O Jimmy Jump αναλύει την άκρως ενδιαφέρουσα τακτική μάχη Τρινκιέρι-Αταμάν κι εξηγεί τους λόγους που ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από τη Ζαλγκίρις!
Η τελευταία χειμωνιάτικη "διαβολοβδομάδα" της σεζόν έφτασε στο τέλος της, με τις ελληνικές ομάδες να φτάνουν κοντά στο απόλυτο. Ο Ολυμπιακός έκανε το 2Χ2 απέναντι σε Άλμπα Βερολίνου (εντός) και Μπάγερν Μονάχου (εκτός), δείχνοντας αρκετή αποφασιστικότητα σε ένα διάστημα που έχει να αντιμετωπίσει και τις απουσίες των Φαλ-Μιλουτίνοφ. Ο Παναθηναϊκός παρουσίασε μία εξαιρετική παράσταση κόντρα στην Αρμάνι Μιλάνο στο κατάμεστο Ο.Α.Κ.Α., ωστόσο κόντρα στην τρομερά ανεβασμένη Ζαλγκίρις στο Κάουνας δε μπόρεσε να ξεπεράσει τόσο τις δυσκολίες που του έβαλαν οι Λιθουανοί, όσο και την απουσία του Σλούκα και την ανετοιμότητα των Βιλντόσα, Παπαπέτρου και Μπαλτσερόφσκι...
Οι δύο εκπρόσωποί μας ετοιμάζονται πλέον για ένα φοβερά απαιτητικό πρόγραμμα, καθώς πλησιάζει η ώρα να κριθεί η τύχη του ελληνικού κυπέλλου, ενώ παράλληλα οι αγώνες της EuroLeague αρχίζουν να αποκτούν σημαντικότερο χαρακτήρα αφού πια έχει απομείνει μονοψήφιος αριθμός παιχνιδιών για την ολοκλήρωση της regular season. Κατά τη γνώμη μου θα παρακολουθήσουμε το διαχρονικά συγκλονιστικότερο κι ανταγωνιστικότερο φινάλε κανονικής περιόδου, αλλά είμαι σίγουρος ότι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα πετύχουν τους στόχους τους και θα διεκδικήσουν επί ίσοις όροις ένα εισιτήριο για το Final Four του Βερολίνου. Αισιοδοξία στο... φουλ!
Σήμερα ήρθε η σειρά να ασχοληθούμε με αναμέτρηση του Παναθηναϊκού. Πάμε να δούμε τι κρατήσαμε από τη σκληρή μάχη του Κάουνας και τι συνθήκη διαμορφώνεται ενόψει της συνέχειας...
Στο πρώτο μέρος, ελλείψει Σλούκα και με δεδομένη την ανετοιμότητα του Βιλντόσα, ο κόουτς Αταμάν παρουσίασε τα εξής στην επίθεση:
- Πάρα πολλά είδη καταστάσεων για τον Ναν. Για τον Αμερικανό σκόρερ είδαμε:
α) Άμεσα pick n' rolls ή τέτοιου είδους φάσεις που προέκυπταν μετά από εισαγωγικό "Diamond" ή "1-3-1" (εδώ πήγαινε ο Μήτογλου για ball screen)...
β) "2vs2" επιθέσεις πάλι με τον Μήτογλου ή τον Αντετοκούνμπο σε ρόλο σκρίνερ στο πλάι...
γ) Τροφοδότησή του στην άκρη μετά από σχηματισμούς "1-4" και "2-3"...
δ) "Screen the screener" φάσεις για να βγει στον άξονα της περιφέρειας και "zipper" για έξοδο στις 45 μοίρες...
- Επιθυμία εκμετάλλευσης του Λεσόρ στο low post κι ειδικότερα στο δεύτερο δεκάλεπτο, όταν τον ανέλαβε ο Χέιζ. Για τη δημιουργία σωστού spacing για αυτήν την επιλογή επίθεσης, εκτελέστηκαν ως εισαγωγικό play και "staggered" screens για τον Γκριγκόνις, με σκοπό εκείνος να αναλάβει την τελική πάσα προς τον Γάλλο...
- Ball δράσεις για τον Γκραντ, είτε μέσω "Spain" pick n' roll, είτε με "2vs2" καταστάσεις στο "φτερό" ή και με διπλά screens στον άξονα για να αποσυμπιεστεί από την "under" αντιμετώπιση που επέλεγε η Ζαλγκίρις. Επίσης, για τον Αμερικανό γκαρντ δημιουργήθηκαν χώροι και για εκτέλεσή του από το low post...
- Αναζήτηση του Γκριγκόνις μακριά από το κέντρο ανάπτυξης της δράσης με σκοπό όχι μόνο την παραγωγή ελεύθερων σουτ πίσω από τα 6,75μ. (αναφέραμε ήδη ότι πήρε και "staggered screens"/δοκιμάστηκε κι ένα "Diamond" σχήμα με εκείνον στη βάση, αλλά ο Ναν επέλεξε να τελειώσει διαφορετικά την κατοχή), αλλά και την αύξηση των αριθμών εκτελέσεων μέσω close out. Λειτουργώντας σε αυτό το πλαίσιο ο Λιθουανός πλάγιος ήταν εξαιρετικός στο ξεκίνημα και πιθανότατα θα έπρεπε να έχει περισσότερες επιθετικές αρμοδιότητες στο δεύτερο ημίχρονο...
- Κυρίως κεντρικές pick n' roll καταστάσεις για τον Βιλντόσα με τη μορφή των "αυθεντικών" και και των "Spain", όπου ο Ναν λειτούργησε ως... σύρτης βγαίνοντας στην περιφέρεια...
Ο κόουτς Τρινκιέρι κατέστρωσε το επιθετικό playbook του με έναν τέτοιο τρόπο, ώστε να εκμεταλλευτεί κάθε πιθανή αδυναμία που μπορεί να υπάρξει σε μία από τις αποτελεσματικότερες άμυνες μισού γηπέδου στην Ευρώπη. Ο Ιταλός προπονητής διάβασε πολύ καλά την ελληνική ομάδα κι έτσι μπόρεσε να βοηθήσει τους παίκτες του να παράξουν πολύ ψηλότερα από το αναμενόμενο. Η Ζαλγκίρις στόχευσε:
- Tον Ναν μέσω ανάμειξής του σε κεντρικά και πλαϊνά pick n' rolls, σε close out φάσεις ή σε "zipper" όταν μάρκαρε τον Σάμνερ...
- Τον Γκριγκόνις στο low post, όταν ο Λιθουανός αναλάμβανε τον Ουλανόβας. Για τη δημιουργία του κατάλληλου χώρου για αυτήν την επιθετική εκδοχή, είδαμε και σχήμα "1-4", όπου ο Μπιρούτις βγήκε στο high post κι αναζήτησε το συμπαίκτη του εντός ρακέτας...
- Τον Χουάντσο, χρησιμοποιώντας στο διάστημα παρουσίας του στο παρκέ τον Σμιτς στο "4". Εδώ είδαμε ομαδική στόχευση για τροφοδότηση του Λετονού κοντά στο καλάθι για τελείωμα ή δημιουργία του με post up. Επιπλέον, ακόμα κι όταν αναπτύχθηκε μία "1-4" offense όπου ο Σάμνερ βγήκε στο πλάι για εκτέλεση, εναλλακτική επιλογή του ήταν ξανά η πάσα στον Σμιτς εντός ζωγραφιστού...
- Τον Μήτογλου αναμειγνύοντάς τον σε φάσεις που θα έπρεπε να βγει στην περιφέρεια για να καλύψει/αμυνθεί ή αναζητώντας κοψίματα από τον παίκτη που μάρκαρε...
Φυσικά, κομβικό ρόλο για την επίτευξη υψηλού σκορ από πλευράς Ζαλγκίρις έπαιξαν κι οι καταστάσεις που αναπτύχθηκαν για τον εκπληκτικό Έβανς. Αρχικά, ο Αμερικανός γκαρντ κοίταξε περισσότερο τη δημιουργία μέσω των pick n' rolls, καθώς ο Γκραντ δε μπορούσε να κρατηθεί ικανοποιητικά μπροστά του μετά το screen κι ο Λεσόρ ξεκίνησε πολύ νωθρά (είχε κακές τοποθετήσεις μένοντας πίσω). Όσο περνούσε η ώρα, ο ηγέτης των Λιθουανών αύξησε τον αριθμό των εκτελέσεών του κι ουσιαστικά καθόρισε την τύχη του ματς με τις αποφάσεις του (24π. με 9/11 FGs, 3 ριμπ., 5 ασ., 0 λάθη, 5 κλεψ., 35 PIR και +16 στο "+/-"). Εκτός από τα "καθαρά" pick n' rolls για τον Έβανς είδαμε "1-3-1" με τον Μάνεκ (τον μάρκαρε ο Μήτογλου) σε ρόλο σκρίνερ, αλλά και "Diamond" όπου ο Γκεντράιτις ξεκινούσε από τη βάση. Ειδικά plays σχεδιάστηκαν και για τον Λεκαβίτσιους όσο βρέθηκε στο παρκέ (π.χ. είδαμε μία φάση που πήρε ένα screen ως "δόλωμα" στον άξονα και στη συνέχεια πήρε δεύτερο στο πλάι, κεντρικά ή πλαϊνά pick n' rolls κι "1-3-1" διάταξη), ενώ ball καταστάσεις αναπτύχθηκαν κι από τον Ντίμσα. Για τον Σάμνερ, εκτός της δράσης που αναφέραμε παραπάνω, σχεδιάστηκε και μία "A-set" offense, στην οποία βρέθηκε στη μέση, πήρε screen από τον Μπιρούτις (ήταν το "ζευγάρι" του στο κέντρο) και βγήκε στις 45 μοίρες για να εκτελέσει. Απέναντι στον Ναν ο πρώην NBAer είχε και ρόλο ballhandler σε λίγες περιπτώσεις...
Στατιστικά ημιχρόνου
Ζαλγκίρις: 59,1% δίπ., 41,7% τρ., 8 επ. ριμπ., 5 κλ., 8-4 ασ.-λ.
Παναθηναϊκός: 60% δίπ., 55,6% τρ., 9 αμ. ριμπ., 7-5 ασ.-λ.
Ο Παναθηναϊκός βρέθηκε αμυντικά σε κακό βράδυ. Φέτος οι πράσινοι δε μας έχουν συνηθίσει να παρουσιάζουν τέτοιο πρόσωπο και φάνηκε από το ξεκίνημα ότι δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες του αγώνα. Αρχικά, το τριφύλλι αδυνατούσε να ελέγξει τις κινήσεις του διδύμου που ανέπτυσσε pick n' roll δράση. Επιπρόσθετα, τα προβλήματα με τη μη εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ και της μη ορθής χρήσης των πέντε ομαδικών φάουλ έκαναν ξανά την εμφάνισή τους. Σε γενικές γραμμές ο κόουτς Αταμάν δεν είχε κακές ή αργές απαντήσεις στις επιθετικές προσαρμογές της απέναντι πλευράς. Διάβασε έγκαιρα την ανισορροπία που προέκυπτε από το μαρκάρισμα του Χουάντσο στον Σμιτς, στέλνοντας τον Λεσόρ πάνω στον Λετονό και τον έμπειρο PF στο "5" (ο Τρινκιέρι απάντησε στην... απάντηση βάζοντας τον Μάνεκ, αλλά κι εκεί ο πράσινος πάγκος αντέδρασε χρησιμοποιώντας τον Μήτογλου αντί του Ισπανού), είχε σχεδιάσει ντουμπλαρίσματα του Λεσόρ για τις post up καταστάσεις του Ουλανόβας απέναντι στον Γκριγκόνις, ενώ είχε προβλέψει σωστά πως ο Βιλντόσα θα μπορούσε να βάλει δύσκολα στον Έβανς με τον τρόπο που πιέζει πάνω στη μπάλα. Με τον Γκραντ να μη ακολουθεί τα συνηθισμένα αμυντικά στάνταρ του, θεωρώ ότι ο Αργεντινός ίσως θα έπρεπε να αγωνιστεί περισσότερο πάνω στον Αμερικανό άσο, αν κι ήταν εμφανές πως του έλειπε ρυθμός στο επιθετικό κομμάτι. Λίγα λεπτά πριν τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου, ο Τούρκος προπονητής δε δίστασε να στείλει και τον Χουάντσο απέναντι στον Έβανς, όμως δεν είδαμε κάτι ανάλογο στη συνέχεια...
Από την άλλη πλευρά, ο κόουτς Τρινκιέρι ξεκίνησε με ένα "συμβατό" πλάνο στην άμυνα, ωστόσο στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι είχε προετοιμαστεί αρκετά καλά και σε αυτό το κομμάτι. Ενεργοποίησε "hedge out" αντιδράσεις στα ball screens του Ναν, αλλά και πλάνο με έτοιμη βοήθεια από τον κοντινότερο αμυντικό που βρισκόταν στην αριστερή ντρίμπλα του Αμερικανού σκόρερ. Στόχος του Ιταλού προπονητή ήταν το όσο δυνατόν πιο γρήγορο διώξιμο της μπάλας από τα χέρια του πράσινου SG. Επιπρόσθετα, όταν ο Παναθηναϊκός άρχισε να ψάχνει με επιμονή τις low post επιθέσεις του Λεσόρ, ο λιθουανικός πάγκος αντέδρασε στέλνοντας τον Σμιτς απέναντι στον Γάλλο με ξεκάθαρη εντολή να αρνηθεί κάθε πάσα προς εκείνον...
Στο δεύτερο ημίχρονο, η ελληνική ομάδα είχε ως αρχικό επιθετικό στόχο την αξιοποίηση του Ναν στο μισό γήπεδο. Πιστεύω, ότι στη διάρκεια της ανάπαυλας όλο το βάρος έπεσε πάνω στον πρώην NBAer, προκειμένου εκείνος να αντιληφθεί καλύτερα τι είδους δεδομένα προέκυπταν μετά την αλλαγή αντιμετώπισής του από τη Ζαλγκίρις. Ο Αμερικανός σκόρερ επανήλθε αρκετά πιο ήρεμος σε όλους τους τομείς, "φίλτραρε" καλύτερα τι του έδινε η αντίπαλη άμυνα και στα πρώτα λεπτά της τρίτης περιόδου συνέβαλλε τα μέγιστα ώστε ο Παναθηναϊκός να κυκλοφορήσει με υπομονή και διάρκεια τη μπάλα στο μισό γήπεδο. Ήταν ζωτικής σημασίας για το τριφύλλι να πετύχει κάτι τέτοιο, διότι οι γηπεδούχοι ακόμα δε μπορούν να εκτελέσουν πετυχημένα μεγάλο όγκο περιστροφών και καλύψεων. Ο Ναν δε μπόρεσε να σταθεί ψύχραιμος μέχρι το φινάλε (πέτυχε 26π. με 10/16 FGs, 3 ριμπ., 4 ασ., 2 κλ., 21 PIR, αλλά και με 7 λάθη), άξιος συμπαραστάτης του σε αυτό το κομμάτι δε βρέθηκε (Γκράντ και Βιλντόσα ολοκλήρωσαν το ματς έχοντας συνολικά 2/13 FGs και μόλις 4 ασίστς), ενώ ο πράσινος πάγκος δεν είχε ετοιμάσει κάποιο εναλλακτικό πλάνο, ειδικά από τη στιγμή που η λιθουανική πλευρά έβγαλε από τη... φαρέτρα της και το switching κυρίως με τον Χέιζ στο "5"...
Στο δεύτερο μέρος η Ζαλγκίρις στήριξε το παιχνίδι της στην άμυνα (ναι έπαιξε σκληρά, διότι αλλιώς δε θα μπορούσε να φανεί ανταγωνιστική απέναντι σε έναν ποιοτικότερο αντίπαλο). Στην επίθεση βρήκε αυτό που ήθελε στηριζόμενη στις "1vs1" καταστάσεις και στην αναζήτηση χρήσιμων πόντων στο transition μέσω της παραγωγής κλεψιμάτων. Ο Παναθηναϊκός είχε προβλήματα στην προσωπική άμυνα και παρότι βελτιώθηκε στο αμυντικό ριμπάουντ, ουσιαστικά κατάφερε να ελέγξει τα δεδομένα στην άμυνά του σε ελάχιστα σημεία του αγώνα...
Τελικά στατιστικά
Ζαλγκίρις: 59,1% δίπ., 38,1% τρ., 10 επ. ριμπ., 11 κλ., 14-9 ασ.-λ.
Παναθηναϊκός: 50% δίπ., 42,9% τρ., 22 αμ. ριμπ., 12-15 ασ.-λ.
Αν δούμε εντελώς ψυχρά την κατάσταση κι αναλογιζόμενοι τις απουσίες ή το βαθμό ανετοιμότητας μερικών σημαντικών παικτών του ρόστερ, ο Παναθηναϊκός πρέπει να νιώθει σχετικά ικανοποιημένος από τη βαθμολογική συγκομιδή της εβδομάδας. Τα πράγματα θα έμοιαζαν ακόμα πιο αισιόδοξα, αν βλέπαμε συνέχεια στην αξιοποίηση παικτών όπως ο Καλαϊτζάκης ή ο Χουάντσο (την Τετάρτη είδαμε για πρώτη φορά στοχευμένο play για περιφερειακή εκτέλεσή του), αλλά ας... έχει. Νομίζω, ότι κι ο τελευταίος "άπιστος"... πείστηκε για το πόσο αναντικατάστατη είναι η παρουσία του Σλούκα σε αυτό το ρόστερ, ειδικότερα από τη στιγμή που ο Βιλντόσα δε μπορεί να προσφέρει όσα μπορεί εξαιτίας την ανετοιμότητάς του...
Κατά τη γνώμη μου, όσο διαδραματίστηκαν στη λιθουανική πρωτεύουσα θα κάνουν καλό στο τριφύλλι, καθώς εκτυλίχθηκαν πράγματα τακτικά που δεν είχαμε δει να συμβαίνουν ξανά σε τόσο έντονο βαθμό. Η αντίπαλη προπονητική πλευρά έδωσε ιδέες σχετικά με πιθανές προσαρμογές που μπορούν προκύψουν στο μέλλον από ποιοτικότερους αντιπάλους κι ουσιαστικά προσέφερε ένα είδος... μάθημα στο ελληνικό σύνολο, το οποίο οφείλει να φανεί πιο έτοιμο και με περισσότερες εναλλακτικές επιλογές όταν προκύψουν ανάλογες συνθήκες. Ο κόουτς Αταμάν ευελπιστεί ότι τις επόμενες μέρες θα δει υγιές όλο το ρόστερ του για πρώτη φορά φέτος, οπότε μόνο και μόνο από αυτό το νέο η... ζωή του καθίσταται πιο εύκολη από εδώ και πέρα...