Ο Jimmy Jump σχολιάζει το θρίαμβο του Ολυμπιακού απέναντι στον Παναθηναϊκό κι εξηγεί για ποιο λόγο θεωρεί ως ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ των ημερών τον Γιώργο Μπαρτζώκα!
Για έβδομη συνεχόμενη φορά κάποιος εγχώριος τίτλος κατέληξε σε ερυθρόλευκα χέρια! Ο Ολυμπιακός κατέκτησε και το φετινό κύπελλο, επικρατώντας στον τελικό του Παναθηναϊκού με απόλυτα πειστικό τρόπο σε όλους τους τομείς. Ακόμα ένα Final-8 ανήκει στην ιστορία κι αν θέλετε τη γνώμη μου, πλέον είναι πασιφανές ότι ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να διοργανώσουμε τέτοιους είδους τουρνουά, οπότε καλύτερα θα ήταν να τελειώνουμε με αυτήν την παρωδία κι ο θεσμός να επιστρέψει στη μορφή που γνωρίζαμε παλιότερα...
Η μεγάλη αναμέτρηση της Κυριακής σημαδεύτηκε από την πλήρη κυριαρχία του τακτικού πλάνου του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Έλληνας κόουτς ουσιαστικά συνέχισε να δουλεύει πάνω σε όσα είχε προετοιμάσει για τον πρόσφατο αγώνα των δύο ομάδων στο Ο.Α.Κ.Α. για το πρωτάθλημα, καθώς στην Κρήτη είδαμε περίπου τις ίδιες προσαρμογές που είχαν παρατηρηθεί και τότε. Τι εννοούμε ακριβώς; Ο Ολυμπιακός δε διαθέτει ανάλογο ταλέντο με τον αντίπαλό του, στοιχείο που σε συνδυασμό με την ικανότητα του Παναθηναϊκού να αμυνθεί εξαιρετικά σε σετ καταστάσεις, καθιστούν δύσκολη την επιθετική παραγωγή του στο μισό γήπεδο. Ο έμπειρος προπονητής δεν επηρεάστηκε από το αποτέλεσμα του πρωταθλήματος πριν λίγες εβδομάδες και διατήρησε επιθετικά plays που σκόπευαν στην εκμετάλλευση των όποιων αδυναμιών μπορούν να προκύψουν στην πράσινη άμυνα. Για παράδειγμα, μπήκαν στο στόχαστρο παίκτες όπως ο Σλούκας, ο Ναν ή ο Μήτογλου μέσω ball ή off ball δράσεων-κοψιμάτων. Ο Φαλ αντικατέστησε τον Μιλουτίνοφ σε σχέση με εκείνο το ματς, ενώ αυτήν τη φορά προστέθηκαν κι οι δεξιότητες του Ράιτ, ο οποίος προσέφερε ενέργεια και διαφορετικού τύπου κινήσεις-απειλές, αφού διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τα υπόλοιπα μέλη της ερυθρόλευκης frontcourt...
Ο Ολυμπιακός είχε ετοιμάσει προσαρμογές που αφορούσαν την επίθεσή του, ωστόσο δε χρειάζεται να αναφέρουμε πόσο κομβική ήταν ξανά η αποτελεσματικότητα της άμυνάς του. Στα φετινά ντέρμπι η αμυντική λειτουργία των Πειραιωτών είναι το βασικό ζητούμενο για να παραμένουν ανταγωνιστικοί μέχρι τέλος για δύο λόγους: Πρώτον, επειδή κατεβάζουν την παραγωγικότητα του Παναθηναϊκού άρα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να φέρουν το σκορ σε επίπεδα που μπορούν να ανταπεξέλθουν και δεύτερον, μέσω αυτής προκύπτουν περισσότερες επιθέσεις στο transition, άρα κι αύξηση της παραγωγικότητάς τους...
Σε μία δύσκολη στιγμή για την ομάδα του, ο Γιώργος Μπαρτζώκας βγήκε μπροστά για ακόμα μία φορά κι έδωσε... ζωή στο δημιούργημά του. Μετά την ήττα από τη Μπασκόνια ο έμπειρος τεχνικός ηγείται της αντεπίθεσης του Ολυμπιακού σε όλες τις διοργανώσεις, διατηρώντας τις βασικές ιδέες της φιλοσοφίας του, αλλά προσθέτοντας στοιχεία που "κρύβουν" τις αδυναμίες των νταμπλούχων Ελλάδας. Ο κόουτς έχει δώσει ηχηρές απαντήσεις τον τελευταίο καιρό και δίκαια αποθεώνεται για τις επιλογές και το έργο του. Η δουλειά του φέτος είναι πολύ δύσκολη, καθώς ο Παναθηναϊκός έχει αλλάξει επίπεδο σε όλους τους τομείς και το μπάτζετ του είναι σημαντικά μεγαλύτερο. Παρόλα αυτά, το παλεύει με όλες του τις δυνάμεις και θα είναι άδικο να κριθεί αυστηρά στο φινάλε της σεζόν αν τα αποτελέσματα δεν εξακολουθήσουν να είναι θετικά. Τα λάθη του εντοπίζονται κυρίως κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου (η στελέχωση του ρόστερ δεν έγινε με ικανοποιητικό τρόπο), όμως ο κόουτς κάνει τα πάντα για να οδηγήσει την ομάδα του ξανά σε μονοπάτια πρωταθλητισμού...
Όπως είναι φυσιολογικό, το ντεφόρμαρισμα του Παναθηναϊκού τις τελευταίες εβδομάδες κι ο τρόπος που ήρθε η ήττα στον τελικό έχουν επαναφέρει ένα κλίμα δυσαρέσκειας. Κατά τη γνώμη μου, το τριφύλλι δεν παρουσιάστηκε ανέτοιμο σε πνευματικό επίπεδο, ούτε οι παίκτες επηρεάστηκαν από τις δηλώσεις του Αταμάν περί "τρίτου στόχου". Το πρόβλημα εντοπίζεται εδώ κι αρκετές μέρες αλλού και φυσικά έχει να κάνει με την καταπόνηση κομβικών παικτών εξαιτίας των συνεχόμενων μεγάλων χρόνων συμμετοχής τους (βλ. Γκραντ, Γκριγκόνις, Λεσόρ). Επιπλέον, η απουσία του Σλούκα έστρωσε το... δρόμο για την απαρχή της επιθετικής ηγεσίας του Ναν, του οποίου τα χαρακτηριστικά είναι εντελώς διαφορετικά και σίγουρα ακόμα δεν κρίνονται απόλυτα αποτελεσματικά σε ευρωπαϊκές αναμετρήσεις τοπ επιπέδου. Ο Παναθηναϊκός δεν κυκλοφορεί τη μπάλα όπως θα έπρεπε, καθώς ο Αμερικανός πηγαίνει συνεχώς στο "1vs1" και πασάρει σπάνια ή λανθασμένα, ενώ το πρόβλημα του αμυντικού transition επανέρχεται κατά καιρούς, διότι παράγονται πολλά λάθη στο μισό γήπεδο...
Ο κόουτς Αταμάν "κατηγορείται" για πράγματα που δε θα έπρεπε. Ποτέ δεν ήταν λάτρης του μεγάλου rotation, ποτέ δε θεωρούταν μετρ της τακτικής και των προσαρμογών και ποτέ δεν αντιμετωπιζόταν ως ένας επαγγελματίας με λόγο που διακρίνεται από σταθερή σοβαρότητα. Τα προτερήματά του είναι διαφορετικά και πάνω σε αυτά στηρίχθηκε για να φτάσει δύο φορές στην κορυφή της Ευρώπης. Αν με ρωτάτε, προσωπικά σαφώς και θεωρώ μπασκετικά τραγικό αυτό που γίνεται από την αρχή της χρονιάς με παιδιά όπως ο Βιλντόσα κι ο Χουάντσο ή ακόμα και με τον Μπαλτσερόφσκι ή τον Γκάι που αποχώρησε. Δε γίνεται να δαπανάς συνολικά περίπου δύο εκατομμύρια ευρώ για τους τελευταίους κι ουσιαστικά να μην έχεις κανένα πλάνο αξιοποίησής τους. Παρόλα αυτά, ξαναλέω ότι μετά την επιλογή πρόσληψής του θα έπρεπε να είναι αναμενόμενα τέτοιου είδους θέματα. Κατά πάσα πιθανότητα ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Τουρκίας δε θα αλλάξει... μυαλά και θα παραμείνει πιστός στις ιδέες του. Αυτή είναι η πρόβλεψή μου. Για να έχουμε κάποιου είδους μεταβολές από εδώ και πέρα, θα πρέπει να προκύψουν συγκυρίες που θα δώσουν την ευκαιρία σε παίκτες να αγωνιστούν περισσότερο. Όσον αφορά το αγωνιστικό σκέλος, νομίζω πως το μεγαλύτερο βάρος θα πέσει στην προσπάθεια πλήρους επανόδου του Σλούκα, γεγονός που πρέπει να συνδυαστεί με επιστροφή του αρχικού πλάνου που οδήγησε το τριφύλλι στις κορυφαίες θέσεις της Ευρωλίγκα...