Το ελληνικό ποδόσφαιρο βιώνει μία εξαιρετική σεζόν στα ευρωπαϊκά κύπελλα μέχρι στιγμής και το SportPortal2014.blogspot.gr ανατρέχει σε ένα άρθρο του Jimmy Jump πριν από περίπου οχτώ χρόνια!
2 Οκτωβρίου 2015. Ο Ολυμπιακός έχει πετύχει ένα σπουδαίο διπλό επί της Άρσεναλ στο Λονδίνο για το Champions League κι ο Π.Α.Ο.Κ. έχει πραγματοποιήσει σπουδαία εμφάνιση απέναντι στη Ντόρτμουντ για το Europa League. Οι ελληνικές ομάδες είχαν παρουσιαστεί ανταγωνιστικές κόντρα σε μεγάλα ευρωπαϊκά clubs, όμως ο Jimmy Jump έγραφε για μία εβδομάδα προβληματισμού κι όχι χαράς...
Κάτι τέτοιο ισχύει και σήμερα. Από τα προκριματικά του καλοκαιριού οι εκπρόσωποί μας στέκονται στο ύψος των περιστάσεων (και κάτι παραπάνω) και -με εξαίρεση τον Ολυμπιακό- χθες μας χάρισαν μία τρομερή βραδιά...
Δε χρειάζονται περεταίρω αναλύσεις για όσα συνέβησαν στους θριάμβους Α.Ε.Κ. και Παναθηναϊκού κόντρα σε Μπράιτον και Βιγιαρεάλ αντίστοιχα ή στη σημαντική επικράτηση του Π.Α.Ο.Κ. στο Ελσίνκι. Όλοι μας πρέπει να αναλογιστούμε τι ακριβώς "παθαίνει" το ελληνικό ποδόσφαιρο από συγκεκριμένους ιδιοκτήτες τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και παράλληλα να "φανταστούμε" τι είδους πρωτάθλημα θα μπορούσαμε να είχαμε...
Απόσπασμα από άρθρο του Jimmy Jump στις 02-10-2015:
"Μία από τις καλύτερες εβδομάδες του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις των τελευταίων χρόνων έζησε το ελληνικό ποδόσφαιρο, με τους συλλόγους μας να κοντράρουν στα ίσα δύο από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Την Τρίτη ο Ολυμπιακός πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας του απέναντι στην Άρσεναλ, ενώ χθες ο Π.Α.Ο.Κ. ήρθε ισόπαλος με τη Ντόρτμουντ στη Θεσσαλονίκη. Η χαρά κι η ικανοποίηση είναι απολύτως "δικαιολογημένα" συναισθήματα για τους οπαδούς των δύο συγκεκριμένων ομάδων μας, ωστόσο κατά την άποψή μου, όσοι ενδιαφέρονται γενικά για το ελληνικό ποδόσφαιρο πρέπει να προβληματιστούν μετά από αυτά τα αποτελέσματα...
Το ελληνικό ποδόσφαιρο, παρά τα όσα συμβαίνουν σε αυτό την τελευταία 20ετία (τουλάχιστον), έχει πετύχει κάποια σημαντικά πράγματα στον ευρωπαϊκό χώρο, με αποκορύφωμα το θαύμα της Πορτογαλίας το 2004. Μπορεί σε συλλογικό επίπεδο να μην έχουμε κατακτήσει κάποιο τρόπαιο, όμως τα clubs μας έχουν αποδειχτεί δύσκολοι αντίπαλοι σε πολλά ευρωπαϊκά γήπεδα. Έχουμε πετύχει σημαντικές προκρίσεις τόσο στο Champions League όσο και στο Europa League-Uefa Cup, ενώ πολλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές έχουν πάρει μεταγραφή σε σπουδαία ξένα πρωταθλήματα. Επίσης, η Εθνική μας ομάδα ήταν σχεδόν πάντα παρούσα στις κορυφαίες διοργανώσεις την τελευταία δεκαετία κι η κατάντια που βρίσκεται τον τελευταίο χρόνο οφείλεται περισσότερο στα ''επικίνδυνα'' στελέχη της Ε.Π.Ο. και όχι σε αγωνιστικούς λόγους...
Αν αναλογιστούμε λοιπόν όλα τα παραπάνω, για μένα το μόνο ερώτημα-προβληματισμός που προκύπτει είναι το εξής: Αν το ποδόσφαιρό μας ήταν δομημένο στα πρότυπα των μεγάλων πρωταθλημάτων (πάντα συνδυασμένο με τα στοιχεία που "γεννά" η κουλτούρα μας), πόσο ψηλά θα μπορούσε να είχε φτάσει; Δεν είναι πραγματικά κρίμα για μια χώρα που αγαπά αυτό το άθλημα, να ασχολείται (δικαιολογημένα τις περισσότερες φορές) με εγκληματικές οργανώσεις, παράγκες, διαιτησίες, επεισόδια κά.; Πόσο πιο πολύ κερδισμένοι θα ήμασταν όλοι μας (δημοσιογράφοι, σύλλογοι, οπαδοί-φίλαθλοι), αν μιλούσαμε μόνο για ποδόσφαιρο; Όταν συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά θα μπορούσαμε να έχουμε, τότε θα αρχίσουμε να αναδομούμε ένα ''σαπισμένο'' χώρο. Ποτέ δεν είναι αργά"...