδινε το... βάπτισμα του πυρός στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ελβετίας (αγωνίστηκε για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 2010). Την επόμενη σεζόν είχε το ρόλο της "ρεζέρβας" και για αυτόν το λόγο επιλέχθηκε να δοθεί δανεικός για 1,5 χρόνο στην αγαπημένη του Γουίντερχουρ που βρισκόταν στο επίπεδο που την είχε αφήσει. Παρά τις εξαιρετικές εμφανίσεις του, η Γκρασχόπερς συναίνεσε στη μόνιμη μετακίνησή του στο σύλλογο που έγινε επαγγελματίας, όμως ο Φρόιλερ δεν το έβαλε κάτω. Η βελτίωσή του ήταν συνεχής και το Φλεβάρη του 2014 μεταγράφηκε στη Λουκέρνη της ελβετικής Super League!
Από εκείνο το σημείο κι έπειτα η καριέρα του εκτοξεύτηκε. Πήρε άμεσα φανέλα βασικού και για περίπου δύο χρόνια ήταν ένας εκ των καλύτερων μέσων του πρωταθλήματος. Όπως ήταν αναμενόμενο, το ενδιαφέρον από ομάδες του εξωτερικού γινόταν ολοένα και πιο έντονο όσο περνούσε ο καιρός, με τον ίδιο τελικά να επιλέγει την Αταλάντα στις αρχές του 2016 (οι Ιταλοί δαπάνησαν 3.450.00 ευρώ για την αγορά των δικαιωμάτων του). Το πρώτο εξάμηνο ήταν λίγο δύσκολο για εκείνον, όμως τα επόμενα έξι χρόνια ήταν ένας εκ των πιο σταθερών χαφ του ιταλικού πρωταθλήματος, είχε σημαντικό ρόλο σε ένα από τα πιο επιθετικογενή σύνολα των ευρωπαϊκών γηπέδων, αγωνίστηκε στις κορυφαίες διασυλλογικές διοργανώσεις της U.E.F.A. και φόρεσε το περιβραχιόνιο ενός club που βίωσε μία από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας του. Το καλοκαίρι του 2022 πωλήθηκε έναντι 8.300.000 ευρώ στη Νότιγχαμ Φόρεστ, με την οποία αρχικά δεν ήταν κακός. Παρόλα αυτά, περίπου δώδεκα μήνες μετά την αγορά του δόθηκε δανεικός στη Μπολόνια στο πλαίσιο της μεταγραφής του Ντομίνγκες, μέσω της οποίας κατάφερε να ξαναβρεί τον εαυτό του. Όντας ένας εκ των καλύτερων παικτών κι αρχηγός της ομάδας, η κανονική απόκτησή του ήταν μονόδρομος μετά τη λήξη της αρχικής συμφωνίας των δύο συλλόγων, με την τελική πώληση να φτάνει μόλις το 1.900.000 ευρώ! Τη σεζόν 2024-25 αγωνίστηκε ξανά στο Champions League και κατέκτησε το ιταλικό κύπελλο, το μοναδικό τίτλο της μέχρι τώρα καριέρας του. Πέρσι εξακολούθησε να έχει βασικό ρόλο στη Μπολόνια, ενώ διατήρησε και το περιβραχιόνιο. Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια της Εθνικής Ελβετίας και με τους άντρες έχει καταγράψει μέχρι σήμερα 94 συμμετοχές κι 11 γκολ. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε τρία Μουντιάλ (ήταν βασικός σε όλα τα ματς της χώρας του σε αυτό που ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο) και δύο EURO!
Ο νέος μέσος του Ολυμπιακού είναι μαχητικός χαρακτήρας και δείχνει να διατηρεί κίνητρα και δίψα για να συνεχίσει να ανταποκρίνεται σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Είναι ο ορισμός της φράσης "παίκτης ομάδας", πάντα προσπαθεί να υποστηρίξει τις εντολές και το πλάνο του προπονητή του κι έχει αποκομίσει τρομερές εμπειρίες όλα αυτά τα χρόνια παρουσίας του στις κορυφαίες λίγκες της Ευρώπης. Εντός αγωνιστικού χώρου δεν είναι ιδιαίτερα ομιλητικός προς τους συμπαίκτης του, ούτε θεωρείται "ηγέτης" με τον τρόπο που έχουμε αυτήν την έννοια στο μυαλό μας. Πάντως, είναι μια προσωπικότητα που εκπέμπει και κερδίζει άμεσα το σεβασμό από όλους στο περιβάλλον που κινείται κι εργάζεται και δεν είναι τυχαίο ότι έχει αποτελέσει αρχηγός σε Αταλάντα και Μπολόνια...
Η βασική θέση του είναι αυτή του αμυντικού χαφ και κολλάει εξαιρετικά σε σχηματισμούς με δυάδα στον άξονα (κάτι τέτοιο συμβαίνει στη νέα του ομάδα). Τακτικά είναι εξαιρετικός για τα ελληνικά δεδομένα και θα κάνει τη διαφορά με τις τοποθετήσεις του χωρίς τη μπάλα στα πόδια. Η ποδοσφαιρική ευφυία του θα ξεχωρίσει άμεσα σε ένα πρωτάθλημα σαν το δικό μας, όπως κι η αντίληψη των χώρων που κινείται. Σαφώς και μπορεί να υποστηρίξει ένα ρόλο που του επιτάσσει να λειτουργεί ως "box to box" μέσος και να πρεσάρει ψηλά, ωστόσο κατά τη γνώμη μου στην παρούσα φάση της καριέρας του προσφέρει περισσότερα μένοντας χαμηλά σε φάση ανάπτυξης και κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς ή τοποθετούμενος στον άξονα όταν η ομάδα του πρεσάρει ψηλά προκειμένου να ελέγχει τους χώρους πίσω από την εστία πίεσης...
Προσφέρει ηρεμία όταν έχει τη μπάλα, διότι έχει ψύχραιμες αντιδράσεις. Δεν του αρέσει να κρατά την κατοχή πολλή ώρα και σχεδόν αποκλειστικά πασάρει σίγουρα, απλά και παράλληλα. Είναι λάτρης των άμεσων εναλλαγών χαμηλά και με μία επαφή. Φυσικά διαθέτει την ποιότητα και το vision να παράξει κάθετες, μακρινές και διαγώνιες μπαλιές, όμως ο αριθμός τους είναι περιορισμένος ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Θα πάρει πρωτοβουλίες όποτε χρειαστεί για να δώσει ρυθμό στο σύνολο, είναι ομαδικός και ταιριάζει απόλυτα σε ομάδες που στηρίζουν πολύ την παραγωγικότητά τους στο οργανωμένο passing game και τις συνεργασίες. Σπάνια θα τον δείτε να δοκιμάζει ντρίμπλες και να ψάχνει απομονώσεις, αν και θα υπάρξουν στιγμές που θα προσφέρει ατομικά "κουβαλήματα" από τις πίσω ζώνες. Όταν επιχειρεί να προσπεράσει κάποιον αντίπαλο, στηρίζεται κυρίως στην τεχνική του και λιγότερο στα ταχυδυναμικά χαρακτηριστικά του. Οι υποδοχές του είναι ικανοποιητικές και συνήθως βρίσκει τον τρόπο να διατηρεί τον έλεγχο ακόμα κι υπό έντονη πίεση. Το "καλό" πόδι του είναι το δεξί και με αυτό μπορεί να αυξήσει τόσο τον αριθμό των ποιοτικών τελειωμάτων της ομάδας του κυρίως από μακριά, όσο και τις εύστοχες εκτελέσεις στημένων φάσεων που "απαιτούν" σέντρα. Τα γεμίσματά του είναι τεχνικά, με ικανοποιητικό ύψος κι εσωτερικό φάλτσο (η δύναμή τους είναι οκ)...
Ποτέ δε θεωρούταν ιδιαίτερα γρήγορος και δυνατός, πόσο μάλλον τώρα που διανύει το 35ο έτος της ηλικίας του. Ξέρει να "προστατεύει" τον εαυτό του και να μην τον τοποθετεί σε χώρους και καταστάσεις που δεν ευνοούν τις ικανότητές του, αλλά πάντα θα προκύπτουν στιγμές που θα μοιάζει αργός. Όπως καταλαβαίνετε, η εικόνα του είναι καλύτερη όταν αποτελεί μέλος μιας ομάδας που ελέγχει το ρυθμό ενός παιχνιδιού κι όχι εντός πλαισίων με συνεχόμενες μεταβάσεις. Είναι ιδιαίτερα κινητικός χωρίς τη μπάλα, δεν αποφεύγει τις επαφές, όποτε χρειάζεται γίνεται σκληρός κι ο κορμός του είναι αρκετά ευκίνητος. Με τη μαχητικότητα και το πείσμα του "κρύβει" ως ένα βαθμό τις φάσεις που υπολείπεται σε δύναμη από τους αντιπάλους του. Το μαρκάρισμά του είναι αρκετά επιθετικό, απλά θα προσφέρει κλεψίματα κυρίως έμμεσα (δηλαδή οδηγώντας τους επιτιθέμενους σε λάθος πάσες) κι όχι άμεσα. Χρησιμοποιεί το τάκλιν του υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Όταν ανακτήσει τη φυσική του κατάσταση, ανά τακτά διαστήματα θα αυξάνει την ένταση του συνόλου. Σωματικά βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο και αν εξαιρέσουμε ένα κάταγμα κλείδας που υπέστη πριν λίγους μήνες, δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τραυματισμών. Βέβαια, η αθλητικότητά του δεν είναι όπως παλιότερα και για αυτόν το λόγο δε βρήκε κάποια πρόταση από κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το φετινό καλοκαίρι. Στο... μέτωπο των εναέριων μονομαχιών θα έχει καλές και κακές στιγμές. Βλέπει τον κόσμο από τα 181 εκατοστά και το άλμα του είναι μέτριο...
Αν και δεν έχει καμία σχέση με τον παίκτη που έκανε τη διαφορά στην Αταλάντα, ο Φρόιλερ παραμένει μια εξαιρετική επιλογή για ομάδες της δυναμικότητας των κορυφαίων ελληνικών. Το "πακέτο" του θα ταίριαζε περισσότερο σε ένα σύνολο που θα είχε καλύτερες συνεργασίες και passing game, όμως στον Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ θα προσφέρει πολλά στις εναλλαγές της μπάλας στο πρώτο στάδιο ανάπτυξης και στο αγαπημένο pressing του Βάσκου τεχνικού, όπου πιθανότατα θα μένει χαμηλά στον άξονα και θα προσπαθεί να διατηρεί τις σωστές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών...
Ο Νάιρ Τικνιζιάν γεννήθηκε 12 Μαΐου του 1999 στην Αγία Πετρούπολη. Η ποδοσφαιρική ενασχόλησή του ξεκίνησε μόλις σε ηλικία έξι ετών μέσω των ακαδημιών της Φάκελ, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε και σε εκείνες των Κολομιάγκι και Λοκομοτίβ Πριμόρσκι (κι οι τρεις σύλλογοι έδρευαν στη γενέτειρά του). Το 2013 εντοπίστηκε από τους εκπροσώπους της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και συμφώνησε να ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της. Το επαγγελματικό ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε σε έναν αγώνα κυπέλλου στις αρχές της σεζόν 2017-18, ωστόσο μέχρι να παραχωρηθεί με εξάμηνο δανεισμό στην Άβανγκαρντ της δεύτερης κατηγορίας το Γενάρη του 2020, αγωνίστηκε ελάχιστες φορές με την ιστορική ομάδα της ρωσικής πρωτεύουσας (τουλάχιστον πανηγύρισε την κατάκτηση ενός Σούπερ Καπ). Ο χρόνος συμμετοχής του αυξήθηκε τη χρονιά μετά την επιστροφή του, όμως και πάλι δε θεωρούταν βασικό στέλεχος. Το καλοκαίρι του 2021 έφτασε πρόταση πώλησής του από τη Λοκομοτίβ Μόσχας κι η ΤΣΣΚΑ την αποδέχθηκε καθώς έβαλε στα ταμεία της 5.500.000 ευρώ! Το συγκεκριμένο club τον εμπιστεύτηκε και για μία τετραετία βρήκε στο πρόσωπό του έναν εξαιρετικό αριστερό μπακ κι έναν "πυλώνα" της προσπάθειας επαναφοράς του στις πρώτες θέσεις της λίγκας. Επειδή το πρότζεκτ δεν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή, ο 27χρονος άσος αποφάσισε να αποχωρήσει το περσινό καλοκαίρι για λογαριασμό του Ερυθρού Αστέρα, ο οποίος προσέφερε 1.700.000 ευρώ στους Ρώσους για να τον κάνει δικό του! Σε ατομικό επίπεδο η πορεία του στο Βελιγράδι είχε καλές και κακές στιγμές, ενώ πανηγύρισε και την κατάκτηση του εγχώριου νταμπλ! Όσον αφορά τις εθνικές ομάδες, όταν ήταν νεότερος είχε επιλέξει να αγωνιστεί με τα μικρά κλιμάκια της Ρωσίας, αλλά από το 2023 αποτελεί μέλος της Αρμενίας!
Ο νέος μπακ του Ολυμπιακού θα αποτελέσει έναν από τους πιο ήρεμους χαρακτήρες των αποδυτηρίων. Μιλάει ελάχιστα, διακρίνεται για το ομαδικό πνεύμα του και δουλεύει πολύ. Εντός αγωνιστικού χώρου είναι πάντα μαχητικός και δίνει το 100% των δυνάμεών του για το καλό του συνόλου. Δύσκολα θα μπορέσει να εξελιχθεί σε ηγετική προσωπικότητα, αλλά δεν του λείπει το πάθος, ούτε αποφεύγει τις πρωτοβουλίες. Η βασική θέση του είναι αυτή του αριστερού αμυντικού, ενώ είναι ικανός να καλύψει επαρκώς κι ένα ρόλο αριστερού full back. Προσωπικά, θα τον δοκίμαζα και σε εσωτερικά σημεία του γηπέδου σε φάση επιθετικής ανάπτυξης. Τακτικά έχει βελτιωθεί πολύ μετά τη θητεία του στη Λοκομοτίβ Μόσχας, απλά άπαντες θα πρέπει να περιμένουν από αυτόν και στιγμές που οι αντιδράσεις του στο αμυντικό σκέλος δε θα είναι οι κατάλληλες, ειδικότερα σε ό,τι έχει να κάνει με τοποθετήσεις. Φυσικά, είναι αριστεροπόδαρος και χρησιμοποιεί ελάχιστα το δεξί του...
Το νο1 προτέρημα του Τικνιζιάν έχει να κάνει με την επαναλαμβανόμενη συνεισφορά του στο επιθετικό κομμάτι. Ο διεθνής Αρμένιος αναζητά συνεχώς τα ανεβάσματα στις ψηλές ζώνες, συνήθως με τρεξίματα κοντά στην πλάγια γραμμή. Μπορεί να υποστηρίξει ένα ποδόσφαιρο συνεργασιών και plays παραγωγής ρηγμάτων από τα άκρα, παρότι οι κοντινές πάσες του δεν είναι πάντα σωστές κι έγκαιρες. Πάντα προσπαθεί να προωθεί την ανάπτυξη και για αυτόν το λόγο θα τον δείτε να επιχειρεί και μακρινές μεταβιβάσεις από χαμηλά προς το τελευταίο τρίτο του γηπέδου, με σκοπό να τροφοδοτήσει κάποιο συμπαίκτη του. Η τεχνική κατάρτισή του είναι καλή για τα ελληνικά δεδομένα, όμως αυτό δε σημαίνει ότι πρόκειται για μπακ που ντριμπλάρει πετυχημένα τους αντιπάλους του, ούτε ότι επιδιώκει συχνά τέτοιου είδους ενέργειες. Τις πιο πολλές φορές προσπαθεί να πασάρει παίζοντας χαμηλά κι όχι να προσπερνάει τους αμυντικούς. Με ατομική προσπάθεια μπορεί να δημιουργήσει ανισορροπίες κυρίως όταν έρχεται με φόρα από το πίσω μέρος του γηπέδου κι όποτε πραγματοποιεί "κουβαλήματα" από την πρώτη ζώνη ανάπτυξης. Είναι ομαδικός στο παιχνίδι του, νιώθει "οικεία" όταν έχει την κατοχή, υπό πίεση διατηρεί την ψυχραιμία του κι οι υποδοχές του είναι ικανοποιητικές. Όπως καταλαβαίνετε, η ντρίμπλα του στηρίζεται περισσότερο στα ταχυδυναμικά χαρακτηριστικά του και λιγότερο στην ποιότητα των επαφών του. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να προφέρει πολλά και σε καταστάσεις επιθετικού transition, είτε ως πρωταγωνιστής, είτε ως έγκαιρο στήριγμα...
Οι σέντρες του γενικά είναι ικανοποιητικές, αλλά μην περιμένετε να δείτε κάποιο "μαγικό" αριστερό πόδι. Αυτού του είδους τα χτυπήματά του διαθέτουν σχεδόν πάντοτε την κατάλληλη δύναμη κι ύψος, "παράγονται" με εσωτερικό φάλτσο, ωστόσο αρκετές φορές υστερούν σε τεχνική. Του αρέσει να στοχεύει περισσότερο το κεφάλι κάποιου συμπαίκτη του, παρά να γυρνάει τη μπάλα χαμηλά κι είναι πιο εύστοχος όταν γεμίζει με μία επαφή. Τα τελειώματά του είναι σχετικά καλά για τις ανάγκες της θέσης που καλύπτει και θεωρώ ότι θα ολοκληρώσει μερικές φάσεις. Το σουτ του είναι κυρίως δυνατό κι όχι τεχνικό. Σπάνια θα εκτελέσει στημένα. Επίσης, έχει την ικανότητα να μετατρέψει ένα πλάγιο άουτ σε ευκαιρία για... γέμισμα, αφού τα χέρια του έχουν φέρει συχνά τη μπάλα στην περιοχή υπό καθεστώς πίεσης των αντίπαλων καρέ...
Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο Τικνιζιάν αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα στο αμυντικό σκέλος. Καταρχάς, ακόμα δεν έχει τελειοποιήσει τις τοποθετήσεις του σε φάση οργανωμένης άμυνας και παράλληλα δεν παρουσιάζεται σταθερά αποτελεσματικός όταν καλείται να ελέγξει την κίνηση επιθετικού στο χώρο του μετά από δεξιά σέντρα. Επιπλέον, όταν βρίσκεται σε καταστάσεις "1vs1" μπορεί να είναι μαχητικός κι επίμονος, ωστόσο οι αντιδράσεις του δεν είναι όσο αποτελεσματικές απαιτούν οι περιστάσεις. Δεν είναι από τους παίκτες που αποφεύγουν το τάκλιν, τις μονομαχίες, το επιθετικό μαρκάρισμα ή τις επαφές (το αντίθετο θα έλεγα), όμως υπάρχουν στιγμές που δεν... κόβει με τίποτα. Μπορεί να υποστηρίξει ένα μοντέλο σετ άμυνας με "man to man" προσεγγίσεις κι ανταποκρίνεται σε τακτικές που στηρίζονται στο pressing (κρατήστε το αυτό)...
Ένα χαρακτηριστικό που διαθέτει κι έρχεται σε αντίθεση με όλα τα παραπάνω έχει να κάνει με την αποτελεσματικότητα που επιδεικνύει όταν επιχειρεί να βγει πρώτος στη μπάλα και να αποσοβήσει την τροφοδότηση του επιθετικού. Του αρέσει να παίρνει ρίσκα, κάτι που φανερώνει ότι πρόκειται για έναν παίκτη που μπορεί να "διαβάσει" τις φάσεις και ξέρει σε ποιους τομείς υστερεί (προσπαθεί να προλάβει καταστάσεις που δεν είναι τόσο καλός). Με αυτόν τον τρόπο θα προσφέρει κλεψίματα για την ομάδα του και παράλληλα θα τη βοηθήσει να αναχαιτίσει επιθέσεις των αντιπάλων μετά από από "σπάσιμο" του ερυθρόλευκου pressing ψηλά...
Ένα από βασικότερα στοιχεία που με προβλημάτισαν σχετικά με τη συγκεκριμένη μεταγραφή έχει να κάνει με την πτώση που παρουσιάζει ο Τικνιζιάν σε αθλητικό επίπεδο. Η ταχύτητά του παραμένει ικανοποιητική, όπως κι η ευκινησία του, ωστόσο πλέον δεν έχει τη φυσική κατάσταση και τις αντοχές των πρώτων χρόνων της καριέρας του. Η πτώση του σε αυτό το σκέλος δεν οφείλεται σε τραυματισμούς (έχει αντιμετωπίσει ελάχιστα μυϊκά προβλήματα μέχρι σήμερα), οπότε είναι προφανές ότι κάτι πήγε στραβά από πλευράς εκγύμνασης. Ο Ολυμπιακός οφείλει να προσέξει πολύ εδώ, διότι δε γίνεται να είσαι αξιόπιστος πλάγιος αμυντικός χωρίς αθλητικότητα και δυνάμεις. Δεν είναι ο πιο δυνατός παίκτης που κυκλοφορεί εκεί έξω, αλλά με τη σκληράδα και την αυταπάρνησή του θα κερδίσει αρκετές μάχες με το σώμα του. Θα υπάρξουν φάσεις που θα καταγράψει αργές επιστροφές, ενώ όσο έχει ανάσες, αποτελεί "πηγή" ενέργειας για την ομάδα του. Είναι ιδιαίτερα κινητικός χωρίς τη μπάλα και δεν του αρέσει να είναι στατικός. Το ύψος του είναι 1,81 μ. κι επειδή δε διαθέτει κάποια φοβερή αλτικότητα, η αποτελεσματικότητά του στον αέρα εξαρτάται από το μέγεθος του συνδιεκδικητή του...
Συμπερασματικά, ο Τικνιζιάν είναι ένας αρκετά καλός αριστερός μπακ, που με τα ανεβάσματά του θα βοηθήσει τον Ολυμπιακό να παράξει από τα πλάγια. Παρόλα αυτά το club θα μπορούσε να βρει κάτι πιο "safe" στην αγορά με τα χρήματα που φέρεται να δαπανήθηκαν για την αγορά του Αρμένιου άσου από τον Ερυθρό Αστέρα (5.000.000 ευρώ πήγαν στους Σέρβους και περίπου 1.000.000 ευρώ θα είναι οι μεικτές αποδοχές του παίκτη φέτος). Η άποψή μου θα ήταν τελείως διαφορετική αν δεν υπήρχε πτώση στους αθλητικούς δείκτες του τον τελευταίο χρόνο ή πλαισιωνόταν με έναν πιο αμυντικογενή παίκτη από τον Μπρούνο, προκειμένου να υπάρχουν λύσεις σε βραδιές που θα προκύπτουν αμυντικά προβλήματα από τα αριστερά ελέω των αδυναμιών του 27χρονου διεθνή μπακ...
Ο Αρμάντο Γκονζάλες γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 2003 στην περιοχή "Σελάγια". Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματά του πραγματοποιήθηκαν στις ακαδημίες της Ρεάλ Αγουασκαλιέντες και το καλοκαίρι του 2018 εντάχθηκε σε εκείνες της Τσίβας. Αφού έκανε το... αγροτικό του από τις νεανικές ομάδες του ιστορικού μεξικάνικου club κατάφερε να γίνει μέλος των αντρών και να ντεμπουτάρει στο κορυφαίο επίπεδο στις αρχές του 2024. Ο χρόνος συμμετοχής του αυξανόταν όσο περνούσε ο καιρός και την περσινή σεζόν εξελίχθηκε σε βασικό στέλεχος. Μάλιστα, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Liga MX Apertura και κλήθηκε στην αποστολή του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας του στο πρόσφατο Μουντιάλ (αγωνίστηκε μόλις 14 λεπτά ως αλλαγή στην πρεμιέρα κόντρα στη Νότια Αφρική)...
O νέος επιθετικός του Ολυμπιακού θα γίνει άμεσα συμπαθητική "φιγούρα" για τον κόσμο της ομάδας. Ο λόγος; Καταρχάς, είναι ένα παιδί με πάθος, ενέργεια, μαχητικότητα και τεράστια δίψα να προσφέρει και να εξελιχθεί σαν ποδοσφαιριστής. Θα παλέψει κάθε φάση και θα τα δώσει όλα προκειμένου να συμβάλλει στην ορθή λειτουργία του συνόλου. Προς το παρόν δε μπορεί να αναλάβει ηγετικά καθήκοντα, ωστόσο αυτός πρέπει να είναι ο στόχος για το μέλλον. Σίγουρα θα χρειαστεί βοήθεια κι υπομονή στο ξεκίνημα, καθώς προέρχεται από μία χώρα με εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής και "ξενιτεύεται" για πρώτη φορά στην καριέρα του. Επίσης, αν και το ταπεραμέντο του είναι "λατινοαμερικάνικο", δεν πρόκειται να δημιουργήσει προβλήματα στην καθημερινότητα του γκρουπ και πάντα προσπαθεί να ακολουθεί τις εντολές των προπονητών του...
Ο Γκονζάλες αγωνίζεται ως φορ, ενώ υπό προϋποθέσεις μπορεί να λειτουργήσει και στο πλάι παίκτη ίδιας θέσης. Για το νεαρό της ηλικίας του και τις σχετικά λίγες παραστάσεις που έχει από υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού, παρουσιάζει αρκετά οξυδερκείς αντιδράσεις και κινήσεις στον αγωνιστικό χώρο. Παρόλα αυτά, την παρούσα χρονική στιγμή λειτουργεί κυρίως με το ένστικτο και το μυαλό και λιγότερο χρησιμοποιώντας τις όποιες τακτικές γνώσεις έχει αποκομίσει. Το πρώτο σοβαρό βήμα για να επιτευχθεί η μετάβασή του σε κάποια κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα θα πραγματοποιηθεί όταν θα αρχίσει να αποκτά καλύτερες θέσεις εντός περιοχής. Μακάρι η συνύπαρξή του με έναν επιθετικό σαν τον Ελ Κααμπί να τον βοηθήσει να επισπεύσει αυτή την πρόοδο...
Ο 23χρονος άσος είναι δεξιοπόδαρος, όμως χρησιμοποιεί ικανοποιητικά και το αριστερό του. Επίσης, αν και το μέγεθός του δεν είναι ιδιαίτερα "τρομακτικό" (1,79 μ.) και το άλμα του μέτριο, αν καταφέρει να βρει τη μπάλα με το κεφάλι, συνήθως βάζει δύσκολα στους αντίπαλους τερματοφύλακες. Τα τελειώματά του με τα πόδια είναι ικανοποιητικά και στηρίζονται κυρίως στην τεχνική και την ψυχραιμία. Του αρέσει να δοκιμάζει κι άμεσες εκτελέσεις με μία επαφή, ενώ σε καταστάσεις τετ-α-τετ συνήθως επιλέγει χαμηλά πλασέ. Σπάνια αναλαμβάνει τις εκτελέσεις στημένων φάσεων, εκτός εκείνων από το σημείο του πέναλτι όπου συνήθως είναι αποτελεσματικός. Κάποιες στιγμές, ιδιαίτερα όταν σουτάρει από μακριά, θα πρέπει να αναμειγνύει καλύτερα τεχνική και δύναμη...
Ο Γκονζάλες προσέλκυσε το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών συλλόγων, διότι εκτός της υψηλής παραγωγικότητας στο σκοράρισμα που κατέγραψε πέρσι στο Μεξικό, δείχνει να διαθέτει ξεχωριστή "πρώτη ύλη" και σε ό,τι έχει να κάνει με το κομμάτι της συνεισφοράς στην ανάπτυξη. Του αρέσει να βγαίνει εκτός περιοχής και να υποδέχεται τη μπάλα, προκειμένου να τη μεταφέρει με ασφάλεια στα άκρα. Επιπλέον, όποτε βρίσκει ευκαιρία πασάρει με μία επαφή και σχεδόν πάντα επιδιώκει να προωθήσει την κυκλοφορία. Δεν αποφεύγει τις πρωτοβουλίες τέτοιου τύπου, είναι ομαδικός και "διορατικός" και μην εκπλαγείτε αν τον δείτε να παράγει και κάθετες μεταβιβάσεις ή εύστοχες σέντρες (συνήθως με ύψος κι εσωτερικό φάλτσο) μετά από κίνησή του προς στο πλάι. Αποφεύγει να στοχεύει συμπαίκτες του που βρίσκονται μακριά από εκείνον με διαγώνια-μακρινή μεταβίβαση. Αντίθετα, θα επιχειρήσει να ντριμπλάρει κάποιον αμυντικό αν βρει την ευκαιρία, ειδικά σε καταστάσεις επιθετικού transition και λιγότερο εντός περιοχής για να δημιουργήσει χώρο εκτέλεσης για τον εαυτό του. Όταν ψάχνει το ρήγμα μέσω "1vs1" φάσης, στηρίζεται κυρίως στην ευκινησία και την ταχύτητά του και λιγότερο σε τεχνικά χαρακτηριστικά...
Σε αυτό το σημείο θα αναρωτιέστε πώς γίνεται ένας 23χρονος Μεξικανός φορ που διαθέτει ικανοποιητικά τελειώματα και με τα δύο πόδια (αλλά και με το κεφάλι) και συμμετέχει ενεργά στο κομμάτι της ανάπτυξης κινούμενος εκτός περιοχής, να μην πήρε μεταγραφή σε ένα ποιοτικότερο πρωτάθλημα από το ελληνικό. Είναι λογικές οι απορίες σας, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι ο Ολυμπιακός δαπάνησε για την αγορά του ένα ποσό που δε θεωρείται υπέρογκο ακόμα και για clubs μεσαίας δυναμικής λιγκών όπως η γαλλική κι η γερμανική. Προσωπικά θεωρώ, ότι υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με τη μη σταθερότητα που παρουσιάζει όταν έχει τη μπάλα στα πόδια. Άλλωστε, αν παρατηρήσατε παραπάνω ανέφερα τη φράση "πρώτη ύλη". Πολλές φορές υποπίπτει σε εύκολα λάθη, είτε πασάροντας, είτε στις υποδοχές (π.χ. έχοντας στην πλάτη τον αμυντικό) και τη ντρίμπλα του. Υπάρχουν στιγμές που μοιάζει σαν να μην ελέγχει τις επαφές και το σώμα του και παίρνει μεγαλύτερο αριθμό πρωτοβουλιών δημιουργικού τύπου από όσες του αναλογούν αυτήν τη χρονική περίοδο...
Άλλο ένα στοιχείο του διεθνή Μεξικανού που θα άρεσε σίγουρα στον Μεντιλίμπαρ έχει να κάνει με την ικανότητά του στο pressing. Ο Γκονζάλες συγκαταλέγεται στους επιθετικούς που μπορούν να υποστηρίξουν τέτοιου είδους τακτικές. Αν χρειαστεί, θα μαρκάρει έντονα τους αντίπαλους αμυντικούς και πάντα προσπαθεί να υποστηρίζει τα όποια αμυντικά καθήκοντά του. Βέβαια, για να φτάσει στο σημείο να βοηθά σε σταθερή βάση και στο συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού, πρέπει πρώτα να βελτιωθεί εντυπωσιακά από πλευράς φυσικής κατάστασης. Ειδικά σε ένα σύνολο με την ένταση του Ολυμπιακού, είναι αναγκαίο να δουλέψει παραπάνω το κορμί του και να αποκτήσει τις ανάλογες αντοχές. Το θετικό της υπόθεσης έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τραυματισμών μέχρι τώρα και πως πρόκειται για παιδί που διψάει να εξελιχθεί...
Η ταχύτητα κι η ευκινησία του θεωρούνται "οκ", απλά έχετε δει και πιο... σφαιράτους φορ από εκείνον. Παρόλα αυτά, αξίζει να σημειωθεί ότι δε χάνει μεγάλο ποσοστό της γρηγοράδας του όταν έχει τη μπάλα στα πόδια. Δεν πρόκειται για στατικό ποδοσφαιριστή, του αρέσει να κινείται περιφερειακά και πάντα ενεργεί με ένταση. Ο κορμός του είναι αρκετά δυνατός, όμως χρειάζεται να αυξήσει τη μυϊκή μάζα του και να αποκτήσει ένα πιο ανθεκτικό "κέλυφος" στα μαρκαρίσματα και τις επαφές...
Κατά τη γνώμη μου, ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε μία μεταγραφή που κινείται σε σωστές ποδοσφαιρικές λογικές. Επέλεξε να δαπανήσει ένα πολύ μεγάλο ποσό για τα ελληνικά δεδομένα (περίπου 8.600.000 ευρώ), προκειμένου να προσθέσει στο ρόστερ του έναν επιθετικό με τρομερά περιθώρια βελτίωσης κι εξέλιξης, που μάλιστα προέρχεται από μία χώρα με πλούσιο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Έχοντας τη σταθερά που λέγεται "Ελ Κααμπί" για τη θέση του φορ, αντικατέστησε τον αποχωρήσαντα Ταρέμι με ένα παιδί που ακόμα δεν έχει φτάσει το... ταβάνι του και διψάει να βελτιωθεί...
Παραπάνω αναλύσαμε λεπτομερώς τα αγωνιστικά και τα πνευματικά χαρακτηριστικά του Γκονζάλες και νομίζω ότι άπαντες συνειδητοποιήσατε τι πρέπει να συμβεί έτσι ώστε να δικαιωθούν οι προσδοκίες που "γέννησε" ο ερχομός του. Δεν αποκλείεται ο Ολυμπιακός να βρει άμεσα κάποιες λύσεις από το νέο επιθετικό του, ωστόσο είναι σαφές πως δεν απέκτησε έναν απόλυτα έτοιμο παίκτη. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να τον βοηθήσει με διάφορους τρόπους, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει προβλήματα προσαρμογής κατά την πρώτη του εμπειρία στο εξωτερικό. Με λίγα λόγια, θα χρειαστεί να εκπονηθεί συγκεκριμένο πλάνο πολλών προεκτάσεων, για να μετατραπεί ο πρώην άσος της Τσίβας σε μία από τις ποιοτικότερες λύσεις του ρόστερ. Αυτός είναι ο στόχος κι επειδή η λεγόμενη "πρώτη ύλη" υπάρχει, καλό θα ήταν η συγκεκριμένη επένδυση να συνδυαστεί με ωριμότητα και ποδοσφαιρική λογική...