Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018

Αρχηγού παρόντος, η Ντόρτμουντ επιστρέφει...



Η κορυφή της Bundesliga μετά από πάρα πολύ καιρό δεν έχει κόκκινο χρώμα... Η Μπορούσια Ντόρτμουντ του Ελβετού Λουσιέν Φαβρ έχει καταφέρει να δώσει νέο ενδιαφέρον στο ίσως λιγότερο ανταγωνιστικό top πρωτάθλημα των τελευταίων ετών, έχοντας για μπροστάρη τον-επιτέλους υγιή-Μάρκο Ρόις. Το SportPortal2014.blogspot.gr γράφει για το καμάρι της Βεστφαλίας...


Η κοιλάδα του Ρουρ χαρακτηρίζεται από πολλούς-εντός κι εκτός Γερμανίας-ως ''πατρίδα των φτωχών'', καθώς το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ''έφερε'' την απομάκρυνση βιομηχανικών εργοστασίων από την περιοχή και τη μείωση των θέσεων εργασίας. Επίσης, η χαμηλού κόστους εισαγωγή κάρβουνου από την Κίνα οδήγησε στο κλείσιμο των τοπικών ανθρακορυχείων, με αποτέλεσμα τα ποσοστά ανεργίας να υπερβούν κατά πολύ το μ.ό. αυτών της χώρας και πολλές οικογένειες να μετακομίσουν σε άλλες πόλεις...

Η μία από τις δύο ''θρησκείες'' ολόκληρης της Βεστφαλίας (η άλλη εδρεύει στο Γκελζενκίρχεν κι ονομάζεται Σάλκε) μετά την αποχώρηση του ευεργέτη της (λέγε με Γιούργκεν Κλοπ) βίωσε ένα ανάλογο σε μέγεθος ''κραχ'', ωστόσο στην περίπτωσή της ο χαρακτήρας του ήταν αγωνιστικός κι όχι οικονομικός (αυτόν τον ξεπέρασε πριν από κάποια χρόνια). Η λύση ''Τούχελ'' δεν αποτέλεσε τελικά τη φυσική συνέχεια του προκατόχου του, ενώ ο αναμορφωτής του Άγιαξ Πίτερ Μπος κι ο ''προσωρινός'' Πίτερ Στέγκερ όπως αποδείχθηκε δεν ήταν έτοιμοι για να επαναφέρουν την κανονικότητα στο σύλλογο. Η φετινή έλευση του πολύχρονου πόθου της διοίκησης Λουσιέν Φαβρ σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας εποχής, που με βάση τα μέχρι τώρα αποτελέσματα δείχνει να έχει χτιστεί πάνω σε πιο στέρεες βάσεις και φέρνει αναμνήσεις από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν... Κυρίες και κύριοι, η Μπορούσια Ντόρτμουντ είναι (ξανά) εδώ...



Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι... Μετά από...κάμποσα χρονάκια, η διοίκηση του club αποφάσισε να δώσει την έγκρισή του για οικονομικές υπερβάσεις και δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι για την απόκτηση ποδοσφαιριστών δαπανήθηκαν περίπου 25 εκατομμύρια περισσότερα από αυτά που ήρθαν στα ταμεία του από τις πωλήσεις. Ο μοναδικός βασικός πυλώνας που αποχώρησε ήταν ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον πολύ ταλαντούχο και...ακριβό Ντιαλό (η Μάιντζ τον παραχώρησε έναντι 28 εκ. ευρώ), ενώ τα κιτρινόμαυρα φόρεσαν και οι Άξελ Βίτσελ (η αγορά του κόστισε 20 εκ.), Τόμας Ντιλέινι (προσθέστε ακόμα 20 εκ. στο λογαριασμό), Μάριους Βολφ (5 εκ.), οι δανεικοί από Ρεάλ και Μπάρτσα Χακίμι και Αλκάθερ και οι ελεύθεροι Χιτζ και Ελσχάλγκελ. Εκτός από τον Έλληνα στόπερ, ''αντίο'' είπαν και οι Γιαρμολένκο (ουσιαστικά δεν μπήκε ποτέ στα παπούτσια του Ντεμπελέ), Κάστρο, Σαχίν, Σέρλε, Ντουρμ, Ρέιμαν, Μπατσουαγί και ο ''γερόλυκος'' Βάιντεφελερ που αποσύρθηκε...



''Είχα όνειρα, είχα και εφιάλτες. Ξεπέρασα τους εφιάλτες εξαιτίας των ονείρων μου.''
Τζόνας Σολκ, Αμερικανός ιατρικός ερευνητής και ιολόγος

Αν κι όπως είπαμε παραπάνω οι τσέπες του συλλόγου...άδειασαν, η σημαντικότερη ''μεταγραφή'' της Ντόρτμουντ ήταν άλλη. Ο Μάρκο Ρόις μετά την περσινή δύσκολη χρονιά που είχε εξαιτίας του σοβαρού τραυματισμού που υπέστη στο τέλος της...προπέρσινης σεζόν, φαίνεται να επιστρέφει πιο δυνατός από ποτέ και ηγείται ενός συνόλου που παίζει εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Βρίσκεται στη δεύτερη θέση του πίνακα των σκόρερ της λίγκας με τέσσερα γκολ, έχει ήδη μοιράσει τέσσερις ασίστ κι έχει κάνει τον προπονητή του να τον χρησιμοποιεί μέχρι και στην κορυφή της επίθεσης. Παρότι δείχνει να έχει ικανοποιητική φυσική κατάσταση (έχει αγωνιστεί σε όλες τις φετινές αναμετρήσεις της ομάδας του κι έχει αντικατασταθεί μόνο στο 7-0 επί της Νυρεμβέργης), η λογική λέει ότι κάπου στην πορεία θα προκύψει κάποιο διάστημα προσεκτικότερης διαχείρισής του ή απουσίας του λόγω τραυματισμού. Μακάρι αυτό να μην έρθει σύντομα, καθώς η Μπορούσια εξαρτάται εν πολλοίς από τις ορέξεις του αρχηγού της...



Ο αναμορφωτής Λουσιέν Φαβρ έχει στηριχθεί σε δύο σχηματισμούς, στο 4-2-3-1 (κυρίως) και στο 4-3-3. Βασικός τερματοφύλακας είναι ο συμπατριώτης του Μπούρκι, ηγέτης της άμυνας είναι ο-επίσης συμπατριώτης του-νεαρός Ακάντζι (μαζί με τον Ντιαλό ίσως να αποτελούν το δίδυμο με τη μεγαλύτερη προοπτική στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο-ο ένας είναι 23 κι ο άλλος 22 χρονών), ενώ ο Σμέλτσερ έχει μετατραπεί ξανά σε μια άκρως αξιόλογη λύση για τη θέση του αριστερού μπακ κι έχει πάρει κεφάλι στην εσωτερική μάχη με τον Ράφαελ Γκερέιρο (στα δεξιά, ο Πίστζεκ τελευταία έχει χάσει τη θέση του από τον Χακίμι). Στον άξονα της μεσαίας γραμμής δεσπόζει η παρουσία του νεοφερμένου Βίτσελ (ιδιαίτερα ''ανεβασμένος'' παρουσιάζεται ο Νταχούντ, σημαντικές υπηρεσίες προσφέρει ο Ντιλέινι), στη μεσοεπιθετική γραμμή (εκτός από τον Ρόις) επιλέγονται ο Πούλισιτς (προσωπική μου συμπάθεια-πρέπει σιγά σιγά να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες) και κάποιος εκ των Λάρσεν ή Βολφ (ο Σάντσο εντυπωσιάζει μπαίνοντας ως αλλαγή και κάποια στιγμή θα του δοθεί η ευκαιρία-Γκέτσε και Καγκάβα είναι πιο πίσω στο rotation, αλλά θα χρειαστούν στο μέλλον) και στην κορυφή της επίθεσης μέχρι τώρα συνήθως επιλεγόταν ο Φίλιπ, όμως ο Πάκο Αλκάθερ δείχνει ικανός να του πάρει άμεσα τα...σκήπτρα. Όπως βλέπετε, το ρόστερ των Βεστφαλών είναι γεμάτο και παράλληλα αφήνει περιθώρια ανάπτυξης σε πολλούς νεαρούς παίκτες...

Αν και από το προηγούμενο Σαββατοκύριακο βρίσκεται στην κορυφή της Bundesliga, οι βλέψεις της φετινής Ντόρτμουντ σαφώς και δεν περιλαμβάνουν την άμεση ανατροπή της Μπάγερν Μονάχου από το θρόνο. Ο ρεαλιστικός στόχος των κιτρινόμαυρων είναι η μείωση της απόστασης από τους πρωταθλητές, η όσο το δυνατόν γρηγορότερη εξασφάλιση της συμμετοχής τους στους ομίλους του επόμενου Champions League και η δημιουργία ενός κορμού, που μέσω του μοντέλου ανάπτυξης του οργανισμού, σε λίγα χρόνια θα μπορέσει να επαναφέρει το σύλλογο στο δρόμο των επιτυχιών. Κατά τη γνώμη μου, ''πρόωρη'' πορεία πρωταθλητισμού μπορεί να προκύψει μόνο σε περίπτωση που ο Μάρκο Ρόις συνεχίσει τις υψηλές πτήσεις του πρώτου διμήνου και μόνο αν οι νεαροί βασικοί παίκτες ''βγάλουν'' πιο γρήγορα ορισμένα ηγετικά χαρακτηριστικά. Ό,τι και να γίνει πάντως, αργά ή γρήγορα η στιγμή της λύτρωσης για τη Μπορούσια θα (ξανα)έρθει, καθώς ακόμα στις πρόσφατες περιόδους των αποτυχιών, ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί ένα club-πρότυπο για όλο το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο...