Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr την ήττα του Ολυμπιακού από τη Βαλένθια, ενώ εξηγεί και γιατί το "σκάκι" δεν ήταν ποτέ αγαπημένο παιχνίδι των Μπαρτζώκα κι Αταμάν!
Ολοκληρώθηκε κι η 14η στροφή του φετινού μαραθωνίου της EuroLeague κι η εικόνα της βαθμολογίας εξακολουθεί να μοιάζει αρκετά... μπερδεμένη. Οι εκπρόσωποί μας διάνυσαν αντίθετα μονοπάτια αυτήν την εβδομάδα, καθώς ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στα θετικά αποτελέσματα χάρη στη νίκη επί της Βιλερμπάν στη Γαλλία, ενώ ο Ολυμπιακός ηττήθηκε από τη Βαλένθια στο Σ.Ε.Φ. μετά από μία αναμέτρηση για γερά νεύρα...
Αμφότεροι βρίσκονται στο 7-7 κι ετοιμάζονται για μία "διαβολοβδομάδα" με διπλές αποστολές εκτός έδρας. Ο πρώτος γύρος της regular season φτάνει στο τέλος του και λίγο πριν την αυγή του 2024 η ευκαιρία βαθμολογικής... εκτίναξης υπάρχει. Ποιος θα την αρπάξει από τα μαλλιά;
Από την αγωνιστική δράση της εβδομάδας, επέλεξα να εστιάσουμε την προσοχή μας σε όσα έγιναν στο Φάληρο. Αφού σας παρουσιάσω τις σημειώσεις μου από το ματς της Παρασκευής, στη συνέχεια θα παραθέσω ένα σχόλιο για τους Γιώργο Μπαρτζώκα κι Εργκίν Αταμάν. Ξεκινάμε...
Μην έχοντας τον Πίτερς στη διάθεσή του, ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με τον Σίκμα στη θέση "4" και τους Γουόκαπ, Κάνααν, Παπανικολάου και Φαλ στο πλευρό του. Στο πρώτο ημίχρονο είδαμε επιθετικά από τους νταμπλούχους Ελλάδας:
- Τα plays που δοκιμάζονται φέτος με μεγαλύτερη συχνότητα σε σχέση με πέρσι κι έχουν να κάνουν με την τοποθέτηση του ενός εκ των δύο σέντερς (σε αυτό το ματς αγωνίστηκε περισσότερο ο Φαλ) στο high post και με στοχευμένες κινήσεις των υπολοίπων κυρίως κατά μήκος της baseline ή προς τις 45 μοίρες του τριπόντου. Επίσης, ο Γάλλος διεθνής πήρε κάποιες μπάλες και στην άκρη του low post (ανάλογη δράση εκτυλίχθηκε και για τον Πετρούσεφ που αγωνιζόταν ως "4"), ενώ για τον Μιλουτίνοφ έγινε προσπάθεια να τροφοδοτηθεί και στον άξονα της ρακέτας...
- Διπλά screens για τον Γουόκαπ στην κορυφή, προκειμένου να οδηγηθεί η άμυνα της Βαλένθια σε αλλαγές που θα... έστρωναν το δρόμο στους γηπεδούχους να βρουν διάφορα miss matches. Γιατί έγινε κάτι τέτοιο; Πολύ απλά, για να παραχθούν ρήγματα σε μία από τις καλύτερες άμυνες της Ευρώπης. Για τον Αμερικανό PG δοκιμάστηκαν επιπλέον "Spain" pick n' roll, με τον Παπανικολάου σε ρόλο "σύρτη" (ίδια φάση εξελίχθηκε και με τους Γκος-Λαρεντζάκη-Φαλ και τον Έλληνα γκαρντ να αντικαθιστά στην κίνηση τον αρχηγό) και "2-3" με τον ΜακΚίσικ σε ρόλο δεύτερου περιφερειακού πόλου...
- Τα γνωστά "Figure-8s", όπου προκύπτει ροή στο μισό γήπεδο. Το μεγαλύτερο βάρος συνήθως πέφτει στον Κάνααν, ο οποίος παίρνει τη μπάλα από τον αριστερό διάδρομο για να ντριμπλάρει προς το καλάθι με την "καλή" δεξιά ντρίμπλα του...
- Αναζήτηση επιθέσεων στο transition, επιλογή που όπως έχουμε τονίσει από το καλοκαίρι αποτελεί μονόδρομο για το φετινό Ολυμπιακό, καθώς βάσει της στελέχωσης του ρόστερ του ήταν εξαρχής πιθανό να συναντήσει δυσκολίες παραγωγής στο "5vs5"...
- "Pin down" στο... φτερό για τον ΜακΚίσικ, με σκοπό εκείνος να διεισδύσει με δεξιά ντρίμπλα προς τη ρακέτα ξεκινώντας από τον αριστερό διάδρομο...
- "Ball screen" του Λαρεντζάκη στον Γκος, ώστε οι φιλοξενούμενοι να οδηγηθούν σε switch κι ο πρώην άσος της Ρεάλ να επιτεθεί "πάνω" στον Γιόβιτς...
- "2-3" με τον Γκος σε ρόλο δημιουργού και τον Σίκμα να έρχεται υποστηρικτικά ανάμεσα σε εκείνον και τον Λαρεντζάκη. Για τον Αμερικανό γκαρντ είδαμε να γίνονται τα ίδια διπλά screens στην περιφέρεια που έγιναν αρχικά για τον Γουόκαπ κι όπως αναφέραμε παραπάνω στόχευαν στη "γέννηση" αλλαγών της Βαλένθια...
- "2-2" συνεργασίες του Γουόκαπ με τον Σίκμα στο πλάι, μήπως κι ο πρώην ψηλός της Άλμπα βρει ευκαιρία να απειλήσει ή να δημιουργήσει από μία θέση που πάντα τον βόλευε...
Η Βαλένθια έφτασε σε μία ακόμα σημαντική επικράτηση τη φετινή σεζόν, παρά τις σημαντικές απουσίες που είχε. Οτζελέγε και Χάρπερ έχουν κομβικό ρόλο στο οικοδόμημα του Μουμπρού, συνεισφέροντας και στις δύο πλευρές του παρκέ. Κατά πάσα πιθανότητα, η ισπανική ομάδα έχει μαζί με τη Ρεάλ Μαδρίτης τις καλύτερες κι εξυπνότερες άμυνες της διοργάνωσης, διαθέτοντας αποτελεσματικότητα σε σχεδόν κάθε περίπτωση επιθετικής δράσης που υπάρχει. Για παράδειγμα, οι "νυχτερίδες" αμύνονται εξαιρετικά στο low post (ο Ολυμπιακός στηρίζει πολλά εκεί) κι έχουν τρομερές περιστροφές, καλύψεις και βοήθειες στο "5vs5". Επιπλέον, ο προπονητής τους εμφανίστηκε αρκετά διαβασμένος στο ματς και στόχευσε συγκεκριμένες αδυναμίες της ελληνικής ομάδας και στις δύο πλευρές του παρκέ. Αμυντικά, είδαμε να αντιδρά με "under" στα ball screens των Γουόκαπ και ΜακΚίσικ, ενώ επιθετικά δοκίμασε:
- Κάμποσες "Α-set" καταστάσεις, με τον ballhander (ως επί το πλείστον τον Τζόουνς ή τον Γιόβιτς) να επιλέγει για screen τον παίκτη του Σίκμα ή του Πετρούσεφ και να έχει ως εναλλακτική επιλογή το κεντρικό pick n' roll. Ίδιο πλάνο ακολουθήθηκε και μέσω διάταξης για "Spain"...
- Τροφοδοτήσεις του Ντέιβις στο ύψος της γραμμής των βολών, ώστε να βγάλει προς τα έξω τα μεγάλα κορμιά των ερυθρόλευκων στο "5" και να εκμεταλλευτεί το σχετικά αποτελεσματικό midrange shot του...
- "1-4" flat offense για να παραχθεί περιφερειακή εκτέλεση ή πάσα του Ρόμπερτσον...
- "Τρίγωνο" στο πλάι μεταξύ των Γιόβιτς, Τζόουνς και Ντέιβις. Παρόμοιο play εκτελέστηκε με τον Χέρμανσον αντί του Αμερικανού PG και με τον Πετρούσεφ να αναμειγνύεται στο πρώτο screen, αφενός εξαιτίας των "αργών" ποδιών, αφετέρου και της ανετοιμότητάς του να προσαρμοστεί άμεσα σε αυτές τις ταχύτητες...
- Άμεσες εκτελέσεις με γρήγορο ball screen για τους ποιοτικούς γκαρντς της ομάδας, ταχύτατες επιθέσεις μετά την εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ ή ακόμα και με σουτ στο δευτερεύοντα αιφνιδιασμό...
- "1-3-1" με τον Ίγκλις να παραμένει αρχικά κοντά στη baseline, αλλά στη συνέχεια να αλλάζει ρόλο με τον Ντέιβις και να πηγαίνει στην κορυφή για το pick...
Μετά από ένα πρώτο ημίχρονο που κύλησε ολοφάνερα στο ρυθμό που ήθελε ο προπονητής των Ισπανών, ο κόουτς Μπαρτζώκας επιχείρησε να αλλάξει το μομέντουμ μέσω του συνηθισμένου αμυντικού προσανατολισμού που επιλέγει σε ανάλογες καταστάσεις. Ο Ολυμπιακός άρχιζε να "αλλάζει" μετά τα αντίπαλα screens ολοένα και περισσότερο όσο περνούσε η ώρα, μη διστάζοντας να βγάλει κορμιά όπως ο Φαλ ή ο Σίκμα στην περιφέρεια για να αμυνθούν. Η Βαλένθια φάνηκε προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο και στόχευσε κυρίως τον πρώην άσο της Άλμπα, με τον Τζόουνς να παίρνει τη μπάλα και να πηγαίνει στο ένας εναντίον ενός μαζί του. Αν ο Αμερικανός ήταν περισσότερο σταθερός στις επιλογές του, πιθανότατα οι "νυχτερίδες" να είχαν φτάσει πιο... αναίμακτα στην επικράτηση...
Οι νταμπλούχοι Ελλάδας ήταν αναμενόμενο ότι θα δυσκολευτούν να σκοράρουν κόντρα σε μία τέτοια άμυνα. Ίσως περισσότερο από κάθε φορά φέτος είχαν ανάγκη να βρουν πόντους στο ανοιχτό γήπεδο και να μη βιώσουν μία κακή βραδιά πίσω από τη γραμμή του τριπόντου. Τίποτα από τα δύο δε συνέβη, οπότε οι φιλοξενούμενοι μπόρεσαν να κρατήσουν τα ηνία του αγώνα μέχρι τέλους...
Με τους Σίκμα και Πετρούσεφ να μην είναι ικανοί να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες της αναμέτρησης για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, ο κόουτς Μπαρτζώκας ενεργοποίησε και τα "κοντά" σχήματά του. Αρχικά, είδαμε τον Μπραζντέικις στο πλευρό του Παπανικολάου στα forwards κι έπειτα τον ερυθρόλευκο αρχηγό στο "4" και τρία γκαρντς στην περιφέρεια. Το switching παρέμεινε (μόνο όταν επανήλθε ο Μιλουτίνοφ στο "5" για κάποια λεπτά, οι Πειραιώτες αμύνθηκαν διαφορετικά), όμως η Βαλένθια "απάντησε" προσπαθώντας να βρει τα miss matches κοντά στο καλάθι (μετά από ένα σημείο απέφευγε τα picks των ψηλών που μαρκάρονταν από τον Σέρβο ή τον Φαλ, ψάχνοντας ρήγματα μέσω άλλων στόχων) και πηγαίνοντας ακόμα πιο δυναμικά στη διεκδίκηση του επιθετικού ριμπάουντ. Επιπρόσθετα, με τον Μιλουτίνοφ ως σέντερ, στην τέταρτη περίοδο έγινε προσπάθεια ο Ίνγκλις (ήταν εξαιρετικός σε τομείς που δε φαίνονται με γυμνό μάτι) να παίξει "1vs1" με ντρίμπλα απέναντί του. Ο κόουτς Μουμπρού ίσως άργησε λίγο να χρησιμοποιήσει μαζί στο παρκέ τους Γιόβιτς-Τζόουνς, αλλά ήταν λογικό να "φοβηθεί" τη σωματική φθορά τους ενόψει του φινάλε του αγώνα...
Παρότι ορισμένοι τον χαρακτηρίζουν ως "σκακιστή" τα τελευταία χρόνια, οι κορυφαίες ικανότητες του κόουτς συναντώνται αλλού. Ποτέ δεν ήταν top tactician, οπότε το... σκάκι δεν πρέπει να του αρέσει πολύ. Το ίδιο ισχύει και για τον Αταμάν. Ο Τούρκος προπονητής δεν είναι λάτρης των... λεπτομερειών κι όπως κι ο Μπαρτζώκας είναι μετρ στο δημιουργεί σύνολα με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα και με στελέχωση που τις περισσότερες φορές περιλαμβάνει ταιριαστά κομμάτια, πάντα βάσει των οικονομικών δεδομένων του club που συνεργάζεται. Η φιλοσοφία τους γύρω από την προπονητική δε διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, καθώς ανέκαθεν προσπαθούσαν να επιβληθούν των αντιπάλων τους μένοντας πιστοί στα δικά τους "θέλω", στη δική τους συνταγή επιτυχίας. Ελάχιστες φορές δοκίμασαν προσαρμογές και με τον... "Your Way" έφτασαν στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ...
Μερικές φορές ψάχνουμε να εντοπίσουμε τα αίτια μίας αποτυχίας πολύ πιο βαθιά από όσο πρέπει, ξεχνώντας πως στον αθλητισμό υπάρχουν πολλές παράμετροι που επηρεάζουν τη ροή των πραγμάτων και δεν έχουν να κάνουν μόνο με την αγωνιστική πλευρά. Η κριτική μας πρέπει να μην καλύπτεται από το μανδύα της "αμνησίας" κι επιπλέον να παράγεται μέσω της συνειδητοποίησης των ικανοτήτων των πρωταγωνιστών...