O Jimmy Jump σχολιάζει όσα έγιναν στο κορυφαίο ελληνικό ντέρμπι και χαρακτηρίζει ως "καιρό των υπενθυμίσεων" το διάστημα που βιώνει ο Παναθηναϊκός (κι όχι μόνο) σε όλα τα επίπεδα!
Η νίκη του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού στη Λεωφόρο ήταν αναμφίβολα το σημαντικότερο αποτέλεσμα της 21ης αγωνιστικής της Super League 1. Μετά την πρόκριση επί του Ατρόμητου στο Κύπελλο, το τριφύλλι πήρε αυτό που ήθελε και κόντρα στους ερυθρόλευκους και ξεπέρασε με επιτυχία μία απόλυτα κομβική εβδομάδα για τη μετέπειτα πορεία του. Η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος οδεύει προς το φινάλε της κι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, πολύ δύσκολα θα προκύψουν σημαντικές βαθμολογικές διαφορές πριν την έναρξη των Playoffs μεταξύ των τριών (ίσως και τεσσάρων) πρώτων της κατάταξης...
Στο χθεσινό ντέρμπι είδαμε τον Καρβαλιάλ να ακολουθεί σχεδόν ίδια τακτική προσέγγιση με αυτή του πρόσφατου πρώτου αγώνα Κυπέλλου. Η χρησιμοποίηση του Ρίτσαρντς στο αριστερό "φτερό" της επίθεσης και του Αλεξανδρόπουλου μπροστά από τα δύο κεντρικά χαφ είχαν ως στόχο την αμυντική θωράκιση των φιλοξενούμενων και την παραγωγή λαθών στην κυκλοφορία της μπάλας των πράσινων. Σε σχέση με εκείνη την αναμέτρηση, ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε πιο έτοιμος να αντιμετωπίσει τις προσαρμογές της αντίπαλης πλευράς και το high press της, παρότι οι μόνες διαφοροποιήσεις στην αμυντική κι μεσοαμυντική γραμμή αφορούσαν την είσοδο των Ντραγκόφσκι, Χουάνκαρ και Τσέριν στις θέσεις των Λοντίγκιν, Μλαντένοβιτς και Βιλένα που είχαν αγωνιστεί τότε. Εκτός από την εξαιρετική εμφάνιση του Σλοβένου χαφ και τις σχετικά ικανοποιητικές ενέργειες του Πολωνού κίπερ με τη μπάλα στα πόδια (σας είχαμε προϊδεάσει για τη συγκεκριμένη ικανότητά του στο άρθρο της παρουσίασής του), το τριφύλλι είχε την τύχη να δει ξανά τον Πέρεθ στα στάνταρ απόδοσης που τον είχαμε συνηθίσει την προηγούμενη διετία. Για δεύτερο συνεχόμενο ματς ο Ισπανός μέσος παρέδωσε μαθήματα σχετικά με το πώς παίζεται η θέση, ενώ αποτέλεσε το "κλειδί" για την επιτυχία του πλάνου που είχε επιλέξει ο προπονητής του για να αποφευχθούν οι δυσκολίες στο build-up. Με αυτά τα δεδομένα ήταν σχεδόν βέβαιο πως θα υπάρξουν στιγμές που ο Αλεξανδρόπουλος θα μοιάζει σα... χαζός μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αφού έτρεχε συνεχώς χωρίς να ξέρει το πού και το γιατί...
Ο Φατίχ Τερίμ εξακολουθεί να προσθέτει νέα τακτικά στοιχεία κυρίως σε φάση ανάπτυξης. Προέβλεψε σωστά πώς θα αγωνιστεί ο Ολυμπιακός, ωστόσο εκτός των τριών αλλαγών που έκανε σε σχέση με το πρόσφατο ντέρμπι στη Λεωφόρο, παρέμεινε πιστός στις μεταβολές που δοκιμάζει από τις πρώτες μέρες κι αφορούν κυρίως τις θέσεις των παικτών στις σετ επιθέσεις. Και χθες είδαμε το "8άρι" (Τσέριν) να κατεβαίνει αριστερά στο γήπεδο κι οι Γεντβάι-Αράο να ανοίγονται δεξιά του σχηματίζοντας τριάδα ή ο Σλοβένος με τον Πέρεθ να δημιουργούν δύο άτυπα "τετράγωνα" με τους δύο στόπερς προς τα πίσω και τους Μπακασέτα-Μπερνάρντ προς τα μπροστά. Ο Βραζιλιάνος συνέκλινε στον άξονα (κάτι παρόμοιο γινόταν από τον αριστερό εξτρέμ και με τον Γιοβάνοβιτς εδώ), οι πλάγιοι μπακ ανέβαιναν ψηλά κι ο Παλάσιος είτε προσπαθούσε να δημιουργήσει "τριγωνάκια" με τους Κώτσιρα-Μπακασέτα στα δεξιά, είτε ουσιαστικά γινόταν δεύτερος επιθετικός ειδικά τις φορές που υπήρχε στόχευση του Ορτέγκα μέσω μακρινών μεταβιβάσεων από το πίσω μέρος του γηπέδου. Επίσης, πολλές φορές ο Πέρεθ πήγαινε ανάμεσα στους κεντρικούς αμυντικούς, προκαλώντας κι αυτού του είδους την τριάδα στην πρώτη γραμμή ανάπτυξης...
Κανείς δε μπορεί να ξέρει πώς θα κυλήσουν τα πράγματα από εδώ και πέρα, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι ο τρόπος που ήρθε η ήττα από τον Π.Α.Ο.Κ. στην Τούμπα μάλλον έκανε καλό στον Παναθηναϊκό. Δε χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς πως η απόλυση του Γιοβάνοβιτς δεν είχε καμία λογική σε εκείνο το χρονικό σημείο, ούτε ότι η πρόσληψη του Τερίμ δεν αποφασίστηκε για ποδοσφαιρικούς-τακτικούς λόγους. Η συνεργασία των δύο πλευρών προέκυψε συγκυριακά, κάτι που καθιστά αυτόματα πιο "επικίνδυνη" την απόφαση που πάρθηκε. Παρόλα αυτά, είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο Τούρκος προπονητής είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος. Ανέλαβε ένα "βουνό" (συνεχόμενα ματς και ντέρμπι, αμέτρητες απουσίες, "τρέξιμο" μεταγραφικού σχεδιασμού), ωστόσο κατάλαβε σχετικά γρήγορα πως την παρούσα χρονική στιγμή το συγκεκριμένο ρόστερ αποδίδει καλύτερα παίζοντας στο ρυθμό που έχει εκπαιδευτεί τα προηγούμενα 2,5 χρόνια. Όπως ανέφερα παραπάνω, φυσικά και δοκιμάζονται διαφοροποιήσεις, όμως αυτήν τη φορά οι ταχύτητες είναι διαφορετικές, όπως κι οι αντιδράσεις από τον πάγκο. Ο παίκτης-σήμα κατατεθέν του τρόπου παιχνιδιού του Παναθηναϊκού επί εποχής Ιβάν, ο Ρούμπεν Πέρεθ έγινε και πάλι ο άνθρωπος που καθορίζει το τέμπο του τριφυλλιού, το οποίο οι συμπαίκτες του ξέρουν να το κάνουν αποτελεσματικό...
Ενόψει της τελικής μάχης των δύο εγχώριων τίτλων, ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη όσο ποτέ την επιστροφή στις βασικές αρχές της προηγούμενης προπονητικής κατάστασης. Αν αυτές συνδυαστούν με ορισμένες εύστοχες παρεμβάσεις και προσαρμογές από πλευράς Τερίμ (π.χ. βελτίωση της αποτελεσματικότητας πιο επιθετικών συστημάτων όταν χρειάζεται σκορ ή χρησιμοποίηση πιο αμυντικών σχημάτων όποτε απαιτείται διαφύλαξη προβαδίσματος), τότε το τριφύλλι θα γίνει ξανά ισάξιος ανταγωνιστής της κορυφής...
Ο οργανισμός βιώνει "καιρό υπενθυμίσεων". Η βελτίωση της απόδοσης της ομάδας μέσω επιστροφής σε βασικές ιδέες του προηγούμενου διαστήματος, υπενθύμισε σε όλους πώς ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επιστρέψει σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Επίσης, όσα συμβαίνουν εξωαγωνιστικά (πρέπει να) υπενθυμίζουν πως το πάνω χέρι ανήκει σε άλλους. Η παρτίδα είναι ΑΚΟΜΑ ΣΤΗΜΕΝΗ κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά κανείς. Διαιτητές-μαριονέτες, σωματεία-παραρτήματα, "παράξενες" ενέργειες ποδοσφαιριστών και στελέχη με ταλέντο σε συγκεκριμένο είδος έρωτα θα πρωταγωνιστήσουν ξανά και μόνο από συγκυρίες δε θα πετύχουν το στόχο τους. Αυτήν τη φορά απλά ελπίζω να μην προκύψουν προβλήματα υγείας για χάρη εξυπηρέτησης "κύκλου της ντόπας"...