Ο Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortal2014.blogspot.gr όσα είδαμε από τις ελληνικές ομάδες χθες και την ευρωπαϊκή συνέχειά τους!
Η τέταρτη εβδομάδα ευρωπαϊκών ομίλων ολοκληρώθηκε και κατά πάσα πιθανότητα θα την ξεχάσουμε πολύ γρήγορα. Οι ομάδες μας έδωσαν τη μάχη τους, ωστόσο αυτήν τη φορά είτε λόγω διαφοράς επιπέδου (βλ. Α.Ε.Κ., Παναθηναϊκό κι Ολυμπιακό), είτε από απροσεξίες και στις δύο πλευρές του γηπέδου (βλ. Π.Α.Ο.Κ.) δεν κατάφεραν να φτάσουν στη νίκη. Μπορεί να έχουμε... φάει το 2/3 της διαδρομής, όμως οι αρχικοί στόχοι και των τεσσάρων παραμένουν ζωντανοί κι όσο δύσκολο κι αν φαντάζει αυτό μετά τα χθεσινά αποτελέσματα, πρέπει άπαντες να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση. Δε χρειάζονται υπερβολές κι αναθέματα, απλά ψυχρή ανάλυση των βαθμολογικών δεδομένων και μια επιστροφή της σκέψης μας σε ό,τι λέγαμε μετά την ολοκλήρωση των κληρώσεων πριν από δύο μήνες περίπου...
Τα αποτελέσματα του "Βig-4" μέχρι χθες ήταν αρκετά ικανοποιητικά. Αν έλειπαν βραδιές όπως της Α.Ε.Κ. κόντρα στην Αντβέρπ, του Παναθηναϊκού στη Χάιφα, του Ολυμπιακού με την Τόπολα ή του Π.Α.Ο.Κ. με τη Μπεϊτάρ, πιθανότατα ο απολογισμός θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υπερβατικός λόγω μερικών μεγάλων νικών των ομάδων μας και του 4/5 προκρίσεων σε ομίλους από προκριματικά. Όταν αποκλείεις clubs όπως η Μαρσέιγ ή επικρατείς συνόλων όπως αυτών της Μπράιτον (έστω κι αν είναι άπειρη στην Ευρώπη), της Βιγιαρεάλ, της Γουέστ Χαμ (έστω παίζοντας με κάμποσους αναπληρωματικούς οι δύο τελευταίες) και της Άιντραχτ Φρανκφούρτης (έστω κι αν είναι χειρότερη από τα προηγούμενα χρόνια) είναι λογικό να κάνεις όνειρα για τη συνέχεια. Παρόλα αυτά, ο ερχομός... ονείρων δεν πρέπει να συνοδεύεται από... αμνησία. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, καλό θα ήταν να θυμόμαστε πού είχαν καταντήσει να βρίσκονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο Α.Ε.Κ. και Παναθηναϊκός ή πόσα χρόνια κυνηγάει να πετύχει κάτι πραγματικά καλό ο Ολυμπιακός (πέρσι δε μπορούσε να βάλει από κάτω ούτε την Καραμπάγκ), αλλά κι ο Π.Α.Ο.Κ.! Η Ελλάδα δεν έφτασε τόσο χαμηλά στο ranking της UEFA επειδή την αδίκησε κάποιος. Οι εκπρόσωποί της ευθύνονται για την κατρακύλα της, η οποία βλέπουμε τώρα πόσο δύσκολο είναι να "διαγραφεί"...
Οι περισσότεροι από εμάς ίσως έχουμε υπερεκτιμήσει τις ομάδες μας, ωστόσο είναι απόλυτα ανθρώπινο να συμβαίνει κάτι τέτοιο, όταν έχεις να δεις πολλά χρόνια μαζική αξιοπρόσεκτη παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Οι χθεσινές αναμετρήσεις μάς "θύμισαν", ότι κι οι τέσσερις βρίσκονται σε φάση ωρίμανσης σε αυτό το επίπεδο και χρειάζονται χρόνο για να ανταποκριθούν σε προσδοκίες που αρμόζουν στο μέγεθός τους. Για να φτάσεις στο "10" από το "0" της ευρωπαϊκής κλίμακας απαιτείται υπομονή κι ορθή αναγνώριση των δεδομένων που προκύπτουν κατά τη διάρκεια της προσπάθειας...
Μέχρι να επανέλθουμε πλήρως, καλό θα ήταν να σεβόμαστε το έργο των τεσσάρων προπονητών. Με τα καλά και τα κακά τους, άλλος λιγότερο κι άλλος περισσότερο, έχουν αποδείξει ότι δουλεύουν σκληρά και πάνω από όλα έχουν δημιουργήσει σύνολα με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Παρότι οι απαιτήσεις διαφέρουν σε σχέση με το ελληνικό πρωτάθλημα, άπαντες προσπαθούν να ακολουθήσουν τη φιλοσοφία που δουλεύουν κι εκτός συνόρων, έχοντας σπάνιες εναλλαγές τακτικής κατεύθυνσης. Επιμένουν στην επιλογή τους και προσπαθούν να εξελίξουν το πρότζεκτ τους, δοκιμάζοντάς στο κορυφαίο level. Μόνο έτσι θα προκύψει η βελτίωση κι η "ωρίμανση" του γκρουπ, μόνο έτσι θα αντιληφθούν τι ακριβώς λείπει για το επόμενο βήμα...
Αν μπορούσα να δώσω μία συμβουλή και στους τέσσερις, θα τους έλεγα να επιμείνουν στο πλάνο τους και να μην κάνουν δεύτερες σκέψεις ενόψει των "τελικών" που έρχονται. Μην ξεγράφετε εύκολα Α.Ε.Κ., Παναθηναϊκό κι Ολυμπιακό ακόμα και για πρόκριση στα νοκ-άουτ του Europa League, ούτε τον Π.Α.Ο.Κ. για τη μάχη της απευθείας εισόδου στους "16" του Confrence League. Μπορούν να τα καταφέρουν, αν κι ο αρχικός-αντικειμενικός στόχος τους ήταν η εξασφάλιση της συμμετοχής τους στους "32" της τρίτης ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Believe...
YΓ. Η αγωνιστική ταυτότητα του Ολυμπιακού είναι αυτή που μοιάζει περισσότερο με εκείνη που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε από τις ελληνικές ομάδες στα ευρωπαϊκά κύπελλα τα προηγούμενα χρόνια. Οι υπόλοιποι τρεις ψάχνουν την επιτυχία με διαφορετικό, πιο "ρισκαδόρικο" τρόπο...
ΥΓ2. Το Conference League δεν πρέπει να υποτιμάται από κανέναν. Αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία του ελληνικού ποδοσφαίρου να επανέλθει γρηγορότερα από όσο υπολόγιζε στα υψηλά στρώματα. Παρόλα αυτά, Α.Ε.Κ., Παναθηναϊκός κι Ολυμπιακός οφείλουν πρώτα να κυνηγήσουν τις ελπίδες τους για πρόκριση στα νοκ-άουτ του Europa League...