Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr όσα είδαμε στο τέταρτο φετινό ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό, ενώ αποκαλύπτει και το... προαίσθημά του ενόψει ανοιξιάτικου μέλλοντος!
Αν και πρόκειται να... βαρεθούμε να τους βλέπουμε να παίζουν μεταξύ τους συνέχεια σε λίγους μήνες, η αλήθεια είναι ότι μας είχαν λείψει λίγο τα σπουδαία ντέρμπι των δύο "αιωνίων". Πέρασαν κάποιοι μήνες από το τελευταίο ραντεβού τους κι επειδή από τότε έχουν αλλάξει αρκετά, η χθεσινοβραδινή συνάντησή τους στο Ο.Α.Κ.Α. είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε σχέση με αντίστοιχες του παρελθόντος που αφορούσαν τη regular season της Α1...
Ο Παναθηναϊκός έκανε το 2Χ2 στην Ελλάδα παρά τις σημαντικές απουσίες του κι ουσιαστικά κλείδωσε την πρώτη θέση του πρωταθλήματος που "χαρίζει" το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας μέχρι και τους τελικούς. Από την άλλη πλευρά ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε κατώτερος των περιστάσεων κι επέστρεψε στις εμφανίσεις προ Μαδρίτης. Πάμε να δούμε τις σημειώσεις μας από το τακτικό σκέλος του ντέρμπι...
O Παναθηναϊκός ξεκίνησε την αναμέτρηση με τους Γκραντ, Ναν, Καλαϊτζάκη, Χουάντσο και Γιουρτσεβέν στη βασική πεντάδα. Οι αρχικές σετ επιθετικές καταστάσεις διέθεταν ως πρωταγωνιστή τον Αμερικανό αρχισκόρερ, ο οποίος ανέπτυξε on ball δράσεις εντός πλαισίων που περιλάμβαναν διπλά screens (εκτός του συνηθισμένου "zipper" είδαμε διαδοχικά picks και πάνω στη μπάλα), είτε προέκυπταν από "2vs2" φάσεις στο πλάι, "1-3-1" (με ανάμειξη του "4" για να εισαχθεί στη φάση ο Βεζένκοφ ή ο Πίτερς), "καθαρές" pick n' roll διατάξεις και κάθετης κίνησής από σημείο κοντά στη baseline προς την κορυφή. Η είσοδος του Οσμάν σε συνδυασμό με την απόφαση του κόουτς Αταμάν για επιθετική άμυνα σε όλο το παρκέ έστρωσαν το... έδαφος για συνεχόμενα λάθη των φιλοξενούμενων και πολλαπλασιασμό των πράσινων αιφνιδιασμών. Το συγκεκριμένο "κεκτημένο" άλλαξε το πνευματικό υπόβαθρο της αναμέτρησης, καθώς εκ των άλλων έδωσε... αφορμή στην εξέδρα να πάρει φωτιά. Η ενεργοποίηση του Σλούκα συνδυάστηκε με τις pick n' rolls επιθέσεις που αποτελούν σήμα-κατατεθέν της πορείας του στο Ο.Α.Κ.Α. και σε μεγάλο βαθμό γίνονται μέσω "Spain" παράταξης όπου ο γκαρντ που αναμειγνύεται κινείται σταδιακά προς την κορυφή. Αυτήν τη φορά ο περσινός Μ.V.P. του Final Four της Ευρωλίγκα είχε στόχο τόσο να ντριμπλάρει επιθετικά απέναντι στον ερυθρόλευκο σέντερ που αμυνόταν με "drop", όσο και να εκμεταλλευτεί τον Γκέιμπριελ δίνοντάς του τη μπάλα λίγο πιο εξωτερικά από το συνηθισμένο, ώστε να σκοράρει εντός μίας συνθήκης που έχουμε τονίσει από την πρώτη μέρα της απόκτησής του ότι του αρέσει. Μπορεί να μην έχει φανεί ακόμα, ωστόσο ο Αφρικανός άσος είναι ιδιαίτερα καλός όταν τροφοδοτείται κάποια μέτρα μακριά από τη ρακέτα και ντριμπλάρει από έξω προς τα μέσα. Για πρώτη φορά ίσως, είδαμε το τεχνικό σταφ των πρωταθλητών Ευρώπης να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το συγκεκριμένο ταλέντο του, όπως και τη συμπαθητική ικανότητά του στην πάσα από το high post...
Σε αντίθεση με όσα είχαμε δει στην τελευταία μάχη των "αιωνίων", αυτήν τη φορά ο κόουτς Αταμάν έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στο αμυντικό σκέλος και κυρίως στην αντιμετώπιση του Φουρνιέ. Αρχικά, μπορεί να έστειλε τον Καλαϊτζάκη στο μαρκάρισμα του διεθνή Γάλλου, όμως στη συνέχεια είδαμε ως επί το πλείστον τον Γκραντ στη συγκεκριμένη αποστολή. Ο Παναθηναϊκός είχε ξεκάθαρο στόχο να δυσκολέψει τόσο την τροφοδότηση του σταρ των Πειραιωτών, όσο και να βγάλει γρήγορα τη μπάλα από τα χέρια του με την επιθετικότητα των ψηλών του στα picks που έστηνε εκείνος. Οι γηπεδούχοι έκαναν εξαιρετική δουλειά εδώ, όπως και στην αναχαίτιση των ιδιαίτερα αποτελεσματικών κοψιμάτων του Ολυμπιακού στο μισό γήπεδο, όπου πάλι ο Γκραντ κι ο Χουάντσο ήταν καταπληκτικοί σε μεγάλα διαστήματα του ματς. Μετά τον τραυματισμό (και) του Γιουρτσεβέν οι πράσινοι αναγκάστηκαν να παραταχθούν και με κοντά σχήματα, επιλέγοντας να κάνουν "αλλαγές" (ο Γκραντ ήταν απόλυτα ανταγωνιστικός αμυνόμενος στην πίσω ζώνη) και να στείλουν βοήθεια σε πιθανά post ups των ερυθρόλευκων με τα "5άρια" τους...
Ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε με τους Γουόκαπ, Φουρνιέ, Παπανικολάου, Βεζένκοφ και Φαλ στο αρχικό σχήμα. Ο πρώτος ανέλαβε το μαρκάρισμα του Ναν, έχοντας ξεκάθαρη εντολή να αρνηθεί οποιαδήποτε πάσα προς τον Αμερικανό σκόρερ και να είναι συνεχώς επιθετικός πάνω του. Οι κάτοχοι του ελληνικού Σούπερ Καπ ήθελαν να δώσουν βοήθειες κυρίως από την πλευρά του αριστερού χεριού του πρώην ΝΒΑer, επιλογή που "διάβασε" σχετικά γρήγορα εκείνος με συνέπεια να προκύψουν ελεύθερα πράσινα σουτ από τις γωνίες. Ο κόουτς Μπαρτζώκας δεν επέλεξε ή καλύτερα δε μπόρεσε να δοκιμάσει τη συνηθισμένη αμυντική "συνταγή" του στα ελληνικά ντέρμπι, που δεν είναι άλλη από το αμυντικό switch στην κορυφή. Πιθανότατα να μην πίστευε πως Φαλ και Μιλουτίνοφ θα έδιναν "απαντήσεις τέτοιου τύπου σε αυτό το χρονικό σημείο της σεζόν και για αυτό κράτησε το συγκεκριμένο "όπλο" για τις μελλοντικές κόντρες. Ο Βιλντόσα είχε ξανά σημαντικό ρόλο στην άμυνα, έχοντας εντολή να πιέσει έντονα τους ballhandlers του τριφυλλιού, ενώ τον είδαμε να πηγαίνει μέχρι και στο μαρκάρισμα του Ναν κάποια στιγμή...
Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να μπουν καλά στην αναμέτρηση, αποκομίζοντας πόντους μέσω plays που είχαν ως μοναδικό στόχο την εκμετάλλευση τριών συγκεκριμένων προβλημάτων που έχει ο τωρινός Παναθηναϊκός. Αρχικά, θέλησαν να βρουν εύκολα καλάθια δίνοντας τη μπάλα στον Φαλ είτε στο low, είτε στο high post προκειμένου εκείνος να τελειώσει φάσεις πάνω στον πιο αδύναμο Γιουρτσεβέν ή να τροφοδοτήσει κάποιο συμπαίκτη του που θα έχει "κόψει" προς το καλάθι. Επίσης, επιχειρήθηκε να αναζητηθούν έντονα spot up κι off screen περιφερειακές εκτελέσεις, αναμειγνύοντας στο ball screens τους πιο "αδύναμους" αμυντικά γκαρντς των πράσινων (βλ. Σλούκας-Ναν). Οι γηπεδούχοι εμφανίστηκαν αρκετά διαβασμένοι κι έτοιμοι να ανταποκριθούν σε τομείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα τους τελευταίους μήνες, με αποτέλεσμα να καταστήσουν άκυρες τις στοχεύσεις των πρωτοπόρων της Ευρωλίγκα. Στο δεύτερο μέρος ο κόουτς Μπαρτζώκας αύξησε τα ball screens του Βεζένκοφ (και του Πίτερς) στην κορυφή, καθώς έβλεπε πως οι συγκεκριμένοι δύο παίκτες ήταν οι πιο έτοιμοι να πάρουν σωστές εκτελέσεις-αποφάσεις τη συγκεκριμένη βραδιά. Προς το τέλος του αγώνα, μου έκανε έκπληξη η μη επιμονή του Έλληνα τεχνικού στο πρόσωπο του Μιλουτίνοφ ή του Φαλ κι η απόφασή του να ακολουθήσει το (αναγκαστικά ελέω και της αποβολής του Γκέιμπριελ) "κοντό" σχήμα του τριφυλλιού, παρατάσσοντας δύο forwards στο "4" και το "5"...
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός επικράτησε γιατί φάνηκε πιο έτοιμος τακτικά και πνευματικά για τις ανάγκες του συγκεκριμένου αγώνα. Ο κόουτς Αταμάν σημείωσε την πιο ξεκάθαρη προσωπική νίκη του απέναντι στον ερυθρόλευκο προπονητή, παρουσιάζοντας ένα σύνολο που "έκρυψε" τις αδυναμίες του. Επίσης, αν κι ο Ναν συνέχισε τις... χαμηλές πτήσεις της Ισπανίας, αποδείχθηκε ξανά αυτό που λίγο έως πολύ περιμέναμε να δούμε βάσει τις στελέχωσης της γραμμής των γκαρντς των δύο αντιπάλων από το καλοκαίρι. Ο Ολυμπιακός μπορεί να άλλαξε επίπεδο με την απόκτηση του Φουρνιέ και να περιμένει την επάνοδο του Έβανς, ωστόσο οι πρωταθλητές Ευρώπης εξακολουθούν να διαθέτουν τους περιφερειακούς με το πιο δολοφονικό ένστικτο στα τελευταία λεπτά μίας αμφίρροπης μάχης. Η εμφάνιση του Σλούκα στο φινάλε, νομίζω έκρινε το ντέρμπι κι έγειρε οριστικά την πλάστιγγα προς τους πράσινους...
Από εδώ και πέρα το διακύβευμα των μεταξύ τους συναντήσεων θα είναι μεγαλύτερο. Όπως έχουμε μάθει από το παρελθόν, οι δύο προπονητές και κυρίως ο κόουτς Αταμάν κρατούν πολλά... χαρτιά κρυμμένα στα μανίκια τους, προκειμένου να τα ρίξουν στο τραπέζι όταν θα κρίνεται οριστικά η παρτίδα. Προσωπικά, νιώθω ότι βαδίζουμε σε μία ιστορική άνοιξη, όπου το ελληνικό μπάσκετ θα βιώσει ανεπανάληπτες στιγμές μέσω μίας κόντρας που δε θα έχει υπάρξει όμοια. Μακάρι το προαίσθημά μου να βγει αληθινό, όμως να μη συνοδευτεί από άσχημες-στημένες διαιτησίες ή εξωαγωνιστικές "ομορφιές"...