Ο Jimmy Jump εξηγεί γιατί θεωρεί απολύτως αναμενόμενη την εικόνα των ελληνικών ομάδων αυτήν την εβδομάδα, ενώ σχολιάζει και τις σημαντικές μεταγραφές του Γιαννούλη στον Π.Α.Ο.Κ. και του Γκαρσία στον Παναθηναϊκό!
Μία κακή εβδομάδα για τα... ελληνικά χρώματα στα κύπελλα Ευρώπης μόλις ολοκληρώθηκε. Κανένας από τους εκπροσώπους μας που αγωνίστηκε τις προηγούμενες μέρες δεν κατάφερε να φτάσει στη νίκη, παρότι άπαντες θεωρούνταν φαβορί στο ματσάρισμά τους και τα πρώτα παιχνίδια των ζευγαριών γίνονταν στην Ελλάδα...
Η αρχή έγινε με τον Ολυμπιακό, ο οποίος έμεινε στο 0-0 απέναντι στη Ναϊμέγκεν στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" και πλέον χρειάζεται να σταθεί όρθιος στην Ολλανδία για να προκριθεί στα playoffs του Champions League. Τα κακά αποτελέσματα ή παρουσίαση ενός μέτριου προσώπου στις αρχές Αυγούστου σίγουρα είναι πράγματα που μπορούν να συμβούν και στις καλύτερες... οικογένειες που λέει και μια ψυχή. Η δυσαρέσκεια που προκλήθηκε κι εκφράστηκε μετά το συγκεκριμένο αγώνα είχε να κάνει κυρίως με τη συνέχιση ενός πλάνου που στηρίζεται στις συγκυρίες και δεν εμπνέει εμπιστοσύνη απέναντι σε σύνολα που έχουν αμυντικογενείς προσανατολισμούς. Ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να είχε βρει ένα γκολ απέναντι και τώρα να είχε προβάδισμα ενόψει της ρεβάνς, ωστόσο ο τρόπος που προσπαθούσε να δημιουργήσει ήταν ξανά μονοδιάστατος και στηριζόταν στις ατομικές ενέργειες, τις σέντρες και την εκτέλεση στημένων φάσεων όταν υπήρχε ερυθρόλευκη κατοχή. Η εικόνα είναι ακόμα πιο αποκρουστική αυτήν την περίοδο, διότι οι παίκτες δεν έχουν τις δυνάμεις να πρεσάρουν με ένταση, οπότε το μεγαλύτερο όπλο του συγκεκριμένης προπονητικής δουλειάς έχει ελάχιστη δυναμική μέχρι να έρθει το τέλος του φθινοπώρου...
Από αυτήν εδώ τη γωνιά είχαμε αναλύσει λεπτομερώς κάθε πτυχή της φιλοσοφίας του Μεντιλίμπαρ πριν καν ο Βάσκος πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στον ερυθρόλευκο πάγκο. Είναι λογικό ο κόσμος να μην έχει άλλη υπομονή και να θέλει να δει κάτι καλύτερο, παρότι το club πέτυχε σημαντικά επιτεύγματα παίζοντας το ίδιο ποδόσφαιρο. Δε γίνεται οι άνθρωποι που κάποτε αποθέωναν τον έμπειρο τεχνικό, τώρα να διαμαρτύρονται για την έλλειψη επιθετικού πλάνου και την απουσία συνεργασιών στο δεύτερο μισό του γηπέδου. Πάντα ο κόουτς τέτοια σύνολα παρουσίαζε και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να οδηγήσει τον Ολυμπιακό στην κατάκτηση του Conference League, στο προπέρσινο νταμπλ και στο περσινό Σούπερ Καπ...
Ο Μαρινάκης επέλεξε να ανανεώσει την εμπιστοσύνη του προς το πρόσωπο του Μεντιλίμπαρ την περασμένη άνοιξη, άρα η διοίκηση θεώρησε ότι με αυτό το στυλ παιχνιδιού ο Ολυμπιακός μπορεί να επανέλθει στις επιτυχίες. Παρότι έγιναν μεταγραφές που δεν ταιριάζουν με την τακτική προσέγγιση του Βάσκου προπονητή (βλ. Σα, Ζότα), ολοκληρώθηκαν και κινήσεις που αποτελούν εισηγήσεις του. Από τη στιγμή που επιλέχθηκε η συνέχιση του συγκεκριμένου μοντέλου, είναι παράλογο να αναζητούνται... θαύματα. Με αυτόν τον προπονητή, αυτό το στυλ θα έχει ο Ολυμπιακός κι οτιδήποτε διαφορετικό θα είναι είτε πρόσκαιρο, είτε "εικόνα της στιγμής". Πάντως, η πρόκριση παραμένει ανοιχτή αρκεί η ελληνική ομάδα να παρουσιαστεί με την απαιτούμενη σοβαρότητα και πνευματικά έτοιμη να διεκδικήσει πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο...
O Π.Α.Ο.Κ. ηττήθηκε με 0-1 από την Άντερλεχτ στην Τούμπα και πλέον ψάχνει υπέρβαση στις Βρυξέλλες για να συνεχίσει στο Europa League. Όποια σχέδια κι αν είχε ετοιμάσει ο Λίσι πήγαν άμεσα στον... κάλαθο των αχρήστων, καθώς το άμεσο γκολ των φιλοξενούμενων μετέβαλλε την εικόνα και κυρίως τις τοποθετήσεις και τον προσανατολισμό των δύο συνόλων στο γήπεδο...
Τι είδαμε από τον Π.Α.Ο.Κ.; Αρκετά παρόμοιες ιδέες με αυτές που είχε παρουσιάσει στις δύο αναμετρήσεις με τη Ντιναμό Κιέβου. Για παράδειγμα, σε κατάσταση επιθετικής ανάπτυξης είδαμε ξανά τον Γκόμες να μένει αρκετές φορές χαμηλά και να σχηματίζει τριάδα στη βάση μαζί με τους κεντρικούς αμυντικούς, ενώ ξανά ο Ζαφείρης βρέθηκε σημαντικά διαστήματα του αγώνα κοντά στη δεξιά γραμμή, προκειμένου να δίνει πλάτος στον άξονα. Τούτη τη φορά η τοποθέτηση του Έλληνα διεθνή πιο ανοιχτά, συνδυάστηκε με μια μετακίνηση του Κωνσταντέλια περίπου στην ίδια ευθεία με εκείνον, κάτι που δημιουργούσε υπεραθμία στην ασπρόμαυρη πλευρά, όσο και χώρους αριστερά για να αναζητηθούν καταστάσεις με τον Τάισον. Επιπλέον, είδαμε τον Κένι να κινείται συχνότερα εσωτερικά κι ουσιαστικά να λειτουργεί σαν έξτρα χαφ, με τον Σανταμαρία να αναλαμβάνει να στηρίζει τις συνεργασίες γύρω του και να καλύπτει τους χώρους ενόψει πιθανής απώλειας της κατοχής...
Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Κωνσταντέλιας ήταν ξανά ο παίκτης που αναζητούσαν όλοι για να νιώσουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Εκτός του "τρικ" με τον Ζαφείρη που αναλύσαμε νωρίτερα, ο τρομερός επιτελικός μέσος του Π.Α.Ο.Κ. βρέθηκε και αριστερά, με τον κόουτς Λίσι να έχει ξεκάθαρη στόχευση να μετακινηθεί η μπάλα και να αναζητηθεί παραγωγή ρήγματος στην πλευρά που βρισκόταν ο καλύτερος παίκτης του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο νεοφερμένος τεχνικός επιστράτευσε στο δεύτερο ημίχρονο και τον Τέιλορ, όμως τον χρησιμοποίησε ως κεντρικό χαφ με σκοπό να αναπτύξει την ευελιξία της ομάδας του από τον άξονα και να μπερδέψει τους Βέλγους...
Τα προβλήματα για τον Π.Α.Ο.Κ. συναντήθηκαν στους εξής άξονες. Αρχικά, παρά την επιθετικότητα που "έβγαλαν" οι παίκτες του και την επιθυμία να αντιδράσουν, αν εξαιρέσουμε 1-2 στιγμές και φυσικά το χαμένο πέναλτι του Μιχαηλίδη, δε δημιούργησε πολλές φάσεις. Επίσης, στη συγκεκριμένη αναμέτρηση φάνηκε περισσότερο οι άσχημες συνέπειες του ρίσκου που παίρνεται με τις μετακινήσεις των Ζαφείρη-Κωνσταντέλια προς τα πλάγια σε φάση επίθεσης, όταν χάνεται η κατοχή κι άπαντες καλούνται να δράσουν σε κατάσταση transition. Είχαμε επισημάνει την επικινδυνότητα αυτής της "συνακολουθίας" μετά το πρώτο ματς με τη Ντιναμό και περιμένουμε να δούμε τι είδους μετατροπές θα κάνει ο Λίσι από εδά και πέρα ιδιαίτερα σε ραντεβού με υπολογίσιμους αντιπάλους σαν την Άντερλεχτ. Επιπρόσθετα, περίμενα να δω μεγαλύτερα ποσοστά αποτελεσματικότητας στο pressing, αφού ήταν αναγκαίο να προκύψουν απειλές και μέσω τέτοιας τακτικής επιλογής...
Προσωπικά, δεν ξεγράφω καθόλου τον Π.Α.Ο.Κ. ενόψει της ρεβάνς. Η Άντερλεχτ είναι καλύτερη όταν αγωνίζεται εντός έδρας, ωστόσο είναι ισάξια, αν όχι χειρότερη ομάδα από τους ασπρόμαυρους του βορρά. Θα ήμουν πιο αισιόδοξος αν το σύνολο του Λίσι εμφανιζόταν βελτιωμένο στις αμυντικές μεταβάσεις κι υπήρχε μία πιο "safe" επιλογή στη θέση του φορ από τον κατά τα άλλα ιδιαίτερα ταλαντούχο Μύθου. Το ζευγάρι πάντως εξακολουθεί να μην έχει μεγάλο φαβορί...
Τις προηγούμενες μέρες είχαμε και την ολοκλήρωση της σπουδαίας μεταγραφής του Γιαννούλη. Ο διεθνής μπακ γίνεται ξανά κάτοικος Τούμπας, κάνοντας σαφές σε όλες τις πλευρές τον τελευταίο καιρό ότι μοναδική επιθυμία του ήταν η επιστροφή στη Θεσσαλονίκη. Όλοι μας ξέρουμε τι μπορεί να προσφέρει ο συγκεκριμένος παίκτης και ποια είναι τα δυνατά χαρακτηριστικά του, οπότε είναι λογικό να υπάρχουν σκέψεις σχετικά τη διαχείρισή του από το Λίσι. Ο νέος τεχνικός του Π.Α.Ο.Κ. αρέσκεται στο να διατηρεί τον αριστερό μπακ χαμηλά στο γήπεδο σε φάση ανάπτυξης μέχρι σήμερα κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει από εδώ και πέρα, αφού πλέον έχει στα χέρια του τον πιθανότατα πιο επιθετικογενή ακραίο αμυντικό του πρωταθλήματος. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τι είδους μετατροπές θα δοκιμαστούν, όπως και τι θα γίνει με τους Γκόμες, Μπάμπα και Τέιλορ ενόψει της συνέχειας...
Ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που παρουσίασε τη χειρότερη εικόνα από τους τρεις εκπροσώπους μας. Από ένα σημείο και μετά όσα διαδραματίζονταν στον αγωνιστικό χώρο του Ο.Α.Κ.Α. κόντρα στην ΤΣΣΚΑ 1948 ήταν αποκαρδιωτικά, με το τριφύλλι να δυσλειτουργεί σε κάθε είδους συνθήκη και να μοιάζει τελείως μα τελείως αδούλευτο. Είναι όμως πραγματικά έτσι η κατάσταση;
Όσοι είχατε διαβάσει την ανάλυσή μας για τη φιλοσοφία και το πλάνο του Νίστρουπ στα τέλη της περασμένης άνοιξης, μάλλον θα έχετε ήδη αντιληφθεί γιατί το κείμενό μας είχε τίτλο «Ψάχνοντας τον ποδοσφαιρικό εκσυγχρονισμό με "παλαιολιθικά" θεμέλια». Εν γνώσει του ο Δανός τεχνικός παρέλαβε ένα ποδοσφαιρικό έκτρωμα, που δεν είχε δουλέψει σχεδόν τίποτα επιθετικά όλους αυτούς τους μήνες με τον Μπενίτεθ στον πάγκο του. Εκτός του γεγονότος ότι ουσιαστικά έπρεπε να μαζέψει τα... ασυμμάζευτα στο συγκεκριμένο σκέλος, έχει να διαχειριστεί τόσο τις πάμπολλες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ, όσο και την ατομική ανάπτυξη των διψήφιου αριθμού νεαρών ποδοσφαιριστών που έχει πλέον ο βασικός κορμός του τριφυλλιού. Μέσα σε όλα προσθέστε ότι η Π.Α.Ε. εξακολουθεί να μη λειτουργεί με τον τρόπο που θα έπρεπε, για να καταλάβετε ότι το πρότζεκτ που έχει στα χέρια του μοιάζει περισσότερο με... αποστολή αυτοκτονίας αυτούς τους πρώτους μήνες που "τρέχει", ιδιαίτερα όταν έχει να αντιμετωπίσει και τη δικαιολογημένη πίεση από τον κόσμο που ψάχνει να πιαστεί από κάπου για να αποκτήσει ξανά θετικά vibes...
Ο Νίστρουπ προσπαθεί εξ αρχής να δημιουργήσει ένα σύνολο πάνω στα δικά του "θέλω". Πιθανότατα κι ο ίδιος γνωρίζει ότι τώρα οι παίκτες του δε μπορούν να υποστηρίξουν μία τακτική με άμεσο pressing ψηλά σε περίπτωση απώλειας της κατοχής, ανέβασμα πολλών παικτών κατά τη φάση ανάπτυξης, εναλλαγές κι off ball κινήσεις κοντά στην αντίπαλη εστία. Παρόλα αυτά επιμένει στο πλάνο του και δεν τον νοιάζει αν εικόνα της ομάδας του είναι τραγική. Η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη, διότι τον Αύγουστο τα πόδια είναι "βαριά" κι οι ποδοσφαιριστές δε μπορούν να "βγάλουν" εντάσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Φανταστείτε πόσο σημαντικό είναι αυτό όταν ο προπονητής έχει καταστρώσει ένα πλάνο που στηρίζεται στην πίεση και τις συνεχείς κινήσεις...
Έχοντας ξεκάθαρη εικόνα από τα πεπραγμένα του στην Κοπεγχάγη κι επειδή γνωρίζω πώς αντιμετώπιζε με την πρώην ομάδα του τη διαδικασία καλοκαιρινών προκριματικών, προσωπικά έχω εκπλαγεί από τον κόουτς γύρω από τη συγκεκριμένη επιμονή του. Στο σκανδιναβικό club ακολουθούσε συχνά πιο παθητικές προσεγγίσεις σε αυτό το χρονικό σημείο της σεζόν και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι δεν απέτυχε σε κανέναν από τους εννιά προκριματικούς που διαχειρίστηκε. Στον Παναθηναϊκό δεν έχει παρουσιαστεί έτσι κι επιμένει στην προσπάθεια εκμάθησης του πλάνου του, παρότι γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπάρχει ενδεχόμενο πρόωρου αποκλεισμού από το Conference League...
Εμείς δε μπορούμε να ξέρουμε τι έχει ειπωθεί εντός της ομάδας, αλλά η συγκεκριμένη προσέγγιση μπορεί να έχει μόνο δύο αναγνώσεις. Είτε το club έχει αποφασίσει να δουλέψει το πλάνο του με στόχο τη δημιουργία μιας ομάδας που θα μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό στην Ελλάδα, χωρίς να την ενδιαφέρουν η ευρωπαϊκή προοπτική και τα ευρωπαϊκά έσοδα, είτε ο Νίστρουπ υποτίμησε τους αντιπάλους του και θεώρησε ότι ακόμα κι έτσι οι παίκτες του θα μπορέσουν να πάρουν τις προκρίσεις που απαιτούνται (παράλληλα το πρότζεκτ θα βελτιώνεται πάνω στους τομείς που δουλεύει). Οποιαδήποτε άλλη εξήγηση μοιάζει εκτός πραγματικότητας. Κατά τη γνώμη μου, η Π.Α.Ε. θα έπρεπε να έχει επικοινωνήσει προς τα έξω τη στόχευση που υπάρχει, προκειμένου ο κόσμος να είναι έτοιμος να διαχειριστεί τα χάλια που θα έβλεπε...
Μέσα σε όλα, είχαμε και την προσθήκη του Λιβάι Γκαρσία. Για τον πρώην άσο της Α.Ε.Κ. οι περιστάσεις περιττεύουν, καθώς μιλάμε για έναν εκ των καλύτερων παικτών που είδαμε στο πρωτάθλημά μας τα τελευταία χρόνια. Αν είναι υγιής και το club τού δώσει να καταλάβει ότι τον υπολογίζει και για το μέλλον παρά τη μεγάλη ρήτρα αγοράς που μπήκε στη συμφωνία με τη Σπαρτάκ Μόσχας, τότε θα κάνει τη διαφορά και θα αποτελέσει μία από τις κινήσεις που λέγαμε πριν λίγες μέρες πως είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός...
Τα ερωτηματικά που συνόδευσαν τη συγκεκριμένη μεταγραφή είχαν να κάνουν κυρίως με το ρόλο που προορίζεται να καλύψει στους πράσινους. Όπως είχαμε επισημάνει στο άρθρο παρουσίασης των τακτικών ιδεών του Νίστρουπ, ο Δανός τεχνικός αρέσκεται στη χρησιμοποίηση του 4-4-2, όσο και στις εναλλαγές τοποθετήσεων των τεσσάρων πιο προωθημένων παικτών του στο 4-3-3 ή το 4-2-3-1. Για αυτόν το λόγο, συχνά επιλέγει να αποκτά ποδοσφαιριστές που μπορούν να αποδώσουν σε διαφορετικά σημεία του γηπέδου κι όχι μόνο σε συγκεκριμένους χώρους. Για παράδειγμα, του αρέσουν επιθετικοί που έχουν την ικανότητα να προκαλέσουν ρήγματα από πλάγια (τύπου Τετέι, Ράστοντερ), επιτελικοί μέσοι που λειτουργούν κι ως "εξτρέμ" (τύπου Γιάγκουσιτς, Κάνγκουα, Ταμπόρδα) ή εξτρέμ που συνεισφέρουν και σαν δεύτεροι επιθετικοί. Όπως καταλαβαίνετε, ο Λιβάι ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το μοντέλο και δεν ξέρω κατά πόσο θα λογίζεται ως "καθαρός" δεξιός εξτρέμ όπως γράφεται. Αρχικά, σίγουρα θα τον δούμε μαζί με κάποιον άλλο επιθετικό σε 4-4-2, ενώ ακόμα κι αν τοποθετηθεί δεξιά στο αρχικό σχήμα, θα περάσει πολλή ώρα εντός περιοχής. Προσωπικά, θεωρώ μεγάλη κίνηση τη συγκεκριμένη για τον Παναθηναϊκό, αρκεί να τηρηθούν τα προαπαιτούμενα που ανέφερα παραπάνω σχετικά με τη σωματική κατάστασή του και την αντιμετώπιση που θα έχει από το club...
Συμπερασματικά, Ολυμπιακός, Π.Α.Ο.Κ. και Παναθηναϊκός παρουσίασαν μια εικόνα που ήταν αναμενόμενη για διαφορετικούς λόγους ο καθένας. Οι ερυθρόλευκοι συνέχισαν να υποστηρίζουν το ίδιο μοντέλο παιχνιδιού που είχαν και τα προηγούμενα χρόνια με τον Μεντιλίμπαρ, ενώ ασπρόμαυροι και πράσινοι έχοντας δύο καινούργιους προπονητές είναι λογικό να θέλουν χρόνο για να μπορέσουν να προσφέρουν στον κόσμο τους ικανοποιητικό θέαμα. Σε αυτήν τη φάση της σεζόν το σημαντικότερο όλων είναι το αποτέλεσμα, οπότε καλό θα ήταν να κρατάμε τις απόλυτες κριτικές στο... συρτάρι προς το παρόν. Βλέπουμε τις ρεβάνς και θα πούμε περισσότερα την επόμενη εβδομάδα...