Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τα αγωνιστικά δεδομένα που διαμορφώνονται μετά τη σπουδαία μεταγραφή του Σιλβέιν Φρανσίσκο στον Παναθηναϊκό, αλλά και το γενικότερο πλαίσιο του πράσινου ρόστερ μετά την ολοκλήρωση του σχεδιασμού!
Το πιθανότατα πιο πολυσυζητημένο μεταγραφικό σήριαλ του φετινού καλοκαιριού έφτασε στο τέλος του, καθώς ο Παναθηναϊκός (επιτέλους) κάλυψε το κενό που υπήρχε στη θέση "1" κι ολοκλήρωσε τις κινήσεις του στην πιθανότατα πιο απαιτητική off season του συλλόγου μετά το 2023. Ο εκλεκτός ακούει στο όνομα "Σιλβέιν Φρανσίσκο", ο οποίος μετά το διοικητικό κι οικονομικό μπάχαλο που προέκυψε στη Βιλερμπάν, επανήλθε στην αγορά, συμφώνησε με τους πράσινους κι ετοιμάζεται να υλοποιήσει την ανοιξιάτικη επιθυμία του που δεν ήταν άλλη από το να ξαναγίνει κάτοικος Αθήνας αλλά αυτήν τη φορά για το λογαριασμό του σημαντικότερου συλλόγου της πόλης. Για όποιον δεν το γνωρίζει, ο διεθνής Γάλλος συζητούσε πριν το φινάλε της σεζόν με τους κυπελλούχους Ελλάδας, ωστόσο το deal δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας της αβεβαιότητας που υπήρχε σχετικά με το θέμα του προπονητή. Από τη στιγμή που κανένας δε γνώριζε τι θα συμβεί, ο ίδιος επέλεξε να αποδεχθεί την απίθανη πρόταση του Τόνι Πάρκερ, όμως η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε άπαντες να εκπληρώσουν το στόχο τους έστω και λίγες εβδομάδες αργότερα...
Για τον κάποτε γκαρντ του Περιστερίου δε χρειάζονται πολλές συστάσεις. Αν κυριαρχούσαν διαφορετικού τύπου κριτήρια, πέρσι πιθανότατα θα είχε αναδειχθεί Μ.V.P. της regular season της Ευρωλίγκας, καθώς ηγήθηκε της προσπάθειας μιας εξαιρετικής ομάδας όπως η Ζαλγκίρις. Αγωνίζεται στη θέση "1", ενώ φυσικά μπορεί να καλύψει και το "2" εφόσον υπάρχει η κατάλληλη πλαισίωση (π.χ. ο Γκος ήταν ένας παίκτης που "επέτρεπε" τη μετακίνησή του εκεί). Από πλευράς σωματικών χαρακτηριστικών, σίγουρα υστερεί σε μέγεθος (βλέπει τον κόσμο από τα 185 εκατοστά) και δεν έχει σπουδαίο άνοιγμα χεριών, ούτε ιδιαίτερα ανθεκτικό upper body, ωστόσο είναι καταπληκτικός αθλητής, με εξαιρετική φυσική κατάσταση κι ελάχιστα προβλήματα τραυματισμών στο ιστορικό του. Φυσικά, πρόκειται για έναν από τους πιο γρήγορους κι αλτικότερους παίκτες της διοργάνωσης...
Ο Φρανσίσκο (10-10-1997) συγκαταλέγεται στην κατηγορία των PGs που ως πρώτη σκέψη έχουν τη δημιουργία χώρου προκειμένου να σκοράρουν. Μπορεί να βάλει τη μπάλα στο καλάθι σχεδόν με κάθε τρόπο, αφού μιλάμε για έναν παίκτη με έφεση στο "1vs1" παιχνίδι, τελειώματα με διείσδυση κι αποτελεσματικό μακρινό σουτ είτε μετά από ντρίμπλα, είτε όντας στημένος (δεν αποκλείω να τον δούμε να βγαίνει για εκτέλεση κι από off ball screens, επειδή έχει βελτιώσει το footwork και τη μηχανική του στις συγκεκριμένες καταστάσεις). Παρά το μέγεθός του, είναι πολύ αποτελεσματικός στα τελειώματα μετά από επαφή, ενώ αν κι έχει την ποιότητα να απειλήσει με midrange shots ή floaters, όταν παίρνει το screen και δε δοκιμάζει τρίποντο, συνήθως φτάνει μέχρι το τέλος του... δρόμου και προσπαθεί να βρει πόντους από κοντά (πολλές φορές του αρέσει να τελειώνει με "περίεργα" και δύσκολα λέι απς)...
Ο πρώην άσος της Ζαλγκίρις έχει καταφέρει να θεωρείται ένας από τους καλύτερους κοντούς της Ευρωλίγκας σε καταστάσεις απομόνωσης όχι μόνο επειδή διαθέτει ποιοτικά τελειώματα κι εκμεταλλεύεται την ταχύτητά του. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά του έρχονται να... κουμπώσουν με έναν τρομερό χειρισμό της μπάλας κι ένα ξεχωριστό dribbling. Θα ήθελα να τον δω να αποκτά ακόμα καλύτερο shot selection και να συνεχίσει να σκοράρει κι από τις δύο πλευρές όταν εφορμά προς το καλάθι. Εξυπακούεται, ότι αποτελεί "άρμα μάχης" σε καταστάσεις transition, τις οποίες πρέπει να ψάξει ο νέος Παναθηναϊκός όταν θα έχει στο παρκέ παίκτες όπως ο Γάλλος, ο Μπάντιο κι ο Ρογκαβόπουλος. Έχοντας απίθανο επιτόπιο άλμα, δεν αποκλείω να χαρίσει κι ορισμένα εντυπωσιακά καρφώματα στο πράσινο κοινό, ενώ στη μέχρι τώρα καριέρα του δεν έχει αναμειχθεί εντόνως σε φάσεις που περιλαμβάνουν κόψιμό του ή τροφοδότησή του στο low post. Έχει βελτιωθεί αισθητά όταν αποφασίζει να παράξει μέσω close out ρήγματος, είναι από τους καλύτερους γκαρντς στο να προκαλούν φθορά στους αντιπάλους κι η ευστοχία του από τη γραμμή των βολών είναι ικανοποιητική...
Αν θέλουμε να αποτυπώσουμε το πραγματικό αγωνιστικό στάτους του Φρανσίσκο την παρούσα χρονική στιγμή, τότε πρέπει να θέσουμε την ικανότητά του στο σκοράρισμα ως βασικό χαρακτηριστικό του "πακέτου" του. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι ο -σχεδόν- 29χρονος PG δεν είναι ιδιαίτερα ικανός και τις φορές που καλείται ή επιλέγει να πασάρει. Μπορεί να μην έχει την τεχνική πάσας ή το vision του Σλούκα στο μισό γήπεδο, όμως μπορεί να "τρέξει" σημαντικό αριθμό pick n' roll δράσεων και να της καταστήσει αποτελεσματικές με δημιουργία κι όχι δική του εκτέλεση. Επίσης, δεν υποπίπτει σε πολλά λάθη και θα προσθέσει ασίστς στη στατιστική του και σε καταστάσεις transition. Ο Παναθηναϊκός ίσως είχε ανάγκη έναν πιο σπεσιαλίστα σε αυτό το κομμάτι, δηλαδή ένα γκαρντ που σε βραδιές απουσίας του αρχηγού του θα κατάφερνε να προσφέρει ηρεμία, ανάμειξη πολλών προσώπων και γενικότερα λύσεις στο μισό γήπεδο, ωστόσο με τα δεδομένα που υπήρχαν στην αγορά δε μπορούσε να μην εστιάσει στην περίπτωση του Φρανσίσκο. Άλλωστε, ο Γάλλος θα προσφέρει πράγματα που έλειπαν εξίσου από την πράσινη backcourt, ειδικά μετά την αποχώρηση του Οσμάν (κάθετο παιχνίδι, top εναλλακτική στο σκοράρισμα αν λείψει ο Ναν σε κάποιο ματς)...
Στο αμυντικό σκέλος ο Γάλλος διεθνής καταφέρνει να σημειώνει αξιόλογα νούμερα και να στέκεται αξιοπρεπώς σε πολλά σημεία του παρκέ. Δεν είναι ο γκαρντ που θα αναλάβει και θα φέρει εις πέρας αποστολές απέναντι στους καλύτερους επιθετικούς παίκτες του αντιπάλου, ωστόσο δε θα αποτελέσει και "μαύρη τρύπα" στις περισσότερες καταστάσεις που θα αντιμετωπίσει. Καταρχάς, είναι πολύ μαχητικός και "βγάζει" ένταση σε κάθε ενέργεια αναχαίτισης που δοκιμάζει. Θα βάλει όσο μπορεί πιο δυνατά το κορμί του στον αντίπαλο και χρησιμοποιεί έξυπνα τα χέρια του πάνω στη μπάλα για να παράξει κλεψίματα. Δυσκολεύεται στο "σπάσιμο" αντίπαλων on ή off ball screens, αλλά πάντα προσπαθεί να επανέρχεται έγκαιρα στον παίκτη του. Πάνω στη μπάλα είναι καλύτερος από όσο νομίζει ο περισσότερος κόσμος, απλά είναι λογικό να μην παρουσιάζεται πάντα ανταγωνιστικός μέχρι τέλους μιας άμυνας εξαιτίας του μεγέθους του. Πολλές από τις αδυναμίες του εδώ "μακιγιάρονται" από την ταχύτητα (γρήγορα πίσω και πλάγια βήματα όποτε απαιτείται) και την αλτικότητά του (θα προσφέρει μερικά απρόσμενα κοψίματα), ενώ σταδιακά άρχισε να χρησιμοποιεί περισσότερο και το μυαλό του...
Δε θα αποτελέσει την ιδανική λύση σε άμυνες "αλλαγών" και δεν είναι καλός όταν καλείται να ελέγξει την κίνηση του επιτιθέμενου μακριά από τη μπάλα. Οι αντιδράσεις του στις περιστροφές και τις καλύψεις είναι "οκ" για παίκτη αυτής της κατηγορίας κι αυτού του ύψους, όπως κι η συνεισφορά του στο ριμπάουντ. Θα υπάρξουν βραδιές που δε θα ελέγξει απόλυτα το κορμί του και θα υποπέσει σε αχρείαστα φάουλ, όπως και ματσαρίσματα που όντας αμυνόμενος στο low post απέναντι σε ψηλότερα γκαρντς, θα χρειαστεί επειγόντως βοήθεια (άρα κι ορθά αμυντικά rotations). Η περσινή Ζαλγκίρις ήταν μία από τις καλύτερες άμυνες της Ευρωλίγκας, οπότε ήταν πιο εύκολο για τον Φρανσίσκο να ανταπεξέλθει κι υπό καθεστώς "άβολων" προϋποθέσεων για τον ίδιο...
Όπως ανέφερα και παραπάνω, ο Παναθηναϊκός είχε ανάγκη την απόκτηση ενός γκαρντ με έφεση στο δημιουργικό κομμάτι έτσι ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα τις βραδιές που ο Σλούκας δε θα θα βρίσκεται σε θέση να θυμίσει τον παλιό του εαυτό. Παράλληλα, μετά την αποχώρηση του Οσμάν ήταν απαραίτητο αυτός ο παίκτης να έχει ικανότητα και στο "1vs1" και γενικά στο σκοράρισμα από την περιφέρεια, προκειμένου να υπάρχει δεύτερος τέτοιος πόλος όποτε απουσιάσει ο Ναν. Η δεύτερη "ανάγκη" καλύφθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τα ερωτηματικά συναντώνται όσον αφορά το πρώτο σκέλος, παρότι ο Φρανσίσκο μπορεί να πασάρει αρκετά καλά τη μπάλα...
Οι πράσινοι δε μπορούσαν να μην ασχοληθούν με την περίπτωση του Γάλλου PG από τη στιγμή που εκείνος βγήκε στην αγορά. Επιπλέον, ο οργανισμός σίγουρα μπορεί να αισιοδοξεί όσον αφορά την εξέλιξή του στο δημιουργικό σκέλος, καθώς φέρνει στις τάξεις του ένα παιδί που βελτιώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Φανταστείτε τι μπορεί να γίνει τώρα που θα συνεργαστεί με έναν προπονητή σαν τον Ομπράντοβιτς που έχει βελτιώσει ατομικά αμέτρητους παίκτες και πρωτίστως ξέρει πώς να δημιουργεί τα κατάλληλα πλαίσια έτσι ώστε να προκύπτουν προϋποθέσεις ανάπτυξης ορθής ομαδικής λειτουργίας και στις δύο πλευρές του παρκέ. Κάτι τέτοιο δε συνέβη επί εποχής κόουτς Αταμάν στις περιπτώσεις των Σορτς, Μπράουν και Βιλντόσα...
Με λίγα λόγια, ο Φρανσίσκο μπορεί να αποδώσει τα αναμενόμενα όχι μόνο επειδή είναι elite γκαρντ και σε αντίθεση με το νέο PG της Βαλένθια μπορεί να απειλήσει και με off ball παιχνίδι στο πλάι του Ναν, αλλά και λόγω της ύπαρξης ενός ανθρώπου που ξέρει τι πρέπει να κάνει για να τον εκμεταλλευτεί τόσο από πλευράς ατομικής διαχείρισής του, όσο και με σωστή κατανομή ρόλων στο ρόστερ. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Παρτιζάν ο Ζοτς είχε υποστηρίξει μοντέλα επίθεσης που είχαν ως κύριους εκφραστές περιφερειακούς παίκτες της "πάστας" του Φρανσίσκο κι εκτός της τελευταίας χρονιάς, το αποτέλεσμα κι οι δείκτες της ομάδας του ήταν εξαιρετικοί...
Σε όλους εμάς που παρακολουθήσαμε το σχεδιασμό του Παναθηναϊκού εκτός ομάδας υπάρχουν προβληματισμοί σχετικά και με τη στελέχωση της θέσης "5". Από τη στιγμή που οι ιθύνοντες της Κ.Α.Ε. εκτέλεσαν απόλυτα τις οδηγίες του Ζοτς, άπαντες περιμένουμε να δούμε τι ακριβώς έχει στο μυαλό του ο Σέρβος τεχνικός. Η αξιολόγησή μας θα ήταν εντελώς διαφορετική, αν ο Λεσόρ κι ο Φαλ δεν προέρχονταν από σοβαρούς τραυματισμούς κι αυτή η κουβέντα γινόταν πριν 2-3 χρόνια. Στα... χαρτιά οι δυο τους δημιουργούν ένα πλήρες πακέτο χαρακτηριστικών, ενώ θα έχουν τη βοήθεια και των Γιαμπουσέλε-Μήτογλου. Στις υπόλοιπες μεταγραφές θεωρώ πως έγιναν όλα ορθά κι αποκτήθηκαν οι κατάλληλοι παίκτες προκειμένου το τριφύλλι να γίνει πιο αθλητικό και να δώσει χώρο σε παιδιά όπως ο Μπάντιο κι ο Ρογκαβόπουλος να αναπτυχθούν ακόμα περισσότερο. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σοβαρότερη δουλειά θα γίνει και σε ό,τι έχει να κάνει με την αξιοποίηση των leaders του γκρουπ, που δεν είναι άλλοι από τους Ναν και Χέιζ Ντέιβις...
Όπως καταλαβαίνετε, πλέον μπαίνουμε σε φάση αναμονής. Το μόνο σίγουρο είναι, ότι ο Παναθηναϊκός της νέας περιόδου θα είναι το πιο ενδιαφέρον πρότζεκτ της διοργάνωσης και στο ξεκίνημα της σεζόν οι Ευρωπαίοι μπασκετόφιλοι θα εστιάσουν την προσοχή τους στα τεκταινόμενα του Telekom Center. Έχουν απομείνει λίγες εβδομάδες, προκειμένου όλοι μας σιγά-σιγά να αρχίσουμε να παίρνουμε τις απαντήσεις μας σχετικά με το προπονητικό όραμα του GOAT των ευρωπαϊκών πάγκων...