Ο Jimmy Jump αρθρογραφεί στο SportPortal2014.blogspot.gr για τη θριαμβευτική "διαβολοβδομάδα" του Παναθηναϊκού και για το... πράσινο ποτάμι που δεν πρέπει με τίποτα να γυρίσει πίσω!
Συναισθήματα του... παρελθόντος επανήλθαν και κυριαρχούν στον οργανισμό του Παναθηναϊκού αυτές τις ώρες. Οι δύο μεγάλες εκτός έδρας νίκες επί Μονακό κι Αρμάνι Μιλάνο, σε συνδυασμό με το "σκαρφάλωμα" του τριφυλλιού στη (ρευστή) βαθμολογία της regular season έχουν ξεσηκώσει θύελλα ενθουσιασμού. Το club αποτελεί κεντρικό θέμα συζήτησης στη μπασκετική Ευρώπη μετά το τέλος της τελευταίας "διαβολοβδομάδας" του 2023, καθώς άπαντες αρχίζουν να βλέπουν επί του πρακτέου όσα... υποψιάζονταν το καλοκαίρι. Το Ο.Α.Κ.Α. σταδιακά προσελκύει ολοένα και περισσότερα βλέμματα εκτός Ελλάδας, αυτή τη φορά για θετικούς λόγους και κυρίως για πράγματα που αφορούν "καθαρά" το αγωνιστικό κομμάτι...
Όπως καταλαβαίνετε, έχουμε να πούμε πολλά. Για πάμε...
Από αυτή εδώ την ιντερνετική γωνιά έχουμε ήδη αναλύσει αρκετές φορές τον τρόπο σκέψης και δουλειάς του Εργκίν Αταμάν. Λίγες μέρες μετά την επισημοποίηση της πρόσληψής του το περασμένο καλοκαίρι, περιγράφαμε το επιθετικό πλαίσιο των συνόλων του ως εξής:
"Ανέκαθεν, το μπάσκετ που πρέσβευαν τα σύνολά του στηριζόταν στην ορθή λειτουργία της επίθεσης. Ο κόουτς θέλει γκαρντς και ''3άρια'' που είναι ικανά τόσο στη δημιουργία όσο και στην εκτέλεση, ενώ του αρέσουν τα small ball σχήματα και φυσικά η περιφερειακή απειλή από όσο τι δυνατόν περισσότερους παίκτες της πεντάδας. Λόγω της συγκεκριμένης ροπής του στη στελέχωση των ρόστερ και της δουλειάς του στην προπόνηση, οι ομάδες του χαρακτηρίζονται για το σωστό τους spacing στο μισό γήπεδο και για τον αυξημένο αριθμό ασίστς που καταγράφουν...
Στις σετ καταστάσεις, οι φίλοι του Παναθηναϊκού θα πρέπει να περιμένουν να δουν πολύ pick n' roll μέσω αρκετών εισαγωγικών-τελικών plays. Εφόσον βρει τους κοντούς που ταιριάζουν στα ''θέλω'' του, θα αναπτυχθούν επιθέσεις με άμεσα ball screens, ''Α-set'' ή ''2-3'' διατάξεις, ''Spain'' και κλασικά pick n' rolls. Επιπρόσθετα, μεγάλο μέρος του playbook περιλαμβάνει δράσεις (π.χ. ''1-4'') για off ball εκτελέσεις των σουτέρ. Θυμηθείτε για παράδειγμα πόσες φορές είδαμε τα τελευταία χρόνια τον Μπομπουά να βγαίνει στο ''φτερό'' μετά από κάποιο screen και να σουτάρει ή να αναπτύσσει συνεργασία με τον ψηλό. Πάντως ένα πράγμα πρέπει να κρατήσετε στο μυαλό σας: Το επιθετικό πλαίσιο της νέας version του τριφυλλιού θα περιέχει πολλές ελευθερίες για τους περιφερειακούς ηγέτες. Αν είναι ικανοί να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και τους αρέσει η λέξη ''πρωτοβουλία'', τότε έχουν πολλές ελπίδες να κάνουν ''step up'' υπό τις οδηγίες του πρώην ''καπετάνιου'' της Εφές"...
Από την αρχή της προετοιμασίας ο Παναθηναϊκός δουλεύει πάνω σε αυτό το πλαίσιο επίθεσης. Οι μόνες διαφοροποιήσεις που συναντώνται έχουν να κάνουν με την προσθήκη ορισμένων plays στη baseline για low post "τάισμα" των Παπαπέτρου (όσο πρόλαβε να παίξει), Μήτογλου και Λεσόρ και τον περιορισμό των δράσεων για κάποιον σουτέρ μετά τον παραγκωνισμό του Γκάι. Φυσικά, η φύση των πράσινων επιθέσεων έχει μεταβληθεί ως ένα σημείο κι από την παρουσία του Ναν. Ο Αμερικανός σκόρερ είναι ξεκάθαρα ένας παίκτης με μεγάλη ικανότητα στο "1vs1" παιχνίδι, οπότε ακόμα κι αν αποτελεί τον κύριο πόλο διατάξεων που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από τον κόουτς Αταμάν, είναι λογικό να πρωταγωνιστεί σε φάσεις με λιγότερη κυκλοφορία της μπάλας. Για τον πρώην ΝΒΑer γράφαμε στις 31 Οκτωβρίου:
"Τι είδους παίκτης είναι ο Αμερικανός (03-08-1995/1,91μ); Καταρχάς, μιλάμε για έναν "κοντό" που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κυρίως ως "2", αλλά υπό συνθήκες κι ως PG. Σκοράρει με κάθε τρόπο, αφού είναι αποτελεσματικός σουτέρ τόσο από θέση, όσο και μετά από ντρίμπλα κι έξοδο από flare screens από ενδιάμεση ή μακρινή απόσταση. Επίσης, παρά το σοβαρό τραυματισμό του τη σεζόν 2021-22, εξακολουθεί να διαθέτει γρήγορο πρώτο βήμα που συνδυάζεται με εξαιρετικό ballhandling. Δε θα έλεγα ότι δεν είναι ικανός δημιουργός μέσω pick n' rolls, ωστόσο ειδικά στην αρχή θα δυσκολευτεί να καταγράψει σταθερά πολλές ασίστς και λίγα λάθη στη EuroLeague. Το ίδιο ισχύει και για το σκοράρισμα με επαφή. Αμυντικά, όλα κρίνονται από τη διάθεσή του. Εφόσον πειστεί ότι πρέπει να συνεισφέρει και σε αυτόν τον τομέα αν θέλει να πρωταγωνιστήσει στα ευρωπαϊκά μέρη, θεωρώ πως θα ανταποκριθεί ως ένα βαθμό. Όπως είναι κατανοητό, θα χρειαστεί σημαντικό χρόνο να προσαρμοστεί και μέχρι να συμβεί αυτό, πιθανότατα να γίνει στόχος από τους αντίπαλους προπονητές στο μισό γήπεδο. Και στο επιθετικό κομμάτι θα δυσκολευτεί, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα... επιβιώσει χάρη στο ταλέντο του μέχρι να "εκπαιδευτεί" και να αποκτήσει reads...
Από τη στιγμή που πρωταγωνίστησε στο φινάλε δύο σπουδαίων εκτός έδρας νικών σε "κλειστές" αναμετρήσεις, ο Ναν είναι απόλυτα λογικό να έχει προσελκύσει όλα τα βλέμματα. Προσωπικά, δεν έχω εκπλαγεί από τις πτυχές του επιθετικού ταλέντου του, ούτε από τις όποιες διακυμάνσεις που θα έχει το παιχνίδι του μέχρι να προσαρμοστεί πλήρως στο ευρωπαϊκό στυλ. Εκείνο που δεν περίμενα από τον πρώην NBAer είναι η πνευματική διαύγειά του κατά τη διάρκεια αγώνων που δεν έχουν ξεκινήσει καλά για εκείνον. Τόσο στο Μόντε Κάρλο, όσο και χθες, οι εμφανίσεις του ήταν άσχημες και κατά κάποιον τρόπο επιζήμιες για την ομάδα του, μέχρι που πάτησε το... κουμπί λίγο πριν το φινάλε κι ηγήθηκε των τελικών επικρατήσεων. Ακόμα δεν είναι απόλυτα έτοιμος από πλευράς νοοτροπίας, ωστόσο θα βρίσκει λύσεις όσο αγωνίζεται με τον αέρα του "ανώτερου παίκτη"...
Η απίστευτη προσαρμογή του Γκραντ στο ρόλο που επιβαλλόταν να "αγαπήσει" αν ήθελε να σταθεροποιηθεί στο υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο κι η αποτελεσματικότητα του (αναντικατάστατου) Γκριγκόνις και στις δύο πλευρές του παρκέ, ουσιαστικά έχουν βάλει τέλος στις όποιες συζητήσεις γίνονταν το καλοκαίρι σχετικά με την έλλειψη "3nD" πλάγιου παίκτη από την περιφέρεια. Ο Παναθηναϊκός μπορεί να μην έχει τελειοποιήσει τις περιστροφές του στο μισό γήπεδο ή τις επιστροφές του στο transition και να αντιμετωπίζει προβλήματα στην εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ, όμως μέχρι στιγμής έχει μία από τις καλύτερες άμυνες της EuroLeague βάσει αριθμών. Όλα αυτά έχουν γίνει πράξη, ενώ ο καλύτερος αμυντικός παίκτης του ρόστερ βρισκόταν στα πιτς για σημαντικό χρονικό διάστημα. Φυσικά ο λόγος για τον Χουάντσο, του οποίου η παρουσία ήταν κομβική και στις δύο νίκες της "διαβολοβδομάδας"...
Όπως έχουμε τονίσει ξανά, ο Ισπανός φόργουορντ είναι ένας top επιπέδου παίκτης και κατά πάσα πιθανότητα συγκαταλέγεται στα κορυφαία αμυντικά μυαλά της διοργάνωσης αυτήν τη στιγμή. Η παρουσία του στο παρκέ αυτόματα ανεβάζει επίπεδο όλη την αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού και δεν είναι καθόλου τυχαίο πως και στις δύο θριαμβευτικές βραδιές του τριφυλλιού είχε θετικό συντελεστή στο "+/-". Η αύξηση του χρόνου του είναι αναγκαία, όπως κι η βελτίωση των εκτελέσεων εκ μέρους του. Ο κόουτς Αταμάν μπορεί να μην είναι λάτρης των "ψηλών" σχημάτων αφού έτσι δεν εξυπηρετείται το επιθετικό πλάνο του με ακρίβεια, αλλά θεωρώ σίγουρο ότι οι πράσινοι θα χρειαστούν πάρα πολύ στο μέλλον μία κοινή συνύπαρξη των Χουάντσο, Μήτογλου και Λεσόρ στην πεντάδα τους. Όσον αφορά τον Κώστα Αντετοκούνμπο, νομίζω ότι απλά απονέμεται "εσωτερική δικαιοσύνη". Ο Έλληνας σέντερ βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση από τον Μπαλτσερόφσκι και παρότι οφείλει να βελτιώσει τις τοποθετήσεις και τις επιλογές του, μπορεί να προσφέρει rim protection και ενέργεια στην πράσινη ρακέτα. Φυσικά, ο Πολωνός σέντερ παραμένει ένα άκρως ενδιαφέρον prospect και το "πακέτο" του είναι πιθανόν να αποδειχθεί χρήσιμο στη συνέχεια. Η κατάσταση που βιώνει δεν είναι παράλογη, αρκεί να υπάρχει πλάνο για τη διαχείρισή του στο μέλλον...
Η αγωνιστική βελτίωση κι η βαθμολογική συγκομιδή αποτελούν αναμφίβολα σημαντικά κεκτημένα. Παρόλα αυτά, ο πράσινος οργανισμός οφείλει να είναι αισιόδοξος για τη συνέχεια κυρίως λόγω των τεράστιων περιθωρίων εξέλιξης που συναντώνται στη φετινή προσπάθεια. Τόσο ομαδικά (χρειάζεται περισσότερη δουλειά επιθετικά κι αμυντικά), όσο κι ατομικά (μεγαλύτερη εκμετάλλευση παικτών όπως ο Χουάντσο, ο Βιλντόσα κι ο Παπαπέτρου που επιστρέφει σιγά-σιγά) το τριφύλλι έχει να περιμένει πράγματα. Όλο το βάρος πέφτει στον κόουτς Αταμάν, το οποίου η δουλειά κι οι αποφάσεις θα κρίνουν εν πολλοίς την τύχη της ομάδας του στις φετινές διοργανώσεις εντός κι εκτός συνόρων. Το ρόστερ είναι εξαιρετικό σε γενικές γραμμές, απλά είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν βραδιές που θα χρειαστεί εντονότερη παρέμβαση και προσαρμογές από τον πάγκο, προκειμένου ο Παναθηναϊκός να βαδίσει σε μονοπάτια που δεν έχουν καν περάσει από το μυαλό των περισσότερων μέχρι σήμερα. Η "χρυσόσκονη" από το παρελθόν έκανε την εμφάνισή της, επιβάλλεται να συντροφεύσει και το μέλλον...
ΥΓ. Αν δούμε εντελώς ψυχρά τη βαθμολογική κατάσταση, ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που ήθελε από τα δύο ταξίδια του σε Ιταλία και Γαλλία, δηλαδή τουλάχιστον μία νίκη. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι όλα κυλούν ομαλώς. Όπως είχα γράψει πριν από μερικές εβδομάδες, οι νταμπλούχοι Ελλάδας χρειάζεται να προχωρήσουν σε ορισμένες μεταβολές του πλάνου τους στο επιθετικό σκέλος από τη στιγμή που κανένα πρόσφατο μεταγραφικό απόκτημα (όση ποιότητα κι αν διαθέτουν) δεν καλύπτει ανάγκες του παρόντος. Θεωρώ, ότι ο κόουτς Μπαρτζώκας δεν πρόκειται να προχωρήσει σε μεταβολές και θα στηριχθεί στο στυλ παιχνιδιού που οδήγησε την ομάδα του στα υψηλά στρώματα. Η συγκεκριμένη επιλογή θα κριθεί πετυχημένη μόνο αν προκύψουν ατομικά "step-ups" παικτών όπως ο Γκος, ο Λαρεντζάκης κι ο ΜακΚίσικ στο εκτελεστικό-δημιουργικό κομμάτι. Πόσο πιθανό είναι αυτό; Ο χρόνος θα δείξει...