''... Λίγα 24ωρα πριν το πρώτο μεταξύ τους ραντεβού για φέτος, Μαρτίνς και Λουτσέσκου επικοινωνιακά δείχνουν ''ΟΚ'' με όσα διαθέτουν στα χέρια τους και την αντιμετώπιση που τυγχάνουν από τους οργανισμούς τους, ωστόσο θεωρώ πως αμφότεροι έχουν ένα λόγο να ''ζηλεύουν'' τον αντίπαλό τους...''. Ο Jimmy Jump γράφει στο SportPortal2014.blogspot.gr...
Πριν καλά-καλά το καταλάβουμε, ο... μισός δρόμος των ευρωπαϊκών ομίλων διανυήθηκε, με τον Ολυμπιακό και τον Π.Α.Ο.Κ. να μην έχουν παρουσιάσει σταθερό πρόσωπο στις αναμετρήσεις τους, αλλά να ''μοιάζουν'' αρκετά ως προς το στυλ αγωνιστικής φιλοσοφίας που τους ταιριάζει περισσότερο. Ο τίτλος του φαβορί που τους έχει παραχωρηθεί από την ημέρα των κληρώσεων δικαιολογείται απόλυτα μέχρι τώρα κι αν δεν προκύψουν... αυτοκτονίες στη συνέχεια, οι εκπρόσωποί μας θα προκριθούν στην επόμενη φάση, είτε απευθείας στους ''16'', είτε παίζοντας στον ''ενδιάμεσο'' γύρο απέναντι σε τρίτους των αμέσως ανώτερων διοργανώσεων. Το θερμόμετρο πλέον ανεβαίνει... επικίνδυνα, καθώς την Κυριακή θα τους δούμε για πρώτη φορά αντιμέτωπους για φέτος, σε μία μονομαχία που θα κριθεί εν πολλοίς από την προετοιμασία και τις επιλογές των δύο προπονητών...
Όπως είχαμε τονίσει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ο Πέντρο Μαρτίνς, φοβούμενος τον ερχομό μίας πιθανής πνευματικής κόπωσης των παικτών του κορμού του μετά από μία τριετία δουλειάς πάνω σε συγκεκριμένους σχηματισμούς (4-2-3-1 και 4-3-2-1), αποφάσισε να δουλέψει από το δεύτερο μισό της περσινής σεζόν και μετά πάνω στο 3-4-2-1, προκειμένου να δώσει μία νέα τακτική πνοή στο πετυχημένο οικοδόμημά του. Ο μεταγραφικός σχεδιασμός στηρίχθηκε πάνω στη συγκεκριμένη ιδέα, ωστόσο η απώλεια του περσινού Κυπέλλου κι η έκφραση δυσαρέσκειας από τη διοίκηση μέσω των Μ.Μ.Ε. της... αρεσκείας της, οδήγησαν τον Πορτογάλο τεχνικό στην προσωρινή (;) παύση υλοποίησης των νέων του σχεδίων. Μέσα σε όλα ήρθε ο σοβαρός τραυματισμός του Φορτούνη που αντικαταστάθηκε ουσιαστικά το Σεπτέμβριο με την απόκτηση του Ροντρίγκες και τη μετατόπιση του Λόπες στον άξονα (μόνο έτσι μπορεί να θεωρηθεί λογική η απόκτηση κι άλλου εξτρέμ), όλα όσα έγιναν με τον Σεμέντο κι η ανετοιμότητα του Εμβιλά, του οποίου ''καθαρό'' back up δεν υπάρχει στο ρόστερ...
Κατά τη γνώμη μου, ο Ολυμπιακός πέτυχε όσα πέτυχε την τελευταία τριετία ΚΥΡΙΩΣ λόγω της δουλειάς του εξαιρετικού του προπονητή. Με την πάροδο του χρόνου, ο Μαρτίνς δημιούργησε ένα σύνολο με ''διπλή ταυτότητα'', που μπορούσε να ανταποκριθεί με ευκολία τόσο σε αγώνες που είχε εκείνο την κατοχή της μπάλας, όσο και σε ματς που κατά κύριο λόγο αμυνόταν. Ο συγκεκριμένος βασικός κορμός έχει πιάσει ταβάνι ουσιαστικά από πρόπερσι και για να πήγαινε ένα βήμα παραπάνω, χρειαζόταν μία τακτική παρέμβαση σαν αυτήν που επιχείρησε ο καθοδηγητής του ή την προσθήκη παικτών που θα έκαναν πραγματικά τη διαφορά. Από τη στιγμή που το πρώτο φαίνεται να μην προχωρά, το δεύτερο μονοπάτι αποκτά χαρακτήρα... μονόδρομου και περιλαμβάνει την αξιοποίηση ποδοσφαιριστών όπως ο Λαλά, ο Καρμπόβνικ, ο Αγκ. Καμαρά, ο Ροντρίγκες, ο Λόπες, ο Ονιεκούρου κι ο Τικίνιο. Αν δε συμβεί κάτι τέτοιο, οι πρωταθλητές θα στηρίζονται στην τακτική τους οργάνωση μέσα στον αγωνιστικό χώρο, σε ατομικές ενέργειες των ποιοτικότερων παικτών τους και στην ''οικειότητα'' που νιώθουν όταν αμύνονται πίσω από τη μπάλα κι απειλούν μέσω αντεπιθέσεων (μέρος της... διπλής ταυτότητας που αναφέραμε παραπάνω-βλέπε το θρίαμβο στην Κωνσταντινούπολη επί της Φενέρ)...
Ομάδα που ''βολεύεται'' κλείνοντας τους χώρους κι απειλώντας μέσω ανάπτυξης άμεσων plays στο transition είναι κι ο Π.Α.Ο.Κ. που βλέπουμε μέχρι στιγμής. Βασιζόμενος πάνω στην ανάγνωση της συγκεκριμένης παραμέτρου παράχθηκε και το συμπέρασμα, που διατύπωσα στην αρχή του άρθρου περί κοινής με τον Ολυμπιακό αγάπης-ταιριάσματος σε μία αγωνιστική φιλοσοφία περισσότερο παθητική. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου θα επιδιώξει να... μοιάσει κι άλλο στο μεγάλο ανταγωνιστή του στην Ελλάδα, αφού στοχεύει να δημιουργήσει ένα σύνολο που θα ανταποκρίνεται καλύτερα και σε συνθήκες που επιβάλλεται να δημιουργήσει με συνέπεια. Για να συμβεί αυτό σε σταθερή βάση χρειάζονται οι μεταγραφές που δεν έγιναν το καλοκαίρι (εξτρέμ-δεκάρι), αλλά μέχρι τότε μία ομαλή επάνοδος του Ελ Καντουρί, θα έλυνε αρκετά προβλήματα...
Ο Ρουμάνος τεχνικός το έχει πάρει ξεκάθαρα πάνω του κι ουσιαστικά καθοδηγεί ολόκληρο τον οργανισμό. Όπως είχα αναφέρει τις προάλλες, θα χρειαστεί κάποιο... συνοδοιπόρο μέσα από το δικό του club και το στοίχημά του είναι να παραμείνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στους στόχους του μέχρι την ενίσχυση του Ιανουαρίου. Θα τα καταφέρει; Προσωπικά θα στοιχημάτιζα υπέρ του, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι είμαι σίγουρος πως θα βρει τη βοήθεια που χρειάζεται από τη διοίκηση τους επόμενους μήνες. Η προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί πλήρως ένα ρόστερ με αρκετά ποιοτικά κενά και να το καταστήσει λειτουργικό και ''μεγαλύτερο'' από ό,τι στην πραγματικότητα είναι, αποτελεί κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα, όπως κι η ικανότητά του στην πνευματική προετοιμασία των παικτών του πριν από σημαντικά παιχνίδια. Μάλιστα, όλα αυτά τα λέει ένα άτομο που δεν τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια για εκείνον, ούτε τον θεωρεί τακτικά κάτι τρομερό...
Λίγα 24ωρα πριν το πρώτο μεταξύ τους ραντεβού για φέτος, Μαρτίνς και Λουτσέσκου επικοινωνιακά δείχνουν ''ΟΚ'' με όσα διαθέτουν στα χέρια τους και την αντιμετώπιση που τυγχάνουν από τους οργανισμούς τους, ωστόσο θεωρώ πως αμφότεροι έχουν ένα λόγο να ''ζηλεύουν'' τον αντίπαλό τους. Ο Πορτογάλος θα ήθελε να αποκτήσει ξανά την καθολική αποδοχή που γνωρίζει ο Ρουμάνος στη Θεσσαλονίκη κι εκείνος με τη σειρά του θα ήθελε να έχει τη δυνατότητα να κινηθεί άνετα στο μεταγραφικό παζάρι, όπως ο ανταγωνιστής του. Το ντέρμπι της Κυριακής δε θα κρίνει πολλά βαθμολογικά, ωστόσο προσωπικά το περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία, αν κι ήδη έχει χάσει λίγη από την αίγλη του από τη στιγμή που θα διεξαχθεί χωρίς την παρουσία κόσμου...