Μετά την πρόκρισή της στους ομίλους του Europa League, η Α.Ε.Κ. ''έτρεξε'' τις διαπραγματεύσεις για περεταίρω ενίσχυσή της, αποκτώντας τους Ιονούτ Νεντελτσιάρου και Μουαμέρ Τάνκοβιτς. Το Analysis Portal του SportPortal2014.blogspot.gr σκιαγραφεί και παρουσιάζει τις τελευταίες κιτρινόμαυρες κινήσεις...
Οι τρεις διεκδικητές (και) του φετινού πρωταθλήματος κινήθηκαν έντονα τις τελευταίες μέρες-ώρες της μεταγραφικής περιόδου. Ολυμπιακός, Π.Α.Ο.Κ. κι Α.Ε.Κ. είχαν... μπόλικη δουλειά να κάνουν, με τους δύο τελευταίους να αναγκάζονται να καλύψουν και κάποια κενά που δημιουργήθηκαν απρόσμενα. Στο συγκεκριμένο άρθρο θα εστιάσουμε την προσοχή μας στις τελευταίες προσθήκες της Ένωσης, οι οποίες δεν είναι άλλες από τους Ιονούτ Νεντελτσιάρου και Μουαμέρ Τάνκοβιτς...
Ας ξεκινήσουμε από τον ηλικιακά μικρότερο του διδύμου... Ο Νεντελσιάρου (25-04-1996) αποτελεί ''προϊόν'' των ακαδημιών της ιστορικής Ντιναμό Βουκουρεστίου (εντάχθηκε στα τμήματά της σε ηλικία εφτά ετών). Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από πολύ μικρός, καθώς ο πατέρας του Μάριν ήταν κι εκείνος ποδοσφαιριστής. Αρχικά, όλοι πρέπει να γνωρίζετε πως πρόκειται για ένα παιδί με εξαιρετικό χαρακτήρα, ηγετικά προσόντα και τρομερό επαγγελματισμό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στα 20 του έγινε αρχηγός του ρουμανικού συλλόγου, ενώ παρότι στο ξεκίνημα της καριέρας του αντιμετώπιζε συχνά μυϊκά προβλήματα τραυματισμών, δούλεψε αρκετά το κορμί και τις αδυναμίες του (μετρά συνεχόμενες ''γεμάτες'' χρονιές). Επαγγελματικό ντεμπούτο έκανε στα 17 κι η πώλησή του στη Ούφα έναντι 600.000 ευρώ προέκυψε το Φεβρουάριο του 2018. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις του (αποτέλεσε βασικό μέλος της δεύτερης καλύτερης αμυντικής γραμμής του περσινού ρωσικού πρωταθλήματος-φέτος τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά μέχρι να αποχωρήσει) προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των Ρομα-Ζενίτ και παράλληλα τον κατέστησαν μόνιμο στέλεχος της Εθνικής του ομάδας (μάλιστα πριν τη διακοπή του κορωνοϊού ήταν βασικός-στα ματς του προηγούμενου μήνα με Β. Ιρλανδία κι Αυστρία μπήκε αλλαγή)...
Πάμε τώρα στα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Ρουμάνου άσου. Ο Νεντελτσιάρου είναι ένας ποδοσφαιρικά οξυδερκής στόπερ, που παράλληλα διαθέτει και καλή τακτική παιδεία. Η Ούφα αγωνιζόταν πάρα πολλές φορές με τρεις κεντρικούς αμυντικούς, στοιχείο που σίγουρα θα τον βοηθήσει στην Α.Ε.Κ. του Καρέρα (συνήθως χρησιμοποιούταν στα δεξιά της τριάδας). Όπως ανέφερα παραπάνω, επειδή του αρέσει να είναι ηγέτης, όταν αισθανθεί καλά στο νέο του περιβάλλον, θα τον δείτε να παίρνει πρωτοβουλίες μέσα στο γήπεδο και να δίνει οδηγίες στους συμπαίκτες του...
Τα κύρια αγωνιστικά χαρακτηριστικά του είναι τα εξής:
- Κατά τη γνώμη μου, παρότι πρέπει να γίνει πιο επιθετικός για να φτάσει στο ανώτερο επίπεδο, είναι καλός στο μαρκάρισμα χαμηλά, αλλά και σε καταστάσεις που ο αντίπαλος επιθετικός τον βάζει πλάτη. Είναι προσεκτικός κι ήρεμος στις κινήσεις του, τάκλιν κάνει όποτε χρειάζεται και συνήθως βρίσκοντας μπάλα πολύ δυνατά. Δεν είναι ''βρώμικος'' και δε δέχεται ''χαζές'' κάρτες.
- Προσωπικά μου αρέσει αρκετά σαν παίκτης, επειδή ανήκει στο ''είδος'' αμυντικών που προσπαθούν να βρουν κάποιον συμπαίκτη τους, ακόμα και σε καταστάσεις που κόβουν ή είναι αναγκασμένοι να απομακρύνουν. Αν καταφέρει να περιορίσει ορισμένα λάθη που προκύπτουν εξαιτίας της συγκεκριμένης ''ροπής'' του, τότε η Α.Ε.Κ. θα βρει ένα στόπερ που θα της προσφέρει άμεσα την ανάκτηση της κατοχής.
- Αισθάνεται καλά με τη μπάλα στα πόδια. Είναι δεξιοπόδαρος και δε φοβάται ούτε να πάρει μέτρα ψηλά, ούτε να μεταβιβάσει προωθημένα. Του αρέσει να πασάρει απλά και με τη μία, ενώ τα γεμίσματά του είναι κυρίως στην ευθεία ή προς τα δεξιά. Θα ήθελα να τον δω να δοκιμάζει περισσότερο κάποιες διαγώνιες μπαλιές (πολύ σημαντικές για τη διάσπαση της αντίπαλης άμυνας) και να μη σταματήσει να προωθείται μετά από κάποιο κλέψιμό του (στην Ούφα των τριών αμυντικών είχε το ''ελεύθερο'' να ανεβαίνει ψηλά σε καταστάσεις αντεπιθέσεων που ξεκινούσαν από εκείνον).
- Γενικά παίρνει καλές τοποθετήσεις μέσα στην περιοχή και γνωρίζει τα βασικά της θέσης του. Παρόλα αυτά, είναι αναγκαίο να βελτιώσει τις αντιδράσεις του σε καταστάσεις που οι αντίπαλοι επιθετικοί τον ''μπερδεύουν'' πριν κάνουν κίνηση προς το πρώτο δοκάρι μετά από κάποια σέντρα ή όταν φεύγουν στην πλάτη του.
- Για το ύψος του (1,90μ.) είναι αρκετά γρήγορος κι ευκίνητος, αλλά όχι τόσο όσο ο Βράνιες. Στις εναέριες μονομαχίες έχει ως κύριο όπλο τη δύναμη και το μέγεθός του κι όχι το άλμα του.
- Είναι πολύ επικίνδυνος μέσω στημένων φάσεων. Για αμυντικό, διαθέτει εξαιρετικά τελειώματα κι εφόσον πάρει φανέλα βασικού, να είστε σίγουροι ότι θα δώσει κάποια γκολ στη νέα του ομάδα...
Στις 20/08 έγραφα στο πλαίσιο της παρουσίασης του Χνιντ:
''...Κατά τη γνώμη μου, ο Hnid είναι ένας στόπερ που αν δουλευτεί σε επαγγελματικά πρότυπα, μπορεί να αποτελέσει μία αρκετά αξιόλογη επιλογή για τα δεδομένα και τις ανάγκες πρωταθλημάτων σαν το δικό μας. Η Α.Ε.Κ. καλώς έκανε και τον απέκτησε, ειδικά σε μία εποχή που τυγχάνει να έχει στον πάγκο της έναν προπονητή που είναι εξαιρετικός σε ό,τι έχει να κάνει με το αμυντικό κομμάτι μιας ομάδας. Παρόλα αυτά, για να αυξηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας της συγκεκριμένης κίνησης, ο κιτρινόμαυρος οργανισμός πρέπει να την αντιμετωπίσει ως μια ''ποδοσφαιρική επένδυση'', που ναι μεν έχει προοπτική, αλλά προς το παρόν δε βρίσκεται σε θέση να κάνει τη διαφορά. Τέτοιες περιπτώσεις παικτών, που προέρχονται από κατώτερες λίγκες και δεν έχουν μεγάλη εμπειρία, χρειάζονται χρόνο κι υπομονή από το περιβάλλον τους, προκειμένου να μπορέσουν να φτάσουν στο επίπεδο που επιθυμούν εκείνοι που τους επέλεξαν. Συνεπώς, το καλύτερο που μπορεί να κάνει η Ένωση είναι να αποκτήσει κι άλλον κεντρικό αμυντικό, ο οποίος θα πάρει τη φανέλα βασικού... σπίτι του και θα βοηθήσει άμεσα...''.
Η σύνθεση που υπήρχε στα στόπερς της Α.Ε.Κ. καθιστούσε αναγκαία την προσθήκη ενός παίκτη με ηγετικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του. Ο Νεντελτσιάρου έχει τις προδιαγραφές να επωμιστεί επιτυχώς το συγκεκριμένο ρόλο, ωστόσο να είστε σίγουροι ότι θα χρειαστεί χρόνο κι ειδική διαχείριση-αντιμετώπιση για να τα καταφέρει. Οι απαιτήσεις κι ο τρόπος παιχνιδιού μιας ομάδας που πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημά της κι έχει ''βαριά'' φανέλα είναι ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα σχέση με αυτό που συνάντησε στην Ούφα. Παρόλα αυτά και παρότι και πίστευα ότι οι κιτρινόμαυροι θα προχωρούσαν στην απόκτηση ενός πιο γρήγορου αμυντικού, η επιλογή του Ρουμάνου μού φάνηκε αρκετά καλή και με άμεση προοπτική προσφοράς. Το στοίχημα με τον Νεντελτσιάρου όμως δεν πρέπει να είναι μόνο η ''μετατροπή'' του σε μια αξιόπιστη λύση, αλλά η ανάπτυξή του σε έναν παίκτη που θα γίνει ο ξεκάθαρος ηγέτης της άμυνας. Τη συγκεκριμένη διαδικασία ποδοσφαιρικής-πνευματικής βελτίωσης πρέπει να αναλάβει ο Μάσιμο Καρέρα, ο οποίος θα αποδείξει εμπράκτως αν μπορεί να αναδείξει ποδοσφαιριστές και να τους καταστεί έτοιμους να κάνουν το παραπάνω βήμα στην καριέρα τους...
Πάμε τώρα και στον Tάνκοβιτς... Ο 25χρονος μεσοεπιθετικός γεννήθηκε στη Σουηδία, όμως η καταγωγή του είναι βοσνιακή. Παρότι μεγάλωσε σε μια σκανδιναβική κοινωνία κι άντλησε την ποδοσφαιρική του παιδεία από χώρες όπως η Αγγλία κι η Ολλανδία (η Φούλαμ τον έκανε δικό της στα 16 του κι η Άλκμααρ ένα χρόνο μετά την ενηλικίωσή του), ο Μουαμέρ αποτελεί κλασική περίπτωση αθλητή ''γιουγκοσλάβικης νοοτροπίας-ψυχοσύνθεσης'' (το αίμα, νερό δε γίνεται). Αν και διαθέτει τρομερή ποιότητα, ο τρόπος σκέψης του κι η μη επαγγελματική -ως ένα βαθμό- συμπεριφορά του, μέχρι τώρα του ''έκλεισαν'' κάθε πόρτα μονιμοποίησης σε σημαντικό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα...
Ο διεθνής Σουηδός έχει εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Κάνει πολύ καλές επαφές με τη μπάλα, είναι ικανός να δημιουργήσει ρήγματα στις αντίπαλες άμυνες τόσο σε ανοιχτούς, όσο και σε κλειστούς με ντρίμπλα ή πάσα, διαθέτει τελειώματα (άμεσα ή μη) και με τα δύο πόδια (το καλό του είναι το δεξί), ''βλέπει'' γήπεδο, κάνει καλές κινήσεις ξεμαρκαρίσματος και γενικότερα ποιοτικά βρίσκεται σε ένα επίπεδο παραπάνω από ικανοποιητικό για τις ανάγκες του δικού μας πρωταθλήματος (κι όχι μόνο). Είναι αρκετά γρήγορος (με τη μπάλα στα πόδια σού δίνει την εντύπωση πως αναπτύσσει ακόμα μεγαλύτερες ταχύτητες), ενώ βλέπει τον κόσμο από τα 181 εκατοστά...
Κανένας δεν πρέπει να αμφιβάλλει για την ατομική και τακτική ποιότητα του Τάνκοβιτς. Το αν θα κριθεί πετυχημένο το πέρασμά του από την Α.Ε.Κ., θα εξαρτηθεί από άλλους παράγοντες. Όπως ανέφερα παραπάνω, ο Σουηδός είναι ένα παιδί με περίεργη νοοτροπία, κάτι που έχει πληρώσει ακριβά στη μέχρι τώρα καριέρα του. Είναι αρκετά εγωιστής, πολλές φορές μετατρέπεται σε ατομιστή μέσα στο γήπεδο και σου δίνει την εντύπωση ότι τον απασχολούν μόνο τα προσωπικά του επιτεύγματα. Δεν είναι ιδιαίτερα... λάτρης της προπόνησης και της σκληρής δουλειάς, ενώ όταν δεν αισθάνεται καλά με τον προπονητή του, ο παθιασμένος κι ηγετικός χαρακτήρας του μετατρέπεται σε νευρικό κι ευθυνόφοβο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που παρέμενε στην πατρίδα του τόσα χρόνια, ούτε ότι κάποια στιγμή οι οικονομικές απαιτήσεις του ήταν υπερβολικές. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι έμεινε στάσιμος εξαιτίας της δυσκολίας του να μονιμοποιηθεί σε μία συγκεκριμένη θέση (εμένα μου αρέσει περισσότερο ως επιτελικός μέσος και σε σχήματα που δεν έχει ιδιαίτερα ανασταλτικά καθήκοντα), όμως για μένα η προσωπική του ''εκτόξευση'' αναβλήθηκε πολλές φορές κατά το παρελθόν μόνο εξαιτίας της λανθασμένης νοοτροπίας του...
Όπως και στην περίπτωση του Νεντελτσιάρου, οι απαιτήσεις που υπάρχουν προς το πρόσωπο του Μάσιμο Καρέρα για την αξιοποίηση του Τάνκοβιτς είναι υψηλές. Τα τελευταία μεταγραφικά αποκτήματα της Ένωσης δεν έχουν τις προδιαγραφές και την ποιότητα να αποτελέσουν απλά αξιόπιστες λύσεις στο rotation της ομάδας, αλλά να πρωταγωνιστήσουν και να εξελιχθούν με την πάροδο του χρόνου σε ηγετικές προσωπικότητες του κιτρινόμαυρου συνόλου. Η ορθή αξιοποίηση κι η βελτίωση των τελευταίων μεταγραφών θα αποτελέσουν δύσκολοι γρίφοι για τον Ιταλό τεχνικό, ωστόσο ο ίδιος είναι αναγκασμένος να αποδειχθεί αντάξιος των προσδοκιών και να δείξει στην ομάδα του το δρόμο προς τον πραγματικό πρωταθλητισμό...
ΥΓ. Το ''ταβάνι'' της φετινής Α.Ε.Κ. θα κριθεί και από την κατάσταση που θα επιστρέψουν μετά τους τραυματισμούς τους οι Σιμάνσκι-Γαλανόπουλος. Η Ένωση χρειάζεται στον άξονά της κάποιον παίκτη με ένταση, ενέργεια και σκληράδα...