Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026

Άγγελος ή δαίμονας;


Ο Jimmy Jump βάζει στο μικροσκόπιο τη σημαντική μεταγραφή του Ταϊρίκ Τζόουνς στον Ολυμπιακό! Τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Αμερικανού σέντερ, τα ερωτηματικά της περίπτωσής του κι η ένταξή του στο πλάνο του Μπαρτζώκα!

Σε μία περίοδο που ο οργανισμός άρχιζε να αντιμετωπίζει με αρνητικές σκέψεις το παρόν και το μέλλον της ομάδας, ο Ολυμπιακός κατάφερε να αντιστρέψει το κλίμα με εντυπωσιακό τρόπο. Οι πρωταθλητές Ελλάδας κάλυψαν το χαμένο έδαφος στην Ευρωλίγκα με τα δύο "διπλά" που πήραν σε Μπολόνια κι Ο.Α.Κ.Α. κι ολοκλήρωσαν ακόμα μία μεταγραφική κίνηση που στα... χαρτιά μοιάζει εξαιρετική. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς θα είναι κάτοικος Πειραιά τα επόμενα χρόνια και πλέον όσα κενά έμοιαζαν να υπάρχουν στο ρόστερ μετά την καλοκαιρινή ενίσχυση, φαίνονται να έχουν καλυφθεί. Ο στόχος της Ευρωλίγκας μοιάζει μονόδρομος κι οι δικαιολογίες για όλους στέρεψαν ξανά...

Ο κόσμος χάρηκε ιδιαίτερα με τα σπουδαία νέα που προέκυψαν από το Βελιγράδι, αφού τις τελευταίες μέρες υπήρξε ανταγωνισμός για την απόσπαση της υπογραφής του Αμερικανού από ομάδες βέβαια που δεν πρωταγωνιστούν στη διοργάνωση. Κανένας άλλος διεκδικητής του στέμματος δεν ενδιαφέρθηκε σοβαρά για τον πρώην παίκτη της Παρτιζάν, επομένως τα πάντα βρίσκονταν στα χέρια του Ολυμπιακού. Από εδώ και πέρα τα σημαντικότερα είναι άλλα και φυσικά έχουν να κάνουν με το κατά πόσο κι αν ο Τζόουνς καταφέρει να δικαιώσει τις προσδοκίες που έχει δημιουργήσει ο ερχομός του σε μία περίοδο που σταδιακά η σημασία των αγώνων γίνεται μεγαλύτερη. Πάμε να αποτυπώσουμε τις σκέψεις μας γύρω από το συγκεκριμένο μπασκετικό "γάμο"...


Ο Τζόουνς (
03-05-1997/2,06μ.) καλύπτει τη θέση του σέντερ κι αναμφίβολα αποτέλεσε έναν εκ των κορυφαίων ψηλών "τέτοιου τύπου" τα τελευταία χρόνια στην Ευρωλίγκα. Μπορεί να μην έχει κάποιο εντυπωσιακό άνοιγμα χεριών ή "γεμάτο" κορμό, ωστόσο είναι παίκτης που επιδιώκει τις επαφές κι έχει τα πνευματικά εφόδια να επιβιώσει σε σκληρές καταστάσεις εντός παρκέ. Διαθέτει εντυπωσιακό άλμα, είναι γρήγορος κι η φυσική του κατάσταση κρίνεται ως επαρκής, αρκεί να χρησιμοποιείται ως πηγή ενέργειας κι έντασης για 20-25 λεπτά...

Όπως θα έχετε καταλάβει ήδη, ο πρώην άσος της Παρτιζάν αποτελεί μία περίπτωση "5αριού" που ενδείκνυται για την ανάπτυξη δράσεων pick n' roll. Δεν είναι "ωμός" σκρίνερ, ωστόσο καταφέρνει να δημιουργήσει καλές σχέσεις και timing με τους γκαρντς ώστε να παίρνει σωστά τη μπάλα όταν κόβει ή "ξεγλιστρά" κάθετα μετά το pick. Μέσω τέτοιων καταστάσεων και της επιμονής του στη διεκδίκηση επιθετικών ριμπάουντς (είναι εξαιρετικός σε αυτά) στηρίζει την παραγωγικότητά του. Τα τελειώματά του δεν είναι άσχημα, απλά δε θα είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση για τον Ολυμπιακό αν περιμένει από εκείνον να σκοράρει βάζοντας τη μπάλα στο παρκέ (μετά από ντρίμπλα προκύπτουν τα περισσότερα λάθη του) ή όταν τροφοδοτείται στο low post (με τη δύναμή του θα παράξει από εκεί κυρίως όταν αντιμετωπίσει πιο κοντούς αντιπάλους). Αν τα ποσοστά του από τη γραμμή των βολών "αγγίξουν" το 70-75% άπαντες θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι, ενώ δε σουτάρει από την περιφέρεια...

Τα ποσοστά του στο δίποντο ήταν ανέκαθεν υψηλά, κάτι απόλυτα λογικό καθώς μιλάμε για ένα σέντερ που τελειώνει φάσεις κυρίως από κοντά. Θα υπάρξουν στιγμές που θα "εκβιάσει" προσπάθειες που δεν ταιριάζουν με τις δεξιότητές του, αλλά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι σταδιακά τις έχει περιορίσει ως ένα βαθμό. Δεν έχει πρόβλημα να τελειώσει φάσεις μετά από επαφή. Παράλληλα, του αρέσει να μένει και στη βάση της ρακέτας (π.χ. στο τέλος μιας διάταξης "1-3-1") και να περιμένει μία έγκαιρη τροφοδότηση από τους συμπαίκτες του προκειμένου να τελειώσει με εντυπωσιακό κάρφωμα...

Δύο στοιχεία που δεν έχουν καταγραφεί με συχνότητα κι αποτελούν "δυνατά" χαρακτηριστικά του νέου ερυθρόλευκου ψηλού έχουν να κάνουν με την ικανότητά του στην πάσα και το ταίριασμά του σε σύνολα που ψάχνουν την παραγωγή στο transition (ο Ολυμπιακός δεν τρέχει πολύ, αλλά όταν το κάνει είναι καλός). Αν και τους προηγούμενους μήνες ο κόουτς Μπαρτζώκας είχε κόψει την περίπτωσή του, θεωρώ ότι πάντα θα ξεχώριζε σε εκείνον την ευχέρειά του στη δημιουργία. Ο Τζόουνς μπορεί να υποστηρίξει plays που εκτελούνται συνήθως με τον Μιλουτίνοφ στον άξονα (όντας στατικός ή κάνοντας short roll), όπου ο στόχος είναι η μπάλα να μετακινηθεί στην αδύνατη πλευρά ή στις 45 μοίρες για κάποια ελεύθερη μακρινή εκτέλεση. Επίσης, ο 28χρονος σέντερ τρέχει εξαιρετικά το γήπεδο και θα τελειώσει φάσεις στον αιφνιδιασμό. Τέλος, δεν έχουμε να κάνουμε με έναν παίκτη που "ξέρει" να προκαλεί φθορά στους αντιπάλους του κερδίζοντας φάουλ...


Στο αμυντικό κομμάτι η συνεισφορά του Τζόουνς έχει πολλές μεταπτώσεις και πιθανότατα αυτός είναι κι ο λόγος που στη μέχρι τώρα καριέρα του δεν έχει καταφέρει να πρωταγωνιστήσει σε ισχυρά σύνολα της Ευρωλίγκα. Υπάρχουν στιγμές που χάνει τη συγκέντρωσή του και δεν παίρνει τις κατάλληλες τοποθετήσεις στα αντίπαλα pick n' rolls (φέτος ο Ολυμπιακός υποφέρει στην αναχαίτιση τέτοιων όταν δεν κάνει "switch") και παράλληλα δεν έχει σταθεροποιήσει τις θέσεις του τόσο όταν αμύνεται στατικά, όσο κι όταν καλείται να εξασφαλίσει το αμυντικό ριμπάουντ (είναι αποτελεσματικότερος στα επιθετικά). Ουσιαστικά οι αμυντικές αντιδράσεις του δεν έχουν "ωριμάσει" και στηρίζονται κυρίως στη μαχητικότητα και τα αθλητικά προσόντα του. Δεν είναι ο πιο ευκίνητος mobile ψηλός της διοργάνωσης, ωστόσο με τις κατάλληλες βοήθειες μπορεί να αμυνθεί στην πρώτη γραμμή άμυνας. Προσφέρει κοψίματα χάρη στην τρομερή επιτόπια αλτικότητά του ή όταν μένει κοντά στους γκαρντς μετά από "αλλαγές", όπως και κλεψίματα καθώς χρησιμοποιεί έξυπνα τα χέρια του πάνω στη μπάλα αρκετά συχνά...

Επιπρόσθετα, είναι λογικό να αντιμετωπίζει προβλήματα απέναντι σε πιο ψηλούς αντιπάλους όταν αμύνεται στο low post. Θα βάλει δυνατά το κορμί του σε τέτοιες φάσεις, όμως θα χρειαστεί βοήθεια απέναντι σε τέτοια σώματα. Δεν είναι ο καλύτερος αμυντικός ούτε όταν πρέπει να καλύψει κάποια περιστροφή, ούτε όταν πρέπει να αναχαιτίσει κόψιμο του παίκτη που μαρκάρει. Υπάρχουν βραδιές που υποπίπτει "εύκολα" σε φάουλ κι η παραμονή του στο παρκέ είναι δύσκολα διαχειρίσιμη. Γενικά, στο αμυντικό τομέα έχει να βελτιώσει πολλά, όμως το αθλητικό πακέτο κι η μαχητικότητά του είναι δύο "όπλα" που αποτελούν μια καλή βάση για να βελτιωθεί με την κατάλληλη καθοδήγηση κι εντός ενός συνόλου που έχει αναπτύξει τους κατάλληλους κώδικες επικοινωνίας...


Δε χωρά καμία αμφιβολία ότι ο Τζόουνς συγκαταλέγεται σε μία εκ των κορυφαίων περιπτώσεων mobile ψηλών που κυκλοφορούσαν στα ευρωπαϊκά γήπεδα κι ένα από τα καταλληλότερα συμπληρώματα που θα μπορούσαν να βρεθούν για τον Μιλουτίνοφ. Το ποιοτικό του υπόβαθρο σε συνδυασμό με δεξιότητες που έχει (π.χ. πάσα-πιστεύω ότι ο νέος του προπονητής θα επιχειρήσει να αναδείξει εντονότερα τη συγκεκριμένη πτυχή του ταλέντου του) τον καθιστούν μία επιλογή που έχει τα εφόδια να ταιριάξει στο σύστημα του Ολυμπιακού, ενώ δε συζητάμε καν πόσο ταιριαστό με το σύλλογο είναι το μαχητικό πνεύμα που τον χαρακτηρίζει. Αποτελεί κεφάλαιο για την ομάδα κι η επένδυση που έγινε στο πρόσωπό του απαγορεύεται να έχει ορίζοντα 5-6 μηνών. Το τεχνικό σταφ σίγουρα επιβάλλεται να σχηματίσει ένα πλάνο αξιοποίησής του άμεσα (πολύ ορθά άλλαξε την αρχική απόφασή του να μην ασχοληθεί με τον παίκτη), ωστόσο είναι εξίσου κομβικό να υπάρξει και βελτίωσή του σε τομείς που στο πρώτο μισό της σεζόν οι πρωταθλητές Ελλάδας αντιμετώπιζαν προβλήματα γενικότερα...

Από πλευράς κάλυψης αναγκών που υπήρχαν στο ρόστερ κι ένταξής του στο στυλ παιχνιδιού του κόουτς Μπαρτζώκα είναι λογικό να υπάρχουν ενστάσεις. Ο Τζόουνς έχει μία αξιόλογη ικανότητα στην πάσα κυρίως από τον άξονα (όχι τόσο στο low post όπως ο Φαλ), αλλά η παραγωγικότητά του στηρίζεται κυρίως μέσω pick n' roll καταστάσεων. Ο Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα που επιλέγει τη συγκεκριμένη επιθετική δράση, ενώ κανένας δε μπορεί να γνωρίζει πόσο αποτελεσματικές θα είναι τέτοιες φάσεις με τον Μόρις σε ρόλο χειριστή (ο πρώην ΝΒΑer μπορεί να "τρέξει" συνεργασίες αυτής της φύσεως, απλά δεν είναι κλασικός pick n' roll γκαρντ). Επίσης, οι ερυθρόλευκοι ίσως να είχαν μεγαλύτερη ανάγκη από ένα αθλητικό κορμί που θα κάλυπτε και τις δύο θέσεις της frontcourt, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στο "4" λείπει ένας παίκτης τύπου "Άντιτς" για να ταιριάξει καλύτερα στο πλάι ενός σέντερ του μεγέθους του Τζόουνς ή του Χολ. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την έλλειψη σταθερότητας στο πνευματικό κι αμυντικό κομμάτι του παίκτη αποτελούν τους μοναδικούς ενδοιασμούς που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη μεταγραφή. Παρόλα αυτά, ο Ολυμπιακός δε γινόταν να μην ασχοληθεί με την περίπτωσή του όταν εκείνη βγήκε στην αγορά, αφού πρόκειται για έναν ψηλό που επιβάλλεται να αποτελέσει μέλος του κορμού και των επόμενων χρόνων...

Άγγελος ή δαίμονας λοιπόν; Η απάντηση εντός του παρκέ...