Ο Jimmy Jump αναρωτιέται στο SportPortal2014.blogspot.gr αν είδε το ίδιο ντέρμπι με την πλειονότητα των υπαλλήλων του Αλαφούζου και με τους παραλήπτες μηνυμάτων του Παπαδημητρίου...
Μετά το τέλος και της τέταρτης αγωνιστικής του φετινού μαραθωνίου της Super League 1 το συμπέρασμα είναι ένα: Κι οι τέσσερις διεκδικητές του τίτλου βρίσκονται πολύ μακριά από τα αγωνιστικά στάνταρ που περίμεναν οι φίλοι τους, με συνέπεια άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο να έχουν υποστεί βαθμολογικές απώλειες...
Χθες είχαμε την πρώτη σοβαρή γκέλα και του Ολυμπιακού, ο οποίος υπό τις οδηγίες και το "χτίσιμο" του Μεντιλίμπαρ δικαιώνει όσους επισημαίναμε όλο αυτόν τον καιρό την πραγματική υπόσταση της επιθετικής λειτουργίας του. Κανένας και ποτέ δεν έφτασε στην κατάκτηση του Conference League παίζοντας "όμορφο ποδόσφαιρο" και πάντα ο Βάσκος τεχνικός δεν ακολουθούσε τακτικές φιλοσοφίες που στήριζαν την ανάπτυξή τους σε στοχευμένες συνεργασίες. Όποιος περιμένει κάτι διαφορετικό, μάλλον ανήκει στο... κοπάδι προβάτων που "ταΐζονται" από την επικοινωνιακή πολιτική των ερυθρόλευκων εδώ και χρόνια...
Ο σημαντικότερος αγώνας βάσει ονομάτων έγινε στην Τούμπα. Το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς χαρακτηρίστηκε από... αλληλεξουδετέρωση, με τον Π.Α.Ο.Κ. και τον Παναθηναϊκό να μένουν στο 0-0. Αν κι η εικόνα της αναμέτρησης ήταν ξεκάθαρη, ο Λουτσέσκου κι οι έμμεσοι ή άμεσοι υπάλληλοι του Αλαφούζου που παίρνουν μηνύματα του Παπαδημητρίου μέσω του γραφείου τύπου, μάλλον παρακολούθησαν κάτι άλλο και με όσα δήλωσαν μετά το τέλος του ματς, προσπάθησαν να κοροϊδέψουν κοινό και διοικήσεις...
Τι είδαμε χθες στη Θεσσαλονίκη; Καταρχάς, σε αυτό το στάδιο της σεζόν τόσο οι πρωταθλητές όσο κι οι κυπελλούχοι Ελλάδας δε μπορούν να παίξουν καλύτερα. Ο Π.Α.Ο.Κ. σαφέστατα κι απόλυτα λογικά διαθέτει καλύτερη και πιο στοχευμένη λειτουργία και στις δύο πλευρές του γηπέδου, εξακολουθώντας να υποστηρίζει το περσινό πλάνο του. Μέσω του pressing, των εξαιρετικών αντεπιθέσεων και των συνεργασιών-υπεραριθμιών στα άκρα σε σετ καταστάσεις προσπαθεί να διασπά τις αντίπαλες άμυνες, ωστόσο οι αποχωρήσεις Κουλιεράκη-Μεϊτέ κι η έλλειψη φρεσκάδας-ενέργειας από πολλούς παίκτες του, έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου σε ό,τι έχει να κάνει με την άμυνα. Τα... πολλά ρίσκα έχουν μειωθεί, "συνταγή" που δε γινόταν να μην ακολουθηθεί και σε ένα ντέρμπι όπου κι η ισοπαλία δε θα ήταν άσχημο αποτέλεσμα μετά τη "γκέλα" του Ολυμπιακού...
Μεγαλύτερη κουβέντα γίνεται για την εικόνα του Παναθηναϊκού. Ο αμυντικός προσανατολισμός του Αλόνσο αυτήν τη φορά λειτούργησε καλύτερα, διότι όπως έχουμε αναφέρει από τις προηγούμενες εβδομάδες, η παρουσία του Μαξίμοβιτς σε αναμετρήσεις όπου το τριφύλλι επιδιώκει να κλείνει τους χώρους, είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Όπως είχαμε αναλύσει τον Ιανουάριο, ο Σέρβος είναι δάσκαλος του positioning, ωστόσο χρειάζεται ειδική διαχείριση για να προσφέρει σε ένα σύνολο που θέλει να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής. Βέβαια, κανένας δεν ξέρει αν ο φετινός Παναθηναϊκός θέλει να έχει τη συγκεκριμένη ταυτότητα. Για να είμαστε πιο ακριβείς και σύμφωνα με την επιλογή που έγινε για τη θέση του προπονητή, μάλλον δεν ήταν το κύριο ζητούμενο...
Ο Ντιέγο Αλόνσο είναι κανονικός προπονητής. Όπως είχαμε προβλέψει από τον Ιούνιο, πρόκειται για έναν άνθρωπο με ικανοποιητική τακτική γνώση και συμπεριφορά που θα τον καταστήσει άμεσα συμπαθή στον περισσότερο κόσμο. Οι ιδέες του δεν είναι άσχημες όσον αφορά την ανάπτυξη (π.χ. είδαμε χθες να δοκιμάζει τουλάχιστον τρεις σχηματισμούς για να μπορέσει η ομάδα του να διασπάσει το ασπρόμαυρο pressing/στη μία ήρθε ο Αράο ανάμεσα στα στόπερς, στην άλλη πήγε δίπλα στον Μαξίμοβιτς μπροστά από τους Ίνγκασον-Γεντβάι και στην τρίτη ο Μλαντένοβιτς πήγε στον άξονα), όμως ΠΟΤΕ δεν ήταν μετρ σε αυτήν την προπονητική πτυχή. Επίσης, ΠΑΝΤΑ υστερούσε στο κομμάτι διαχείρισης της πίεσης, κάτι που στα μάτια μου θα τον καταστούσε ΑΥΤΟΜΑΤΑ ακατάλληλο να αναλάβει το συγκεκριμένο πρότζεκτ εξαιτίας του κλίματος που έχει καλλιεργηθεί μετά την απόλυση Γιοβάνοβιτς κι όχι μόνο. Παρότι είναι απόλυτα σωστά τα επιχειρήματα περί μικρού διαστήματος δουλειάς και καθυστέρησης των μεταγραφών, προσωπικά θεωρώ πολύ δύσκολο να υπάρξει βελτίωση χάρη σε τομείς που αφορούν την ΟΜΑΔΙΚΗ λειτουργία. Ναι, μπορεί ο Ιωαννίδης, ο Πελίστρι ή ο Μπακασέτας να κάνουν 1-2 ενέργειες και να "καθαρίσουν" ορισμένα παιχνίδια. Ναι, Αράο, Μαξίμοβιτς, Ίνγκασον κι αυτός ο Ντραγκόσφσκι είναι ικανοί να σου προσφέρουν ένα είδους ασφάλειας και σε safe συνθήκες να μην ηττηθείς. Παρόλα αυτά, δε γίνεται να βασίζεσαι μόνο στα ατομικά χαρακτηριστικά κι επιβάλλεται σταδιακά να παρουσιάζεις στοιχεία συγκεκριμένου τακτικού προσανατολισμού...
Ο Αλόνσο δουλεύει και μάλιστα πολύ. Οι ικανότητές του, ο τρόπος που βλέπει τις ομάδες του τακτικά κι η πνευματική ανετοιμότητά του αποτελούν στοιχεία που δεν πρόκειται να μεταβληθούν επειδή ο Παναθηναϊκός δημιούργησε πιθανότατα τον ποιοτικότερο κορμό του ελληνικού πρωταθλήματος. Προσωπικά, αμφιβάλλω αν το συγκεκριμένο ρόστερ μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο κατοχής ΧΩΡΙΣ να "ΚΑΨΕΙ" κάποιο σημαντικό μεταγραφικό απόκτημά του, όμως είναι αλήθεια ότι το πρώτο πρόβλημα προς τη δημιουργία ενός τέτοιου συνόλου είναι η έλλειψη ανάλογης προπονητικής κατεύθυνσης...
Το τριφύλλι θα μοιάζει βελτιωμένο όσο κρίσιμες φάσεις των αγώνων του κρίνονται από την ποιότητα των παικτών του. Επίσης, η εικόνα του θα παραπέμπει σε ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος όταν χρειάζεται να ξεπεράσει δυσκολίες και να πάρει τα ηνία. Όποιος λέει κάτι διαφορετικό την ΠΑΡΟΥΣΑ χρονική στιγμή και μιλά για... μεστές εμφανίσεις, βελτιώσεις κλπ. είναι... άμπαλος, στημένος ή και τα δύο μαζί. Το τελευταίο σενάριο μάλλον είναι το πιο πιθανό αν αφορά αναλύσεις των... δαιμόνιων πράσινων "δημοσιογράφων"...