Η κλεψύδρα άδειασε! Ρεάλ Μαδρίτης, Παναθηναϊκός, Φενέρμπαχτσε κι Ολυμπιακός ρίχνονται στη μάχη του Final Four κι ο Jimmy Jump αναλύει όλα τα τακτικά δεδομένα των ημιτελικών λίγο πριν το πρώτο τζάμπολ!
Το τριήμερο που περίμενε όλη η μπασκετική κοινότητα της Ευρώπης επιτέλους είναι μπροστά μας! Μετά από 12 χρόνια το Final Four της Ευρωλίγκα "περιέχει" διπλή ελληνική παρουσία, με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό να ετοιμάζονται να δώσουν δύο σπουδαίες μάχες κόντρα στις ισχυρές Φενέρμπαχτσε και Ρεάλ Μαδρίτης. Το 2013 κι η τρίτη κατάκτηση των ερυθρόλευκων πλέον απέχει... μακριά από το σήμερα και για αυτόν το λόγο εύχομαι να έφτασε το πλήρωμα του χρόνου κι η κούπα του πρωταθλητή να επιστρέψει στην Ελλάδα μέσω ενός εκ των δύο εκπροσώπων μας...
Άγχος κι αγωνία κορυφώνονται. Άπαντες κινούνται σε ρυθμούς Βερολίνου, οπότε δεν υπάρχει καταλληλότερο timing για τον... ερχομό της καθιερωμένης ανάλυσής μας. Το SportPortal2014.blogspot.gr βρίσκεται σε θέση... μάχης και τις επόμενες μέρες θα τα λέμε συνεχώς. Ξεκινάμε από την πρώτη χρονικά αναμέτρηση της πρωτεύουσας της Γερμανίας, που δεν είναι άλλη από αυτή του Παναθηναϊκού με τη Φενέρμπαχτσε...
Παναθηναϊκός-Φενέρμπαχτσε
Με τη γλώσσα των στατιστικών
Pace (αριθμός κατοχών ανά ματς): 12. Παναθηναϊκός 69,5- 16. Φενέρμπαχτσε 69
ORtg (πόντοι ενεργητικό ανά 100 κατοχές): 2. Φενέρμπαχτσε 120,6- 6. Παναθηναϊκός 117,5
DRtg (πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές): 4. Παναθηναϊκός 111- 8. Φενέρμπαχτσε 115,1
eFG% (ποσοστό ευστοχίας σε σουτ εντός πεδιάς): 1. Φενέρμπαχτσε 57,5%- 4. Παναθηναϊκός 56,2%
3P% (ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα): 1. Φενέρμπαχτσε 39,5%- 3. Παναθηναϊκός 38,7%
DRB% (ποσοστό κερδισμένων αμυντικών ριμπάουντς): 9. Φενέρμπαχτσε 69,5%- 15. Παναθηναϊκός 68%
ORB% (ποσοστό κερδισμένων επιθετικών ριμπάουντς): 4. Φενέρμπαχτσε 31,4%- 5. Παναθηναϊκός 31,1%
AST% (ποσοστό πόντων που προέρχεται από ασίστς): 9. Φενέρμπαχτσε 59,6%- 13. Παναθηναϊκός 57,8%
TOV% (ποσοστό κατοχών που καταλήγει σε λάθος): 6. Φενέρμπαχτσε 14,7%- 10. Παναθηναϊκός 15,3%
FG% αντιπάλων (ποσοστό ευστοχίας σε σουτ εντός πεδιάς αντιπάλων): 5. Παναθηναϊκός 46,6%- 9. Φενέρμπαχτσε 47,3%
3P% αντιπάλων (ποσοστό ευστοχίας τριπόντων αντιπάλων): 2. Παναθηναϊκός 34%- 5. Φενέρμπαχτσε 34,5%
AST% αντιπάλων (ποσοστό πόντων αντιπάλων που προέρχεται από ασίστς): 4. Φενέρμπαχτσε 55,5%- 6. Παναθηναϊκός 58%
TOV αντιπάλων (λάθη κατά μ.ό. αντιπάλων): 5. Παναθηναϊκός 12,9- 16. Φενέρμπαχτσε 11,6
Η πρόσληψη του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους αντί του Δημήτρη Ιτούδη κατά τη διάρκεια της σεζόν έδωσε την απαιτούμενη ώθηση στη Φενέρμπαχτσε, προκειμένου να ξεπεράσει τα κάμποσα αρνητικά αποτελέσματα στο δύσκολο πρόγραμμα της έναρξης της χρονιάς. Παρότι έχουν γραφτεί... τέρατα στη χώρα μας για την προπονητική ικανότητα του Λιθουανού σταρ, η γνώμη μου δεν αλλάζει: Πρόκειται για έναν εκ των κορυφαίων προπονητών της λίγκας και σαφέστατα αποτελεί την κύρια παράμετρο που πρέπει να "φοβάται" ο Παναθηναϊκός ενόψει του ημιτελικού...
Η επίθεση των προηγούμενων συνόλων του του Σάρας στηριζόταν κυρίως στις εκτελέσεις εντός ζωγραφιστού. Φέτος στην Κωνσταντινούπολη βλέπουμε κάτι διαφορετικό. Η Φενέρ ποντάρει πολλά στην ευστοχία της πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, ροπή που ήταν αδύνατο να μη συνεχιστεί όταν το ρόστερ διαθέτει γκαρντς με τις ικανότητες των Ουίλμπεκιν, Ντόρσεϊ και Γκούντουριτς, αλλά και φόργουορντς όπως ο Χέιζ κι ο Μπιμπέροβιτς. Βάσει στατιστικών η τουρκική ομάδα διαθέτει την πιο αποτελεσματική επίθεση της Ευρώπης, είναι η πιο εύστοχη στα σουτ εντός πεδιάς και στα τρίποντα, ενώ συγκαταλέγεται στις κορυφαίες στο επιθετικό ριμπάουντ και στα λάθη. Μπορεί να παράξει τόσο μέσω δημιουργίας, όσο και μέσω ατομικών προσπαθειών, παίζοντας παράλληλα με έναν εκ των πιο "αργών" ρυθμών της διοργάνωσης...
Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τις τύχες των Κυπελλούχων Τουρκίας ο κόουτς Γιασικεβίτσιους εστίασε την προσοχή του σε δύο τομείς: Πρώτον, στη σταδιακή ένταξη των εξαιρετικών plays που εφαρμόζει για τις κατοχές μισού γηπέδου και δεύτερον, στη βελτίωση της άμυνας. Επιθετικά, αναλύσαμε τι ακριβώς συμβαίνει. Αμυντικά, η Φενέρμπαχτσε κατάφερε όντως να αυξήσει την αποτελεσματικότητά της, παρότι η φιλοσοφία της είναι να μην παίρνει ρίσκα (για αυτό άλλωστε δεν οδηγεί αρκετά σε λάθη τους αντιπάλους της). Καταφέρνει να μειώσει τη δημιουργία τους και παράλληλα παίζει καλή άμυνα στην περιφέρεια...
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει τις ομαδικές κι ατομικές ικανότητες να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν τα θετικά στοιχεία της Φενέρμπαχτσε. Οι πράσινοι θα παρατάξουν απέναντι στην πιο αποτελεσματική επίθεση της Ευρώπης βάσει αριθμών, μία εκ των καλύτερων αμυντικών λειτουργιών της Ευρωλίγκα (μέχρι τα Playoffs βρισκόταν στην κορυφή). Απέναντι στην πιο "καυτή" ομάδα πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, έχουν να "αντιπαραθέσουν" τη δεύτερη καλύτερη περιφερειακή άμυνα της διοργάνωσης. Επιπλέον, η Φενέρ μπορεί να έχει την ικανότητα να "χαλάει" τη δημιουργία των αντιπάλων της, ωστόσο το τριφύλλι παράγει και μέσω απομονώσεων, έχοντας για ηγέτες στο μισό γήπεδο δύο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά μεταξύ τους (βλ. Σλούκα-Ναν)...
Όπως γίνεται κατανοητό, η ελληνική ομάδα οφείλει να ρίξει το βάρος της στο συγκεκριμένο ματσάρισμα στην παρουσίαση ενός αμυντικού προσώπου ανάλογου με αυτού που έδειξε στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν. Εφόσον, οι πράσινοι καταφέρουν να φανούν το ίδιο αποτελεσματικοί στους αμυντικούς δείκτες (κι όχι μόνο) που αναφέραμε παραπάνω, θα έχουν κάνει ένα πολύ σημαντικό πρώτο βήμα. Στο αμυντικό σκέλος θα χρειαστεί ιδιαίτερη προσοχή και προετοιμασία σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι: Η Φενέρμπαχτσε είναι αρκετά επικίνδυνη στο επιθετικό ριμπάουντ, στοιχείο που ο Παναθηναϊκός υστερεί υπερβολικά φέτος (θυμηθείτε τι έγινε στη σειρά με τη Μακάμπι). Βέβαια, για να καταγράφουμε όλη την αλήθεια, περίπου ίδια συνθήκη θα παρουσιαστεί και στην απέναντι πλευρά του παρκέ, όπου παίκτες όπως ο Λεσόρ κι ο Μήτογλου θα έχουν την ευκαιρία να ανανεώσουν επιθέσεις της ομάδας τους. Επιπρόσθετα, περιμένω να δω πώς θα κυλήσουν τα πράγματα στην αναλογία ασίστς-λαθών των Τούρκων, καθώς από τη μία έχουμε το τριφύλλι που οδηγεί τον αντίπαλό του σε κακές αποφάσεις, όμως από την άλλη η Φενέρ ξέρει να τις αποφεύγει στηριζόμενη στο low mistake basketball του Καλάθη...
Προσωπικά πιστεύω, ότι ο Παναθηναϊκός θα μπορέσει να επιβάλλει τα "θέλω" του στο παρκέ του Βερολίνου εφόσον διατηρήσει τις "καλές" πτυχές της φετινής ομαδικής version του. Για να συμβεί αυτό, ο κόουτς Αταμάν οφείλει να παρουσιαστεί έτοιμος στις όποιες παρεμβάσεις-προσαρμογές έρθουν από τον Σάρας. Αρχικά, ο Λιθουανός προπονητής έχει δείξει πως δε "φοβάται" να δοκιμάσει ούτε ψηλά σχήματα με τους Πιέρ, Χέιζ ή Μπιμπέροβιτς στο "3", ούτε όμως και το small ball με τον δεύτερο στη θέση του σέντερ. Όπως καταλαβαίνετε, το τριφύλλι θα ήταν σωστό να απαντήσει στην πρώτη πιθανότητα με τη χρησιμοποίηση του Παπαπέτρου ή του Χουάντσο ως SF και στο δεύτερο σενάριο μην παρουσιάζοντας μία προβλέψιμη επίθεση, "ακουμπώντας" συνεχώς τη μπάλα στο low post και στον Λεσόρ. Επιπρόσθετα, η ελληνική πλευρά επιβάλλεται να βρει σχήματα που θα δώσουν λύσεις σε σημεία που η τουρκική επίθεση θα στοχεύει συνεχώς και χωρίς οίκτο τις αμυντικές αδυναμίες παικτών όπως ο Ναν (μακριά από τη μπάλα), ο Μήτογλου (σε φάση που πρέπει να "χαμηλώσει" ή να κάνει πλάγια και πίσω βήματα), ο Σλούκας (στο "1vs1") κι ο Γκριγκόνις (απέναντι σε ψηλότερα Fs). Να είστε σίγουροι, πως ο κόουτς Γιασικεβίτσιους θα κυνηγήσει μέχρι τέλους τέτοιου είδους ρήγματα. Παιδιά όπως ο Γκραντ κι ο Καλαϊτζάκης πρέπει να έχουν σημαντικό ρόλο στο συγκεκριμένο ματσάρισμα, ενώ φυσικά μία καλή ιδέα θα ήταν η ασφυκτική πίεση στον Καλάθη παντού, με σκοπό την καταπόνησή του...
Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα ζευγάρωμα που κάθε αποτέλεσμα είναι πιθανό, ένα ζευγάρωμα που αποτελείται από σύνολα με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Από τη μία έχουμε ένα τακτικό πρότζεκτ που περιέχει μπόλικη ελευθερία για τους παίκτες κι από την άλλη μία φιλοσοφία με έντονη προπονητική παρέμβαση. Όπως αναφέραμε παραπάνω, ο Παναθηναϊκός σαν ομάδα και με τα χαρακτηριστικά του ρόστερ του μπορεί να "απαντήσει" στα θετικά σημεία της ομάδας του Σάρας και να την οδηγήσει σε ένα στυλ παιχνιδιού που δεν έχει συνηθίσει. Για να συμβεί αυτό, ο κόουτς Αταμάν θα πρέπει να είναι έτοιμος να παρουσιάσει προσαρμογές στη διαχείριση του rotation που θα γείρουν την πλάστιγγα στους πράσινους. Αν συμβεί αυτό, τότε το φαβορί θα είναι ελληνικής προελεύσεως. Ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως στις τάξεις του του βρίσκεται η καλύτερη backcourt της Ευρωλίγκα και δύο παιδιά που δείχνουν κι είναι ικανά να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους όταν η μπάλα θα είναι λίγο πιο... βαριά. Άλλωστε, σενάριο ερχομού του έβδομου χωρίς "μαγικά" από τους Σλούκα-Ναν δε μοιάζει και τόσο πραγματοποιήσιμο...
Ρεάλ Μαδρίτης-Ολυμπιακός
Με τη γλώσσα των στατιστικών
Pace (αριθμός κατοχών ανά ματς): 4. Ρεάλ Μαδρίτης 72- 18. Ολυμπιακός 67,2
ORtg (πόντοι ενεργητικό ανά 100 κατοχές): 1. Ρεάλ Μαδρίτης 121,2- 10. Ολυμπιακός 115,5
DRtg (πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές): 1. Ολυμπιακός 109,3%- 3. Ρεάλ Μαδρίτης 110,6%
eFG% (ποσοστό ευστοχίας σε σουτ εντός πεδιάς): 2. Ρεάλ Μαδρίτης 57,4%- 6. Ολυμπιακός 55,6%
3P% (ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα): 4. Ρεάλ Μαδρίτης 37,9%- 7. Ολυμπιακός 36,8%
DRB% (ποσοστό κερδισμένων αμυντικών ριμπάουντς): 4. Ολυμπιακός 70%- 8. Ρεάλ Μαδρίτης 69,6%
ORB% (ποσοστό κερδισμένων επιθετικών ριμπάουντς): 11. Ολυμπιακός 30%- 12. Ρεάλ Μαδρίτης 30%
AST% (ποσοστό πόντων που προέρχεται από ασίστς): 1. Ολυμπιακός 67,5%- 2. Ρεάλ Μαδρίτης 65,6%
TOV% (ποσοστό κατοχών που καταλήγει σε λάθος): 4. Ρεάλ Μαδρίτης 14,4%- 8. Ολυμπιακός 15%
FG% αντιπάλων (ποσοστό ευστοχίας σε σουτ εντός πεδιάς αντιπάλων): 1. Ρεάλ Μαδρίτης 44,5%- 2. Ολυμπιακός 45%
3P% αντιπάλων (ποσοστό ευστοχίας τριπόντων αντιπάλων): 3. Ρεάλ Μαδρίτης 34%- 7. Ολυμπιακός 35,8%
AST% αντιπάλων (ποσοστό πόντων αντιπάλων που προέρχεται από ασίστς): 1. Ρεάλ Μαδρίτης 53,3%- 16. Ολυμπιακός 62,7%
TOV αντιπάλων (λάθη κατά μ.ό. αντιπάλων): 6. Ολυμπιακός 12,8- 15. Ρεάλ Μαδρίτης 11,6
Στο μεγαλύτερο διάστημα της φετινής περιόδου η Ρεάλ Μαδρίτης έπαιξε το καλύτερο και πιο ισορροπημένο μπάσκετ της διοργάνωσης. Οι πρωταθλητές Ευρώπης μπορεί να έριξαν τους ρυθμούς τους στο δεύτερο μισό, ωστόσο κατέκτησαν άνετα την πρωτιά στη regular season και προκρίθηκαν πιο εύκολα από όλους στο Final Four, επικρατώντας με 3-0 της Μπασκόνια στα Playoffs. Ειδικά στη χώρα μας, μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που ασχολείται με το άθλημα υποτιμά τη δουλειά του κόουτς Ματέο, γιατί δε λαμβάνει υπόψιν το μέγεθος της πίεσης που έχει να διαχειριστεί σε έναν τέτοιον οργανισμό και φυσικά το προπονητικό έργο του τόσο πέρσι, όσο και φέτος...
Οι Μαδριλένοι "έχασαν" την πρωτιά στην κατηγορία "DRtg" λίγο πριν φτάσουμε στα παιχνίδια του Βερολίνου, όμως είναι ξεκάθαρο πως εκτός από την αποτελεσματικότερη επιθετική λειτουργία της Ευρωλίγκα, διαθέτουν και μία από τις καλύτερες άμυνες. Η παραγωγή τους στηρίζεται κυρίως σε ένα μπάσκετ συνεργασιών, στοιχείο που συνδυάζεται με μικρό αριθμό λαθών αλλα και με την ικανότητα πολλών παικτών της στις "1vs1" καταστάσεις. Ξέρουν να παίρνουν "καλά" σουτ και τα υψηλά ποσοστά ευστοχίας που έχουν, δεν προκύπτουν μονάχα από το ξεχωριστό εκτελεστικό ταλέντο που χαρακτηρίζει την πλειονότητα του ρόστερ τους...
Αμυντικά, η Ρεάλ δεν είναι ένα σύνολο που πιέζει με μεγάλη ένταση και για αυτόν το λόγο οι δείκτες της δεν είναι υψηλοί σε ό,τι έχει να κάνει με την παραγωγή λαθών της απέναντι πλευράς. Η συγκεκριμένη version της αμύνεται κατά κάποιον τρόπο έξυπνα και σωστά, εκτελώντας με ισχυρή ακρίβεια περιστροφές και καλύψεις και βρίσκοντας πάντα τρόπο να εκμεταλλεύεται τον Ταβάρες εντός του δικού της ζωγραφιστού. Η παθητική τοποθέτηση του περσινού M.V.P. του Final Four απέναντι στα αντίπαλα pick n' rolls (το ίδιο ισχύει και για τον εξαιρετικό φέτος Πουαριέ) παραμένει άλυτος γρίφος για πολλούς προπονητές, αν και με μια ματιά μοιάζει "εύκολος". Η "Βασίλισσα" είναι η ομάδα που κατεβάζει πιο πολύ από κάθε άλλη τόσο το ποσοστό ευστοχίας των αντιπάλων στα σουτ εντός πεδιάς, όσο και τους δείκτες δημιουργίας τους, έχοντας παράλληλα μία από τις αποτελεσματικότερες άμυνες στα αντίπαλα σουτ τριών πόντων...
Μετά το τέλος της έντονης σειράς με τη Μπαρτσελόνα, ο Ολυμπιακός κατάφερε να ανέβει στην κορυφή του DRtg και πλέον είναι και με τη... βούλα η καλύτερη άμυνα της διοργάνωσης. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας έφτασαν σε τόσο υψηλά επίπεδα στο συγκεκριμένο κομμάτι παιχνιδιού, παρουσιάζοντας ένα αμυντικό πλάνο που χαρακτηρίζεται από τις εξής παραμέτρους: α) Άρνηση κάθε πάσας στην περιφέρεια (Γουόκαπ=DPOY) και τη ρακέτα, β) ποικιλία αντιμετωπίσεων αντίπαλων pick n' rolls (αποτελεσματικότητα τόσο μέσω "συμβατών" επιλογών, όσο και με switch κυρίως με τον Φαλ στη θέση "5"), γ) εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ και δ) έντονη σωματική επαφή...
Στο μεγαλύτερο διάστημα της regular season, το σύνολο του κόουτς Μπαρτζώκα μπόρεσε να καταγράψει αρκετά ικανοποιητικούς αριθμούς και στους περισσότερους επιθετικούς δείκτες, όμως τελευταία παρατηρείται μια μικρή "βουτιά" εδώ. Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ερυθρόλευκοι είναι από τις καλύτερες ομάδες στο transition, ωστόσο την ίδια ώρα παίζουν και στο πιο "αργό" ρυθμό της διοργάνωσης. Φυσικά, η ταυτότητα του συγκεκριμένου πρότζεκτ επιτάσσει στην επίθεση την έντονη κυκλοφορία της μπάλας στο μισό γήπεδο και το συνεχές ψάξιμο της καλύτερης συνθήκης εκτέλεσης σουτ ανάλογα με το "πακέτο" του κάθε παίκτη που βρίσκεται στην πεντάδα...
Δε χωρά καμία αμφιβολία, ότι το ποιοτικό επίπεδο της Ρεάλ απέχει σημαντικά από το αντίστοιχο του Ολυμπιακού. Παρόλα αυτά, οι δυο τους χαρακτηρίζονται από κάμποσα κοινά σημεία. Αρχικά, μιλάμε για τα δύο σύνολα με το μεγαλύτερο ποσοστό πόντων που προέρχονται από ασίστ (οι Πειραιώτες προηγούνται εδώ). Επιπλέον, έχουν άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο καλά ποσοστά ευστοχίας, δεν κυνηγούν τόσο το επιθετικό ριμπάουντ (τομέας που επηρεάζεται κι από το προηγούμενο στοιχείο), εξασφαλίζουν το αμυντικό, υποπίπτουν σε λίγα λάθη και παράλληλα μπορούν να χαμηλώσουν πολύ τα ποσοστά των αντιπάλων τους...
Όλα αυτά δε σημαίνουν, πως το συγκεκριμένο ματσάρισμα είναι κι ιδανικό για την ελληνική πλευρά και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι και τα δύο ματς της κανονικής περιόδου κατέληξαν σε ισπανικά χέρια. Γιατί ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται απέναντι στη Ρεάλ (εκτός της δεδομένης ποιότητάς της); Πρώτον, εξαιτίας της δυσκολίας του να παράξει στο μισό γήπεδο απέναντί της. Οι ερυθρόλευκοι δε διαθέτουν γκαρντ με σταθερή εκτέλεση μετά από ντρίμπλα, ώστε οι -κατά κάποιον τρόπο- παθητικές τοποθετήσεις των Ταβάρες-Πουαριέ μετά τα on ball screens να γίνουν εκμεταλλεύσιμες. Επιπλέον, η "Βασιλίσσα" σχεδόν πάντα καταφέρνει να ανακόπτει τη δημιουργία των αντιπάλων της, στοιχείο που είναι "συνώνυμο" του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια, ενώ παράλληλα όντας η ίδια απόλυτα έτοιμη να παράξει μέσω ασίστς, εκμεταλλεύεται την αμυντική αδυναμία των περσινών φιναλίστς που έχει να κάνει με τη μείωση του αριθμού των τελικών πασών των αντιπάλων τους...
Φυσικά, υπάρχουν πιθανότητες πρόκρισης για τον Ολυμπιακό αρκεί ο κόουτς Μπαρτζώκας να καταφέρει να παρουσιάσει μία ομάδα που θα είναι έτοιμη να πάει την αναμέτρηση σε ένα στυλ παιχνιδιού που τη βολεύει. Ποιο μπορεί να είναι αυτό; Αρχικά, οι νταμπλούχοι Ελλάδας πρέπει να δείξουν από το πρώτο δευτερόλεπτο, ότι πήγαν στο Βερολίνο με μοναδικό στόχο να πετύχουν με κάθε κόστος. Δε θα υπάρχει καμία ελπίδα, αν το ματς δεν αποκτήσει μία πιο physical μορφή, έναν πιο σκληρό χαρακτήρα (εδώ ίσως αποδειχθεί κομβική η απουσία του Ντεκ από τους Μαδριλένους). Επίσης, θα είναι ζωτικής σημασίας, να βρεθούν εύκολοι πόντοι στο transition, καθώς θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκοράρουν με σταθερότητα στο μισό γήπεδο. Το συγκεκριμένο εγχείρημα δε μοιάζει τόσο εύκολο, καθώς ο Ολυμπιακός οδηγεί τους αντιπάλους του σε λάθη, ωστόσο η επίθεση της Ρεάλ διακρίνεται για το μικρό αριθμό χαμένων κατοχών με αυτόν τον τρόπο. Ακόμα, θα είναι μία πρώτη προπονητική νίκη του Έλληνα κόουτς, αν οι πρωταθλητές Ευρώπης οδηγηθούν σε επιθέσεις "1vs1" κι ανακοπούν οι τρομερές συνεργασίες τους. Θέλω να δω πολύ πώς θα αντιδράσουν, όταν ο ερυθρόλευκος πάγκος ενεργοποιήσει την άμυνα με αλλαγές...
Λόγω των χαρακτηριστικών των Ταβάρες-Πουαριέ στην άμυνα, ο Ολυμπιακός σαφώς και θα χρειαστεί να έχει σε καλό βράδυ παίκτες όπως ο Γκος, ο ΜακΚίσικ κι ο Πετρούσεφ. Ο πρώτος ίσως είναι ο μοναδικός γκαρντ των Πειραιωτών με ικανότητα στο σουτ μετά από ντρίμπλα. Ο δεύτερος είναι ικανός να δώσει λύσεις μέσω απομονώσεων απέναντι στους βετεράνους των Μαδριλένων, ενώ ο Σέρβος ίσως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και στο "5", με στόχο να "τραβήξει" προς τα έξω τα τρομερά 5άρια τους μέσω περιφερειακών σουτ. Περιμένω να δω με ανυπομονησία τι έχει ετοιμάσει ο κόουτς Μπαρτζώκας για την αντιμετώπιση του διδύμου Χεζόνια-Γιαμπουσέλε στα φόργουορντς (ο Γάλλος ψηλός θα πάρει πολλές μπάλες απέναντι σε Πίτερς και Πετρούσεφ-στον Κροάτη σταρ θα πάει ο Παπανικολάου) και προσωπικά δε θα έβλεπα με κακό μάτι μία ολιγόλεπτη μετατόπιση του Ράιτ στο "4", αν παρατηρηθεί έντονη εισαγωγή της μπάλας στο ζωγραφιστό για τον πρώην άσο της Βιλερμπάν...
Από εμένα αυτά προς το παρόν. Οι δύο εκπρόσωποί μας έχουν όλα τα εφόδια να τα καταφέρουν και να πραγματοποιήσουν το όνειρο όλων μας, που δεν είναι άλλο από τον ερχομό ενός "ελληνικού" τελικού. Ελπίζουμε να έφτασε η ώρα και να ζήσουμε την πιο ιστορική στιγμή του διασυλλογικού αθλητισμού της χώρας μας. Καλή επιτυχία και στους δύο, καλή απόλαυση σε μας!