Το SportPortal2014.blogspot.gr καταγράφει το scouting report του Ανάς Σαλάχ-Εντίν που συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό, ενώ διατυπώνει και τις σκέψεις του γύρω από την αγωνιστική εικόνα του συνόλου του Νίστρουπ!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Ανάς Σαλάχ-Εντίν γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 2002 στο Άμστερνταμ. Η ποδοσφαιρική ενασχόλησή του ξεκίνησε μέσω των ακαδημιών της Μπλόου Βιτ και συνεχίστηκε σε εκείνες της Πανκράτιους. Σε ηλικία 12 ετών μετακινήθηκε στα τμήματα υποδομής της AFC και με τις εμφανίσεις του εκεί έπεισε τους ιθύνοντες της Άλκμααρ να τον εντάξουν στις τάξεις της. Παρέμεινε για τρία χρόνια στην ΑΖ και το καλοκαίρι του 2018 συμφώνησε με τον Άγιαξ, ο οποίος πλήρωσε κι ένα μικρό ποσό στο σύλλογο που ανήκε για να τον κάνει δικό του. Αφού πέρασε από όλες τις νεανικές ομάδες του Αίαντα, πραγματοποίησε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στο τέλος της σεζόν 2021-22. Για να βρει σημαντικό χρόνο συμμετοχής στην Eredivisie παραχωρήθηκε με μονοετή δανεισμό στην Τβέντε, μέσω της οποίας μπόρεσε να αποκομίσει ένα σχετικά ικανοποιητικό αριθμό εμπειριών σε ένα αρκετά ανταγωνιστικό πρωτάθλημα...
Μετά το τέλος της συμφωνίας των δύο συλλόγων, έγινε ξανά μέλος του ρόστερ του Άγιαξ. Επειδή λογιζόταν ως "ρεζέρβα", αποφάσισε να αποχωρήσει στις αρχές του 2024. Προορισμός του ήταν και πάλι η Τβέντε, αυτήν τη φορά όμως με πώληση έναντι 750.000 ευρώ. Παρότι αρχικά δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στο τακτικό στυλ της ομάδας του, η βελτίωση που παρουσίασε στο παιχνίδι του ήταν εντυπωσιακή. Αποτέλεσμα; Μόλις δώδεκα μήνες μετά την αγορά του, η Ρόμα δε δίστασε να δαπανήσει 8.500.000 ευρώ για την απόκτησή του! Η εμπειρία του στην ιταλική πρωτεύουσα δεν κύλησε όπως θα ήθελε και πέρσι δόθηκε δανεικός στην Αϊντχόφεν. Με την PSV βίωσε την εμπειρία του Champions League, ενώ κατέκτησε και το ολλανδικό πρωτάθλημα όντας ένα από τα μέλη του βασικού κορμού. Όταν ήταν νεότερος είχε επιλέξει να αγωνιστεί με τα μικρά κλιμάκια της Εθνικής Ολλανδίας, όμως σε επίπεδο αντρών είναι διεθνής με το Μαρόκο (είναι η χώρα καταγωγής του). Μάλιστα, βρέθηκε στην αποστολή των Αφρικανών τόσο στο τελευταίο Copa Africa, όσο και στο πρόσφατο Μουντιάλ (αγωνίστηκε σε τέσσερα ματς, τα δύο ως βασικός)...
Έχοντας μεγαλώσει στην Ολλανδία, ο Σαλάχ-Εντίν διαθέτει διαφορετικό χαρακτήρα και νοοτροπία σε σχέση με την πλειονότητα των παικτών που κατάγονται από τη Βόρεια Αφρική. Πρόκειται για εξαιρετικό επαγγελματία, με έντονη διάθεση για δουλειά κι απόλυτη πίστη σε έννοιες όπως η "ομαδικότητα". Πάντα προσπαθεί να εκτελεί το πλάνο και τις οδηγίες του προπονητή του κι είναι σταθερά διαθέσιμος στο να υποστηρίζει ρόλους που ίσως να μην είναι τόσο "λαμπεροί". Η μικρή εμπειρία του στη Ρόμα τον βοήθησε να εξελιχθεί εξωαγωνιστικά, καθώς είναι αλήθεια ότι μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να ξεχωρίσει εκτός Ολλανδίας. Η παρουσία των Λούζα-Ουναΐ θα τον βοηθήσουν να προσαρμοστεί γρηγορότερα, ενώ είναι ιδιαίτερα διψασμένος να αποδείξει ότι ανήκει στο ελίτ επίπεδο της Ευρώπης. Νιώθει καλύτερα όταν λειτουργεί ως "εργαλείο" κι όχι όταν αντιμετωπίζεται ως ηγετική φυσιογνωμία. Μιλάει λίγο, όμως θα αναπτύξει καλές σχέσεις με τους συμπαίκτες του και το τεχνικό σταφ...
Η βασική θέση του Μαροκινού διεθνή είναι αυτή του αριστερού μπακ. Μπορεί άνετα να καλύψει και το ρόλο του full back σε συστήματα με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, ενώ οι προπονητές του συχνά τον τοποθετούσαν σε φάση ανάπτυξης είτε εσωτερικά (δηλαδή σαν κεντρικό μέσο δίπλα από το "6άρι" ή το "8άρι"), είτε σαν τρίτο κεντρικό αμυντικό δίπλα στους δύο "κανονικούς". Τακτικά είναι απόλυτα επαρκής για τις ανάγκες ενός πρωταθλήματος σαν το ελληνικό, αν και δε θα είναι ο πιο οξυδερκής ποδοσφαιριστής που θα έχετε δει. Φυσικά, είναι αριστεροπόδαρος...
Ο Σαλάχ-Εντίν κατάφερε να εκτοξεύσει την αξία του στο ευρωπαϊκό στερέωμα, διότι ανέπτυξε μία ατομική αγωνιστική δεξιότητα που σπανίζει στις μέρες μας. Ποια είναι αυτή; Ισορροπημένη αποτελεσματικότητα και στις δύο πλευρές του γηπέδου σε συνδυασμό με ικανότητα συνεισφοράς στο κομμάτι της ανάπτυξης με τοποθέτησή του σε πολλά σημεία. Καταρχάς, ο 24χρονος μπακ είναι αρκετά γρήγορος κι ευκίνητος. Είναι εξαιρετικός όταν καλείται να μαρκάρει επιτόπια, καθώς πέραν της μαχητικότητας, της επιμονής και της επιθετικότητας που επιδεικνύει απέναντι στους επιτιθέμενους, διαθέτει γρήγορα πρώτα βήματα διασκελισμού κι άμεσες αλλαγές κατεύθυνσης σώματος. Δε "φοβάται" κι είναι ανθεκτικός στην επαφή, προσφέρει πολλές αναχαιτίσεις-κλεψίματα κι αποτελεί "πηγή" ενέργειας κι έντασης για την ομάδα του. Η επίδρασή του στο αμυντικό κομμάτι θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη αν ήταν πιο δυνατός κι είχε καλύτερες αντιδράσεις στις φάσεις που αμύνεται στο "κουτί" σε σέντρα από την απέναντι πλευρά. Εδώ έχουμε να κάνουμε καθαρά με θέμα αντίληψης, διότι το ύψος (1,81 μ.) και το άλμα του είναι ικανοποιητικά και τον "βοηθούν" να κερδίσει μερικές εναέριες μονομαχίες σε άλλα σημεία του αγωνιστικού χώρου. Επίσης, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι καταγράφει ιδανικούς χρόνους και στα δύο είδη transition, δε χρησιμοποιεί συχνά το τάκλιν του (έχει αντικρύσει μικρό αριθμό καρτών στη μέχρι τώρα καριέρα του και δεν είναι ιδιαίτερα σκληρός) κι υποστηρίζει άνετα τακτικές pressing που περιλαμβάνουν "man to man" καταστάσεις κι έντονη πίεση...
Στο επιθετικό σκέλος καταφέρνει να συμμετέχει με πολλούς τρόπους. Μπορεί να μη συγκαταλέγεται στην κατηγορία των ακραίων αμυντικών με σπουδαία τεχνική κατάρτιση και να νιώθει κάπως άβολα σε αρκετές περιπτώσεις όταν έχει την κατοχή (ειδικά υπό καθεστώς πίεσης στην πλάτη του οφείλει να αποκτήσει ψυχραιμότερες αποφάσεις κι υποδοχές), ωστόσο βρίσκεται σε θέση να προσφέρει σωστές μεταβιβάσεις στις επόμενες ζώνες ανάπτυξης τόσο μένοντας ως τρίτο στόπερ, όσο και προωθούμενος σε κεντρικά σημεία της μεσαίας γραμμής. Στην Ελλάδα θέλω να τον δω να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες σε ό,τι έχει να κάνει με τις μεταβιβάσεις από το πίσω μέρος του γηπέδου και σταδιακά να αρχίσει να αυξάνει τις μακρινές πάσες του προς την πλάτη της αντίπαλης άμυνας. "Βλέπει" γήπεδο κι είναι ομαδικός, απλά μερικές φορές φαίνεται σα να μην έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του με συνέπεια να μην παίρνει όσες πρωτοβουλίες απαιτούνται...
Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο πρώην άσος της Αϊντχόφεν συμμετέχει στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδας του κινούμενος και κοντά στην πλάγια γραμμή. Επειδή είναι κινητικός χωρίς τη μπάλα, ιδιαίτερα ταχύς κι άμεσος-έγκαιρος στις επιλογές πάσας του, μπορεί να υποστηρίξει ένα ποδόσφαιρο συνεργασιών και δουλεμένου passing game. Δεν επιδιώκει ιδιαίτερα να παράξει ρήγματα με τη ντρίμπλα του και μέσω "1vs1" φάσεων, ενώ όσες φορές προσπαθεί να προσπεράσει έναν αντίπαλο στηρίζεται κυρίως στον ταχύ ελιγμό του και λιγότερο στην τεχνική, χωρίς αυτό να σημαίνει πως υστερεί απελπιστικά από πλευράς ποιότητας. Αν αποκτήσει αυτοπεποίθηση και δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο, θα τον δείτε να δοκιμάζει ατομικές ενέργειες και "κουβαλήματα" από την πρώτη ζώνη ανάπτυξης, όπου τα επίπεδα της ταχύτητάς του παραμένουν αξιόλογα. Η σέντρα του είναι αρκετά καλή και σε αντίθεση με τη ντρίμπλα του, είναι περισσότερο τεχνική. Συνήθως δίνει ύψος στη μπάλα κι είναι καλύτερος όταν γεμίζει με μία επαφή κι όχι μετά από ανέβασμα πολλών μέτρων έχοντας την κατοχή. Δεν έχει σκοράρει πολύ μέχρι σήμερα και τα τελειώματά του συνήθως υπολείπονται σε δύναμη. Πολύ λίγες φορές έχει εκτελέσει κάποια στημένη φάση...
Το 2020 κι όταν αγωνιζόταν με τους νέους του Άγιαξ, είχε υποστεί ένα σοβαρό τραυματισμό στον αστράγαλο. Μάλιστα, λίγες εβδομάδες μετά την επιστροφή του τότε υπέστη κάταγμα περόνης, με συνέπεια να μείνει συνολικά περίπου ένα χρόνο εκτός δράσης. Πιθανότατα το πέρασμά του από τον Αίαντα να είχε κυλήσει διαφορετικά αν δεν προέκυπταν όλα αυτά τα προβλήματα, ωστόσο το θετικό της υπόθεσης έχει να κάνει με το γεγονός ότι πλέον έχει επανέλθει πλήρως. Από τη στιγμή που δεν υπολογιζόταν στη Ρόμα είναι λογικό να μην έχει τον απαιτούμενο ρυθμό, όμως θεωρώ πως η φυσική κατάστασή του θα ξεχωρίσει άμεσα σε μία λίγκα με τις ταχύτητες και την ένταση της ελληνικής...
Με την απόκτηση του Σαλάχ-Εντίν ο Παναθηναϊκός δείχνει να βαδίζει στα ίδια μονοπάτια σκέψης με τα αυτά που ακολούθησε και το καλοκαίρι, όταν κλήθηκε να αποφασίσει με τι είδους παίκτη θα πλαισίωνε τον Κυριακόπουλο στο αριστερό άκρο της άμυνας. Νίστρουπ και Κοτσόλης έκριναν πως απαιτούταν η προσθήκη ενός μπακ με έφεση στο αμυντικό κομμάτι και το ατομικό μαρκάρισμα, αλλά κι ικανότητα συνεισφοράς στην ανάπτυξη μέσω τοποθετήσεων και στον άξονα εκτός από τις "συνηθισμένες" στο πλάι. Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με τη συγκεκριμένη ανάγνωση, καθώς εκτός του ότι ο Κυριακόπουλος είναι ένας παίκτης που αντιμετωπίζει δυσκολίες στο αμυντικό σκέλος (αν κι έχει βελτιωθεί αισθητά μετά την παρουσία του στην Ιταλία και δεν είναι "τρύπα"), η παρουσία του Αντίνο στην ίδια πλευρά επιβάλλει τη δημιουργία ενός πλαισίου χώρων που θα του επιτρέπει να κινείται κοντά στη γραμμή και να παράγει ρήγματα μέσω καταστάσεων "1vs1" εκτός "πολυκοσμίας". Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο νεαρός Αργεντινός είναι χάρμα ιδέσθαι από τη στιγμή που ο Έλληνας διεθνής άρχισε να παραμένει μεγαλύτερα διαστήματα του παιχνιδιού κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς σε φάση οργανωμένης επίθεσης κι από τότε που αυξήθηκαν οι διαγώνιες τροφοδοτήσεις του από την απέναντι "πολυπρόσωπη" πλευρά...
Ο Σαλάχ-Εντίν θα βοηθήσει τον Παναθηναϊκό στον τομέα του μαρκαρίσματος και θα ταιριάξει τόσο στο στυλ pressing που ακολουθεί η νέα του ομάδα, όσο και στον τρόπο που ασκείται η επιθετική ανάπτυξη. Επιπλέον, η παρουσία του θα δώσει στον προπονητή την ευκαιρία να δοκιμάσει ακόμα περισσότερες διατάξεις σε φάση οργανωμένης επίθεσης, επειδή μπορεί να συνεισφέρει κινούμενος κι ως κεντρικός χαφ και τρίτος στόπερ. Θα υπάρξουν στιγμές που οι αντιδράσεις του με τη μπάλα στα πόδια δε θα είναι ιδανικές ή που θα προκαλέσει προβλήματα με την αδυναμία του στις εναέριες μονομαχίες εντός περιοχής, ωστόσο θεωρώ πως αν επανακτήσει άμεσα τη φυσική του κατάσταση, θα εξελιχθεί σε σημαντικό μέλος του βασικού rotation. Το club ορθώς αποφάσισε να μη ρισκάρει με την περίπτωση του Κρίστιανσεν και μάλιστα πέτυχε ένα εξαιρετικό deal με τη Ρόμα (δανεισμός για ένα χρόνο, κάλυψη των μισών αποδοχών του για φέτος, ρήτρα αγοράς σε "γήινα" επίπεδα και προϋπάρχουσα συμφωνία με τον παίκτη για συμβόλαιο τεσσάρων ετών σε περίπτωση αγοράς του). Η μόνη μου ένσταση έχει να κάνει με το αν θα έπρεπε να αποκτηθεί ένας παίκτης που θα μπορούσε να παίξει κι ως στόπερ, αφού βλέπουμε ότι Μπράουν και Κάτρης δεν παίρνουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής ως τώρα. Είναι αναγκαίο οι δύο συγκεκριμένοι να αρχίσουν να ξεκουράζουν τους Ντε Φράι-Φαν Ντρόνγκελεν κι ειδικά τον πρώτο, ο οποίος βρίσκεται σε ένα στάδιο της καριέρας του που χρειάζεται ειδική διαχείριση...
Τέλος, θα ήθελα να καταγράψω κι ορισμένες σκέψεις μου γύρω από τη γενικότερη αγωνιστική ετοιμότητα του Παναθηναϊκού. Το εξαιρετικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, οι πρώτες θετικές εμφανίσεις της ομάδας, η ύπαρξη ξεκάθαρου πλάνου κι η εντυπωσιακή ενίσχυση του ρόστερ είναι λογικό να προκαλούν κύμα ενθουσιασμού στον πράσινο κόσμο. Η αισιοδοξία των οπαδών γίνεται ακόμα μεγαλύτερη όταν σκέφτονται ότι παίκτες όπως ο Λούζα κι ο Ουναΐ ακόμα δεν είναι απόλυτα έτοιμοι και το ολοκαίνουργιο ρόστερ δεν έχει αποκτήσει "χημεία"...
Από αυτήν εδώ την ιντερνετική γωνιά είχαμε αναλύσει λεπτομερώς τις αρχές και τη φιλοσοφία του Νίστρουπ από τα τέλη της άνοιξης. Όλα όσα βλέπουμε να αποτυπώνονται επιθετικά στο γήπεδο είναι πλήρως αναμενόμενα, ενώ τα περιθώρια βελτίωσης είναι τρομακτικά. Κατά τη γνώμη μου, η τύχη του φετινού άκρως ποιοτικού Παναθηναϊκού θα κριθεί από το κατά πόσο θα μπορέσει να βελτιώσει την αμυντική λειτουργία του. Παρότι Πένια, Ντε Φράι και Φαν Ντρόνγκελεν βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση, μέχρι στιγμής το τριφύλλι δεν εκπέμπει εμπιστοσύνη όταν καλείται να αμυνθεί οργανωμένα, αλλά και σε καταστάσεις αμυντικού transition. Η επαναφορά του Καμαρά στις δικές του... εργοστασιακές ρυθμίσεις, η επιθυμία του Κάνγκουα να συνεισφέρει και στο κομμάτι της αναχαίτισης (στο Ισραήλ δρούσε περισσότερο ως "σταρ" τους τελευταίους μήνες) κι η όποια σκληράδα αναμένεται να προσδώσει ο Λούζα αποτελούν θετικά νέα ενόψει της συνέχειας και της πορείας του συγκεκριμένου σκέλους, ωστόσο ακόμα η εικόνα δεν είναι η κατάλληλη...
Προβλήματα εντοπίζονται και στη δημιουργία απέναντι σε άμυνες που μένουν κοντά στην εστία τους, αλλά με βάση τα όσα έχω δει από τον κόουτς όλα αυτά τα χρόνια και της ποιότητας της πράσινης μεσοεπιθετικής γραμμής, θεωρώ ότι αργά ή γρήγορα οι όποιες αδυναμίες θα εξαλειφθούν κι οι σέντρες θα μειωθούν (το μέγεθος και το άλμα των Λιβάι και Τετέι είναι κάνουν πιο "εύκολη" την επιλογή της σέντρας για τους πλάγιους). Το στοίχημα για το Δανό προπονητή είναι η βελτίωση της αμυντικής λειτουργίας, πρόβλημα που στο ποδόσφαιρο είναι σχετικά εύκολο να λυθεί, ειδικά αν το συγκρίνουμε με αυτό της παραγωγής φάσεων...