Ο Jimmy Jump σχολιάζει στο SportPortal2014.blogspot.gr το θρίαμβο του Ολυμπιακού στο χθεσινό ντέρμπι και την κατάσταση της Α.Ε.Κ. που ήταν από το καλοκαίρι αναμενόμενο πως θα προκύψει...
Αν κι έχουμε αφήσει πίσω μας λίγο περισσότερο από το το 1/3 της διαδρομής, η φετινή Super League 1 εξακολουθεί να επιφυλάσσει εκπλήξεις κι ανατροπές. Η δωδέκατη στροφή του μαραθωνίου συνδυάστηκε από ορισμένα αποτελέσματα, τα οποία κατά κάποιο τρόπο αποτυπώνουν πλήρως την παρούσα εικόνα των "μεγάλων". Η ανάγνωση των δεδομένων της κατάστασης πριν τα ματς του Σαββατοκύριακου πιθανότατα θα μας οδηγούσαν σε προβλέψεις που θα ήταν πολύ κοντινές σε όσα είδαμε από τους διεκδικητές του τίτλου, οπότε η διακύμανση των αγώνων τους ίσως να μη μας προκαλούσε ιδιαίτερη εντύπωση. Η κατάσταση όλων δεν προέκυψε ξαφνικά, καθώς τα δείγματά τους ήταν ανάλογα και τις προηγούμενες εβδομάδες ακόμα κι αν δεν είχαν αποτυπωθεί πλήρως βαθμολογικά σε μερικές περιπτώσεις...
Φυσικά, όλα τα φώτα έπεσαν στο ντέρμπι του Φαλήρου. Ο Ολυμπιακός συνέτριψε την Α.Ε.Κ. με 4-1 και χάρη στη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του σε ντέρμπι, πλέον αρχίζει και μοιάζει ως το απόλυτο φαβορί της φετινής μάχης. Βάσει αγωνιστικής εικόνας, το συγκεκριμένο συμπέρασμα δε με βρίσκει σύμφωνο, ωστόσο αν βάλουμε στο... καζάνι και τις πρόσφατες "εξωαγωνιστικές" εξελίξεις, είναι λογικό οι περισσότεροι να πιστεύουν πως ο τίτλος θα καταλήξει στον Πειραιά...
Τι είδαμε στο Φάληρο; Όπως έπραξε κι ο Λουτσέσκου πριν δύο εβδομάδες στην Τούμπα, έτσι κι ο Αλμέιδα παρουσίασε ένα σύνολο με τακτική συμπεριφορά που ήταν... βούτυρο στο ψωμί για το συγκεκριμένο Ολυμπιακό. Προσωπικά, αυτό κατάλαβα από τη χθεσινοβραδινή Α.Ε.Κ., αν και για να είμαστε απόλυτα ακριβείς, κανένας δε μπορεί να ξέρει τι θα συμβαίνει σε βάθος χρόνου αν οι γηπεδούχοι δεν προηγούνταν τόσο γρήγορα στο σκορ. Ο Μεντιλίμπαρ πλέον έχει φέρει το ρόστερ στο σημείο που ονειρευόταν από την πρώτη μέρα που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, καθώς συνεργάζεται με ποδοσφαιριστές που μπορεί να μην έχουν την ποιότητα του Φορτούνη ή του Ποντένσε, όμως είναι απόλυτα πιστοί στο πλάνο και δε δημιουργούν εντάσεις. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό ότι έστω και τώρα, όλος ο οργανισμός έχει εξοικειωθεί με όσα πρεσβεύει η φιλοσοφία του Βάσκου τεχνικού, με αποτέλεσμα όλο και πιο λίγοι να ζητούν πράγματα που δεν ταιριάζουν με τις ικανότητές του...
Ο Ολυμπιακός με παίκτες όπως ο Μουζακίτης κι ο Κωστούλας (το "ταβάνι" του είναι εμφανώς μεγαλύτερο από το νεαρό χαφ) έχει καταφέρει να παρουσιάζει μία εικόνα που εκφράζει τον προπονητή του. Από αυτήν την ιντερνετική γωνιά είχατε ενημερωθεί αναλυτικά για το είδος ποδόσφαιρο υποστηρίζει ο Μεντιλίμπαρ πριν καν τον δείτε στον ερυθρόλευκο πάγκο. Μετά από περίπου εννιά μήνες και την ιστορική κατάκτηση του Conference League, οι πρωτοπόροι έχουν κατανοήσει πλήρως τα τακτικά "θέλω" του καθοδηγητή τους. Αποτέλεσμα; Όποτε αντιμετωπίζουν μία ομάδα που προσπαθεί να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας χωρίς να σεβασμό και δουλειά πάνω στα δυνατά σημεία των Πειραιωτών (pressing, επιθετικό transition), τότε στήνουν πάρτι! Κάτι τέτοιο έγινε χθες και στη Θεσσαλονίκη, κάτι ανάλογο έγινε πέρσι με τη Φενέρ και την Άστον Βίλα. Οι αδυναμίες του προπονητικού "πακέτου" του Βάσκου εντοπίζονται όταν καλείται να δημιουργήσει σύνολα που είναι αναγκασμένο να ακολουθούν ένα ποδόσφαιρο έντονης κυκλοφορίας της μπάλας και συνεργασιών. Ο κόουτς υστερεί σε αυτό το κομμάτι και για αυτόν το λόγο προτιμά μεσοεπιθετικούς με ταλέντο στο "1vs1". Δεν ήταν τυχαία η περσινή άνοδος του Ποντένσε μετά το Φλεβάρη, ούτε ο... ερχομός δυσκολιών φέτος από τη στιγμή που Γουίλιαν και Βέλντε δεν έχουν μπει στα... παπούτσια του Πορτογάλου και του Φορτούνη που αποχώρησαν. Παρά το δικαιολογημένο ενθουσιασμό από τους θριάμβους, τα συγκεκριμένα προβλήματα θα επανέλθουν κόντρα σε παθητικές διατάξεις και τα κενά του ρόστερ είναι επιτακτικό να καλυφθούν τον Ιανουάριο...
Στην Α.Ε.Κ. πρέπει αρχικά να διαχωρίσουν τα προβλήματά τους σε δύο κατηγορίες και να μην επηρεαστούν (όσο γίνεται) από τις αντιδράσεις του κόσμου. Εννοείται, ότι είναι λογικό να προκαλεί προβληματισμό ο τρόπος που αντιμετώπισε τακτικά το ντέρμπι ο Αλμέιδα ή η μέθοδος που χρησιμοποιεί προκειμένου να διαχειριστεί το κακοφτιαγμένο ρόστερ του. Σίγουρα, οι συγκεκριμένοι παράμετροι έστρωσαν το δρόμο για τη συντριβή, ωστόσο όλος ο οργανισμός πρέπει να ανοίξει το βλέμμα του και να μην εστιάσει μόνο σε όσα έγιναν στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης". Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και όσοι προσπαθούν να αξιολογούν ποδοσφαιρικά ένα πρότζεκτ, έβλεπαν να έρχεται... μπέρδεμα από το καλοκαίρι!
Πάμε να θυμηθούμε μερικά αποσπάσματα από τις αναλύσεις μας πριν λίγους μήνες:
19/07
10/09
«Οι ομάδες του Αλμέιδα στηρίζουν την παραγωγικότητά τους στο transition και στην αποτελεσματική εφαρμογή του pressing ψηλά ή στη μεσαία ζώνη. Ποτέ δεν ήταν λάτρεις του στοχευμένου passing game και των πολλών συνεργασιών. Για αυτόν το λόγο, η Α.Ε.Κ. αντιμετώπιζε προβλήματα κόντρα σε οργανωμένες άμυνες ακόμα και τη χρονιά του double. Πλέον, ο Αργεντινός τεχνικός είναι αναγκασμένος να δουλέψει ένα στυλ που δεν τον εκφράζει λόγω της απουσίας της (πρωτοφανούς) έντασης που "έβγαζε" το σύνολό του ειδικά την πρώτη χρονιά υπό τις οδηγίες του και των χαρακτηριστικών κάμποσων παικτών που επέλεξε στο συγκεκριμένο μεταγραφικό παζάρι. Τα αποτελέσματα αυτής της "αναταραχής" έχουν ήδη φανεί κι ο προβληματισμός για την ανταπόκρισή του στις νέες συνθήκες είναι λογικά έντονος. Στο χέρι του είναι να βρει τις κατάλληλες λύσεις, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι το υπάρχον ρόστερ πιθανότατα να λειτουργούσε καλύτερα με έναν προπονητή διαφορετικής κατευθύνσεως»...
Όσα βλέπουμε από την Α.Ε.Κ. στο μεγαλύτερο διάστημα της φετινής σεζόν αποτελούν καλοκαιρινές "σκηνές από τα προσεχώς". Δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να προκαλεί εντύπωση, καθώς οι επιλογές στο μεταγραφικό παζάρι σε συνδυασμό με τη συμφόρηση του ρόστερ που προκάλεσε ο αποκλεισμός-ντροπή από κάποια Νόα, ήταν λογικό να "φέρουν" αυτήν την εικόνα. Μόνο κάποιος χαζός θα πίστευε ότι παίκτες όπως ο Μαρσιάλ, ο Λαμέλα, ο Μάνταλος του 2024, ο Περέιρα κλπ. έχουν το φυσικό πακέτο να υποστηρίξουν τη φιλοσοφία του προπονητή τους. Η στελέχωση με τέτοιου είδους χαρακτηριστικών λύσεων ουσιαστικά αναγκάζει τον Αλμέιδα να δουλέψει πάνω σε ένα μοντέλο που δεν είναι εντός των δυνατότητων-γνώσεών του, με συνέπεια να προκύπτει μία εικόνα που δεν ταιριάζει σε κανέναν...
Η αποχώρηση Μελισσανίδη κι η ανάληψη των ηνίων από έναν άνθρωπο που όσο συμπαθής και να είναι, μοιάζει "λίγος" για το μέγεθος του συλλόγου, ήταν σίγουρο πως θα προκαλέσει υποβάθμιση της κιτρινόμαυρης δυναμικής. Παρόλα αυτά, την παρούσα χρονική στιγμή το σοβαρότερο πρόβλημα της Α.Ε.Κ. είναι αγωνιστικό. Είναι αναγκαίο να βρεθεί ένας άνθρωπος (ο ακριβοπληρωμένος Ριμπάλτα ας πούμε) να πάρει μία σημαντική απόφαση...
Στα μάτια μου δύο είναι οι λύσεις. Παραμονή του Αλμέιδα με οριοθέτηση ενός νέου πρότζεκτ που περιλαμβάνει πολλές αποχωρήσεις κι ερχομό παικτών δικών του "θέλω" ή άμεση απομάκρυνση του Αργεντινού και πρόσληψη ενός προπονητή με φιλοσοφία που ταιριάζει με τα χαρακτηριστικά του ρόστερ. Οτιδήποτε άλλο αργά ή γρήγορα θα επιφέρει νέες βραδιές ντροπής, όσα χρήματα και να δοθούν στις ποδοσφαιρικές ενώσεις, όσες δηλώσεις κι αν γίνουν στα μέσα ενημέρωσης...