Η παλιά μας "καψούρα" Μαρτίνς και τα χαφ που δεν... υπήρχαν στον Ολυμπιακό, Αντρέ Όρτα και Τσικίνιο! Tο SportPortal2014.blogspot.gr βάζει στο μικροσκόπιο τη νέα πορτογαλική τριάδα των ερυθρόλευκων...
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
O Aντρέ Όρτα γεννήθηκε στην Αλμάντα της Σετούμπαλ στις 7 Νοεμβρίου του 1996. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της Μπενφίκα και στη συνέχεια μεταπήδησε σε εκείνες της Βιτόρια (σύλλογος της γενέτειράς του). Αφού πέρασε από όλες τις "μικρές" ομάδες της δεύτερης, το καλοκαίρι του 2014 προωθήθηκε στους άντρες και λίγους μήνες αργότερα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία της Πορτογαλίας. Την επόμενη χρονιά έγινε βασικός και πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις, που οδήγησαν τη Μπενφίκα στο να τον επαναφέρει στις τάξεις της έναντι 400.000 ευρώ! Στην αρχή όλα κυλούσαν ονειρεμένα για τον ίδιο, ωστόσο συνεχόμενοι μυϊκοί τραυματισμοί τον άφησαν πίσω. Το επόμενο καλοκαίρι δόθηκε δανεικός στη Μπράγκα, η οποία έμελλε να μετατραπεί σε ποδοσφαιρικό... σπίτι του! Κατάφερε να δείξει πτυχές του ταλέντου του παίρνοντας πολλά λεπτά συμμετοχής και μετά τη λήξη του δανεισμού του πωλήθηκε με 5,7 εκ. ευρώ στους Λος Άντζελες του M.L.S.! Στις Η.Π.Α. δεν... άντεξε περισσότερο από ένα χρόνο και μετά από απευθείας συζητήσεις του ίδιου, τον Ιούλιο του 2019 αγοράστηκε από τη Μπράγκα έναντι περίπου 2,5 εκ. ευρώ. Άλλοτε ως βασικό στέλεχος κι άλλοτε ως σημαντικό μέλος του rotation, ο Όρτα κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την πορτογαλική ομάδα, με την οποία μετράει ήδη πάνω από 200 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και τρεις τίτλους (δύο κύπελλα κι ένα λιγκ καπ/με τη Μπενφίκα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα κι ένα σούπερ καπ και στο L.A. ένα πρωτάθλημα κανονικής περιόδου). Μάλιστα, το 2022 ανανέωσε το συμβόλαιό του με ρήτρα εξαγοράς 30.000.000 ευρώ! Είναι διεθνής με σχεδόν όλα τα "μικρά" κλιμάκια της Πορτογαλίας...
Ο 27χρονος άσος είναι ένας πολύ χαμηλών τόνων χαρακτήρας. Μιλάει ελάχιστα εκτός αγωνιστικού χώρου, ωστόσο μέσα στο γήπεδο θέλει να ηγείται, κατευθύνοντας τους συμπαίκτες του όποτε χρειάζεται. Ψάχνει τις πρωτοβουλίες και θέλει να συνεισφέρει δίνοντας το απόλυτο των δυνάμεών του για χάρη της ομάδας. Όλα αυτά τα χρόνια έχει αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις του άξονα της μεσαίας γραμμής, ενώ όταν ήταν σε νεαρή ηλικία είχε δοκιμαστεί και στα πλάγια της επίθεσης. Κατά τη γνώμη μου, ο ρόλος που του ταιριάζει περισσότερο είναι είτε αυτός του δεύτερου κεντρικού χαφ σε συστήματα όπως το 4-2-3-1 ή το 4-4-2, είτε εκείνος του "8αριού" στο 4-3-3. Σε αυτόν το σχηματισμό θα μπορούσαμε να τον δούμε κι ως αμυντικό μέσο, αρκεί να πλαισιωνόταν από παίκτες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και να το "επέτρεπαν" οι συνθήκες του αγώνα και τα στοιχεία των αντίπαλων μέσων. Τακτικά είναι τρομερός για τα ελληνικά δεδομένα και κυρίως έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται σε κάθε "αποστολή" που του ανατίθεται από τον προπονητή του. Είναι ένα ξεχωριστό ποδοσφαιρικό μυαλό κι ένας χαφ που έχει διδαχθεί με ορθό τρόπο τα μυστικά όλων των θέσεων του κέντρου...
Ο Όρτα είναι δεξιοπόδαρος. Διαθέτει αξιοπρόσεκτο χειρισμό της μπάλας και παρότι δεν επιχειρεί συνεχώς ντρίμπλες ή να πηγαίνει σε καταστάσεις "1vs1", υπάρχουν φάσεις που σου δίνει την εντύπωση πως δε θα υποπέσει σε λάθος όση πίεση κι αν δεχθεί όταν υποδεχθεί μία πάσα. Όπως καταλαβαίνετε, για να συμβαίνει αυτό σημαίνει ότι διαθέτει πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, ευκινησία και ψυχραιμία στις κινήσεις του. Επειδή δεν έχουμε να κάνουμε με έναν ιδιαίτερα ταχυδυναμικό παίκτη κι η ντρίμπλα του είναι ως επί το πλείστον "κοφτή" και στηρίζεται στην ποιότητα των επαφών του. Του αρέσει να καλύπτει μέτρα με τη μπάλα στα πόδια, όχι όμως στο βαθμό που να θεωρείται μετρ των ατομικών ενεργειών. Επιδιώκει να προωθεί την ανάπτυξη της ομάδας του, ωστόσο νιώθει καλύτερα όταν μεταβιβάζει προωθημένα από το πίσω μέρος του γηπέδου κι όχι σε κοντινά σημεία με την αντίπαλη περιοχή. Για αυτόν το λόγο, με το πέρασμα των χρόνων άρχισε να μονιμοποιείται στο "6" και το "8", αν και στα πρώτα του βήματα αγωνιζόταν σε πιο επιθετικογενείς θέσεις. Ξέρει πότε πρέπει να διατηρήσει την κατοχή, αλλά και πότε πρέπει να παίξει άμεσα. Ήταν μία από τις καλύτερες λύσεις που υπήρχαν στη Μπράγκα για φάσεις που αναπτυσσόταν κάποιο "1-2", διότι κινείται άμεσα στο κενό χώρο μετά την πάσα του. Στην Ελλάδα θα ήθελα να τον δω να πασάρει περισσότερο κάθετα και παράλληλα να δοκιμάσει μεγαλύτερο αριθμών σουτ από μακρινή απόσταση. Επίσης, πρόκειται για καλό εκτελεστή στημένων φάσεων κι ιδιαίτερα των κόρνερ...
Αδιαμφισβήτητα, δεν αποτελεί τον πιο σκληρό ή δυνατό μέσο που έχουμε δει. Όντας ποδοσφαιρικά οξυδερκής, ξέρει πώς να "προστατευτεί", όμως είναι δύσκολο να ανταπεξέλθει σταθερά σε ένα ρυθμό παιχνιδιού όπως αυτό που συναντάμε στο κορυφαίο επίπεδο της Πορτογαλίας. Φυσικά κι έχει την ικανότητα να αμυνθεί ορθά, να πρεσάρει/μαρκάρει έξυπνα και να παράξει κλεψίματα για την ομάδα του, αλλά μην περιμένετε να δείτε έναν aggressive χαφ τύπου Χέσε ή Καμαρά. Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των μυϊκών τραυματισμών του έχει περιοριστεί και δε νομίζω ότι θα αντιμετωπίσει προβλήματα στις ταχύτητες που παίζεται το άθλημα στα μέρη μας. Παρόλα αυτά, δεν ίσχυε το ίδιο και στη Μπράγκα, αφού τελευταία έδειχνε να μην ανταποκρίνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα στο ρυθμό που απαιτούσαν πορτογαλικά ντέρμπι ή τα ευρωπαϊκά ματς. Όπως αναφέραμε παραπάνω, το παιχνίδι του δε στηρίζεται στην ταχύτητα. Δε φοβάται να παλέψει κάθε φάση και να βάλει τα πόδια του στη... φωτιά κι όσο έχει δυνάμεις, κινείται συνεχώς και "βγάζει" ένταση. Το ύψος του είναι 1,74μ., το άλμα του μέτριο, επομένως να μην έχετε ιδιαίτερες απαιτήσεις από αυτόν στις εναέριες μονομαχίες...
Για τα ελληνικά δεδομένα ο Όρτα είναι ένας εξαιρετικός μέσος. Ο Ολυμπιακός δε διέθετε τέτοιου τύπου παίκτη στον άξονα της μεσαίας γραμμής του και σίγουρα προχώρησε σε μία κίνηση που ελάχιστοι περίμεναν βάσει της ποιότητας του Πορτογάλου. Ο 27χρονος άσος είχε ανάγκη να αλλάξει επίπεδο προς τα... κάτω σε αυτό το στάδιο της καριέρας του, επειδή χρειαζόταν να πρωταγωνιστήσει ξανά σε ένα διαφορετικό περιβάλλον και σε ένα πρωτάθλημα του οποίου τα αγωνιστικά και σωματικά-ταχυδυναμικά δεδομένα θα του το "επιτρέψουν" να το κάνει. Η συγκεκριμένη κίνηση δε θα προσφέρει τα αναμενόμενα μόνο εάν οι ερυθρόλευκοι παραμείνουν παντελώς ασύνδετοι και χωρίς κανένα συγκεκριμένο και σταθερό τακτικό πλάνο κι αν ο παίκτης πιστέψει ότι δεν έχει κανένα μέλλον εδώ ό,τι κι αν παρουσιάσει στο γήπεδο. Αν αληθεύουν τα ποσά ρήτρας που ακούγονται για το καλοκαίρι (κάτω από 5 εκ. ευρώ), πραγματικά θα είναι ποδοσφαιρικό έγκλημα αν ο συγκεκριμένος παίκτης δε μείνει στον Πειραιά αρκετά χρόνια...
Ο Φρανσίσκο Λεονέλ Λίμα Σίλβα Μασάντο, γνωστός κι ως "Τσικίνιο" γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου του 1995 στο Σάντο Τίρσο της Πορτογαλίας. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματά του πραγματοποιήθηκαν στις ακαδημίες της Ρορίζ, ενώ μετέπειτα μεταπήδησε σε εκείνες των Μποαβίστα και Λεϊσόες. Με την τελευταία έκανε ντεμπούτο στις επαγγελματικές κατηγορίες το 2014 (στη δεύτερη λίγκα της χώρας του) και στη συνέχεια δόθηκε για ένα χρόνο δανεικός στην ερασιτεχνική Γκοντομάρ. Η επιστροφή του συνδυάστηκε με μονιμοποίηση στο βασικό σχήμα, ωστόσο μετά από ένα εξάμηνο παραχωρήθηκε στη Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ έναντι 200.000 ευρώ. Στην Κροατία δεν κατάφερε να προσαρμοστεί και το καλοκαίρι του 2017 δόθηκε δανεικός στην Κοϊμπρα που τότε αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της πατρίδας του. Ο σύλλογος έμεινε απόλυτα ικανοποιημένος από τις εμφανίσεις του και σχεδόν άμεσα ενεργοποίησε τη ρήτρα εξαγοράς του ύψους 150.000 ευρώ. Η επένδυση του club αποδείχθηκε εξαιρετική κι οικονομικά, καθώς η Μπενφίκα αποφάσισε την επιστροφή του παίκτη στις τάξεις της, δίνοντας 600.000 ευρώ για την αγορά του. Οι "αετοί" της Λισαβόνας τον παραχώρησαν δανεικό άμεσα, αλλά αυτήν τη φορά σε ομάδα της Liga NOS. Μέσω της Μορεϊρένσε ο Τσικίνιο κατάφερε για πρώτη φορά στην καριέρα του να αγωνιστεί στην κορυφαία κατηγορία της Πορτογαλίας και μάλιστα τα πήγε αρκετά καλά, όμως πρωταγωνίστησε σε ένα τρομερά "περίπλοκο" deal, αφού οι δύο σύλλογοι αρχικά συμφώνησαν για δανεισμό, μετά από λίγες μέρες για κανονική ελεύθερη μεταγραφή και τον επόμενο χρόνο σε επιστροφή του στη Μπενφίκα έναντι 5,25 εκ. ευρώ!
Η πρώτη χρονιά στο ρόστερ του ιστορικού πορτογαλικού συλλόγου κινήθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα για τον παίκτη, ο οποίος πήρε... μπόλικες ευκαιρίες ως βασικός. Τη δεύτερη σεζόν έγινε αναπληρωματικός, με συνέπεια το καλοκαίρι του 2021 να παραχωρηθεί ως δανεικός στη Μπράγκα του Καρβαλιάλ. Ούτε εκεί τα πράγματα κύλησαν όπως τα περίμενε, τον Ιανουάριο "έσπασε" τη συμφωνία και δόθηκε ξανά δανεικός στη Γιρέσουνσπορ! Στην Τουρκία βρήκε το χαμένο του εαυτό και έγινε πιο έτοιμος να σταθεί στη Μπενφίκα. Από την πώληση του Φερνάντες στην Τσέλσι τον περσινό Ιανουάριο κι έπειτα ήταν βασικός, αποτελώντας σημαντικό μέλος ενός ρόστερ που έφτασε μέχρι την κατάκτηση του τίτλου. Φέτος δεν υπολογιζόταν ιδιαίτερα, με τις 15 από τις 17 συμμετοχές του να είναι ως αλλαγή. Εκτός του περσινού πρωταθλήματος "πρόλαβε" να πανηγυρίσει και δύο πορτογαλικά σούπερ καπς (φέτος και το 2020), ενώ συνολικά φόρεσε 122 φορές τη φανέλα των "αετών"...
Πρόκειται για έναν απόλυτα ευχάριστο χαρακτήρα εντός αποδυτηρίων. Δε θα δημιουργήσει προβλήματα σε κανέναν και προβλέπω ότι θα αποτελέσει μία από τις πιο συμπαθητικές φιγούρες στο εσωτερικό του συλλόγου. Παρόλα αυτά, είναι αρκετά ευάλωτος πνευματικά κι η απόδοσή του εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εμπιστοσύνη που αντλεί από το περιβάλλον του. Έψαχνε μία ομάδα που θα του έδινε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει και για αυτό πιστεύω πως επέλεξε τον Ολυμπιακό. Προσωπικά, δε νομίζω ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ηγέτη μίας ομάδας με απαιτήσεις, ωστόσο αυτό είναι το σπουδαιότερο κίνητρό του την παρούσα χρονική στιγμή. Είναι ομαδικός στις κινήσεις του και σε κάθε αναμέτρηση δίνει τα πάντα μέχρι να τον προδώσουν οι δυνάμεις του. Υπάρχουν στιγμές που "εξαφανίζεται" από τον αγωνιστικό χώρο, αδυναμία που πρέπει να... ξεχάσει αν θέλει να κάνει τη διαφορά στη νέα του ομάδα. Στην Ελλάδα πρέπει να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες, γιατί έχει την ποιότητα να το κάνει...
Όπως κι ο Όρτα, έχει χρησιμοποιηθεί σε σχεδόν όλες τις θέσεις του κέντρου, αν κι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα "πακέτο" ποδοσφαιριστή που ταιριάζει περισσότερο σε πιο προωθημένους ρόλους. Κατά τη γνώμη μου, αποδίδει καλύτερα είτε ως κεντρικός μέσος σε δυάδα στον άξονα με ταίρι κάποιον σκληροτράχηλο αμυντικό χαφ (π.χ. Χέσε), είτε ως "8άρι" σε σχηματισμούς με τριάδα στο κέντρο (π.χ. 4-3-3). Έχει χρησιμοποιηθεί κι ως εξτρέμ ή ως επιτελικός μέσος, αλλά δεν έχει ανταποκριθεί στις ανάγκες αυτών των θέσεων όταν η ομάδα του παίζει επιθετικά κι έχει απέναντί της σύνολα που αμύνονται μαζικά...
Ο Τσικίνιο χρειάζεται χώρο για να δημιουργήσει, ντριμπλάρει κλπ., καθώς ενώ διαθέτει καλή τεχνική κατάρτιση, αυτή δε βρίσκεται σε επίπεδα που θα του "επιτρέπει" να κάνει τη διαφορά σε κλειστές άμυνες. Επιπλέον, μιλάμε για έναν παίκτη που δεν έχει τον κορμό και τη δύναμη να "αντέξει" την έντονη πίεση των αμυντικών, επομένως οσο σημαντική τακτική παιδεία κι αν διαθέτει, όσο ποδοσφαιρικά οξυδερκής κι αν είναι, θα είναι δύσκολο να μονιμοποιηθεί στη μεσοεπιθετική γραμμή...
Είναι δεξιοπόδαρος, έχει ύψος 1,75μ. και "τίμιο" άλμα, αλλά κι αδυναμία στο ψηλό παιχνίδι. Παρότι είναι μαχητικός, υπολείπεται σε σκληράδα και δεν του αρέσουν οι πολλές επαφές. Επιδιώκει την "παραγωγή" κλεψιμάτων και μαρκάρει όσο μπορεί, ωστόσο μην περιμένετε τρομερά αποτελέσματα σε αυτό το κομμάτι. Ο κορμός του είναι ευκίνητος και ξέρει να τον χρησιμοποιεί έξυπνα όταν θέλει να αποφύγει τους αντιπάλους του. Επιπλέον, είναι αρκετά γρήγορος για χαφ και διαθέτει ικανοποιητικότατους χρόνους σε κάθε είδους transition. Γενικά, "βγάζει" ένταση κι είναι κινητικός, τόσο σε φάσεις που του ζητείται να πρεσάρει (μπορεί να υποστηρίξει τέτοιου είδους εντολές), όσο κι όταν πασάρει ή θέλει να πάρει τη μπάλα. Από πλευράς φυσικής και σωματικής κατάστασης είναι "OK" και πλέον έχουν περιοριστεί τα μυϊκά προβλήματα που τον ταλαιπωρούσαν παλιότερα...
Η ντρίμπλα του στηρίζεται κυρίως στο "σπάσιμο" του σώματός του και στην τεχνική και λιγότερο στην ταχύτητα, αν κι αναφέραμε πως δεν υστερεί σε αυτόν τον τομέα. Έχει την ικανότητα να καλύπτει μέτρα με τη μπάλα στα πόδια και να "ξεδιπλώσει" μία αντεπίθεση, αλλά μερικές φορές μοιάζει πιο αργός από ό,τι είναι σε τέτοιους είδους φάσεις. Συνήθως είναι ψύχραιμος όταν έχει την κατοχή. Δεν του αρέσει να την κρατά για πολλή ώρα και ψάχνει συνεχώς την πάσα σε συμπαίκτη του ακόμα και με μία επαφή. Στην Ελλάδα πρέπει να αναζητήσει περισσότερο τις κάθετες μεταβιβάσεις και να περιορίσει το παράλληλο ποδόσφαιρο. Διαθέτει την ικανότητα να το κάνει, όχι μόνο παίζοντας απλά προωθημένα μπροστά του, αλλά και ψάχνοντας τροφοδοτήσεις με στόχο την πλάτη της άμυνας. Πάντως, να ξέρετε ότι αποτελεί ένα πολύ καλό "fit" για σύνολα που θέλουν να αναπτύσσουν έντονο passing game και δεν αρέσκονται σε επαναλαμβανόμενες μακρινές μπαλιές ή σέντρες. Ο Τσικίνιο σπάνια σηκώνει τη μπάλα από το έδαφος, όπως και σπάνια δοκιμάζει το πόδι του για να σκοράρει. Τα τελειώματά του υστερούν σε δύναμη και στηρίζονται αποκλειστικά στην τεχνική, ωστόσο ο χαμηλός αριθμός γκολ που έχει πετύχει στην καριέρα του οφείλεται (και) στις λίγες τελικές εκ μέρους του. Όπως καταλαβαίνετε σπάνια θα τον δείτε να σεντράρει και τα τελευταία χρόνια μόνο στην Τουρκία εκτελούσε σταθερά τις στημένες φάσεις (ακόμα και τα πέναλτι)...
Εκτός από τον Όρτα κι ο Τσικίνιο είναι ένας χαφ με χαρακτηριστικά που έλειπαν από τη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού. Ο Πορτογάλος άσος μπορει να βελτιώσει το passing game των ερυθρόλευκων και παράλληλα να τους προσφέρει μεγαλύτερη ένταση, ταχύτητα και κινητικότητα στον άξονα. Προσωπικά μου αρέσει αρκετά σαν παίκτης, ωστόσο πρέπει να του ζητηθούν πράγματα που μπορεί να κάνει και δεν είναι άλλα από όσα αναλύσαμε παραπάνω. Φυσικά, είναι αναγκαίο να προκύψει και μία κατάλληλη πλαισίωσή του στον άξονα, όπως κι επιτέλους η αναδόμηση μίας ομάδας με συγκεκριμένους στόχους και πλάνο μέσα στο γήπεδο...
Με δεδομένη την απόκτηση του Όρτα και της παραμονής του Χέσε, δεν ξέρω αν ο Πορτογάλος μπορεί να ταιριάξει στο πλάι τους, καθώς η συγκεκριμένη τριάδα διαθέτει τα πάντα εκτός από... γκολ. Εφόσον επιλεχθεί αυτό το σχήμα, ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αναζητήσει έναν κεντρικό επιθετικό με μεγαλύτερη εκτελεστική ικανότητα και παράλληλα Φορτούνης και Μασούρας να μονιμοποιηθούν στα άκρα της επίθεσης, προκειμένου να μην προκύψει πρόβλημα με την ευστοχία. Περιμένω να δω με ανυπομονησία πώς θα διαχειριστεί το ρόστερ του ο Καρβαλιάλ, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είχε... ξετρελαθεί με τον Τσικίνιο όταν συνεργάστηκαν στη Μπράγκα κι είχε συμφωνήσει στην άμεση λήξη του δανεισμού του από τη Μπενφίκα...
Ο Ζέλσον Μαρτίνς (11 Μαϊου 1995) αποτελεί σαφώς μία πιο γνωστή περίπτωση ποδοσφαιριστή. Δε θυμάμαι αν έχουμε αναφερθεί σε αυτόν κάποια στιγμή, ωστόσο κάποτε αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές "καψούρες" μου. Ακόμα θυμάμαι με πόσο μεγάλη αγωνία περίμενα να τον απολαύσω στις κόντρες του Ολυμπιακού με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας το 2017, μία εποχή που ελάχιστοι τον γνώριζαν στα μέρη μας...
Ο πρώην διεθνής Πορτογάλος κατάφερε να πρωταγωνιστήσει σε τρομερά οικονομικά deals και να αγωνιστεί σε clubs όπως η Ατλέτικο Μαδρίτης κι η Μονακό, διότι στα "καλά" χρόνια της καριέρας του διέθετε τρομερή ταχύτητα κι ένα εξαιρετικά δυσεύρετο στοιχείο. Το "ξεπέταγμά" του στα πρώτα μέτρα ήταν εντυπωσιακό κι όποτε έβρισκε χώρο να το χρησιμοποιήσει, ήταν Α-Π-Ο-Λ-Α-Υ-Σ-Τ-Ι-Κ-Ο-Σ! Γιατί δεν κατάφερε να επιβιώσει σε La Liga και Ligue 1; Γιατί για το κορυφαίο επίπεδο των συγκεκριμένων πρωταθλημάτων, η τεχνική κι οι αποφάσεις του στο τελευταίο τρίτο δεν ήταν οι ενδεδειγμένες, ιδιαίτερα σε "κλειστούς" χώρους κι απέναντι σε οργανωμένες άμυνες...
Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και πλέον έχουμε να κάνουμε με έναν εντελώς "διαφορετικό" Μαρτίνς. Ο τραυματισμός του στο γόνατο στις αρχές του 2021 τον κατέστησε λιγότερο γρήγορο κι ευκίνητο σε σχέση με το παρελθόν, με συνέπεια σταδιακά να χάσει τη θέση του στη Μονακό. Ουσιαστικά είναι ανενεργός το τελευταίο εξάμηνο, ενώ ούτε πέρσι υπολογιζόταν ιδιαίτερα. Τελευταία επαγγελματική συμμετοχή του καταγράφεται στα τέλη του περσινού Φλεβάρη και παράλληλα έχει να αγωνιστεί για περισσότερα από... εννέα λεπτά από ένα παιχνίδι κόντρα στην Οσέρ την πρώτη μέρα του ίδιου μήνα!
Πριν από μία τετραετία-πενταετία, ο Μαρτίνς πιθανότατα συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα καλύτερα δεξιά εξτρέμ "γραμμής" της Ευρώπης (πάντα ήταν καλύτερος παίζοντας δεξιά, δηλαδή στην πλευρά του "καλού" ποδιού του). Τώρα κανένας δε μπορεί να βάλει το χέρι στη φωτιά για την κατάστασή του. Η ποιότητά του είναι τρομερή για τα ελληνικά δεδομένα, ωστόσο για να την ξεδιπλώσει στο χορτάρι θα πρέπει και να... μπορεί από πλευράς φυσικής και σωματικής κατάστασης...
Ο Ολυμπιακός πήρε ένα μεγάλο ρίσκο με την περίπτωσή του, αλλά για μένα καλά έκανε! Όταν σου παρουσιάζεται μία τέτοια ευκαιρία, είναι δύσκολο να την αφήσεις να πάει χαμένη, ακόμα κι αν αναγκάζεσαι να δαπανήσεις 3.000.000 ευρώ για έναν παίκτη που έμενε ελεύθερος στις 30 Ιουνίου. Βέβαια, αν οι ερυθρόλευκοι θέλουν να προστατεύσουν και να "κυνηγήσουν" μέχρι τέλους την επιτυχία του συγκεκριμένου ελκυστικότατου στοιχήματος, οφείλουν να το αντιμετωπίσουν με ωριμότητα και παράλληλα να το πλαισιώσουν με έναν ακόμα εξτρέμ που θα λειτουργήσει ως "ασφάλεια"...