Ο Jimmy Jump σχολιάζει το θρίαμβο του Π.Α.Ο.Κ. επί του Ολυμπιακού στο SportPortal2014.blogspot.gr...
Πρωτάθλημα...τέλος κύριοι. Ο καλύτερος φετινός Π.Α.Ο.Κ. παρέδωσε μια από τις πιο ολοκληρωτικές παραστάσεις που έχουμε δει στα ντέρμπι της μετά-εγκληματικής οργάνωσης/συμμορίας εποχής, διέσυρε τον τραγικό Ολυμπιακό και πλέον ετοιμάζεται για τη στέψη. Αγωνιστικά, τον τελευταίο καιρό οι δύο ομάδες έμοιαζαν να βρίσκονται αρκετά κοντά, ωστόσο όπως αποδείχθηκε η κατάσταση ήταν διαφορετική και ο τίτλος θα ανηφορίσει στη Θεσσαλονίκη μετά από 34 χρόνια. Ένα όνειρο ζωής για ολόκληρο τον οργανισμό γίνεται επιτέλους πραγματικότητα κι οι αποψινοί έξαλλοι πανηγυρισμοί αποτελούν μόνο την αρχή ενός μαραθώνιου γλεντιού ασπρόμαυρης απόχρωσης...
Δεν ξέρω πώς θα περιγράφεται από τους...ιστορικούς του μέλλοντος η συγκεκριμένη βραδιά, όμως βάζω στοίχημα ότι για τους φίλους του Π.Α.Ο.Κ. θα αποτελεί για πάντα μία από τις πιο χαρούμενες-συγκινητικές που έχουν ζήσει στο πλευρό αυτής της ομάδας. Ο θρίαμβος δεν έφερε απλά τον τίτλο πιο κοντά στην Τούμπα, αλλά εκπλήρωσε κι ένα απωθημένο που δημιουργήθηκε από τις χουντικές πρακτικές του προηγούμενου (περίπου) 20ετούς κατεστημένου. Ο δικέφαλος του βορρά ''κλείδωσε'' την κούπα συντρίβοντας την ομάδα της οποίας οι πρόεδροι κατέστρεψαν το ελληνικό ποδόσφαιρο και ξεφτίλισαν κάθε έννοια υγιούς ανταγωνισμού. Οι εποχές του ''θείου'', του ''Περπινιάδη'' και της ''γκρανκάσας'' έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και πλέον ζούμε μια νέα τάξη πραγμάτων, η οποία παρότι δεν είναι...τέλεια, ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ (;) δε θυμίζει σε τίποτα τις δύο τελευταίες ''χρυσές'' δεκαετίες. Αυτή η νύχτα ανήκει στον Π.Α.Ο.Κ. και κυρίως σε εκείνους που όλα αυτά τα χρόνια αψηφούσαν τα συναισθηματικά κατάλοιπα της συνεχούς αδικίας και παρέμειναν πιστοί στην ιδέα ενός εκ των μεγαλύτερων συλλόγων της χώρας μας...
Κλείνοντας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια σύγκριση που μου ήρθε στο μυαλό κατά τη διάρκεια του ντέρμπι. Το περασμένο καλοκαίρι, οι αποψινοί αντίπαλοι αναζητούσαν στην αγορά εξτρέμ κι επιθετικό. Αν κι ο Π.Α.Ο.Κ. έψαχνε για αναπληρωματικό παίκτη του Πρίγιοβιτς, αποφάσισε να δαπανήσει ένα αρκετά σεβαστό ποσό για να αγοράσει τον Άκπομ από την Άρσεναλ, ενώ έκανε και την ακριβότερη μεταγραφή της ιστορίας του αποκτώντας τον Ζαμπά. Οι δυο τους μαζί με τους Μαουρίσιο, Κρέσπο και Βιεϊρίνια (τα έχουμε πει για τον ΠΑΙΚΤΑΡΑ, δεν χρειάζεται να επαναλαμβανόμαστε) ήταν οι MVPs της αναμέτρησης. Αντίθετα, ο Ολυμπιακός ακολούθησε μια πιο...σφιχτή οικονομική κατεύθυνση και συμφώνησε με τους ''ελεύθερους'' Χριστοδουλόπουλο, Ποντένσε και Γκερέρο. Ο πρώτος αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο (κανονικά έπρεπε πολύ νωρίτερα), ο Πορτογάλος εμφανίστηκε στο γήπεδο μετά το 3-0 κι ο πρώην άσος της Λεγανιές κατάφερε να φανεί λιγότερο κι από τον Χασάν που αγωνίστηκε 20 λεπτά. Επενδυτές κι...''επενδυτές''...
ΥΓ. Ο Άκπομ έχει πολύ μεγαλύτερο ταβάνι από τον Πρίγιοβιτς...
ΥΓ2. Παρά την απώλεια του πρωταθλήματος, για τον Ολυμπιακό εξακολουθώ να πιστεύω ό,τι είχα γράψει εδώ...
ΥΓ3. Αν κι ο κόσμος του δεν τιμάει το σύλλογο με τη μη παρουσία του στο Ο.Α.Κ.Α., ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε βελτιωμένος στα Γιάννενα. Η δουλειά του Γιώργου Δώνη στην επιθετική ανάπτυξη μετά το χάλι της Λιβαδειάς απέδωσε καρπούς και γέμισε με χαρά το μεγαλομέτοχο Γιάννη Αλαφούζο...