To SportPortal2014.blogspot.gr παρακολούθησε εκτενώς τους Σέρχιο Πένια και Ματέους Βιετέσκα και καταγράφει αναλυτικά το scouting report τους! Τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά κι οι αδυναμίες τους και πόσο ταιριάζουν στο στυλ παιχνιδιού του Π.Α.Ο.Κ.!
Η συγκεκριμένη στήλη δημιουργήθηκε το 2016 με στόχο να παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τους νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές και τεχνικούς διευθυντές των ''μεγάλων'' ομάδων! Δίνει έμφαση σε όσους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί στο ευρύ κοινό και κυρίως προέρχονται από την αγορά του εξωτερικού!
Ο Σέρχιο Φερνάντο Πένια Φλόρες όπως είναι το πλήρες όνομά του γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1995 στη Λίμα του Περού. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ομάδα "Αλιάνσα" και μαζί της πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κορυφαία λίγκα της πατρίδας του πριν καν "κλείσει" τα 17! Σταδιακά άρχισε να αυξάνει το χρόνο συμμετοχής του και το Σεπτέμβρη του 2013 μεταγράφηκε στη Γρανάδα έναντι 350.000 ευρώ! Ο ισπανικός σύλλογος αρχικά θέλησε να τον εντάξει στη δεύτερη ομάδα του, ωστόσο εκείνος δεν κατάφερε να προσαρμοστεί. Ένα χρόνο μετά το ευρωπαϊκό βήμα, επέστρεψε στο Περού. Για τέσσερις μήνες φόρεσε τη φανέλα του συλλόγου που τον ανέδειξε κι έπειτα δόθηκε ξανά δανεικός στη Σαν Μαρτίν...
Στις αρχές του 2017 επέστρεψε στη Γρανάδα. Για ένα εξάμηνο ήταν εξαιρετικός με τη δεύτερη ομάδα της και το καλοκαίρι μονιμοποιήθηκε στο ρόστερ των αντρών, που τότε προετοιμάζονταν για τις υποχρεώσεις της La Liga 2. Σε γενικές γραμμές πραγματοποίησε μία μεστή χρονιά, όμως ποτέ δεν κατάφερε να θεωρηθεί "αναντικατάστατος". Τον Ιούλιο του 2018 δόθηκε ξανά δανεικός, αυτήν τη φορά στην Τοντέλα. Στην Πορτογαλία βελτίωσε τις εμφανίσεις του και μόλις επέστρεψε στο σύλλογο που ανήκε, παραχωρήθηκε χωρίς αντίτιμο στην Έμεν. Στην Ολλανδία σημείωσε δύο "γεμάτες" σεζόν, με αποτέλεσμα να προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών ομάδων. Τελικά, η Μάλμε ήταν εκείνη που κατάφερε να αποσπάσει την υπογραφή του, ενώ προσέφερε 1.000.000 ευρώ για την αγορά των δικαιωμάτων του! Στη σκανδιναβική χώρα βίωσε την καλύτερη περίοδο της καριέρας του, καθώς ως βασικός πανηγύρισε τρία πρωταθλήματα, δύο κύπελλα κι αγωνίστηκε στο Champions και το Europa League. Φυσικά, είναι διεθνής με την Εθνική Περού. Το ντεμπούτο του σημειώθηκε το Μάρτη του 2017 και μέχρι σήμερα μετρά 47 συμμετοχές και 4 γκολ. Επίσης, έχει αγωνιστεί σε δύο διοργανώσεις Κόπα Αμέρικα...
Ο νέος ποδοσφαιριστής των πρωταθλητών Ελλάδας διαθέτει μερικά πνευματικά στοιχεία που σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι ότι προέρχεται από μία χώρα με έντονο ταπεραμέντο, όμως "ξεφεύγει" πολύ λίγες φορές. Δεν του αρέσει να κρύβεται εντός αγωνιστικού χώρου, είναι μαχητικός, διακρίνεται από ομαδικότητα, αλλά προς το παρόν δεν έχει αποδείξει πως μπορεί να υποστηρίξει κάποιον ηγετικό ρόλο. Πρόκειται για ευχάριστο χαρακτήρα εντός αποδυτηρίων και μια προσωπικότητα που θα κερδίσει σχετικά γρήγορα τη συμπάθεια όλων...
Στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής καριέρας του χρησιμοποιούταν κυρίως στα άκρα και τον άξονα της μεσοεπιθετικής γραμμής. Στη Μάλμε μάλλον κατάλαβαν καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα του, ότι η θέση που ταιριάζει περισσότερο στα χαρακτηριστικά του είναι αυτή του κεντρικού χαφ-"8αριού", που λειτουργεί ως "deep lying playmaker" κινούμενος "μέσα-δεξιά" ή "μέσα-αριστερά". Σταδιακά μπόρεσε να βελτιωθεί στο τακτικό κομμάτι, τόσο σε ό,τι έχει να κάνει με την άμυνα (θέλει να συνεισφέρει κι εκεί), όσο και στις σετ επιθετικές καταστάσεις. Ο κόουτς Λουτσέσκου προσέθεσε στο ρόστερ του ένα ακόμα "εργαλείο", που πάντα προσπαθεί να παραμένει πιστός στα πλάνα του προπονητή και χρειάζεται σωστή ομαδική λειτουργία για να πιάσει τα υψηλότερα στάνταρ της απόδοσής του...
Το κύριο προσόν του διεθνή Περουβιανού έχει να κάνει με τον τομέα των μεταβιβάσεων. Αρχικά, είναι ένας κεντρικός χαφ που θέλει χώρους για να δράσει ικανοποιητικά, άρα καταλαβαίνετε ότι πρέπει να τοποθετείται περισσότερο χαμηλά στο γήπεδο σε φάση ανάπτυξης. Εντός αυτού του πλαισίου είναι ιδανικός να παίρνει την "πρώτη μπάλα" και να πασάρει στις πλευρές κυρίως (ακόμα και στις απέναντι). Θα υπάρξουν στιγμές που θα επιχειρήσει και κάθετες ή μακρινές μεταβιβάσεις, ωστόσο αυτές θα είναι λίγες κι όχι πάντα εύστοχες. Συνήθως επιλέγει να παίζει προωθημένα σε κοντινά μέτρα, έγκαιρα και χωρίς να κρατά πολλή ώρα την κατοχή. Αν αναγκαστεί να διατηρήσει τη "στρογγυλή θεά" στα πόδια του, τότε να αρχίσετε να... φοβάστε καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που υποπίπτει σε λάθος υπό έντονη πίεση και σε χώρους που μπορεί να προκύψουν άμεσοι κίνδυνοι προς την εστία της ομάδας του...
Όταν θέλει να πασάρει σε συμπαίκτη του, το να σηκώσει τη μπάλα από το έδαφος είναι μία από τις τελευταίες επιλογές του. Ένα θετικό στοιχείο στο παιχνίδι του που σίγουρα θα ξεχώρισε ο Λουτσέσκου κατά τη διάρκεια της ανάλυσής του αφορά την υψηλή αποτελεσματικότητα, οξυδέρκεια κι εγκαιρότητα που διακρίνουν τις μεταβιβάσεις του σε καταστάσεις transition. O Πένια είναι εξαιρετικός εδώ και σε ένα σύνολο με το... φαρμάκι που βγάζει σε τέτοιου είδους επιθέσεις όπως είναι ο Π.Α.Ο.Κ., αναμένεται να κάνει τη διαφορά. Το "καλό" του πόδι είναι το δεξί κι όσον αφορά τις σέντρες, αυτές είναι κυρίως τεχνικές. Μπορεί να αναλάβει τις εκτελέσεις στημένων φάσεων, όμως και σε αυτήν την περίπτωση τα χτυπήματα στηρίζονται περισσότερο στην τεχνική και λιγότερο στη δύναμη. Δοκιμάζει έναν τύπο εσωτερικού φάλτσου και του αρέσει να δίνει έντονο ύψος στα γεμίσματά του από το κόρνερ. Όποτε βρει ευκαιρία να είστε σίγουροι πως θα σουτάρει, χωρίς να θεωρείται ιδιαίτερος... μετρ του σκοραρίσματος...
Ο Λατίνος χαφ υπολείπεται σε ταχύτητα, δύναμη κι ένταση, τομείς που επηρεάζουν τις επιδόσεις του και σε συνθήκες που έχει τη μπάλα στα πόδια και δε μπορεί να πασάρει άμεσα. Για αυτόν το λόγο, ανταποκρίνεται καλύτερα χαμηλά στο γήπεδο και σε χώρους που δεν υπάρχει μεγάλος αριθμός παικτών. Όπως αναφέραμε παραπάνω, πάντα προτιμά τις μεταβιβάσεις από τις ατομικές ενέργειες κάτι που τον καθιστά ικανοποιητικό παίκτη για ομάδα που υποστηρίζει ένα ποδόσφαιρο συνεργασιών (στον Π.Α.Ο.Κ. οφείλει να κινείται περισσότερο χωρίς την κατοχή), ωστόσο δεν είναι πάντοτε δυνατό να πασάρεις. Υπό καθεστώς πίεσης μπορεί να παραμένει ψύχραιμος, όμως υπάρχουν φάσεις που κάνει λάθη, διότι ο αντίπαλος είναι πιο δυνατός. Οι υποδοχές του είναι συνήθως ικανοποιητικές (δυσκολεύεται λίγο όταν γίνεται αποδέκτης έχοντας παίκτη στην πλάτη του), αποφεύγει τα ατομικά ανεβάσματα με κατοχή και δε ντριμπλάρει πολλές φορές. Όταν το κάνει, στηρίζεται περισσότερο στην τεχνική και το χαμηλό κέντρο βάρος του και λιγότερο στα φυσικά χαρακτηριστικά του. Είναι έξυπνος κι η διορατικότητά του κινείται σε υψηλά επίπεδα για τα δεδομένα του ελληνικού πρωταθλήματος...
Ο Πένια δεν ξεχωρίζει για τα αθλητικά προσόντα του. Δε θεωρείται ιδιαίτερα γρήγορος (αδυναμία που επηρεάζει τους χρόνους του και στα δύο είδη transition) και το σώμα του δε διαθέτει σημαντική μυϊκή μάζα. Του λείπει η εκρηκτικότητα, αλλά παρόλα αυτά είναι αρκετά μαχητικός κι ανθεκτικός, ενώ δεν αποφεύγει τις επαφές παρότι δεν "επιβιώνει" εύκολα σε τέτοιου είδους συνθήκες. Όσο μπορεί, θα βάλει δυνατά και παθιασμένα το κορμί του στις μονομαχίες, προκειμένου να προσφέρει μερικά κλεψίματα κι αναχαιτίσεις για την ομάδα του. Του αρέσει να πρεσάρει, αρκεί να υπάρχουν απαιτήσεις προς το πρόσωπό του που αφορούν κυρίως την καθυστέρηση της αντίπαλης ανάπτυξης και το σωστό κλείσιμο των χώρων. Δε θα έλεγα ότι δε μαρκάρει επιθετικά, ωστόσο τα προτερήματά του είναι κυρίως δημιουργικά. Όποτε χρειαστεί, θα προσπαθήσει να γίνει σκληρός, αν και θα είναι λίγες οι φορές που θα δοκιμάσει τάκλιν. Από παίκτες τέτοιου ύψους (1,77μ.) περιμένεις να δεις "κάτι" πιο ευκίνητο κι αλτικό, όμως ο Περουβιανός υστερεί (συνεπώς μην περιμένετε να δείτε κάποιο φοβερό... κεφαλοσφαιριστή). Όσον αφορά τη φυσική κατάστασή του, ποτέ δεν αντιμετώπισε σημαντικά ζητήματα. Η αντοχή του είναι επαρκής για το ρυθμό του ελληνικού πρωταθλήματος και παράλληλα δεν έχει υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς στην καριέρα του. Οι πρωταθλητές Ελλάδας πρέπει να προσέξουν μαζί του μόνο για ένα λόγο. Η σουηδική λίγκα ακολουθεί διαφορετικό καλεντάρι, με συνέπεια ο Πένια να προέρχεται από μίνι απραξία. Ο οργανισμός του έχει συνηθίσει να φτάνει στο 100% σε διαφορετικές περιόδους, οπότε επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί με υπομονή...
Ο Πένια είναι ένας ποδοσφαιριστής που δεν κατάφερε να αγωνιστεί σε υψηλότερο επίπεδο για τους εξής λόγους: Πρώτον, εντασσόταν σε ομάδες που δεν ήξεραν πώς να τον διαχειριστούν, με συνέπεια να καθυστερήσει η τακτική του βελτίωση και να μην αποκτήσει έγκαιρα ένα ρόλο που ταιριάζει στις δεξιότητές του. Δεύτερον, τα τεχνικά χαρακτηριστικά του είναι αξιοπρεπή, ωστόσο δεν είναι τόσο υψηλά προκειμένου να "καλύπτονται" οι αδυναμίες του σε τομείς όπως η ταχυδύναμη. Βέβαια, όλα αυτά δε σημαίνουν σε καμία περίπτωση ότι δεν έχει το "πακέτο" να βοηθήσει τη νέα του ομάδα, προσφέροντας στοιχεία που δε συναντούσαμε στην ασπρόμαυρη γραμμή των χαφ πριν την απόκτησή του...
Στα μάτια των περισσότερων, ο Π.Α.Ο.Κ. πάσχει από σκληράδα κι ικανότητα αναχαίτισης στον άξονα. Η αλήθεια δεν απέχει πολύ από τη συγκεκριμένη πεποίθηση, όμως το ίδιο ισχύει και σε ό,τι έχει να κάνει με τη δημιουργία από το πίσω μέρος του γηπέδου. Η πώληση του Κουλιεράκη κι η μη αντικατάστασή του ή η προσθήκη κάποιου παίκτη σε άλλη μεσοαμυντική θέση που θα προσέφερε ασφάλεια στην κυκλοφορία της μπάλας και μεταβιβάσεις-κλειδιά από την πρώτη ζώνη ανάπτυξης, έχει δημιουργήσει ακόμα ένα πρόβλημα. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να "μακιγιάρει" ο Ραζβάν Λουτσέσκου με τη συγκεκριμένη μεταγραφή, αλλά ελπίζω να έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο πλαισίωσής της που θα της "επιτρέψει" να ανταποκριθεί των προσδοκιών...
Κατά τη γνώμη μου, ο πρώην μέσος της Μάλμε είναι απαραίτητο να μονιμοποιηθεί στο πλάι του Καμαρά κι αν ήταν δυνατόν να ερχόταν ακόμα ένας παίκτης, ο οποίος θα λειτουργούσε ως ασφάλεια και θα ήταν στο στυλ του Αουγκούστο. Tελικά, επιλέχθηκε η επιστροφή του Μεϊτέ, ο οποίος όντως μπορεί να καλύψει ορισμένα στοιχεία από εκείνα που λείπουν από τον Περουβιανό διεθνή. Μόνο έτσι υπήρχαν πιθανότητες να στρωθεί ο δρόμος αξιοποίησής του, καθώς σε διαφορετική περίπτωση και δίπλα σε χαφ όπως ο Σβαμπ ή ο Οζντόεφ, οι πρωταθλητές Ελλάδας θα εξακολουθήσουν να πληγώνονται αμυντικά. Βλέποντας πιο μακροπρόθεσμα, θεωρώ ότι σταδιακά θα επιχειρηθεί ανοικοδόμηση στο "τετράγωνο" μπροστά από τον τερματοφύλακα, με το δίδυμο Καμαρά-Πένια να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο...
Ο Ματέους Βιετέσκα γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1997 στη Βαρσοβία. Η ποδοσφαιρική ενασχόλησή του ξεκίνησε μέσω της Πογκόν Γκρόντζισκ Μαζοβιέτσκι και στη συνέχεια εντάχθηκε στις ακαδημίες της ιστορικής Λέγκια. Οι παρθενικές συμμετοχές του με την πρώτη ομάδα σημειώθηκαν τη σεζόν 2014-15 και στη συνέχεια δόθηκε δανεικός στη Ντόλκαν Ζάμπκι της δεύτερης κατηγορίας. Η συγκεκριμένη συμφωνία διακόπηκε μετά από λίγους μήνες, με συνέπεια να επιστρέψει άμεσα. Το Νοέμβριο του 2016 μπορεί να έκανε ντεμπούτο στους ομίλους του Champions League στη συντριβή από τη Ντόρτμουντ με 8-4 (!), ωστόσο δόθηκε ξανά δανεικός. Μέσω της Χρόμπρι της δεύτερης λίγκας της πατρίδας του κατάφερε να αποκτήσει αγωνιστικό ρυθμό και να προσελκύσει τα βλέμματα συλλόγων της πρώτης κατηγορίας...
Η Γκόρνικ Ζάμπρζε αποφάσισε να τον υπογράψει ως ελεύθερο το καλοκαίρι του 2017, όμως χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις του η Λέγκια τον πήρε πίσω έναντι 125.000 ευρώ ένα χρόνο αργότερα! Για τέσσερις περιόδους αποτέλεσε έναν εκ των βασικών πυλώνων στις κατακτήσεις δύο πρωταθλημάτων (ήταν μέλος του ρόστερ για έξι μήνες και τη σεζόν 2016-17 όταν ο τίτλος είχε πάει ξανά στη Βαρσοβία/είχε πανηγυρίσει δύο κούπες και με τους νέους), ενώ φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Τον Ιούλιο του 2022 αποφάσισε να πραγματοποιήσει το ευρωπαϊκό όνειρο, υπογράφοντας στην Κλερμόν. Οι Γάλλοι αναγκάστηκαν να δαπανήσουν 1.300.000 ευρώ για την αγορά του, όμως δεν το μετάνιωσαν. Ήταν εξαιρετικός και μόλις δώδεκα μήνες αργότερα παραχωρήθηκε με παραπάνω από το τριπλάσιο ποσό! Η Κάλιαρι έδωσε 5.000.000 ευρώ για την απόκτησή του, προσδοκώντας ότι θα βρει στο πρόσωπό του τον επόμενο ηγέτη της άμυνάς της. Ο Βιετέσκα δε μπόρεσε να προσαρμοστεί στον ιταλικό ρυθμό κι ουσιαστικά αδυνατούσε να ανταποκριθεί με σταθερότητα στις απαιτήσεις του. Σε 1,5 χρόνο παρουσίας "πρόλαβε" να αγωνιστεί 28 φορές, όμως λιγότερες από τις μισές εμφανίσεις είχαν ενενηντάλεπτη διάρκεια. Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια της Εθνικής Πολωνίας. Με τους άντρες έχει αγωνιστεί τέσσερις φορές κι ήταν μέλος της αποστολής της για το Μουντιάλ του 2022 χωρίς να χρησιμοποιηθεί από τον προπονητή του...
Ο 27χρονος άσος είναι ένας ήρεμος χαρακτήρας. Πλέον, βρίσκεται στο πιο ώριμο στάδιο της επαγγελματικής καριέρας του και σε βάθος χρόνου μπορεί να εξελιχθεί σε μία σοβαρή "φωνή" των αποδυτηρίων. Είναι συναισθηματικός και για να φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα της απόδοσής του, πρέπει να νιώσει σημαντικός. Χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να "γεμίσει" με εμπιστοσύνη από την ομάδα του κι έπραξε ορθά επιλέγοντας να μετακινηθεί σε ένα λιγότερο ποιοτικό πρωτάθλημα σε σχέση με το ιταλικό. Εντός αγωνιστικού χώρου είναι ψύχραιμος σε γενικές γραμμές και θέλει να ηγείται της αμυντικής γραμμής. Δεν αποφεύγει τις πρωτοβουλίες και τα ρίσκα, ενώ πάντα προσπαθεί να παραμένει πιστός στις οδηγίες του προπονητή του. Διακρίνεται για το ομαδικό πνεύμα του, αρκεί ξαναλέμε να αντιμετωπιστεί ως "πυλώνας" του πρότζεκτ που συμμετέχει...
Η κύρια θέση του είναι αυτή του κεντρικού αμυντικού. Όντας δεξιοπόδαρος, έχει αγωνιστεί κι ως ακραίος μπακ κατά το παρελθόν, ωστόσο την παρούσα χρονική στιγμή μία τέτοια επιλογή πρέπει να συνδυαστεί με παθητικές τοποθετήσεις του και μικρό αριθμό ανεβασμάτων. Έχει υπάρξει μέλος αμυντικών τριάδων, παίζοντας σε κάποιο από τα άκρα τους ή ακόμα και στον άξονα με ρόλο που έμοιαζε με αυτόν του "λίμπερο" όπως είχαμε συνηθίσει να λέμε παλιότερα. Έχει παρουσιάσει αξιοθαύμαστη βελτίωση στο τακτικό σκέλος, όντας παράλληλα ένας παίκτης με σημαντική ποδοσφαιρική οξυδέρκεια...
Το κορυφαίο αγωνιστικό προσόν του Βιετέσκα έχει να κάνει με την ικανότητά του στην προώθηση του παιχνιδιού. Συνήθως διαθέτει ψύχραιμες επαφές με τη μπάλα και πάντα προσπαθεί να διατηρήσει τον έλεγχο της κατοχής ακόμα και σε καταστάσεις που άλλοι στόπερς επιλέγουν να απομακρύνουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι ικανός να παράγει από το πίσω μέρος του γηπέδου τόσο ατομικές επελάσεις κάποιων μέτρων, όσο κι εύστοχες μεταβιβάσεις κοντινών ή μακρινών αποστάσεων με "βαθιές" μπαλιές. Αν έχει το... ελεύθερο από τον προπονητή του κι αποκτήσει αυτοπεποίθηση, θεωρώ πως μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντική μονάδα του Π.Α.Ο.Κ. στον τομέα της κυκλοφορίας στο πρώτο στάδιο της επιθετικής ανάπτυξης...
Επίσης, το καθόλου αμελητέο ύψος του (1,87μ.) συνδυάζεται με ένα σχετικά ευκίνητο κορμό και μια ικανοποιητική ταχύτητα. Βέβαια, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, ο Πολωνός αμυντικός δεν είναι τόσο γρήγορος όσο για παράδειγμα ο Κουλιεράκης, όμως υπερτερεί των Κόλεϊ, Λόβρεν και Μιχαηλίδη κι είναι αρκετά κοντά στον Κεντζιόρα σε αυτό το κομμάτι. Επειδή αγωνιζόταν σπάνια στην Κάλιαρι, σίγουρα θα χρειαστεί χρόνο να ανακτήσει το ρυθμό του, όπως και τις δυνάμεις του. Δεν έχει αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τραυματισμών στην καριέρα του και θα μου προκαλέσει τεράστια έκπληξη αν ταλαιπωρηθεί από τέτοιου είδους δυσκολίες στη Θεσσαλονίκη...
Σε αυτό το σημείο της ανάλυσής μας πιθανότατα θα αναρωτιέστε για ποιους λόγους ένας αμυντικός με ξεχωριστή ικανότητα και δεξιότητες όπως οι παραπάνω, δεν κατάφερε να "επιβιώσει" σε μία μέτρια ομάδα της Ιταλίας. Ο Βιετέσκα είναι μαχητικός και θα έλεγα ότι μπορεί να προσφέρει άμεσες αναχαιτίσεις-ανακτήσεις βγαίνοντας πρώτος στη μπάλα με γρήγορες προβολές προ του επιτιθέμενου, όμως δεν έχει τη σκληράδα-ανθεκτικότητα για να "ταιριάξει" σε ένα σύνολο που αμύνεται κατά κύριο λόγο. Δε φοβάται να βάλει δυνατά το σώμα του στις μονομαχίες, θέλει να ασκεί επιθετικά μαρκαρίσματα, ωστόσο υπολείπεται σε σκληράδα και δεν είναι στόπερ με... αγάπη στην επαφή. Σπάνια θα τον δείτε να κάνει τάκλιν ή να αποτελεί "πηγή" αξιοπρόσεκτης έντασης, αν και τονίζω ξανά πως δεν του λείπει η θέληση κι η αυταπάρνηση. Επιπρόσθετα, αν και το μέγεθός του είναι ικανοποιητικό, δεν αποτελεί σταθερή λύση στον αέρα και το άλμα του θα έπρεπε να είναι καλύτερο...
Όσοι διαβάζουν τη συγκεκριμένη στήλη από τα πρώτα της "χτυπήματα" πριν από 8,5 χρόνια, θα έχουν καταλάβει πως προσωπικά μου αρέσουν πολύ οι κεντρικοί αμυντικοί που συνεισφέρουν στην επιθετική ανάπτυξη. Ο Βιετέσκα συγκαταλέγεται στη συγκεκριμένη κατηγορία, οπότε θα ήταν δύσκολο να μην κρίνω ως ενδιαφέρουσα την περίπτωσή του. Παρόλα αυτά, οφείλω να ξεκαθαρίσω ορισμένες παραμέτρους που επιφέρει η ένταξή του στους πρωταθλητές Ελλάδας, προκειμένου να αντιληφθούμε από ποιους παράγοντες θα κριθεί-εξαρτηθεί η διάρκεια της παραμονής του στην Τούμπα (ήρθε ως δανεικός μέχρι το καλοκαίρι σε πρώτη φάση)...
Καταρχάς, ο Πολωνός είναι ένας στόπερ που ταιριάζει περισσότερο στο "πακέτο" του Κεντζιόρα. Κατά τη γνώμη μου έχει μεγαλύτερο "ταβάνι" από τον αξιόλογο συμπατριώτη του, όμως αυτό δε σημαίνει πως παράλληλα δε διαθέτουν κι αρκετά κοινά στοιχεία. Για παράδειγμα, αμφότεροι λειτουργούν καλύτερα ως δεξιοί κεντρικοί αμυντικοί, οπότε θα είναι δύσκολο να φτάσουν το 100% της απόδοσής τους ως δίδυμο. Επίσης, ο Π.Α.Ο.Κ. είχε μεγαλύτερη ανάγκη έναν πιο σκληροτράχηλο παίκτη στα μετόπισθέν του, ειδικά από τη στιγμή που προστέθηκαν στα χαφ οι Μεϊτέ και Πένια οι οποίοι εξασφαλίζουν μία σταθερότητα στην κυκλοφορία της μπάλας χαμηλά. Το σύνολο του Λουτσέσκου υποφέρει κυρίως στην αναχαίτιση κι εφόσον αποφασίστηκε αμυντική ενίσχυση πιθανότατα θα έπρεπε να προκριθεί ως λύση κάτι άλλο...
Συμπερασματικά, ο δικέφαλος του βορρά απέκτησε έναν παίκτη που έχει όλα τα φόντα να ταιριάξει καλύτερα σε ένα επιθετικογενές σύνολο σαν αυτόν σε σχέση με την Κάλιαρι που διακρίνεται για την παθητική φιλοσοφία της, όμως πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μελλοντικό αντικαταστάτη του Κεντζιόρα και να πλαισιωθεί με στόπερ με αποτελεσματικότητα στο μαρκάρισμα και μεγαλύτερη σκληράδα...
ΥΓ. Ο Π.Α.Ο.Κ. βιώνει μία συνθήκη που λίγο έως πολύ περιμέναμε ότι θα την αντιμετωπίσει μετά την περσινή υπέρβαση. Χρειάζεται ψυχραιμία από όλο τον οργανισμό, επαναφορά της πίστης στον προπονητή και κυρίως συνειδητοποίηση της κατάστασης. Για όλους φτάνει το πλήρωμα του χρόνου και δεν είναι κακό να χαράζονται νέοι ορίζοντες, αρκεί το club να λειτουργεί επαγγελματικά και να βρει ένα άτομο που θα καθοδηγεί σωστά την ομάδα. Ο Λουτσέσκου έχει την εμπιστοσύνη του κόσμου, ωστόσο δεν ξέρω πόσο θα αντέξει να δουλεύει υπό ένα οργανωτικό καθεστώς που ανέκαθεν αντιμετώπιζε δυσκολίες, πόσο μάλλον μετά τη μετάθεση του Γκαγκάτση στην προεδρεία της Ομοσπονδίας...