Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr για τη νίκη του Ολυμπιακού στο ντέρμπι, τον...Unmatchable Μιλουτίνοφ και τις εξελίξεις που άρχισαν να τρέχουν στον Παναθηναϊκό...
Το παρθενικό ραντεβού του Μπλατ με τον Πιτίνο βάφτηκε κόκκινο! Παίζοντας εξαιρετική άμυνα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, ο Ολυμπιακός πήρε το πρώτο αιώνιο ντέρμπι της χρονιάς, παρέμεινε ζωντανός στη μάχη της εξασφάλισης του πλεονεκτήματος της έδρας και προσγείωσε με απότομο τρόπο στην πραγματικότητα τον Παναθηναϊκό. Ερυθρόλευκοι και πράσινοι μάς πρόσφεραν ένα καλό..πρόγευμα ενόψει αυτών που θα ακολουθήσουν, ωστόσο να είστε σίγουροι ότι οι συνθήκες και οι αγωνιστικοί...όροι των επόμενων συναντήσεών τους θα είναι αρκετά διαφορετικοί σε σχέση με τα όσα παρουσίασαν ΚΑΙ στο αποψινό τους παιχνίδι. Ανεξάρτητα από το τι ομάδα υποστηρίζει κάποιος, όλοι συμφωνούμε ότι πραγματικός νικητής της αποψινής βραδιάς ήταν το ελληνικό μπάσκετ, καθώς οι δύο κορυφαίοι εκπρόσωποί του μαγνήτισαν για ακόμα μία φορά τα βλέμματα όλης της Ευρώπης. Όποιος έχει επαφή με μέλη της μπασκετικής κοινότητας της Γηραιάς Ηπείρου (οπαδοί, παράγοντες, παίκτες κλπ.) καταλαβαίνει πως το δικό μας ''El Clásico'' αποτελεί (μετά τα Playoffs και το Final Four) το σπουδαιότερο προϊόν διαφήμισης-προώθησης της Euroleague, επομένως κάποια στιγμή καλό θα ήταν να αφήσουμε πίσω μας τις όποιες ''εσωτερικής κατανάλωσης'' αντιπαλότητες δημιουργούνται σκόπιμα από συγκεκριμένες κατευθύνσεις και να κοιτάξουμε να εκμεταλλευτούμε πραγματικά το μέγεθος και την εμβέλεια των δύο συλλόγων μας...
Ο κόουτς Μπλατ διάβασε άριστα τα αγωνιστικά-λειτουργικά δεδομένα που είχαν διαμορφωθεί στον αντίπαλό του μετά την ανετοιμότητα του Παππά και την απουσία του Λάνγκφορντ (οι μόνοι πράσινοι περιφερειακοί που είναι αποτελεσματικοί σε καταστάσεις ''1-1'') κι αποφάσισε να μην ''φοβηθεί'' τις αλλαγές μετά τα screens των φιλοξενούμενων τόσο στη μπάλα, όσο και μακριά από αυτή. Η συγκεκριμένη επιλογή ουσιαστικά έβγαλε εκτός ρυθμού τον Καλάθη (η ΤΣΣΚΑ τον είχε αντιμετωπίσει με hedge), αλλά και το μοναδικό περιφερειακό σουτέρ του Παναθηναϊκού που δεν είναι άλλος από τον Λοτζέσκι (0/3 Fgs-σούταρε μόνο ένα τρίποντο). Εκτός του ΑΠΙΘΑΝΟΥ και σε αυτόν τον τομέα Μιλουτίνοφ (για αυτόν θα μιλήσουμε αναλυτικότερα παρακάτω), κομβικό ρόλο στην επιτυχία του σχεδίου του προπονητή του είχε και ο Παπανικολάου (κυρίως με την απόδοσή του στην πίσω γραμμή άμυνας-''κατέβασε'' πέντε αμυντικά ριμπάουντ, τα περισσότερα μετά τον Σέρβο), ενώ μετά από πολύ καιρό είδαμε τον Μάντζαρη να ανταποκρίνεται ικανοποιητικά στην αποστολή που του ανατέθηκε.
Το επιθετικό πλάνο των νικητών δεν περιείχε εκπλήξεις. Εκτός της συνηθισμένης τους τακτικής να ''ακουμπούν'' τη μπάλα στο low post (στους Μιλουτίνοφ και Πρίντεζη), είδαμε να προσπαθούν συνεχώς να αναμείξουν σε διαφορετικού είδους καταστάσεις τους πιο αδύναμους αμυντικούς των αντιπάλων τους (Τόμας και Λοτζέσκι με close outs, post ups, απομονώσεις κλπ.). Ο Στρέλνιεκς ήταν ''καυτός'' και με 4/5 τρίποντα πλήγωσε τον Παναθηναϊκό τόσο από την αδύνατη πλευρά, όσο και από τη δυνατή (τοποθετήθηκε πολλές φορές σε αυτή, προκειμένου να αποτραπεί πιθανό πράσινο ντουμπλάρισμα χαμηλά)...
Φυσικά, ο άνθρωπος που καθόρισε εν πολλοίς την τύχη του ντέρμπι δεν είναι άλλος από τον κύριο της φωτογραφίας. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ πέτυχε 18 πόντους, μάζεψε 18 ριμπάουντ (εκ των οποίων τα πέντε επιθετικά), κέρδισε 11 φάουλ, συγκέντρωσε 41 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης (αναδείχθηκε MVP ολόκληρης της αγωνιστικής) κι απέδειξε ότι αποτελεί Unmatchable μέγεθος για την πράσινη frontcourt. Πάντως (και χωρίς να θέλω να ''κρύψω'' τα δεδομένα προβλήματα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός ΚΑΙ στη θέση ''5''), αυτή τη στιγμή αμφιβάλλω αν υπάρχουν πάνω από 5-6 ψηλοί στην Ευρώπη που θα μπορούσαν να κοιτάξουν στα μάτια τον Σέρβο άσο, ενώ πραγματικά θεωρώ απίθανο να τον βλέπουμε στα μέρη μας και τη νέα σεζόν. Έχει αρπάξει από τα μαλλιά την ευκαιρία καριέρας που λέγαμε το καλοκαίρι μετά την πρόσληψη του Ντέιβιντ Μπλατ και το μέλλον του ανήκει...
Ο Παναθηναϊκός έβγαλε διάθεση, πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις, ωστόσο από την αρχή του αγώνα φάνηκε ότι πολύ δύσκολα θα μπορούσε να μείνει ''ζωντανός'' μέχρι τέλους. Οι απουσίες που αντιμετώπιζε και οι ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ελλείψεις του ρόστερ του ήταν αδύνατο να καλυφθούν λόγω του τακτικού πλάνου προσέγγισης που επέλεξε ο αντίπαλός του. Παρόλα αυτά και παρότι αρχικά δεν ήμουν ιδιαίτερα αισιόδοξος για την εξέλιξη της ελληνικής πορείας του Ρικ Πιτίνο (οι λόγοι ΦΥΣΙΚΑ και δεν είχαν να κάνουν με το ΤΕΡΑΣΤΙΟ μέγεθός του), βλέπω ορισμένα θετικά στοιχεία τα οποία έχουν να κάνουν με τον τρόπο που διαχειρίζεται την κατάσταση που συνάντησε. Ο Αμερικανός κόουτς δείχνει να εμπιστεύεται τους βοηθούς του, προσπαθεί να εντάξει ομαλά τα στοιχεία της δικής του φιλοσοφίας (όσα μπορούν να απορροφηθούν από τους συγκεκριμένους παίκτες την παρούσα χρονική στιγμή) και κυρίως φαίνεται να έχει καταλάβει ακριβώς σε ποιους τομείς υστερεί η ομάδα του. Η διοίκηση έχει συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα των στιγμών και τις επόμενες μέρες αναμένεται να κορυφώσει τις προσπάθειές της, προκειμένου να διορθωθούν όσα μπορούν να διορθωθούν μετά από έξι μήνες αγωνιστικής δράσης. Υπομονή, αργά ή γρήγορα θα έχουμε εξελίξεις...
ΥΓ. Αν το ημερολόγιο έγραφε 5...Ιουλίου κι όχι 5 Ιανουαρίου, ο Παναθηναϊκός θα αποκτούσε ένα γκαρντ, ένα ''2-3άρι'' με σουτ, ένα ''4'' κι έναν σέντερ. Όπως καταλαβαίνετε, τώρα δεν μπορούν να γίνουν περισσότερες από 2-3 μεταγραφές. Κατά τη γνώμη μου, οι πρωταθλητές πρέπει να υλοποιήσουν τις εισηγήσεις του προπονητή τους και να αποκτήσουν παίκτες με στοιχεία που τους λείπουν. Ολική κάλυψη των αναγκών δεν μπορεί να γίνει, ο χαρακτήρας της ενίσχυσης θα είναι μερικός, αλλά και σημαντικός...