Το... σήριαλ ''Παλάσιος'' είχε happy end για τον Παναθηναϊκό και το Analysis Portal σάς παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια το αγωνιστικό πορτραίτο του Αργεντινού winger στο SportPortal2014.blogspot.gr! Σχόλιο και για τον Μπρινιόλι!
Ο Σεμπαστιάν Παλάσιος γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1992 στο Σαν Μιγκέλ του Τουκουμάν, περιοχή που βρίσκεται αρκετά κοντά στο Μπουένος Άιρες. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της μεγάλης Μπόκα Τζούνιορς, της οποίας τη φανέλα είχε την τύχη να φορέσει και σε ανδρικό επίπεδο. Το καλοκαίρι του 2013 παραχωρήθηκε δανεικός στην Ουνιόν της τότε δεύτερης κατηγορίας και στη συνέχεια ''ανέβηκε'' επίπεδο μέσω του δανεισμού του στην Αρχεντίνος Τζούνιορς. Οι συγκεκριμένες εμπειρίες τον βελτίωσαν και του ''χάρισαν'' θέση στο ρόστερ της αγαπημένης του ομάδας από τις αρχές του 2015 ως τα μέσα του 2016, όταν και πουλήθηκε έναντι 1,5 εκ. ευρώ στην Ταγέρες. Σε αυτήν απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο, έκανε φοβερές εμφανίσεις κι ένα χρόνο αργότερα αγοράστηκε από τη μεξικάνικη Πατσούκα με 4,9 εκ. ευρώ (τον άφησε δανεικό για έξι μήνες). Οι συνθήκες και το κλίμα που συνάντησε εκεί δεν ήταν το καλύτερο βάσει των δικών του ''θέλω'' και μόλις δώδεκα μήνες αργότερα ζήτησε να επιστρέψει στην πατρίδα του, αρχικά με νέο δανεισμό στην Ταγέρες και μετέπειτα με πώληση του 50% των δικαιωμάτων του στην Ιντεπεντιέντε έναντι δύο εκατομμυρίων ευρώ! Το ξεκίνημα ήταν δύσκολο και σε αυτήν, καθώς αν κι αποκτήθηκε τον Ιούλιο του 2019, τον Ιανουάριο του 2020 απέκτησε και πάλι τη... στάμπα του δανεικού, αφού με το συγκεκριμένο τύπο μεταγραφής μετακινήθηκε στη Νιούελς Όλντ Μπόις. Πριν από οχτώ μήνες επέστρεψε στο σύλλογο από τον οποίο τον έκανε δικό του ο Παναθηναϊκός και παρότι ήταν εξαιρετικός, αποφάσισε να έρθει στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην καριέρα του...
Ο Αργεντινός άσος δεν είναι κι ο πιο εύκολος χαρακτήρας που θα συναντήσει κανείς εκεί έξω. Προσαρμόζεται δύσκολα σε νέες συνθήκες και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως έχει παραμείνει σχεδόν μόνιμα στην πατρίδα του σε όλη τη διάρκεια της μέχρι τώρα καριέρας του. Κάποτε το όνομά του είχε εμπλακεί και σε ένα μικρό ''ροζ'' σκάνδαλο, ωστόσο τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, έχοντας δημιουργήσει τη δική του οικογένεια και διοργανώνοντας αμέτρητες φιλανθρωπικές προσπάθειες στη γενέτειρά του...
Το νέο απόκτημα του Παναθηναϊκού ξεκίνησε την καριέρα του ως δεύτερος επιθετικός, ενώ συχνά αγωνιζόταν κι ως φορ! Έχοντας ύψος 1,69μ. και μέτριο -για τις ανάγκες των θέσεων- επίπεδο τελειωμάτων, μετακινήθηκε στα πλάγια και πλέον έχει μονιμοποιηθεί εκεί. Κατά τη γνώμη μου είναι πιο αποτελεσματικός στην πλευρά του καλού του ποδιού (δεξιά), αν και δεν είναι σε καμία περίπτωση κακός κι από αριστερά. Πρόκειται για ένα winger (πλάγιος με κινήσεις δεύτερου επιθετικού) με ορθή τακτική παιδεία τόσο επιθετικά, όσο κι αμυντικά και με καταπληκτικές κινήσεις στον κενό χώρο ανάμεσα στις αντίπαλες γραμμές άμυνας και στο νοητό όριο του offside...
Παρότι δεν ξεχωρίζει όπως καταλαβαίνετε για τη σωματική του διάπλαση, είναι ένα πολύ δυνατό παιδί, που και ξέρει να χρησιμοποιεί καλά το κορμί του στις μονομαχίες ή όταν παίζει με πλάτη στο τέρμα και δε φοβάται να βάλει τα πόδια του στη... φωτιά. Γενικά, είναι ιδιαίτερα μαχητικός κι εξαιρετικά υπολογίσιμος στις κόντρες χαμηλά. Είναι ευκίνητος, γρήγορος και ταχυδυναμικός κι όπως θα διαπιστώσετε αρκετά άμεσα, αποτελεί έναν τύπο παίκτη που ''βγάζει'' ένταση στις κινήσεις του μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Το άλμα του δεν είναι κακό, αλλά όπως είναι λογικό, το ψηλό παιχνίδι δεν είναι το αγαπημένο του. Επίσης, από πλευράς φυσικής κατάστασης βρίσκεται σε απόλυτα ικανοποιητικό επίπεδο και δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ στην καριέρα του κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Φυσικά, στο δεύτερο μισό της σεζόν θα χρειαστεί μία ξεχωριστή διαχείριση από το τεχνικό σταφ, καθώς έχει ήδη αρκετά παιχνίδια στα πόδια του και προέρχεται από ένα πρωτάθλημα που ξεκίνησε μέσα στο καλοκαίρι...
Η τεχνική του κατάρτιση είναι καλή, αλλά όχι top επιπέδου. Διαθέτει σωστές και προωθητικές επαφές της μπάλας κι είναι ικανός στο ''1-1'', όμως τα ρήγματα που δημιουργεί δε στηρίζονται τόσο στην τεχνική, όσο στην ταχύτητα και τη δύναμή του. Τι σημαίνει αυτό; Ότι χρειάζεται χώρους για να μπορέσει να κάνει τη διαφορά ως δημιουργός εκτός κι εντός περιοχής. Δεν ''κρύβεται'', παίρνει πρωτοβουλίες στο επιθετικό κομμάτι κι η παραγωγή του συνήθως προκύπτει αφού γίνει αποδέκτης μίας μεταβίβασης συμπαίκτη του σε πλεονεκτική θέση. Όπως ανέφερα παραπάνω, το επιθετικό του ατού και το στοιχείο που τον καθιστά επικίνδυνο για κάθε άμυνα είναι οι εξαιρετικές θέσεις που παίρνει στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου κι οι συνεχόμενες κινήσεις του στους κενούς χώρους. Επειδή πρόκειται για φοβερά οξυδερκή παίκτη, γνωρίζει άριστα πού υστερεί και πού υπερτερεί των αντιπάλων του και πράττει αναλόγως...
Όταν αγωνίζεται δεξιά, οι σέντρες του είναι τις περισσότερες φορές εύστοχες σε περιπτώσεις που γυρνάει τη μπάλα χαμηλά. Ως αριστερός winger, τα γεμίσματά του με το δεξί συγκλίνοντας, είναι σχεδόν πάντα επικίνδυνα. Όσον αφορά τις στημένες φάσεις, στην Ιντεπεντιέντε αναλάμβανε τις εκτελέσεις των κόρνερ και των φάουλ της δεξιάς πλευράς. Δε φοβάται να δοκιμάζει το πόδι του από μακριά, ειδικά από διαγώνιες αποστάσεις. Όπως προανέφερα, τα τελειώματά του εντός περιοχής είναι μέτρια και πάντα αναρωτιόμουν, γιατί δε δοκιμάζει συχνά τη ντρίμπλα απέναντι από τους τερματοφύλακες σε καταστάσεις τετ-α-τετ...
Ένα επίσης εξαιρετικό στοιχείο που διαθέτει στο ρεπερτόριό του ο Παλάσιος έχει να κάνει με την καλή συνεργασία που αναπτύσσει με τους συμπαίκτες του και κυρίως με το μπακ της γραμμής του. Είναι ομαδικός, άκρως κινητικός και συμμετέχει αποτελεσματικά σε συνεργασίες στα πλάγια. Η συγκεκριμένη ικανότητά του ''ανθίζει'' στα δεξιά και για αυτόν το λόγο κατ' εμέ πρέπει να χρησιμοποιείται από την πλευρά του καλού του ποδιού. ''Βλέπει'' γήπεδο, οι κοντινές μεταβιβάσεις του είναι ικανοποιητικές, όπως κι αυτές που επιχειρεί με σκοπό να ''αλλάξει'' παιχνίδι (να περιμένετε και τέτοιου είδους μπαλιές, όταν θα αγωνιστεί αριστερά)...
To oμαδικό πνεύμα που διακρίνει τον 29χρονο άσο έχει να κάνει και με το αμυντικό του πρόσωπο. Δεν... κλέβει ανάσες για να είναι ''φρέσκος'' επιθετικά, κυνηγά κάθε μπάλα στο χώρο ευθύνης του και παράλληλα μπορεί να πρεσάρει ψηλά, ασταμάτητα και με πολλή ένταση. Είναι εξαιρετικός στις αλληλοκαλύψεις κι αξιόπιστος στο μαρκάρισμα για τα δεδομένα του ρόλου του, λόγω της δύναμής του...
Πριν συνεχίσουμε, πάμε να θυμηθούμε τι έγραφα στις 14/07, στο πλαίσιο της ανάλυσης του Ρούμπεν Πέρεθ:
''... Η τακτική του (βλέπε Γιοβάνοβιτς) στηρίζεται στο 4-2-3-1, με τους δύο αμυντικούς μέσους του να κινούνται αρκετά χαμηλά στο γήπεδο και να αρχίζουν την ανάπτυξη του συνόλου (...). Οι επιθέσεις του στηρίζονται κυρίως στα πλάγια και στη συνεργασία των εξτρέμ με τους μπακ, ενώ το δεκάρι του θέλει να λειτουργεί περισσότερο ως δεύτερος επιθετικός. Οι γραμμές των συνόλων που έχει δημιουργήσει ήταν κοντά, με την οργάνωση και την αμεσότητα να αποτελούν τις αγαπημένες του λέξεις. Περιμένω με ανυπομονησία την προσέγγισή του τόσο στην προσπάθεια εκμετάλλευσης του Βιγιαφάνιες (αυτήν τη στιγμή δεν αποτελεί επιτελικό μέσο που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του-ίσως τον δούμε ξανά στα πλάγια), όσο και με το θέμα του βασικού φορ. Χωρίς ίχνος υπερβολής, ο Ιωαννίδης μπορεί να προσφέρει περισσότερα από τους Μακέντα-Καρλίτος στο συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και θεωρώ σίγουρο ότι ο έμπειρος τεχνικός θα επιθυμούσε την αποχώρηση ενός εκ των δύο ξένων άσων, προκειμένου να αποκτήσει μία επιθετική ''κολώνα''...''.
Σε γενικές γραμμές, νομίζω πως η τότε εκτίμησή μου που αποτελούσε ''προϊόν'' των όσων εμπειρικά γνωρίζω για τη φιλοσοφία του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αποδείχθηκε αρκετά εύστοχη όσον αφορά την πορεία των μεταγραφικών αναζητήσεων που προέκυψαν στη συνέχεια. Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, ο Παλάσιος είναι ο ορισμός του δεξιού εξτρέμ-winger που θέλει να έχει ο έμπειρος κόουτς στις ομάδες του, καθώς είναι ταχύς, δυνατός, δημιουργεί άμεσα ρήγματα είτε με τη μπάλα στα πόδια, είτε ''προκαλώντας'' μακριά από αυτήν, είναι ομαδικός, συνεισφέρει αμυντικά και κυρίως μπορεί να δημιουργήσει συνεργασίες στα πλάγια με τους συμπαίκτες του και τον μπακ που έρχεται από πίσω του. Η μεταγραφή του ''φουσκώθηκε'' για επικοινωνιακούς λόγους από τη διοίκηση Αλαφούζου και τους δημοσιογράφους που αυτή ελέγχει (το ίδιο κάνουν όλες οι μεγάλες Π.Α.Ε.), με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία λανθασμένη εικόνα για τον παίκτη στο πράσινο κοινό, ωστόσο πράγματι αποτελεί μία κίνηση που θα αλλάξει το επιθετικό πρόσωπο του Παναθηναϊκού στα πλάγια, ακόμα κι αν στο τέλος της χρονιάς τα νούμερα των στατιστικών που θα τη ''συντροφεύσουν'', δε θα είναι τόσο υψηλά...
Λίγα λόγια και για τον Μπρινιόλι...
Εκτός της αγοράς του Παλάσιος και της επιστροφής του γνωστού μας Βαγιαννίδη, ο Παναθηναϊκός απέκτησε και τον Αλμπέρτο Μπρινιόλι στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου και συνέθεσε ένα ''κανονικό'' δίδυμο στο τέρμα του, αφού παρέμεινε κι ο Σωκράτης Διούδης. Ο Ιταλός γκολκίπερ διαθέτει εμπειρία κυρίως από τις μικρές κατηγορίες της Ιταλίας, πέρσι αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της Serie B αποτελώντας αναντικατάστατο στέλεχος της πρωταθλήτριας Έμπολι, ενώ κάποτε με τις εμφανίσεις του είχε ''αναγκάσει'' τη μεγάλη Γιουβέντους να τον αγοράσει (δε φόρεσε ποτέ τη φανέλα της). Επίσης, είχε κάποια περάσματα από Σαμπντόρια, Λεγανιές και Μπενεβέντο σε χρονιές που αγωνίζονταν στις κορυφαίες λίγκες των χωρών τους, ωστόσο δεν κατάφερε να μονιμοποιηθεί σε αυτό το επίπεδο...
Ο 30χρονος άσος (γεννήθηκε στις 19-08-1991 στην περιοχή Τρεσκόρε Μπαλνεάριο του Μπέργκαμο) είναι ένας αξιοπρεπέστατος τερματοφύλακας, που ούτε διακρίνεται για κάποιο στοιχείο του, ούτε ωστόσο έχει και σοβαρές αδυναμίες. Ίσως είναι καλύτερος ''πάνω στη γραμμή'' (ειδικά απομακρύνοντας στην αριστερή πλευρά) από ό,τι στις εξόδους του, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι κακός μακριά από το τέρμα του. Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια προσόντα του μάλλον θα επέλεγα τις σχετικά καλές μεταβιβάσεις του με το αριστερό (αυτό είναι το καλό του πόδι) και την ηρεμία που αποπνέει στους συμπαίκτες του. Έχει ύψος 1,88μ., είναι αρκετά ευκίνητος και χωρίς ιδιαίτερα μυϊκά κιλά στο σώμα του...
Ο Μπρινιόλι προέρχεται από την καλύτερη (μαζί με τη γερμανική) ευρωπαϊκή σχολή τερματοφυλάκων, ενώ οι εμπειρίες που έχει αποκομίσει έστω από τις μικρές ιταλικές κατηγορίες, τον έχουν βοηθήσει σημαντικά στο να εξελιχθεί κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Σε βάθος χρόνου δε θεωρώ πως θα εντυπωσιάσει, ενώ σίγουρα θα χρειαστεί χρόνο και παιχνίδια που ίσως να περιλαμβάνουν και κάποια λάθη μέχρι να προσαρμοστεί πλήρως. Παρόλα αυτά, η απόκτησή του θα προσφέρει μια μεγαλύτερη ασφάλεια σε περίπτωση που το χρόνιο πρόβλημα του Διούδη στη μέση, κάνει ξανά την... εμφάνισή του. Ο Παναθηναϊκός έπραξε ορθά με την προσθήκη του Ιταλού, ωστόσο πιστεύω πως όσο ο διεθνής γκολκίπερ είναι υγιής, η θέση του βασικού θα είναι δική του...
ΥΓ1. Βάσει της φιλοσοφίας του προπονητή του, ο Παναθηναϊκός απέκτησε ταιριαστά ''εργαλεία'' στη μεσαία του γραμμή, ενώ στην άμυνα θα έπρεπε να αποκτήσει ακόμα έναν αριστερό μπακ, αφού ο Χατζηθεοδωρίδης δε μπορεί να σταθεί σε καμία περίπτωση ως back up επιλογή του Χουάνκαρ. Η μεσοεπιθετική γραμμή έγινε ποιοτικότερη με την προσθήκη των Παλάσιος-Βιτάλ, ωστόσο άπαντες πλέον αντιλαμβάνονται γιατί πριν από περίπου 1,5 μήνα λέγαμε, πως ο Βιγιαφάνιες δεν ταιριάζει απόλυτα με το στυλ που ο Γιοβάνοβιτς θέλει να έχει ο παίκτης πίσω από τον επιθετικό του (δεν αποκλείω να δοκιμαστεί ακόμα περισσότερο στο μέλλον ο Καρλίτος σε αυτόν το ρόλο ή να επιχειρηθεί κάποιο ''πείραμα'' με τον Μαουρίσιο-φυσικά εκεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν κι οι Λούντκβιστ-Βιτάλ). Επίσης, θεωρώ πως θα προκύψει μεγάλο πρόβλημα στο γκολ, αφού δεν υπάρχει ούτε φορ με μεγάλη εκτελεστική ικανότητα και μέγεθος (τέτοιοι αρέσουν στον έμπειρο τεχνικό-ο Καρλίτος διαθέτει τα καλύτερα τελειώματα από όσους επιθετικούς υπάρχουν στο πράσινο ρόστερ), ούτε μεσοεπιθετικοί με ευχέρεια στο σκοράρισμα. Η ανάπτυξη παιδιών όπως ο Ιωαννίδης κι ο Βιτάλ είναι μονόδρομος, ακόμα κι αν η φετινή επιθετική λειτουργία του τριφυλλιού, δε θα έχει καμία σχέση με την περσινή...
ΥΓ2. Οι άνθρωποι που ''έτρεξαν'' τις διαπραγματεύσεις για την ολοκλήρωση του φετινού μεταγραφικού σχεδιασμού του Παναθηναϊκού, δεν αρμόζουν στο επίπεδό του. Έγιναν πολλά λάθη, που άλλες φορές κόστισαν κι άλλες όχι, όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι ''παρήγαγαν'' μία απίστευτη κωλυσιεργία. Η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε καμία περίπτωση στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, καθώς εκείνος είχε παραδώσει τις τελικές του εισηγήσεις εδώ κι ένα μήνα ...