Ο Π.Α.Ο.Κ. αντικατέστησε τον Ντάγκλας Αουγκούστο με διπλή μεταγραφή και το SportPortal2014.blogspot.gr αναλύει με κάθε λεπτομέρεια τις επιλογές του! Μεϊτέ κι Αντόνιο στο... πιάτο σας!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Σουαλίχο Μεϊτέ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1994 στο Παρίσι. Η καταγωγή του είναι από την Ακτή Ελεφαντοστού, ωστόσο έχει φορέσει τη φανέλα μόνο των ''μικρών'' Εθνικών ομάδων της Γαλλίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες των Γκομπελίν και Βινσέν και το 2007 μετακόμισε σε αυτές της ιστορικής Οσέρ. Στην πρώτη ομάδα της τελευταίας προβιβάστηκε το 2011 κι έκανε το ντεμπούτο του πριν καν κλείσει τα 18! Μέλος του rotation ουσιαστικά έγινε από την επόμενη σεζόν, μετά τον υποβιβασμό στη Ligue 2 και την πώλησή του στη Λιλ έναντι 2,7 εκ. ευρώ εκείνον τον Ιανουάριο (παρέμεινε δανεικός για έξι μήνες). Στους ''λιλουά'' δε βρήκε ποτέ το ρόλο που επιθυμούσε και στις αρχές του 2016 δόθηκε δανεικός στη Ζούλτε Βάρεγκεμ για 18 μήνες. Στο Βέλγιο ήταν εξαιρετικός κι αφού κατέκτησε κι ένα κύπελλο, ο σύλλογος επέλεξε να τον αγοράσει για να τον... πουλήσει! Η Λιλ πήρε 5,1 εκ. ευρώ από τη Ζούλτε κι αυτή τον παραχώρησε στη Μονακό με 8! Στο Πριγκιπάτο δεν προσαρμόστηκε ποτέ και μετά από μισό χρόνο πήγε δανεικός στη Μπορντό. Εκεί τα πήγε καλύτερα και με την επιστροφή του μετακινήθηκε στην Τορίνο έναντι 11,5 εκ.! Μετά από 2,5 ''γεμάτες'' σεζόν ήρθε η ώρα της μεγάλης δικαίωσης. Έστω και για το τέλος της περιόδου 2020-21 αγωνίστηκε με τη μεγάλη Μίλαν! Όταν επέστρεψε, η Μπενφίκα αποφάσισε να δαπανήσει 6 εκ. για να τον αποκτήσει, όμως η επένδυσή της δεν απέφερε καρπούς. Μετά από ένα χρόνο με ελάχιστες συμμετοχές, ο Μεϊτέ γύρισε στην Ιταλία για λογαριασμό της νεοφώτιστης στη Serie A, Κρεμονέζε. Ο ίδιος τα πήγε καλά, αλλά η ομάδα του υποβιβάστηκε...
Χωρίς καμία αμφιβολία, ο Μεϊτέ δεν αποτελεί τον πιο εύκολα διαχειρίσιμο χαρακτήρα για έναν προπονητή. Όντας κυκλοθυμικός και σε μία φάση της καριέρας του που προσπαθεί να συνειδητοποιήσει ότι δεν ανήκει στο top επίπεδο της Ευρώπης, ο 29χρονος χαφ αντιμετωπίζει δυσκολίες στο πνευματικό κομμάτι. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου θα χρειαστεί να δουλέψει πολύ μαζί στο συγκεκριμένο τομέα, ωστόσο αν καταφέρει να τον πείσει να πιστέψει στο πρότζεκτ του, τότε το ρόστερ του θα αποκτήσει μία ξεχωριστή προσωπικότητα, η οποία με ποδοσφαιρικά ήρεμο τρόπο δε θα διστάσει να πάρει κι ορισμένες πρωτοβουλίες στον αγωνιστικό χώρο...
Όντας ψύχραιμος με τη μπάλα στα πόδια και παρότι δε διαθέτει κάποια τρομερή τεχνική κατάρτιση, υπάρχουν φορές που δοκιμάζει τη ντρίμπλα του (στηρίζεται στο τεχνικό κομμάτι κι όχι στο ταχυδυναμικό σκέλος), ενώ στην Ελλάδα θέλω να τον δω να πολλαπλασιάζει τις ατομικές ενέργειές του. Γενικά πάντως, δεν του αρέσει να κρατά πολλή ώρα τη μπάλα και προτιμά να πασάρει άμεσα και σε κοντινές αποστάσεις. Εξαιτίας της συγκεκριμένης ροπής του, της έλλειψης πλούσιων ποιοτικών χαρακτηριστικών και της αδυναμίας του στο κομμάτι της απόφασης-δημιουργίας, ποτέ δεν κατάφερε να μονιμοποιηθεί ή να συνεισφέρει σε σύνολα που επιδίωκαν να παίζουν επιθετικά. Σπάνια μεταβιβάζει προωθημένα, ενώ όταν βρίσκεται πάνω από τη μεσαία γραμμή, κινείται λες και δεν ξέρει τι να κάνει τη μπάλα. ''Βλέπει'' γήπεδο, διακρίνεται για την ομαδικότητά του και για την πρόθεσή του να αποτελεί στήριγμα για τους συμπαίκτες του μέσω κίνησης στα κενά διαστήματα, όμως ταιριάζει περισσότερο σε πιο αμυντικογενείς τακτικές και σε ομάδες που θέλουν να κλείνουν αποτελεσματικά τους χώρους μπροστά από την εστία τους, παρά σε φιλοσοφίες με πολυάριθμες συνεργασίες...
Υπάρχουν και πιο αργοί μέσοι από τον Γάλλο άσο. Εκεί που υστερεί απελπιστικά σε ορισμένα χρονικά διαστήματα είναι στον τομέα της έντασης. Μερικές φορές σού δίνει την εντύπωση πως... βαριέται. Επίσης, ο κορμός του δεν είναι ιδιαίτερα ευκίνητος, συνεπώς αντιμετωπίζει προβλήματα απέναντι σε πιο ταχείς και ευλύγιστους παίκτες σε ανοιχτό και κλειστό χώρο. Θα προσφέρει λύσεις στις εναέριες μονομαχίες, χωρίς να διαθέτει ικανοποιητικό άλμα. Το ύψος του είναι 1,87μ. και δεν είναι τυχαίο πως στη Φροζινόνε δεν έπαιρνε πάντα θέση στην αντίπαλη περιοχή στο πλαίσιο των επιθετικών στημένων φάσεων. Δεν κλέβει πολλές μπάλες, όμως βάζει δύσκολα στους αντιπάλους του σε μονομαχίες ''1vs1'' σε κλειστούς χώρους. Έχοντας δυνατό σώμα, κανείς θα περίμενε να μπαίνει σκληρά στις μονομαχίες, ωστόσο αυτό δε συμβαίνει σε σταθερή βάση. Αυτό δε σημαίνει ότι φοβάται την επαφή και τις μονομαχίες, απλά όπως αναφέραμε παραπάνω του λείπει η ένταση. Πρεσάρει καλύτερα κι επιθετικότερα μετά από κάποιο λάθος του, παρά σε νορμάλ καταστάσεις. Λίγες φορές πραγματοποιεί τάκλιν...
Το ''καλό'' του πόδι είναι το δεξί. Σπάνια το δοκιμάζει από μακρινές αποστάσεις, ενώ παράλληλα δεν είναι κι από τους δεξιοπόδαρους που δε χρησιμοποιεί καθόλου το αριστερό. Δεν τον θυμάμαι να σεντράρει και γενικά σηκώνει ελάχιστα τη μπάλα από το έδαφος. Όπως αναφέραμε παραπάνω, οι μεταβιβάσεις του είναι συντριπτικά κοντινές κι ''απλές'' κι όχι μακρινές ή διαγώνιες. Δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρούς τραυματισμούς, ωστόσο είναι πίσω σε φυσική κατάσταση, επειδή δεν υπολογιζόταν στη Μπενφίκα. Γενικά, είναι οργανισμός και σωματότυπος που χρειάζεται σημαντικό χρόνο για να ανακτήσει το ρυθμό και τις αντοχές του...
Ο Μεϊτέ είναι ένας κεντρικός χαφ που μπορεί να προσφέρει συγκεκριμένες λύσεις στον Π.Α.Ο.Κ.. Δεν έχει καμία σχέση με τον Αουγκούστο ή τον Ντάντας, ωστόσο η προσθήκη του ''φέρνει'' στοιχεία που έλειπαν από την ασπρόμαυρη μεσαία γραμμή όπως είναι το ύψος κι η δύναμη. Θα χρειαστεί πολύ χρόνο για να επανέλθει στο 100% και θα χρειαστεί υπομονή μαζί του. Όπως είπαμε στην αρχή του άρθρου, πρόκειται και για ''περίεργο'' χαρακτήρα, ενώ έρχεται κι ως δανεικός με μεγάλη option αγοράς για του χρόνου, γεγονός που σίγουρα δυσκολεύει ορισμένα πράγματα. Αν κι εφόσον πλησιάσει τα ατομικά στάνταρ του στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης, θεωρώ ότι πρέπει να λογίζεται ως έξτρα λύση κι όχι ως βασικός, εκτός κι αν ο Ραζβάν Λουτσέσκου καταφέρει να του βγάλει έναν εαυτό που δεν έχουμε δει τα τελευταία χρόνια...
Ο Μάρκος Αντόνιο γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 2000 στην περιοχή "Ποσόες" της Βραζιλίας. Σε ηλικία 14 ετών εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Ατλέτικο Παραναένσε, όμως δεν πρόλαβε να αγωνιστεί με την πρώτη ομάδα της, καθώς το καλοκαίρι του 2018 μετακόμισε στην Εστορίλ που τότε αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας. Οι σκάουτερς της Σαχτάρ Ντόνετσκ τον είχαν εντοπίσει από τις εμφανίσεις του με τα μικρά κλιμάκια της Εθνικής του (το 2017 πανηγύρισε τον τίτλο του Copa America U-17) και μόλις έξι μήνες αργότερα έδωσαν την τελική συγκατάθεσή τους στη διοίκηση για την αγορά του!
Το ουκρανικό club δαπάνησε 3,5 εκ. ευρώ για να τον αποκτήσει, ωστόσο δεν το... μετάνιωσε. Το νέο απόκτημα του Π.Α.Ο.Κ. σταδιακά εξελίχθηκε σε βασική μονάδα κι είχε σημαντική συνεισφορά στην κατάκτηση τεσσάρων τίτλων (δύο πρωταθλήματα, ένα κύπελλο κι ένα Σούπερ Καπ) και στις ανταγωνιστικές παρουσίες σε Champions και Europa League. Όταν άρχισε να μένει λίγο πίσω στο rotation, η Λάτσιο τον αγόρασε έναντι 7,5 εκ. ευρώ το περσινό καλοκαίρι. Η Serie A αποτελεί μία πολύ δύσκολη λίγκα κι ο Αντόνιο δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί. Έδωσε το 100% του εαυτού του, όμως ο Μαουρίτσιο Σάρι δεν τον υπολόγιζε στα βασικά πλάνα του. Κατέγραψε 22 συμμετοχές, αλλά μόλις οι εννέα ήταν ως μέλος της αρχικής ενδεκάδας (στις οχτώ αντικαταστάθηκε)...
Ο 23χρονος άσος θα αποτελέσει μία από τις πιο ευχάριστες παρουσίες των ασπρόμαυρων αποδυτηρίων. Ακόμα και στο δύσκολο οργανισμό της Λάτσιο, αγαπήθηκε από όλα τα μέλη της ομάδας. Είναι παθιασμένος με το ποδόσφαιρο, μαχητικός κι αποτελεί τον ορισμό του παίκτη-ομάδας. Αν νιώσει οικεία στο νέο του περιβάλλον, θα δώσει τα πάντα για να πετύχει. Μην περιμένετε να δείτε κάποια ηγετική προσωπικότητα, ωστόσο όπως κι ο Μεϊτέ, είχε ανάγκη να μετακινηθεί σε ένα λιγότερο ποιοτικό πρωτάθλημα προκειμένου να μπορέσει να πρωταγωνιστήσει. Επειδή είναι κινητικός εντός αγωνιστικού χώρου και θέλει να βοηθά τους συμπαίκτες του με κινήσεις μακριά από τη μπάλα, θα υπάρξουν στιγμές που θα πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες επιθετικά. Επιπρόσθετα, έχοντας δουλέψει με προπονητές όπως ο Σάρι κι ο Ντε Τζέρμπι κυρίως κι ο Κάστρο δευτερευόντως, ήταν δύσκολο να μη βρίσκεται σε ικανοποιητικότατο επίπεδο τακτικά. Θα έχει αρκετά καλές πιθανότητες επιστροφής σε κάποια κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα, αν καταφέρει να βρει ένα ρόλο στον άξονα που θα ταιριάζει στα χαρακτηριστικά του. Αυτήν τη στιγμή κι όντας δεξιοπόδαρος, για μένα πρέπει να λογίζεται ως δεξιός κεντρικός χαφ σε συστήματα με δυάδα στο κέντρο (π.χ. 4-4-1-1)...
Ο προηγούμενος προπονητής του επιθυμούσε να τον μετατρέψει σε "καθαρό" αμυντικό μέσο, διότι εξαιτίας του σωματότυπού του χρειάζεται χώρο για να είναι αποδοτικός. Το ύψος του (1,66μ.) κι η έλλειψη πολλών μυϊκών κιλών από το κορμί του ουσιαστικά "ευθύνονται" για την αποτυχία του να μονιμοποιηθεί στη Λάτσιο. Ο Αντόνιο θα παλέψει σε κάθε μονομαχία, θα προσπαθήσει να βάλει δύσκολα στους αντιπάλους του σε "1vs1" μονομαχίες και θα μαρκάρει όσο μπορεί περισσότερο (έστω και με λίγα τάκλιν), ωστόσο δεν προσφέρει επαρκέστατες λύσεις σε τομείς που έχουν να κάνουν με σκληράδα κι επαφή. Αντίθετα, φαίνεται περισσότερο χρήσιμος στο πρεσάρισμα με ένταση, καθώς σου δίνει την εντύπωση πως δε σταματά να τρέχει. Επίσης, θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα του Π.Α.Ο.Κ. στο κομμάτι των άμεσων ανακτήσεων της μπάλας, επειδή είναι γρήγορος, έξυπνος και προλαβαίνει τους αντιπάλους του μετά από απομακρύνσεις της αντίπαλης άμυνας. Έχει αστείρευτες δυνάμεις, δεν έχει αντιμετωπίσει σημαντικούς τραυματισμούς στην καριέρα του κι απλά θα χρειαστεί λίγο χρόνο να επανέλθει στα στάνταρ του, αφού δε βρισκόταν στα πλάνα των "λατσιάλι"...
Ο Βραζιλιάνος χαφ διαθέτει καλή τεχνική κατάρτιση. Χαρακτηρίζεται για την ψυχραιμία του όταν έχει την κατοχή κι οι υποδοχές του είναι συνήθως "ασφαλείς". Δυσκολεύεται αφάνταστα σε στιγμές που πιέζεται από πιο δυνατούς παίκτες και δεν είναι λίγες οι φορές που έχει χάσει την ισορροπία του πριν κάνει λάθος σε κάποιο σημείο κοντά στην περιοχή της ομάδας του. Δε θέλει να κρατά πολύ τη μπάλα κι ως επί το πλείστον πασάρει άμεσα και χαμηλά. Ταιριάζει απόλυτα σε σύνολα που τους αρέσει να έχουν το συντριπτικό ποσοστό της κατοχής και να παίζουν συνδυαστικό ποδόσφαιρο. "Βλέπει" γήπεδο κι εφόσον ανακτήσει την αυτοπεποίθησή του, θα μοιράσει κάμποσες προωθημένες μεταβιβάσεις, ακόμα και σηκώνοντας τη μπάλα από το έδαφος. Είναι ικανός στο "κουβάλημά" της, ωστόσο γενικά δε δοκιμάζει έντονα τη ντρίμπλα του κι ατομικές ενέργειες. Στον Π.Α.Ο.Κ. θα ήθελα να τον δω να το αλλάζει αυτό, διότι για τις ανάγκες του ελληνικού πρωταθλήματος τεχνικά είναι κάτι παραπάνω από επαρκής, ενώ συν τοις άλλοις είναι γρηγορότερος από την πλειονότητα των κεντρικών μέσων του...
Όσον αφορά τα χτυπήματά του, θα έλεγα ότι κινούνται σε μέτριο επίπεδο. Σπάνια σεντράρει, ενώ είναι λίγες κι οι φορές που δοκιμάζει το δεξί του. Τα σουτ του υστερούν κυρίως σε δύναμη κι είναι περισσότερο τεχνικά. Όπως αναφέραμε παραπάνω, είναι ταχύς (καλοί χρόνοι και στα δύο είδη transition), αλλά κι ευκίνητος. Τα δύο συγκεκριμένα σωματικά χαρακτηριστικά του τον βοηθούν στο κομμάτι της ντρίμπλας. Θα έχετε καταλάβει ήδη πως δεν πρέπει να περιμένετε πολλά πράγματα από εκείνον στις εναέριες μονομαχίες εξαιτίας του ύψους του (μόνο με ένα "OK" άλμα δε γίνονται δουλειές)...
Προσωπικά, ο Αντόνιο είναι ένας ποδοσφαιριστής που μου αρέσει πολύ. Θεωρώ, ότι την παρούσα χρονική στιγμή (κι ίσως για... πάντα) να μην είναι έτοιμος να "επιβιώσει" σε ένα κορυφαίο πρωτάθλημα, όμως στο δικό μας θα κάνει τη διαφορά αν ο Π.Α.Ο.Κ. τον αντιμετωπίσει ως απόλυτα δικό του ποδοσφαιριστή κι όχι ως μία λύση που το ερχόμενο καλοκαίρι θα αποτελέσει παρελθόν εξαιτίας της τεράστιας ρήτρας αγοράς που περιέχει ο δανεισμός του...
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου επέλεξε να "σπάσει" το διαθέσιμο μπάτζετ και τελικά να αποκτήσει δύο μέσους για να καλύψει την απώλεια του Αουγκούστο. Κατά πάσα πιθανότητα το έκανε αυτό, διότι γνώριζε ότι με τα χρήματα που είχε στα χέρια του ήταν δύσκολο να βρει παίκτη με τα χαρακτηριστικά του Βραζιλιάνου. Έτσι, έχοντας ήδη και τον Οζντόεφ στο ρόστερ, προσπάθησε να βρει σε τρεις κι όχι σε έναν τα στοιχεία που χάθηκαν. Ο Ρώσος θα φέρει την επιθετική απειλή, ο Μεϊτέ τη δύναμη και το ύψος που έλειπε από πέρσι κι ο Αντόνιο την ταχύτητα του -πλέον- άσου της Ναντ (όλα αυτά τα διέθετε μόνος του, όμως υπάρχουν και τομείς που υστερεί σε σχέση με εκείνους)...
Το μοναδικό μου ερώτημα έχει να κάνει με το πώς η συγκεκριμένη σύνθεση θα γίνει αποδοτική. Όποιο δίδυμο κι αν επιλεγεί, θα επιφέρει ρίσκα στην τακτική προσέγγιση των ασπρόμαυρων. Το "Μεϊτέ-Αντόνιο" δεν είναι τόσο απειλητικό επιθετικά. Το "Αντόνιο-Οζντόεφ" υστερεί σε σκληράδα και το "Μεϊτέ-Οζντόεφ" σε ταχύτητα κι ένταση. Λογικά ο Ρουμάνος θα αποφασίζει ανάλογα με τις ανάγκες και τις συνθήκες κάθε αναμέτρησης, νιώθοντας πιο ήρεμος από τη ραγδαία αύξηση των επιλογών στη μεσαία γραμμή...