Ο Ολυμπιακός προχώρησε σε νέα αλλαγή προπονητή, συμφωνώντας με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, ενώ ολοκλήρωσε το μεταγραφικό σχεδιασμό του με την απόκτηση του Ρούμπεν Βέζο και του Τζοβάνε Καμπράλ! Το SportPortal2014.blogspot.gr αναλύει κι απαντά σε όλα τα ερωτήματα...
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Τι πρέπει να περιμένει από τον Μεντιλίμπαρ
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1961 στο Θαλντιμπάρ, πόλη που βρίσκεται στη χώρα των Βάσκων. Μετά από μία όχι και τόσο... εκθαμβωτική καριέρα ως ποδοσφαιριστής (δεν έπαιξε ποτέ στη La Liga/αγωνιζόταν ως χαφ), επέλεξε να ακολουθήσει το επάγγελμα του προπονητή. Ουσιαστικά άρχισε τη σταδιοδρομία του από τα μικρά τμήματα της Μπιλμπάο και στη συνέχεια πέρασε από τις Αουρέρα, Λανθαρότε κι Ειμπάρ (πρώτο πέρασμά του από εκεί/τότε αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία). Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε την πρώτη ομάδα της Αθλέτικ, ωστόσο "άντεξε" μέχρι τον... Οκτώβριο! Δεν το έβαλε κάτω και την επόμενη σεζόν συμφώνησε με τη Βαγιαδολίδ, η οποία στόχευε στην άνοδο. Η χρονιά κύλησε με εντυπωσιακό τρόπο, καθώς κατακτήθηκε ο τίτλος κι η ομάδα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου! Η συνεργασία των δύο πλευρών συνεχίστηκε μέχρι το Φλεβάρη του 2010 κι ολοκληρώθηκε έπειτα από 2,5 περιόδους στο κορυφαίο ισπανικό πρωτάθλημα...
Νέα επαγγελματική προοπτική προέκυψε σχεδόν ένα χρόνο αργότερα. Η Οσασούνα βρήκε στο πρόσωπό του έναν άνθρωπο που θα τη καθιστούσε μόνιμη δύναμη της La Liga κι η συνεργασία τους πολύ δύσκολα θα είχε διακοπεί αν η περίοδος 2013-14 δεν ξεκινούσε με άσχημο τρόπο. Επόμενο βήμα ήταν η Λεβάντε, ωστόσο αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ορθό (απόλυση μετά από μόλις οχτώ αγωνιστικές)...
Μετά από αυτήν την αποτυχία ο Μεντιλίμπαρ έπρεπε να επιλέξει με μεγάλη προσοχή τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, προκειμένου να παραμείνει στο προσκήνιο. Η απόφασή του να αποδεχθεί την πρόταση επιστροφής του στην Εϊμπάρ αποδείχθηκε απόλυτα σωστή, αφού μέσω αυτής κατάφερε να παρουσιάσει την καλύτερη δουλειά της μέχρι τώρα πορείας του. Το club παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία για πέντε συνεχόμενα χρόνια, παρότι διέθετε ένα από τα μικρότερα μπάτζετ. Υποβιβάστηκε στο τέλος της έκτης σεζόν και τότε ο Ισπανός κόουτς αποφάσισε να αποχωρήσει. Λίγο πριν τον ερχομό του 2022 συμφώνησε με την Αλαβές, όμως ο συγκεκριμένος "γάμος" διήρκησε περίπου τρεις μήνες (εντέλει η ομάδα τερμάτισε τελευταία). Στα τέλη του περσινού Μαρτίου ανέλαβε τις τύχες της Σεβίλλης, καθώς ήταν ο μοναδικός προπονητής που ήθελε να αναλάβει το βαρύ φορτίο σωτηρίας της. Τελικά όχι μόνο πέτυχε τον παραπάνω στόχο, αλλά μαζί της έφτασε μέχρι την κατάκτηση ενός ακόμα Europa League, αποκλείοντας Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Γιουβέντους κι επικρατώντας της Ρόμα στα πέναλτι στον τελικό. Το καλοκαίρι παρέμεινε στη θέση του, ωστόσο η εικόνα των Σεβιγιάνων ήταν τραγική. Η απόλυσή του στις αρχές Οκτωβρίου προέκυψε μετά από δύο νίκες σε δώδεκα αγώνες όλων των διοργανώσεων...
O Μεντιλίμπαρ είναι ένας προπονητής που ανέκαθεν έδινε έμφαση στην αμυντική σταθερότητα και την αποτελεσματική οργάνωση των ομάδων του. Συνήθως τα σύνολά του ήταν συμπαγή και χαρακτηρίζονταν από τακτική πειθαρχία. Στην Ισπανία αντιμετωπίζεται ως ένας τεχνικός, που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με το κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο είναι ικανός στο να μεγιστοποιεί την ικανότητα των ρόστερ του. Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος κατά το παρελθόν, προτιμά τα απλά πράγματα κι αποφεύγει την περιπλοκότητα στις προπονήσεις. Θέλει τους παίκτες του να είναι άνετοι και χαρούμενοι, όσο δύσκολη κι αν είναι η δουλειά που πραγματοποιούν καθημερινά. Απεχθάνεται το φόβο κι ανέκαθεν έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια στους έξυπνους ποδοσφαιριστές. Όπου δε συναντούσε ισχυρές προσωπικότητες, τα πήγαινε πολύ καλά στην πνευματική προετοιμασία. Έβρισκε τον τρόπο να πείθει το σύνολο για την ορθότητα του πλάνου του και για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ενότητα μεταξύ όλων. Τα πράγματα δυσκόλευαν, όταν έβρισκε άτομα που θεωρούσαν τον εαυτό τους μεγαλύτερο μέγεθος από εκείνον. Παρόλα αυτά, ελάχιστοι τον αντιπάθησαν σε προσωπικό επίπεδο, διότι είναι αρκετά ειλικρινής. Η φιγούρα και το παρουσιαστικό του θυμίζουν κάτι από άλλες εποχές, μορφές που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στις μέρες μας...
Ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού έχει χρησιμοποιήσει αρκετούς σχηματισμούς στην καριέρα του, ωστόσο τα αγαπημένα του συστήματα είναι το 4-2-3-1 και το 4-4-2 με ρόμβο στον άξονα. Ανεξάρτητα από τη διάταξη που επιλέγει ανάμεσα στις δύο, οι βασικές αρχές της φιλοσοφίας του περιλαμβάνουν τις εξής παραμέτρους:
1) Το high press: Ο Μεντιλίμπαρ είναι "δάσκαλος" σε αυτό το κομμάτι. Αν και δεν είναι τεχνικός των ρίσκων, η ταυτότητα των συνόλων του περιλαμβάνουν τη συγκεκριμένη... ρισκαδόρικη ροπή. Σε φάση άμυνας οι ομάδες του παρατάσσονται είτε σε 4-4-2 σε ευθεία, είτε σε 4-2-3-1 και αποκτούν μορφές παράταξης πρεσαρίσματος ανάλογα με το χώρο που βρίσκεται η μπάλα. Το "man to man" αποτελεί όπλο, ωστόσο συνδυάζεται με μια flat κάλυψη προκειμένου να μην αφήνονται κενοί χώροι για τον αντίπαλο...
2) Άμεσο ποδόσφαιρο: Ο Ισπανός κόουτς φυσικά και θέλει από τους παίκτες του να κυκλοφορούν σωστά τη μπάλα, όμως δεν επιμένει σε αυτό το στυλ ανάπτυξης. Του αρέσουν οι μακρινές μεταβιβάσεις από το πίσω μέρος του γηπέδου και δε λέει "όχι" αν επιλεχθούν βαθιές μπαλιές ακόμα και σε εκτέλεση ελεύθερων από τον τερματοφύλακα! Εννοείται, ότι δουλεύει πολύ στο κομμάτι αξιοποίησης των κλεψιμάτων ψηλά ή χαμηλά στο γήπεδο και στην παραγωγή transition επιθέσεων...
3) Κοντινές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών σε φάση άμυνας: Καμία προπονητική δουλειά του πρώην κόουτς της Σεβίλλης δεν κύλησε με ικανοποιητικό τρόπο, αν η ομάδα δεν ήταν άκρως αποτελεσματική παίζοντας πίσω από τη μπάλα. Λόγω της φύσης και των στόχων των περισσότερων συλλόγων που ανέλαβε, ο Μεντιλίμπαρ δε δίσταζε να παρουσιάσει πολυπρόσωπες αμυντικές γραμμές, οι οποίες διασπάζονταν πολύ δύσκολα ακόμα κι από άκρως ποιοτικούς παίκτες...
Σε αυτό το σημείο θέλω να δούμε τους ομαδικούς στατιστικούς δείκτες της Εϊμπάρ κατά τη διάρκεια της εξαετούς παρουσίας της στη La Liga με τον 62χρονο κόουτς. Όπως θα διαπιστώσετε, χρόνο με το χρόνο η επιθετική συγκομιδή γινόταν ολοένα και μικρότερη, ενώ μετά την παρθενική χρονιά του στον πάγκο της ομάδας, έγινε προσπάθεια βελτίωσης της άμυνας...
2015-16: 13η θέση/7η καλύτερη επίθεση-13η καλύτερη άμυνα
2016-17: 10η θέση/6η καλύτερη επίθεση-9η καλύτερη άμυνα
2017-18: 9η θέση/11η καλύτερη επίθεση-8η καλύτερη άμυνα
2018-19: 12η θέση/11η καλύτερη επίθεση-10η καλύτερη άμυνα
2019-20: 14η θέση/15η καλύτερη επίθεση-16η καλύτερη άμυνα
2020-21: 20ή θέση (υποβιβασμός)/19η καλύτερη επίθεση-11η καλύτερη άμυνα
Ο Μεντιλίμπαρ έχει δηλώσει, ότι του αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο, ενώ έχει τονίσει πως προτιμά παίκτες που ξέρουν να κινούνται σωστά στο αντίπαλο μισό, παρά να είναι ικανοί στο "1vs1". Η αλήθεια είναι διαφορετική. Στις σετ φάσεις επίθεσης πάντα αντιμετώπιζε προβλήματα κι οι ομάδες του σπάνια ανέπτυσσαν ξεχωριστές επιθετικές συνεργασίες. Στο πλάνο του, το κέντρο βάρους της ανάπτυξης δίνεται στα πλάγια, όπου επιχειρείται παραγωγή υπεραριθμιών με τη μετακίνηση του επιτελικού μέσου προς τα εκεί. Τα ακραία μπακ προωθούνται συνεχώς και μερικές φορές συγκλίνουν προς τον άξονα. Τα μεσοαμυντικά χαφ συνήθως κινούνται κεντρικά κι αρκετά χαμηλά στο γήπεδο. Υπάρχουν plays που βλέπουμε ένα εξ αυτών να πηγαίνει δεξιά του δεξιού στόπερ ή αριστερά του αριστερού. Ουσιαστικά δημιουργείται μία τριάδα, ενώ ο άλλος μέσος παίρνει θέση μπροστά της και λειτουργεί υποστηρικτικά...
Άλλο σχήμα που δοκιμάζεται κατά τη διάρκεια επιθετικής ανάπτυξης, έχει να κάνει με την παραμονή του "6" και του "8" μπροστά από τους στόπερς και την εμφάνιση ενός άτυπου "τετραγώνου". Σε αυτήν την περίπτωση, το "10άρι" απαιτείται να κατέβει χαμηλά για να αποτελέσει το "σκαλοπάτι" για τη μεταφορά της μπάλας στο τελευταίο τρίτο. Όπως διαπιστώνετε, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες επιθετικές ιδέες και για αυτόν το λόγο ο κόουτς θέλει μεσοεπιθετικούς με ικανότητα στην ατομική ενέργεια. Γιατί γίνεται αυτό; Πολύ απλά γιατί μόνο έτσι μπορεί να καλυφθεί ως ένα βαθμό η "δυσκαμψία" στην παραγωγή φάσεων μέσω συνδυαστικού ποδοσφαίρου...
Κατά τη γνώμη μου κι ανεξάρτητα από τις επιτυχίες ή όχι του καθενός, ο Μεντιλίμπαρ δε διαθέτει πολύ μεγαλύτερο προπονητικό υπόβαθρο από τον Μαρτίνεθ ή τον Καρβαλιάλ. Η φιλοσοφία του θα έλεγα ότι μοιάζει με αυτήν του συμπατριώτη του, απλά ελπίζω πως αυτός θα προλάβει να την εφαρμόσει. Προσωπικά, δε μου αρέσουν τέτοιου είδους προπονητές, ούτε νομίζω ότι ταιριάζουν σε clubs με τις απαιτήσεις του Ολυμπιακού. Επιπλέον, αμφιβάλλω και για το αν ο πρώην κόουτς της Σεβίλλης έχει την πνευματική ετοιμότητα να ανταπεξέλθει σε όσα θα συναντήσει στον Πειραιά. Παρόλα αυτά, ο οργανισμός οφείλει να τον στηρίξει από τη στιγμή (που όπως μεταφέρεται) είναι επιλογή του νέου τεχνικού διευθυντή Ντάρκο Κοβάσεβιτς...
Πιθανότατα κανένας εκ των τεχνικών που ήρθαν φέτος και πέρσι δε θα παρέμενε πολλά χρόνια στον ερυθρόλευκο πάγκο, ακόμα κι αν γινόταν μέλος μιας υγειούς ποδοσφαιρικής προσπάθειας. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να σταματήσει άμεσα το μπάχαλο που βιώνει το club τα τελευταία χρόνια. Η συγκεκριμένη τακτική ακολουθείται σε ΌΛΗ τη διάρκεια της διοίκησης Μαρινάκη, όμως πλέον δε συνδυάζεται με επιτυχή αποτελέσματα. Συνέπεια; Κι ο τελευταίος φίλος του συλλόγου έχει καταλάβει τι ακριβώς παίζεται και ποιες είναι οι προτεραιότητες των ανθρώπων που αποφασίζουν...
Οι τελευταίες μεταγραφικές προσθήκες...
Ο Ρούμπεν Βέζο γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1994 στη Σετούμπαλ της Πορτογαλίας, με τον πατέρα του να κατάγεται από το Πράσινο Ακρωτήρι. Η ποδοσφαιρική διαδρομή του ξεκίνησε μόλις σε ηλικία εννέα ετών, όταν γράφτηκε στις ακαδημίες της Πελεζίνιος. Έπειτα μετακινήθηκε σε εκείνες της τοπικής Βιτόρια, η οποία του προσέφερε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του. Οι προπονήσεις του με την αντρική ομάδα, αλλά κι οι παρθενικές συμμετοχές του σε αποστολές αγώνων άρχισαν από το 2012, ωστόσο το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος 2013-14. Χρειάστηκαν μόνο έξι μήνες εμφανίσεων για να προσελκύσει τα βλέμματα σημαντικών συλλόγων της Ιβηρικής Χερσονήσου και τον Ιανουάριο πήρε μεταγραφή στη Βαλένθια έναντι περίπου 2 εκ. ευρώ! Για 2,5 χρόνια υπολογιζόταν κυρίως ως εναλλακτική επιλογή και το καλοκαίρι του 2016 δόθηκε δανεικός στη Γρανάδα. Μπορεί να κατέγραψε διψήφιο αριθμό εμφανίσεων, όμως ήταν μέλος ενός εκ των χειρότερων συνόλων που έχουν εμφανιστεί στη La Liga τα τελευταία χρόνια, με συνέπεια να επιστρέψει στη Βαλένθια μετά τον υποβιβασμό του. Η νέα θητεία του στο Μεστάγια διήρκησε 1,5 έτος, καθώς το Γενάρη του 2019 δόθηκε δανεικός στη "γειτόνισσα" Λεβάντε. Εκεί βρήκε την Ιθάκη του, όντας για πέντε χρόνια βασικό στέλεχος τόσο στις περιόδους που το club βρέθηκε στην πρώτη κατηγορία, όσο και σε αυτές στη La Liga 2 (πέρσι και φέτος). Η εξαγορά του έναντι 6 εκ. ευρώ αποτελεί ρεκόρ μεταγραφής για τους "granotas" μέχρι και σήμερα. Είναι διεθνής με τις "μικρές" Εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας, ενώ το 2014 κλήθηκε στους άντρες χωρίς να καταγράψει συμμετοχή...
Ο νέος παίκτης του Ολυμπιακού δεν είναι κι ο πιο εξωστρεφής χαρακτήρας των αποδυτηρίων. Παρόλα αυτά, διαθέτει ηγετική προσωπικότητα και θα αποτελέσει μία εκ των πιο "σοβαρών" φωνών στο αγωνιστικό τμήμα. Θα υπάρξουν στιγμές που θα δείξει παθιασμένο πρόσωπο εντός γηπέδου, ωστόσο σε γενικές γραμμές διακρίνεται για την ηρεμία και την ψυχραιμία του. Είναι λάτρης της ομαδικής νοοτροπίας κι ένα παιδί που δε "φοβάται" τις πρωτοβουλίες. Η φυσική του θέση είναι αυτή του κεντρικού αμυντικού. Μερικές φορές έχει χρησιμοποιηθεί κι ως δεξιός μπακ, σε παιχνίδια και καταστάσεις που η ομάδα του ήθελε να παρουσιάσει ένα πιο αμυντικογενές πρόσωπο. Όντας δεξιοπόδαρος, καταλαβαίνετε πως βολεύεται να παίζει ως δεξιός στόπερ, αλλά έχει αγωνιστεί κι αριστερά της δυάδας πολλές φορές. Η πολυετής παρουσία του στα ισπανικά γήπεδα τον βελτίωσε σε όλους τους τομείς κι όπως είναι φυσιολογικό δεν υστερεί ούτε από πλευράς εμπειριών, ούτε στον τομέα της τακτικής...
Στις μέρες μας οι κεντρικοί αμυντικοί χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Η πρώτη περιλαμβάνει εκείνους που είναι αποτελεσματικότεροι στο κομμάτι της αναχαίτισης. Η δεύτερη, αποτελείται από τους παίκτες που είναι ικανοί με τη μπάλα στα πόδια και στην τρίτη ταξινομούνται όσοι διαθέτουν και τα δύο παραπάνω στοιχεία (αγωνίζονται κυρίως στο top επίπεδο). O Bέζο πλέον λογίζεται ως στόπερ της δεύτερης κατηγορίας. Έχει ψύχραιμες αντιδράσεις με τη μπάλα στα πόδια, μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη του συνόλου και με ατομικές ενέργειες από το πίσω μέρος του γηπέδου, ενώ οι μεταβιβάσεις του είναι εύστοχες ακόμα κι αν είναι μακρινές ή διαγώνιες. "Βλέπει" γήπεδο και δεν είναι τυχαίο πως έχει χρησιμοποιηθεί και στα πλάγια της άμυνας. Βάσει των αναγκών της θέσης του, ακόμα κι η σέντρα του δε θεωρείται σε καμία περίπτωση άσχημη. Επιπλέον, αποτελεί άκρως επικίνδυνη απειλή στις στημένες φάσεις...
Όσον αφορά το μαρκάρισμα, η κριτική προς τον Πορτογάλο πρέπει να διαχωρίζεται σε δύο χρονικές περιόδους της καριέρας του. Κατά τη διάρκεια της πρώτης η οποία διήρκησε μέχρι πριν 3-4 χρόνια, ο Βέζο έπαιρνε καλύτερο βαθμό σε σχέση με τώρα, διότι ήταν περισσότερο αθλητικός, σκληρός και γρήγορος. Πλέον, δεν είναι τόσο aggressive όσο απαιτούν οι ανάγκες πρωταθλημάτων όπως η La Liga ή La Liga 2, με συνέπεια να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί σε αυτούς τους ρυθμούς (ιδιαίτερα όταν ήταν αναγκασμένος να αμυνθεί σε "ανοιχτούς" χώρους). Επειδή πρόκειται για έναν τρομερά έξυπνο αμυντικό, οι αντιδράσεις του βελτιώνονται αισθητά στις περιπτώσεις που η ομάδα παίζει πιο "σφικτά" κι οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών της είναι πιο μικρές. Αμυνόμενος εντός τέτοιων τακτικών πλαισίων, ο 29χρονος άσος έχει προσφέρει αμέτρητα σωτήρια κοψίματα με τάκλιν και προβολές κόντρα σε τρομερούς επιθετικούς...
Κανένας δεν πρέπει να έχει αμφιβολία σχετικά με το ποιοτικό επίπεδο του Βέζο. Ο έμπειρος στόπερ θα ενισχύσει τον άξονα της αμυντικής γραμμής του Ολυμπιακού κυρίως σε τομείς όπως οι έξυπνες τοποθετήσεις και το passing game, ενώ παράλληλα θα προσθέσει ηρεμία και σωστή καθοδήγηση όποτε χρειαστεί. Ο ίδιος είχε ανάγκη να έρθει σε ένα λιγότερο γρήγορο-αθλητικό πρωτάθλημα και κυρίως να αποκτήσει ξανά έντονα κίνητρα. Φυσικά, με τις συνθήκες που επικρατούν στον οργανισμό, δε γίνεται να υπάρχει αισιοδοξία για την πορεία οποιουδήποτε παίκτη. Οι αλλαγές είναι συνεχείς και μόνο μέσω συγκυριών προκύπτουν ευκαιρίες για όλους. Το πλάνο απουσιάζει, προπονητικές δουλειές σταματούν πριν καν αρχίσουν καλά-καλά και το ρόστερ "βιάζεται" συνεχώς. Θα ήταν ηλίθιο να κάνουμε τακτικές αναλύσεις ή προβλέψεις σχετικά με τη χρησιμοποίηση ή την πλαισίωση του Βέζο, όταν αυτό το άρθρο ξεκίνησε να γράφεται με Άλβες και Καρβαλιάλ κι ολοκληρώνεται με Κοβάσεβιτς και Μεντιλίμπαρ. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε αυτήν τη στιγμή είναι να σημειώνουμε τα υπέρ και τα κατά της παρούσας κατάστασης των ποδοσφαιριστών που αποκτούνται...
Ο Τζοβάνε Καμπράλ γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1998 στην πόλη Ασομάντα στο Πράσινο Ακρωτήρι. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής της Γκρέμιο Νιάγκαρ της πατρίδας του και το καλοκαίρι του 2014 μετακόμισε σε εκείνα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας μετά από θετική εισήγηση των σκάουτερς των ακαδημιών της. Επαγγελματικό ντεμπούτο έκανε τον Οκτώβριο του 2017 σε ένα παιχνίδι κυπέλλου κόντρα στην άσημη Ολέιρος, αλλά σταθερό μέλος της πρώτης ομάδας έγινε από την επόμενη χρονιά όπου κατέγραψε αρκετές συμμετοχές κυρίως ως αλλαγή. Μετά το ενθαρρυντικό ξεκίνημα ήρθε η πρώτη δυσκολία της καριέρας του, καθώς αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα στο ισχίο. Έμεινε εκτός δράσης για περίπου 2,5 μήνες, ωστόσο η διακοπή που προέκυψε εξαιτίας του κορωνοϊού, τον "βοήθησε" να επανέλθει στο 100% κι εντέλει να γίνει βασικός μέχρι το τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων, κερδίζοντας κι ένα βραβείο "Παίκτης του μήνα" για το πορτογαλικό πρωτάθλημα!
Στη συνέχεια η Σπόρτινγκ βελτίωσε την ποιότητα του ρόστερ της κι ο Καμπράλ χρησιμοποιούταν ολοένα και λιγότερο και κυρίως ως αλλαγή. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2021 (κατέκτησε επιπλέον ένα κύπελλο, τρία λιγκ καπς κι ένα σούπερ καπ όσο παρέμεινε στη Λισαβόνα), ήρθαν κι οι πρώτες συμμετοχές στο Champions League, όμως τον Ιανουάριο του 2022 αποφάσισε να αποδεχθεί την πρόταση της Λάτσιο, που τον ήθελε με εξάμηνο δανεισμό. Παρότι οι "λατσιάλι" πλήρωσαν "ενοίκιο" ύψους 300.000 ευρώ, οι Μαουρίσιο Σάρι τον χρησιμοποίησε μόλις τέσσερις φορές! Επέστρεψε στην ομάδα που τον ανέδειξε, αλλά διάφοροι τραυματισμοί τον άφησαν εκτός δράσης στο μεγαλύτερο μέρος της περσινής περιόδου (τον Ιανουάριο του 2023 είχε συμφωνήσει με τη Βαγιαδολίδ, όμως η μεταγραφή "κόλλησε" στα γραφειοκρατικά). Φέτος η Σαλερνιτάνα τού έδωσε την ευκαιρία να επανέλθει αποκτώντας τον (πάλι) ως δανεικό, ωστόσο μετά την απόλυση του Πάουλο Σόουζα και την πρόσληψη του Πίπο Ιντζάγκι δεν υπολογιζόταν. Είναι διεθνής με το Πράσινο Ακρωτήρι (διαθέτει και πορτογαλική υπηκοότητα), χωρίς να έχει καταγράψει πολλές συμμετοχές. Ουσιαστικά έγινε βασικό στέλεχος στο φετινό Copa Africa...
Πρόκειται για έναν αρκετά ευχάριστο χαρακτήρα και θα αποτελέσει μία από τις πιο... ήσυχες φωνές των ερυθρόλευκων αποδυτηρίων. Είναι μαχητικός και πεισματάρης εντός αγωνιστικού χώρου και σε αυτό το στάδιο της καριέρας του χρειάζεται όσο τίποτα άλλο να νιώσει σημαντικός στα πλάνα ενός προπονητή. Μέχρι στιγμής δείχνει αδυναμία στο πνευματικό κομμάτι κι ειδικά σε καταστάσεις διαχείρισης δύσκολων στιγμών για τον ίδιο. Όταν προκύπτει παραγκωνισμός του, 1-2 κακές εμφανίσεις ή φάσεις κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, συνήθως δεν καταφέρνει να τις ξεπεράσει. Αδυνατώ να πιστέψω ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ηγετική προσωπικότητα κάποια στιγμή, αλλά στο ποδόσφαιρο δεν ξέρεις ποτέ τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Ελπίζω να βοηθηθεί από την παρουσία πολλών Πορτογάλων και να προσαρμοστεί άμεσα στο νέο του περιβάλλον...
Το αγωνιστικό στάτους του Καμπράλ επηρεάστηκε πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια. Ο παραγκωνισμός του στη Λάτσιο στο δεύτερο εξάμηνο της σεζόν 2021-22 κι η περσινή ουσιαστικά ανενεργή χρονιά του εξαιτίας (και) των πολλών προβλημάτων τραυματισμού που αντιμετώπισε, τον άφησαν πίσω τόσο από πλευράς ρυθμού, όσο και φυσικής κατάστασης. Επιπρόσθετα, η ταχύτητα κι η αθλητικότητά του δε βρίσκονται στα στάνταρ των παλαιότερων περιόδων κι αυτό είναι κάτι πάρα πολύ άσχημο για τον παίκτη, καθώς το παιχνίδι του στηριζόταν σημαντικά στους συγκεκριμένους τομείς. Η επιλογή του να έρθει σε ένα χαμηλότερης δυναμικότητας, ρυθμού κι έντασης πρωτάθλημα σαν το δικό μας, ήταν απόλυτα σωστή σε προσωπικό επίπεδο, διότι για αυτές τις συνθήκες εξακολουθεί να θεωρείται γρήγορος. Από την άλλη πλευρά βέβαια, αν δεν ανακτήσει άμεσα τον αγωνιστικό ρυθμό του, δεν ξέρω αν θα προλάβει να αγωνιστεί αρκετά, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ήρθε ως δανεικός για το επόμενο τρίμηνο...
Ο Καμπράλ είναι ένας εξτρέμ με ικανοποιητικές υποδοχές της μπάλας. Με του που κοντρολάρει, η πρώτη σκέψη του είναι να δοκιμάσει κάποια ατομική ενέργεια κι όχι να παίξει ομαδικά. Η συγκεκριμένη ροπή του δεν πρέπει να αξιολογείται πάντοτε ως αρνητική, αλλά σίγουρα υπάρχουν στιγμές που του λείπει η ομαδικότητα. Η ντρίμπλα του στηρίζεται κυρίως στα ταχυδυναμικά προσόντα του και στην ευκινησία του κορμού του κι όχι τόσο στα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Νιώθει καλύτερα όταν βρει ελεύθερους χώρους κι όταν καλείται να παράξει στο transition. Μπορεί να καλύψει μέτρα με τη μπάλα στα πόδια και δε "χάνει" πολλή από την ταχύτητά του παίζοντας έτσι. Σε σύνολα που τους αρέσει το επιθετικό ποδόσφαιρο είναι αναγκαίο να τοποθετείται αρκετά κοντά στην πλαϊνή γραμμή, προκειμένου να αποφεύγει την πολυκοσμία στον άξονα. Δε θα έλεγα πως αποτελεί το καλύτερο fit για μια ομάδα που επιδιώκει την παραγωγή συνεργασιών, επειδή δεν έχει πάντα προσεχτικές μεταβιβάσεις. Το θετικότερο στοιχείο του σε αυτόν τον τομέα έχει να κάνει με την κινητικότητά του, όμως μόνο όταν ο ίδιος συμμετάσχει στην εναλλαγή. Γενικότερα, θα έπρεπε να κινείται περισσότερο μακριά από τη μπάλα και να μη "χάνεται" σε μεγάλα χρονικά διαστήματα των παιχνιδιών. Αν θέλεις να πάρεις περισσότερες πρωτοβουλίες κι οι αρμοδιότητές σου να αυξηθούν, πρώτα από όλα οφείλεις να "κυνηγήσεις" τον ερχομό τους και να μην περιμένεις πότε κι αν θα έχεις την ευκαιρία να δράσεις με αυτόν τον τρόπο...
Ο πρώην άσος της Σαρλενιτάνα δεν παρουσιάζεται σταθερά ψύχραιμος στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Πολλές φορές λειτουργεί "χαζά", με συνέπεια να μην εκμεταλλεύεται ακόμα και καταστάσεις που μπορεί να έχει δημιουργήσει ο ίδιος νωρίτερα. Μακριά από την περιοχή δεν του αρέσει να "σηκώνει" τη μπάλα από το έδαφος. Οι σέντρες του είναι ευστοχότερες όταν προορίζονται για πόδια συμπαικτών του και κυρίως τις φορές που αποτελούν κατάληξη ατομικής του ενέργειας. Επειδή συνήθως έπαιζε αριστερά, έχει βελτιώσει τα χτυπήματά του με το "κακό" του πόδι. Τα τελειώματά του έχουν παρουσιάσει κάμψη τα τελευταία χρόνια, αν και ποτέ δε θεωρούταν "killer". Νομίζω, ότι ποτέ δεν πίστεψε στο δεξί του, αφού σπάνια παρήγαγε πολλές τελικές. Για αυτόν το λόγο, θα δείτε σουτ που θα υστερούν και τεχνικά κι από πλευράς δύναμης. Κατά καιρούς εκτελούσε στημένες φάσεις κι ειδικά κόρνερ, ωστόσο ο Ολυμπιακός διαθέτει ανώτερους παίκτες από εκείνον σε αυτό το κομμάτι...
Ο Καμπράλ προσπαθεί να ανταποκρίνεται και στα αμυντικά καθήκοντά του και δεν είναι από τους μεσοεπιθετικούς που λειτουργούν χωρίς να τους νοιάζει αυτή η παράμετρος. Δεν ήταν έτσι πάντοτε, ούτε προσεγγίζει το στάτους του Μασούρα για παράδειγμα, όμως μετά το πέρασμά του από την Ιταλία έχει βελτιωθεί αμυντικά. Θα πρεσάρει με ένταση αν του ζητηθεί, χωρίς να είναι ικανός να παράξει μεγάλο αριθμό κλεψιμάτων. Έχουμε δει και πιο αδύναμους ποδοσφαιριστές από αυτόν, ωστόσο υπολείπεται σε σκληράδα και δεν είναι τόσο αποτελεσματικός σε φάσεις υπό πίεση ή επαφή. Το ύψος του είναι 1,74μ. και το άλμα του κρίνεται σχετικά καλό. Παρόλα αυτά μην περιμένετε να δείτε κάποιο φοβερό "κεφαλοσφαιριστή". Όπως αναφέραμε παραπάνω, μετά τους τραυματισμούς του και το μεγάλο διάστημα που ήταν ανενεργός σε Λάτσιο και Σπόρτινγκ Λισαβόνας δε μπορούσε να ακολουθήσει εύκολα το ρυθμό πρωταθλημάτων όπως το ιταλικό, ενώ παράλληλα έχασε και μέρος της ταχύτητάς του. Στην ελληνική Super League 1 πιστεύω ότι δε θα αντιμετωπίσει προβλήματα φυσικής κατάστασης κι επιπλέον θα θεωρείται γρήγορος κι αθλητικός...
Όπως είχα αναφέρει στο άρθρο ανάλυσης της παρούσας κατάστασης του Μαρτίνς, ο Ολυμπιακός έπρεπε να αποκτήσει ακόμα έναν πλάγιο μεσοεπιθετικό, ο οποίος θα λειτουργούσε ως "κάλυψη" σε περίπτωση που ο Πορτογάλος άσος αδυνατούσε να ανακτήσει το ρυθμό του ή παρουσιαζόταν όσο ανέτοιμος περιμέναμε. Οι ερυθρόλευκοι κινήθηκαν σωστά και πρόσθεσαν έναν παίκτη που ναι μεν έχει ισχυρό κίνητρο, αλλά δε θα "απαιτήσει" να έχει θέση βασικού. Βέβαια, το γεγονός ότι ο προσανατολισμός ήταν ορθός, δε σημαίνει πως έγινε κι η καλύτερη επιλογή. Οι Πειραιώτες δε διέθεταν εξτρέμ με τα χαρακτηριστικά του Καμπράλ, ωστόσο θα έπρεπε να βρουν έναν παίκτη με περισσότερο ρυθμό αγώνων και μεγαλύτερη ποιότητα. Οι πιθανότητες επιτυχίας της συγκεκριμένης προσθήκης δεν είναι πάρα πολλές, καθώς αμφιβάλλω για το αν θα δοθεί σημαντικός χώρος και χρόνος στον Αφρικανό άσο, ο οποίος δεν υπολογιζόταν αρκετές εβδομάδες στην Ιταλία και τελευταία αγωνίστηκε ικανοποιητικά μόνο στο Copa Africa...