O Jimmy Jump αναλύει τακτικά τη σημαντική νίκη του Παναθηναϊκού επί της Εφές στο Ο.Α.Κ.Α., ενώ γράφει και για το απόλυτο αφεντικό του οργανισμού που δεν είναι άλλο από τον Εργκίν Αταμάν...
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με το δεξί τις υποχρεώσεις αυτής της εβδομάδας, νικώντας την Εφές στο -σχεδόν- κατάμεστο Ο.Α.Κ.Α.. Η αντεπίθεση των Τούρκων στο δεύτερο μέρος διαδέχθηκε το εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο των πράσινων, οι οποίοι εντέλει έβαλαν στο... σακούλι τους ακόμα μία νίκη τη φετινή σεζόν. Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε από το χθεσινοβραδινό ραντεβού των δύο ομάδων...
Ο Παναθηναϊκός πήρε για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική αυτό που ήθελε. Πλέον, έχει μπροστά του ένα κρίσιμο εντός έδρας αγώνα με τη Μονακό και μία τεράστια ευκαιρία εδραίωσης στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Η αποστολή δε θα είναι εύκολη σε καμία περίπτωση. Ο τραυματισμός του Βιλντόσα, η μακροχρόνια απουσία του Παπαπέτρου κι η διαχρονικά μόνιμη ροπή του κόουτς Αταμάν σε χρησιμοποίηση "σφικτού" rotation έχουν δημιουργήσει ένα αμφίβολο σκηνικό γύρω από τη σωματική καταπόνηση αρκετών σημαντικών παικτών. Η μεγαλύτερη αξιοποίηση ενός "υπερόπλου" σαν τον Χουάντσο ή η ενεργοποίηση ορισμένων παικτών όπως ο Μωραΐτης, ο Καλαϊτζάκης, ο Μαντζούκας ή ο Μπαλτσερόφσκι ίσως προσφέρουν την απαιτούμενη πνοή που θα χρειαστεί το τριφύλλι αργά ή γρήγορα στις υποχρεώσεις του...
Ο κόουτς Αταμάν είχε ετοιμάσει για την επίθεση της ομάδας του:
- "Ζipper" για τον Ναν, ο οποίος με το που έπαιρνε τη μπάλα στο πλάι, δεχόταν το pick από τον Μήτογλου που έκανε το πρώτο screen του συγκεκριμένου play. Εναλλακτική επιλογή του συγκεκριμένου πλαισίου ήταν το κεντρικό pick n' roll του Γκραντ...
- "Α-set" ως εισαγωγικό σύστημα για on ball δράση του Ναν, που ουσιαστικά έστρωσε το δρόμο για "1-3-1" διάταξη, όπου ο Λεσόρ σκρίναρε δύο φορές στον Αμερικανό σκόρερ κι ο Μήτογλου κινούταν κάτω από το καλάθι. Η επιλογή εισαγωγής της επίθεσης επιλέχθηκε και με κατάληξη "1-4", που στόχευε σε ξεμαρκάρισμα κι εκτέλεση του Γκριγκόνις από τις 45 μοίρες της αριστερής πλευράς. Αν η τροφοδότηση του Λιθουανού άσου δεν ολοκληρωνόταν, ο ballhandler Γκραντ ανέπτυσσε "2vs2" συνεργασία στο πλάι με τον Λεσόρ κι εκείνος μετακινούταν στην κορυφή σταδιακά με σκοπό να πάρει τη μπάλα εκεί...
"A-set" σχεδιάστηκε ως εισαγωγική επιλογή και με τον Γκραντ στη μπάλα και τους Ναν-Λεσόρ στο κέντρο του σχηματισμού. Ο πρώην NBAer βγήκε ψηλά κι ήταν αυτός που εντέλει ηγήθηκε της πράσινης κατοχής, με την Εφές να επιλέγει δυναμικό hedge out στην αριστερή ντρίμπλα του. Γενικά, για το νεοφερμένο SG του τριφυλλιού, ο κόουτς Αταμάν έχει ετοιμάσει πολλά plays που στοχεύουν στη δημιουργία ενός πλαισίου ευνοϊκής εκτέλεσης για εκείνον. Για το συγκεκριμένο σκοπό κι εκτός των όσων έχουμε αναφέρει ήδη, είδαμε επιπλέον μία κατάσταση "screen the screener" στην αριστερή άκρη, με τον Ναν αρχικά να σκρινάρει τον Μήτογλου (έκανε κίνηση προς τη ρακέτα) και στη συνέχεια να παίρνει εκείνος screen για να βγει στην περιφέρεια (ίδια επιλογή δοκιμάστηκε και με τον Γκριγκόνις στο ρόλο του Αμερικανού σκόρερ), όπως και φυσικά κεντρικά pick n' rolls του. Δεν είναι μυστικό να αναφέρουμε, ότι για τον Ναν βλέπουμε και plays που μοιάζουν πολύ με τις επιλογές που εκτελούνταν για τον Σπανούλη στον Ολυμπιακό, όπου ο "Kill-Bill" αρχικά τοποθετούταν κοντά στη baseline και στη συνέχεια παίρνοντας screens, πήγαινε στην κορυφή της γραμμής του τριπόντου. Επίσης, είδαμε για τον πρώην παίκτη των Ουίζαρντς και "staggered screens" για να ξεμαρκαριστεί και να επιτεθεί με pick n' roll προς το αντίπαλο καλάθι...
- "2-3 offense", με τους Γκραντ, Ναν και Γκριγκόνις να μοιράζουν τις περιφερειακές θέσεις ανάλογα την περίσταση και τον Λεσόρ να έχει διπλό ρόλο, δηλαδή ή να μεταφέρει τη μπάλα από τη μία πλευρά στην άλλην ή να σκρινάρει για κάποιο συμπαίκτη του...
- "1-4" είδαμε και με τον Γκριγκόνις ως ballhandler και τον Γκραντ να παίρνει το screen μακριά από τη μπάλα και να αναπτύσσει pick n' roll...
- Ψάξιμο του transition ή του δευτερεύοντος αιφνιδιασμό, όποτε αυτά ήταν δυνατό να επιτευχθούν...
- Low post τάισμα του Λεσόρ απέναντι στον Οτούρου ή στον Ουίλις όταν αυτός χρησιμοποιήθηκε στο "5"...
- Τις γνωστές δράσεις του για τον Σλούκα. Ποιες είναι αυτές; Κεντρικά pick n' rolls (η Εφές επέλεξε να βγει επιθετικά στο αριστερή ντρίμπλα του μετά το pick με τον Οτούρου), "Spain" pick n' rolls με τον Γκριγκόνις ή τον Γκραντ να μετακινούνται σταδιακά από το ύψος της γραμμής των βολών προς τα έξω (κάποιες στιγμές δημιουργήθηκε ροή για την εκτέλεση της δράσης μέσω "Figure-8"), "1-3-1" με το ball screen από τον Μήτογλου και τον Λεσόρ χαμηλά, "1-4" με τον Ναν και τον Γκραντ ή τον Γκριγκόνις στα "φτερά", "2vs2" συνεργασία με τον Γάλλο σέντερ στην άκρη και τριγωνική συνεργασία στα δεξιά με... συνεργάτες τους Γκριγκόνις-Λεσόρ...
Επιθετικά, είδαμε από τον κόουτς Τσαν:
- Τροφοδότηση του Ντάουμ στο low post, καθώς υπήρχε στόχευση στις αμυντικές αδυναμίες του Μήτογλου. Η συγκεκριμένη επιλογή περιλάμβανε και παράλληλη κίνηση των υπολοίπων μακριά από τη μπάλα, όπως για παράδειγμα του Λάρκιν μετά από staggered screens...
- Κεντρικό pick n' roll του Μπράιαντ ή του Τόμπσον με τον Πλάις, που έκανε είτε short roll, είτε έβγαινε στην κορυφή για το τρίποντο. Ως εισαγωγή του συγκεκριμένου τρόπου επίθεσης χρησιμοποιήθηκε "Figure-8" και pin down στον πρώην PG της Μπασκόνια για να βγει στον άξονα και να "τρέξει" τη σετ κατάσταση για την ομάδα του, αλλά και staggered screens με σημείο έναρξης την αριστερή πλευρά...
- Στόχευση του Σλούκα, με τον Μπράιαντ να παίρνει πολλές επιθέσεις στα χέρια του είτε στον άξονα ή στο πλάι και να συνεργάζεται με το "5άρι", είτε στην περιφέρεια για την παραγωγή close out ρήγματος απέναντι στον πράσινο ηγέτη. Επίσης, όταν ο έμπειρος PG ανέλαβε το μαρκάρισμα του Τόμπσον ή του Μπομπουά, το συγκεκριμένο πλάνο συνεχίστηκε ακόμα και με άμεσα ball screens για τα γκαρντς της Αναντολού...
- "Diamond" με τον Μπομπουά να ξεκινά από τη βάση του σχήματος και να βγαίνει στην περιφέρεια κεντρικά ή πλάγια...
- "1vs1" με τον Μπράιαντ απέναντι στο "4" του τριφυλλιού, στο χρονικό σημείο που η Εφές επέλεξε να χαμηλώσει το σχήμα της και να παίξει ουσιαστικά με τέσσερις "κοντούς"...
- Ball δράσεις για τον Λάρκιν, είτε μέσω τροφοδότησής στο δεύτερο μισό του παρκέ, είτε με άμεσα screens του για άμεση ανάπτυξη επίθεσής του. Στο πρώτο μονοπάτι, είδαμε:
α) δύο κάθετα screens ξεκινώντας από τη baseline και να βγαίνει στην κορυφή και να πρωταγωνιστεί σε "1-3-1" διάταξη...
β) "staggered" screens αριστερά κι ενώ πρώτα ο ballhandler Τόμπσον πήρε δύο ball screens από τους ψηλούς της πεντάδας. Κάτι αντίστοιχο εξελίχθηκε και με τον ηγέτη της Εφές να κάνει δίδυμο με τον Μπομπουά και να έχει αντίθετο ρόλο σε σχέση με την πρώτη προσέγγιση...
γ) "Spain" pick n' roll με τον Μπομπουά ή τον Μπράιαντ σε ρόλο "σύρτη" (ίδια ιδέα εκτελέστηκε και με τον Μπράιαντ ballhandler, αλλά και με τον Χόλατζ ball mover και τον Λάρκιν να... σύρεται προς τα έξω)...
δ) κεντρικά pick n' rolls, τα οποία περιλάμβαναν σε κάποιο σημείο και πρόβλεψη για τροφοδότηση του Μπομπουά στην αριστερή πλευρά και "2vs2" συνεργασία με τον PF...
Ο Παναθηναϊκός επέλεξε να αμυνθεί με "under" στα κεντρικά pick n' rolls του Τόμπσον και για αυτόν το λόγο οι φιλοξενούμενοι επέλεξαν διπλά screens στην περίπτωσή του. Οι γηπεδούχοι αντιμετώπισαν με δυναμικό hedge out τον Λάρκιν όταν εκείνος ντρίμπλαρε προς το δεξιό "καλό" του διάδρομο, προκειμένου να βγάλουν γρήγορα τη μπάλα από τα χέρια του, να τον κουράσουν και να μειώσουν τους χώρους εκτέλεσής του. Σε γενικές γραμμές η αποστολή επετεύχθη, με τον Αμερικανό σταρ να τελειώνει με 3/9 FGs και 3-1 ασίστς-λάθη σε 33:25 συμμετοχής...
Στο δεύτερο μέρος, οι γηπεδούχοι στήριξαν το επιθετικό παιχνίδι τους στα πλαίσια που αναφέραμε παραπάνω για τους Σλούκα-Ναν, ενώ σε μερικά σημεία έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην εύρεση "καλών" σουτ για τους Γκριγκόνις (με screens μακριά από τη μπάλα) και Μήτογλου (στο low post). Η ελληνική ομάδα δυσκολεύτηκε να κυκλοφορήσει τη μπάλα όπως στο πρώτο ημίχρονο, καθώς η Εφές βελτίωσε τις περιστροφές και τις αντιδράσεις της, τομέας που υστερεί από το ξεκίνημα της σεζόν. Ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 56,5% στα τρίποντα (13/23) και 23-11 στην αναλογία ασίστς-λαθών...
Εκτός από τη βελτίωση της αμυντικής λειτουργίας της, η Εφές επέστρεψε στη διεκδίκηση της νίκης, διότι από ένα σημείο και μετά βρήκε στο πρόσωπο του Μπομπουά τον επιθετικό ηγέτη που χρειαζόταν. Οι πρωταθλητές Τουρκίας τελείωσαν με περισσότερες εκτελέσεις τριπόντων από δίποντα (13/31 δίπ.-14/34 τρίπ.), ικανοποιητικό ποσοστό πίσω από τη γραμμή των 6,75μ., 14 επιθετικά ριμπάουντς κι αναλογία ασίστς-λαθών 18-9, ωστόσο δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν μία πολύ μεγάλη ανατροπή. Η φθορά του Οτούρου με φάουλ ίσως να τους "κόστισε" παραπάνω από όσο έχουν αντιληφθεί οι περισσότεροι, με τους Μπράιαντ-Ουίλις να πρωταγωνιστούν στο αμυντικό πλάνο τους...
Από πλευράς Παναθηναϊκού, είναι λογικό όλα τα φώτα να πέφτουν στον εξαιρετικό Μάριους Γκριγκόνις, ο οποίος παρέδωσε... παράσταση με τις πετυχημένες περιφερειακές εκτελέσεις του. Σημαντική βοήθεια κι από τον Κώστα Αντετοκούνμπο σε ακόμα ένα ευρωπαϊκό ραντεβού, με τον Έλληνα σέντερ να έχει βελτιώσει σημαντικά τις αντιδράσεις του όταν αμύνεται μακριά από τη μπάλα. Τα πρώτα βήματα της ατομικής του ανάπτυξης έχουν πραγματοποιηθεί, όμως έχει να διανύσει πολύ δρόμο ακόμα για να ολοκληρώσει μία πορεία που αρμόζει στα χαρακτηριστικά του αγωνιστικού "πακέτου" του...
Ο Παναθηναϊκός πήρε για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική αυτό που ήθελε. Πλέον, έχει μπροστά του ένα κρίσιμο εντός έδρας αγώνα με τη Μονακό και μία τεράστια ευκαιρία εδραίωσης στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Η αποστολή δε θα είναι εύκολη σε καμία περίπτωση. Ο τραυματισμός του Βιλντόσα, η μακροχρόνια απουσία του Παπαπέτρου κι η διαχρονικά μόνιμη ροπή του κόουτς Αταμάν σε χρησιμοποίηση "σφικτού" rotation έχουν δημιουργήσει ένα αμφίβολο σκηνικό γύρω από τη σωματική καταπόνηση αρκετών σημαντικών παικτών. Η μεγαλύτερη αξιοποίηση ενός "υπερόπλου" σαν τον Χουάντσο ή η ενεργοποίηση ορισμένων παικτών όπως ο Μωραΐτης, ο Καλαϊτζάκης, ο Μαντζούκας ή ο Μπαλτσερόφσκι ίσως προσφέρουν την απαιτούμενη πνοή που θα χρειαστεί το τριφύλλι αργά ή γρήγορα στις υποχρεώσεις του...
Προσωπικά, δε βλέπω πολύ πιθανό να γίνουν όλα τα παραπάνω. Ο Τούρκος τεχνικός θα στηριχθεί στη φιλοσοφία του, η οποία μην ξεχνάμε ότι τον οδήγησε στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός θα "ζήσει" και θα "πεθάνει" με το ΔΙΚΟ του τρόπο, κάτι που άπαντες έπρεπε να περιμένουν να συμβεί από την ημέρα που ανακοινώθηκε η συμφωνία των δύο πλευρών το περασμένο καλοκαίρι. Αυτήν τη στιγμή είναι μάταιο να οριοθετούμε τις πιθανότητες επιτυχίας της συγκεκριμένης προσέγγισης σε μία διοργάνωση που χαρακτηρίζεται από μικρές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι το συγκεκριμένο ρόστερ έχει να δώσει πολλά περισσότερα από αυτά που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής, διότι το ποιοτικό υπόβαθρό του είναι ιδιαίτερα υψηλό...