O Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortal2014.blogspot.gr το χθεσινό πανεύκολο 1-0 του Ολυμπιακού στη σειρά των τελικών, αλλά και τη ντροπιαστική κατάσταση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός!
Ύβρις ήταν βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των αρχαίων Ελλήνων. Όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (σωματική, αλλά κυρίως πολιτική, στρατιωτική κι οικονομική) συμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της Πολιτείας και κυρίως απέναντι στον άγραφο θεϊκό νόμο -που επέβαλλαν όρια στην ανθρώπινη δράση-, θεωρούνταν ότι διέπραττε «ύβριν», δηλαδή παρουσίαζε συμπεριφορά με την οποία επιχειρούσε να υπερβεί τη θνητή φύση του και να εξομοιωθεί με τους θεούς, με συνέπεια την προσβολή και τον εξοργισμό τους.
Άτη είναι το θόλωμα, η τύφλωση του νου. Αυτή με τη σειρά της οδηγούσε τον υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη ανοησία, να υποπέσει σε ένα πολύ σοβαρό σφάλμα, το οποίο προκαλούσε τη «νέμεσιν», την οργή και την εκδίκηση δηλαδή των θεών.
Η λέξη νέμεσις έχει ρίζα το ρήμα «νέμω» κι αρχικά σήμαινε τη δίκαιη διανομή, τη μοιρασιά που γίνεται βάσει νόμιμης εξουσίας. Με τον καιρό απέκτησε τη σημασία της ανάληψης δικαστικής δράσης εκ μέρους της εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Ως λέξη η «Νέμεσις» έχει αντικειμενική αξία και όχι υποκειμενική. Αναφέρεται στο φορέα της εξουσίας που την ασκεί. Μεταφορικά λέγοντας «Νέμεσι» εννοούμε τη θεία δίκη.
Τίσις είναι η τιμωρία που επέφερε η αρχαιοελληνική ύβρις. Βασική αντίληψη στο έργο του Ηροδότου είναι ότι η παραβίαση του μέτρου από τον άνθρωπο τον οδηγεί στην ύβρη (αλαζονεία, υπέρβαση του μέτρου) κι αυτό προκαλεί την οργή του θεού (νέμεση), επιφέρει την καταστροφή (άτη) και την τιμωρία του υβριστή (τίση).
Δυστυχώς για όλους τους φίλους του αθλήματος, το χθεσινό παιχνίδι επιβεβαίωσε όσους προέβλεπαν ότι πολύ δύσκολα θα δούμε ανταγωνιστική σειρά στους φετινούς τελικούς. Ο μέτριος Ολυμπιακός συνάντησε κάποιους τύπους που αποκαλούνται αθλητές, προπονητές κι εκπρόσωποι του Παναθηναϊκού και τους κέρδισε εύκολα σε ένα Σ.Ε.Φ. με πολλά κενά καθίσματα και μία οπαδική παρουσία κατώτερου του αναμενομένου...
Παρότι τα μάτια μας έχουν δει πολλά κι η φανέλα του τριφυλλιού ζυγίζει... τόνους, πολύ δύσκολα θα δούμε κάτι διαφορετικό στη συνέχεια. Το δεύτερο ματς στο Ο.Α.Κ.Α. θα αποτελέσει μια τελευταία ευκαιρία των πρωταθλητών να δείξουν ότι τουλάχιστον σέβονται τους εαυτούς τους. Κακά τα ψέματα, η μόνη ελπίδα του Παναθηναϊκού να διεκδικήσει τον τίτλο έχει να κάνει με την πιθανότητα ερχομού... θολώματος της αντίπαλης πλευράς και κυρίως του Γιώργου Μπαρτζώκα σε περίπτωση που η σειρά πήγαινε στο 1-1. Αν ο Έλληνας κόουτς μείνει ψύχραιμος, ο Ολυμπιακός θα επιστρέψει στην κορυφή και θα ολοκληρώσει τη σεζόν με έναν τρόπο που αξίζει 100% στα μέλη αυτής της προσπάθειας. Οι κυπελλούχοι δε δείχνουν σε τόσο καλή κατάσταση μετά το Final Four, αλλά όσο δε συναντούν ανταγωνισμό, δε χρειάζεται και να ανεβάσουν ρυθμούς. Γενικά πάντως, θα ήθελα πολύ να δω πώς θα αντιδρούσαν, αν ένας αγώνας δεν κυλούσε όπως θα περίμεναν...
Για τον Παναθηναϊκό τα είπαμε πριν από λίγες εβδομάδες. Το ρόστερ του χαρακτηρίζεται από πολλές αδυναμίες, το επίπεδο κάποιων παικτών έχει υπερτιμηθεί, ωστόσο η εικόνα που παρουσιάζει όλη τη χρονιά οφείλεται 100% στην ανικανότητα των ανθρώπων που πέρασαν από τον πράσινο πάγκο. Προσωπικά, απαιτήσεις είχα μόνο από τον Δημήτρη Πρίφτη, ο οποίος είναι ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ προπονητής κι όχι από τον Γιώργο Βόβορα. Ο τελευταίος δεν είναι head coach (αμφιβάλλω αν θα γίνει και ποτέ) και δεν πρέπει να θεωρηθεί ως τέτοιος. Ακόμα κι αν έχει στο πλάι του τον Χρήστο Σερέλη και τον Αργύρη Πεδουλάκη, δουλεύει εδώ και δύο μήνες με ηρεμία και προσθήκες (απόκτηση Σίβα, επιστροφές Νέντοβιτς-Παπαπέτρου), δε μπόρεσε να βελτιώσει το σύνολό του και κυρίως έχει ξενερώσει τους περισσότερους με την ανικανότητά του. Η πίεση που δέχεται είναι τεράστια στο εσωτερικό της ομάδας κι η ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗ αντίδρασή του μετά τη δεύτερη ήττα από τη Λάρισα δεν είναι τυχαία...
Παρόλα αυτά, άπαντες πρέπει να κοιτάζουν το δάσος κι όχι το δέντρο. Ο κύριος υπεύθυνος για την κατρακύλα της κορυφαίας αθλητικής ομάδας του ελληνικού αθλητισμού είναι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Η ενασχόληση του ιδιοκτήτη της πράσινης Κ.Α.Ε. βρίσκεται στο στάδιο της Τίσης, όπου βιώνει την τιμωρία για την αλαζονεία και την αμετροέπεια που υπέδειξε όλα αυτά τα χρόνια. Δε σεβάστηκε το δημιούργημα του πατέρα του και των θείων του από ένα σημείο και μετά, συγκρούστηκε -αντί να επικοινωνήσει με ειλικρίνεια- με τον κόσμο του Παναθηναϊκού προκειμένου να ''δικαιολογήσει'' την τεχνητή όπως αποδείχθηκε αποστασιοποίησή του από τα δρώμενα και πριν βρεθεί στο στάδιο της Τίσης, ''δικάστηκε'' από την πλειοψηφία της υγιούς σκεπτόμενης οπαδικής βάσης του συλλόγου. Όποιος διαβάζει άρθρα σε Μ.Μ.Ε. άμεσης ή έμμεσης επιρροής του, θα έχει καταλάβει ότι δρομολογείται επιστροφή του μετά το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων. Το θέμα είναι πώς θα επιτευχθεί αυτή (ολοκληρωτική ενασχόληση όπως πριν το 2020; συμφωνία με ''συμπαίκτη''; τρέξιμο της Κ.Α.Ε. χωρίς οικονομική βοήθεια κι αύξηση των εσόδων μέσω Ο.Α.Κ.Α.;) και ποια θα είναι η αντίδραση των φίλων του τριφυλλιού. Δε θα αργήσουμε να πάρουμε τις απαντήσεις μας...
YΓ. Δεν είναι ντροπή να μη θέλεις να στηρίζεις άλλο οικονομικά μία εταιρεία. Ντροπή είναι να βάζεις τους ανθρώπους σου να λένε στον κόσμο, ότι η ομάδα δεν ευχήθηκε στον Δημήτρη Διαμαντίδη για τα γενέθλιά του επειδή πλέον δεν ανήκει στις τάξεις της, αλλά να το κάνεις για τον Φραγκίσκο Αλβέρτη...