Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τις τακτικές προσεγγίσεις Αταμάν και Μπαρτζώκα στο ντέρμπι του Ο.Α.Κ.Α. και ξεχωρίζει το μεγαλύτερο κεκτημένο του Παναθηναϊκού στο συγκεκριμένο ματσάρισμα!
Σε γενικές γραμμές κι οι δύο ομάδες εφάρμοσαν τακτικές "πλατφόρμες" που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε από αυτές φέτος, ωστόσο ανά διαστήματα προσπάθησαν να τις εντάξουν σε ένα πλαίσιο εκμετάλλευσης αδυναμιών της αντίπαλης πλευράς. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε το ντέρμπι δίνοντας αρχικά τη μπάλα στα χέρια του Γκραντ με ball δράσεις και στον Γκριγκόνις μέσω κυρίως staggered screens. Με αυτόν τον τρόπο ο κόουτς Αταμάν θέλησε να μπει στο ματς αποφεύγοντας παραγωγή από τον παίκτη που μάρκαρε ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός των ερυθρολεύκων (λέγε με Γουόκαπ), δηλαδή τον Ναν. Ο Αμερικανός σκόρερ πήρε σταδιακά τη... μπαγκέτα, έχοντας μερικά εξαιρετικά τελειώματα, αλλά κι άλλες όχι και τόσο "ώριμες" αποφάσεις εξαιτίας της (λογικής) μη ορθής διαχείρισης των συναισθημάτων του στο πρώτο ντέρμπι της καριέρας του...
Η συγκεκριμένη κατάσταση μπήκε στο στόχαστρο της επίθεσης του Ολυμπιακού, με τον κόουτς Μπαρτζώκα να επιλέγει ως αρχικό πλάνο την ανάπτυξη pick n' roll του Γουόκαπ απέναντι στον πρώην NBAer και την όσο γίνεται λιγότερη τροφοδότηση του Κάνααν, που πιεζόταν από τον εντυπωσιακό Γκραντ (ο καλύτερος περιφερειακός αμυντικός του τριφυλλιού). Ο Έλληνας κόουτς είχε σχεδιάσει ένα αρκετά στοχευμένο επιθετικό playbook για το παιχνίδι, καθώς οι παίκτες του προσπαθούσαν να παράξουν κόντρα σε μία από τις αποτελεσματικότερες άμυνες της Ευρωλίγκα με συγκεκριμένα plays. Για παράδειγμα, είδαμε τα γκαρντς που μάρκαρε ο Σλούκας να πηγαίνουν συνεχώς στο low post και παράλληλα να γίνονται διαφορετικού τύπου screens μακριά από τη μπάλα (είτε για δημιουργία χώρου νέου ποσταρίσματος χαμηλά του Μπραζντέικις ή για σουτ στην περιφέρεια του Πίτερς ή του Πετρούσεφ), αλλά κι ανάμειξη παικτών όπως ο Ναν ή ο Αντετοκούνμπο σε διατάξεις με διπλά screens κεντρικά (π.χ. "Spain" pick n' roll) και στο πλάι που απαιτούσαν switch ή συγκεκριμένες τοποθετήσεις μακριά από τη μπάλα, κομμάτι που αυτοί οι παίκτες των γηπεδούχων δεν παρουσιάζουν σταθερότητα. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους ο Αταμάν αντέδρασε στο "ψηλό" σχήμα των φιλοξενούμενων με τον Μπραζντέικις στο "3" και παρέταξε πεντάδα με τον Χουάντσο SF, κίνηση που ουσιαστικά έβαλε τέλος στο καλό μομέντουμ του Λιθουανού φόργουορντ στον αγώνα...
Στο δεύτερο μέρος το τεχνικό σταφ των γηπεδούχων αποφάσισε να ενεργοποιήσει τον Καλαϊτζάκη, δίνοντάς του ξεκάθαρη αποστολή να πιέσει στα όρια του φάουλ τον Γουόκαπ. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός βγήκε από τα αποδυτήρια με στόχο να εισάγει τη μπάλα στη ρακέτα και συγκεκριμένα στον Μιλουτίνοφ, ωστόσο ο άσχημος τραυματισμός του Σέρβου ήρθε να βάλει "στοπ" στη περεταίρω συνέχιση του αυτού του πλάνου. Έπειτα ο κόουτς Μπαρτζώκας έβαλε ξανά στο στόχαστρο τον Ναν, είτε με low post καταστάσεις για τους κοντούς που μάρκαρε ο Αμερικανός άσος (σε κάποια φάση έγινε το ίδιο και με τον Γκριγκόνις), είτε με ball screen του ενός γκαρντ στον άλλο για να προκληθεί switch και να γίνει επίθεση του Γκος πάνω στο βασικό SG των πράσινων. Όσο περνούσε η ώρα, όπως είναι λογικό, οι ερυθρόλευκοι αναζήτησαν περισσότερο το σκορ του Πίτερς, ενώ στην άμυνα βγήκε από το... συρτάρι το συνηθισμένο "όπλο" του τεχνικού σταφ τα τελευταία χρόνια που δεν είναι άλλο από το total switching. Η φθορά του εξαιρετικού Πετρούσεφ σε συνδυασμό με τον τραυματισμό του Μιλουτίνοφ και την απουσία του Φαλ οδήγησαν τους νταμπλούχους σε επιλογή ενός σχήματος με τον Παπανικολάου στο "5" (ανέλαβε τον σέντερ του τριφυλλιού)...
Επιθετικά, μετά το νοκ-άουτ του Σλούκα και τη γνωστή απουσία του Βιλντόσα, ο κόουτς Αταμάν παρέδωσε τα... κλειδιά της ομάδας του στον Γκραντ, ο οποίος λειτούργησε πιο ώριμα από τα βασικά γκαρντς της ομάδας του. Ο περσινός M.V.P. του EuroCup πήρε τόσο επιθέσεις "1vs1" λόγω του είδους της άμυνας που εφάρμοσε ο Ολυμπιακός, αλλά κυρίως προσπάθησε να αναμείξει τους Ναν-Γκριγκόνις στις set καταστάσεις. Εκτός των staggered screens που αναφέραμε παραπάνω, για τον Λιθουανό πλάγιο είδαμε και τροφοδότησή του μέσω "zipper", επιλογή που δοκιμάζεται και με τον Αμερικανό SG σε ρόλο πρωταγωνιστή. Το ερυθρόλευκοι switching μπέρδεψε τους γηπεδούχους και τους κατέστησε προβλέψιμους στο μισό γήπεδο, αν και στις αρχές της τρίτης περιόδου ο Τούρκος προπονητής παρουσίασε μία ροπή εκμετάλλευσης της συγκεκριμένης πτυχής με άμεσα ποσταρίσματα του Γκραντ στον Κάνααν και με ball screens του Μήτογλου που στόχευαν στην "αλλαγή" και το "τάισμα" του κομβικού Έλληνα άσου χαμηλά απέναντι σε πιο κοντό αντίπαλο. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν τρομερά εύστοχη επιλογή η χρησιμοποίηση του Χουάντσο όταν οδεύαμε προς την τελική ευθεία του ντέρμπι, καθώς ο Ολυμπιακός άρχιζε να ψάχνει τον Πίτερς στο μισό γήπεδο κι ο Ισπανός φόργουορντ ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να μειώσει τις ματιές του έμπειρου PF προς το πράσινο καλάθι...
Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επικρατήσει απόλυτα δίκαια, παρότι το πλάνο του κόουτς Μπαρτζώκα σε γενικές γραμμές έφερε πολύ καλά αποτελέσματα για τον Ολυμπιακό. Το γεγονός ότι οι πράσινοι πήραν τη νίκη κάτω από αυτές τις τακτικές συνθήκες είναι αδιαμφησβήτητα εντυπωσιακό, διότι πλέον το τριφύλλι έχει φτάσει στο σημείο να κερδίζει ντέρμπι και με αυτόν τον τρόπο, όταν πριν μόλις λίγους μήνες η διαφορά δυναμικότητας των δύο αντιπάλων ήταν χαώδης. Επειδή είδαμε ένα ματς ειδικών συνθηκών ελέω των πολλών σημαντικών απουσιών και στις δύο πλευρές, καλό θα ήταν να ξεχάσουμε σχετικά γρήγορα όσα είδαμε σε επίπεδο αγωνιστικής εικόνας, ωστόσο το συγκεκριμένο κεκτημένο του Αταμάν και των παικτών του στα μάτια μου μοιάζει ξεχωριστό και πιθανότατα είναι το σημαντικότερο της μέχρι τώρα πορείας τους...
Οι επόμενες μάχες των δυο τους πραγματικά δε χάνονται κι ελπίζω οι οργανισμοί Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και του μεγέθους τους...