Όσοι γνωρίζουν λίγο περισσότερα πράγματα από την καθημερινότητα του αγωνιστικού τμήματος του Παναθηναϊκού, είχαν εντυπωσιαστεί από το ήθος και το χαρακτήρα του Τζωρτζ Μπάλντοκ, παρότι ουσιαστικά ήταν μέλος του club μόλις τρεις μήνες...
Η συνύπαρξή του με αρκετούς Έλληνες του ρόστερ στην Εθνική, σίγουρα τον βοήθησε να προσαρμοστεί γρηγορότερα, ωστόσο κέρδισε τη συμπάθεια όλων αμέσως. Σπάνια συναντάται κάτι τέτοιο κι αυτό πιστοποιεί τα εξαιρετικά λόγια που αναφέρονται για την προσωπικότητά του...
Πίσω από ευγενικές ή ευχάριστες συμπεριφορές, πολλές φορές "κρύβουμε" αδυναμίες, στεναχώριες, δυσκολίες κλπ.. Κανένας δεν ξέρει τι είδους "σταυρό" κουβαλά ο διπλανός του, ακόμα κι αν εκείνος φέρεται διαφορετικά ή έχει την οικονομική δυνατότητα να πραγματοποιήσει μια πιο "γεμάτη" ζωή...
Σε κάτι τέτοιες στιγμές, πιστεύω ότι το μικρό ποσοστό της κοινωνίας που είναι... βουτηγμένο στην απανθρωπιά, θα αλλάξει. Τελικά, τίποτα δε γίνεται κι αργά ή γρήγορα όλα ξεχνιούνται. Ελπίζω, το τραγικό συμβάν με την απώλεια του Μπάλντοκ να βοηθήσει όλους μας να δούμε από άλλη οπτική τον τρόπο έκφρασης και τη συμπεριφορά μας...
Καλό ταξίδι Τζωρτζ...