Ο Jimmy Jump γράφει για όσα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ γίνονται ΞΑΝΑ στον Παναθηναϊκό και την ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΗ στάση "δημοσιογραφικών" ΆΜΠΑΛΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ που δε ντρέπονται για όσα γράφουν...
Είτε με σφιχτές οικονομικές πολιτικές, είτε με ακριβούς προϋπολογισμούς, είτε εξαιτίας δράσεων της (κάθε αποχρώσεως) παράγκας, είτε μετά από "καθαρές" ήττες, ο Παναθηναϊκός του Γιάννη Αλαφούζου επανέρχεται αργά ή γρήγορα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Η πρωτόγνωρη (για τα δεδομένα της τελευταίας 12ετίας) αύξηση του αγωνιστικού μπάτζετ το φετινό καλοκαίρι δε συνοδεύεται με θετικά αποτελέσματα μέχρι σήμερα, με συνέπεια ο οργανισμός να αναγκάζεται να υποπίπτει σε ΝΤΡΟΠΙΑΣΤΙΚΕΣ ενέργειες προκειμένου να φέρει τον κόσμο στο Ολυμπιακό Στάδιο. Παρότι βαθμολογικά η ομάδα βρίσκεται εντός όλων των στόχων της και μόλις πριν 40 μέρες πέτυχε μία σπουδαία ευρωπαϊκή πρόκριση επί της Λανς, άπαντες αισθάνονται ΑΗΔΙΑ με όσα γίνονται στο τμήμα και νιώθουν ότι δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ελπίδα ενόψει της συνέχειας...
Τις τελευταίες μέρες έχουν ειπωθεί πολλά, ωστόσο επιτρέψτε μου να νιώθω πως έχει σχηματιστεί ένα χάος. Αρχικά, οφείλουμε να διαχωρίσουμε τις αναλύσεις μας σε δύο κομμάτια. Ας αρχίσουμε από το ποδοσφαιρικό σκέλος και μετά θα πάμε σε όσα γίνονται διοικητικά και "δημοσιογραφικά". Προσωπικά, για τον Ντιέγο Αλόνσο έχω αναφερθεί εκτενώς από τον περασμένο Ιούνιο. Τότε είχα επιχειρήσει να αναλύσω όσο καλύτερα γίνεται τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας του, τα δυνατά και τα αδύναμα χαρακτηριστικά του "πακέτου" του. Η δικαίωση των όσων επισήμανα δεν ήταν κάτι απρόσμενο, όχι επειδή είμαι κάποιος τρομερός ποδοσφαιρικός αναλυτής, αλλά γιατί απλά κατέγραψα πραγματικά γεγονότα και παραμέτρους χωρίς να παρουσιάζω πτυχές που ήταν εντελώς αντίθετες από τα "πιστεύω" του κόουτς...
Στις 12 Ιουνίου είχα γράψει (μεταξύ άλλων) ότι ο Αλόνσο:
1) Είναι λάτρης της σωστής προετοιμασίας των αγώνων και διαβάζει πολύ τον αντίπαλο...
2) Δουλεύει πολύ πάνω στο κομμάτι της ανάπτυξης στο transition και της άμεσης δημιουργίας, ωστόσο ζητά από τους παίκτες του να έχουν εκείνοι την κατοχή και τον έλεγχο...
3) Το πλάνο του δεν περιλαμβάνει ρηξικέλευθες προτάσεις στην επιθετική τακτική...
4) Του αρέσει το pressing ψηλά, έχοντας εξαιρετικές ιδέες πάνω σε αυτό, όχι όμως στο βαθμό που βλέπαμε από την Α.Ε.Κ. του Αλμέιδα. Τα σύνολά του επιλέγουν να αμυνθούν και πιο χαμηλά ανά διαστήματα, ασκώντας την πίεσή τους και στα όρια της μεσαίας γραμμής...
5) Η φιλοσοφία του έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας όταν έχει στα χέρια του παίκτες με ένταση και ταχύτητα. Η έλλειψη τέτοιων οδήγησε στο τέλος του από Ουρουγουάη και Σεβίλλη και κάτι ανάλογο συνέβαινε και στον Παναθηναϊκό. Για να πετύχαινε όσα θέλει, θα έπρεπε να προχωρήσει σε αναδόμηση κυρίως της μεσαίας γραμμής, αφού διαφορετικά θα αναγκαζόταν να δουλέψει πάνω σε ένα στυλ παιχνιδιού που δε μπορεί να υποστηρίξει από πολλές πλευρές...
6) Είναι επικοινωνιακός κι ειλικρινής κι ότι θα γινόταν γρήγορα συμπαθής από την πλειονότητα των ανθρώπων που θα συνεργαζόταν...
7) Είναι ένας επαγγελματίας με ελάχιστες σεζόν πρωταθλητισμού στις... πλάτες του και μία προσωπικότητα που δεν έχει δείξει ικανή να ανταπεξέλθει υπό καθεστώς πίεσης...
Όταν ένας απλός αρθρογράφος-αναλυτής σαν εμένα γνώριζε όλα τα παραπάνω για τον Ουρουγουανό τεχνικό, δε γίνεται τα "μεγάλα κεφάλια" του αγωνιστικού τμήματος του τριφυλλιού να μην ήξεραν τι φιλοσοφία υποστηρίζει ο προπονητής που επέλεγαν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όσα παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός εδώ και 2,5 μήνες δε θα έπρεπε να εκπλήσσουν ΚΑΝΕΝΑΝ και φυσικά δεν πρόκειται να αλλάξει ΤΙΠΟΤΑ όσον αφορά την τακτική προσέγγιση του κόουτς από εδώ και πέρα. Ακόμα κι αν δοκιμαστεί μία διαφορετική "συνταγή", το αποτέλεσμα αργά ή γρήγορα θα είναι αρνητικό, διότι ο Αλόνσο έχει μάθει να εφαρμόζει ένα συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού κι οτιδήποτε άλλο είναι "ξένο" για εκείνον...
Ο Παναθηναϊκός δεν παρουσιάζει καμία βελτίωση στο παιχνίδι του. Για παράδειγμα, τελευταία επιχειρήθηκε να περαστεί στον κόσμο ότι αρχίζει να κυκλοφορεί καλύτερα τη μπάλα και πως σταδιακά "σπάει" ευκολότερα την αντίπαλη πίεση ψηλά. Το συγκεκριμένο συμπέρασμα των... σπουδαίων ποδοσφαιρικών μυαλών βγήκε μετά τα ματς με Πανσερραϊκό, Α.Ε.Κ., Μπόρατς κι Ολυμπιακό, όπου οι τέσσερις ομάδες είτε σε ολόκληρη τη διάρκεια των αγώνων, είτε σε ορισμένα χρονικά διαστήματα ΔΕΝ ασκούσαν high press κι οι προπονητές τους είχαν επιλέξει να παραχωρήσουν την κατοχή. Μάλιστα, όταν άλλαζαν προσανατολισμό, ΠΑΛΙ προκαλούσαν προβλήματα στους κυπελλούχους Ελλάδας, οι οποίοι ενεργοποιούσαν το τρομερό σχέδιο "βρείτε τον Φώτη με μακρινές μπαλιές"...
Οι μπαρούφες που έχουμε ακούσει εδώ και -τουλάχιστον- ένα μήνα είναι αμέτρητες. Η ΑΗΔΙΑ που νιώθει ο κόσμος για τον Αλαφούζο, τα στελέχη και τους "δημοσιογράφους" που ταΐζει, έχουν επηρεάσει ως ένα βαθμό και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τον Αλόνσο. Ο άνθρωπος και δουλεύει πολύ και δοκιμάζει συνεχώς νέες τοποθετήσεις ανά γραμμή, προκειμένου να βρει ένα σχήμα που θα "επιτρέψει" στους παίκτες του να νιώσουν πιο άνετα στον αγωνιστικό χώρο. Ποτέ δε δημιούργησε ομάδες με τρομερές επιθετικές συνεργασίες, ποτέ δεν επιδίωκε το συνεχές pressing ψηλά, ποτέ δεν ανέλαβε δουλειές με συνεχή πίεση για πρωταθλητισμό. Φυσικά πολλές ευθύνες ανήκουν και σε αυτόν, διότι αποδέχθηκε ένα πρότζεκτ που ήξερε πως δε μπορεί να υποστηρίξει και στη συνέχεια έγινε έρμαιο των ορέξεων Παπαδημητρίου και διοίκησης σχετικά με το μεταγραφικό σχεδιασμό, τη διαχείριση των "κομμένων" και την υπόθεση ανανέωσης του Βαγιαννίδη. Με τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα συγκεκριμένα ζητήματα, αποδείχθηκε ότι είναι "λίγος" για τον Παναθηναϊκό. Παρόλα αυτά, είναι άδικο να αντιμετωπίζεται ως ένα "τίποτα", καθώς σε αντίθεση με πολλούς που έχει φέρει ο Αλαφούζος από το 2012 κι έπειτα (βλ. Τερίμ, Πογιάτος, Φάμπρι κλπ.), είναι κανονικός προπονητής...
Ο Αλόνσο είναι αυτός που είναι και το επόμενο διάστημα θα αποχωρήσει. Δε φάνηκε έτοιμος να διαχειριστεί όσα συνάντησε κι η φιλοσοφία του δε μπορεί να ταιριάξει εύκολα με ένα σύνολο που θέλει να πρωταγωνιστήσει. Ο άνθρωπος δεν ήρθε μόνος του στον Παναθηναϊκό. Κάποιοι τον έφεραν κι οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν εκεί. Προσωπικά, δεν είχα δει με κακό μάτι την πρόσληψη Παπαδημητρίου, καθώς θεωρούσα πως είχε παρουσιάσει καλό έργο κι ιδέες στις προηγούμενες δουλειές του. Η μη παραίτησή του αμέσως μετά τον ερχομό του Τερίμ, όταν ο Αλαφούζος τον παραμέρισε κι επέλεξε μόνος του τον αντικαταστάτη του Γιοβάνοβιτς, με έκανε να αλλάξω τελείως γνώμη για εκείνον. Ο ιδιοκτήτης τον έκανε στην άκρη και τον Ιούνιο, αλλά το "όχι" του Σάρρι κι ο λίγος χρόνος που απέμενε μέχρι την έναρξη της προετοιμασίας τον έφεραν ξανά στο προσκήνιο. Βλέποντας την απάθεια του μεγαλομετόχου και το τραγικό αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας, ανέπτυξε "σχέσεις" με πολλούς από τους "δημοσιογράφους" και δε δίστασε να μοιράσει "χαρτάκια" με συγκεκριμένες εντολές-φράσεις, προκειμένου να "προστατεύσει" την επιλογή του. Κανένας δεν τολμά να τον πιάσει στο στόμα του και κάτι... μπούληδες με γυαλιά μάς έχουν πρήξει με τα... xGoals και της αερομπουρδολογίες τους περί ποδοσφαιρικής λογικής...
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού βρισκόταν έτσι κι αλλιώς στα κάγκελα, όμως όταν διαβάζει κι ακούει διάφορα καταντήματα της κοινωνίας να προσπαθούν να κάνουν το άσπρο... μαύρο, εξοργίζεται περισσότερο. Δέκα ρεμάλια πουλάνε τρέλα εδώ και κάτι μέρες, κάνοντας λόγο για βελτιώσεις, πρώτα και δεύτερα ημίχρονα, "6Χ6" μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου κλπ., για έναν και μόνο λόγο: Επειδή το αφεντικό τους Γιάννης Αλαφούζος είναι ανίκανος να οργανώσει σωστά το club, με αποτέλεσμα όλοι οι σοβαροί προπονητές που μιλάει μαζί τους να αρνούνται κάθε πρόταση! Τα συνεχή άκυρα που τρώει ο μεγαλομέτοχος διατηρούν τον Αλόνσο στον πάγκο και μέχρι να πειστεί κάποιος να τον αντικαταστήσει, τα "αρδάκια" δε θα σταματήσουν να εκστομίζουν ηλιθιότητες. Άραγε, δε ντρέπονται; Δεν έχουν λίγη τσίπα να το βουλώσουν και να συνεχίσουν τις δήθεν αναλύσεις τους στο... Football Manager και το FIFA; Σκουπίδια...