Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου

Από υπόδειγμα ποδοσφαιρικής οργάνωσης, ο Αστέρας Τρίπολης έχει φτάσει σε σημείο να αποτελεί παράδειγμα χλευασμού εδώ και πολλούς μήνες. Η τρίτη (!!!) πρόσληψη του Μίλαν Ράσταβατς ήρθε να πιστοποιήσει ΞΑΝΑ ότι κάτι πάει ΠΟΛΥ ΣΤΡΑΒΑ εξαιτίας των διοικητικών χειρισμών...

Τα 4-5 "δημοσιογραφικά παραμάγαζα" της πόλης και 3-4 χαζά του διαδικτύου μπορούν να γράφουν και να λένε ό,τι θέλουν ή μάλλον όσα τους διατάζει η τσέπη που τους ταΐζει, ωστόσο η αλήθεια είναι μία: Ο Αστέρας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, το όραμα ΛΑΜΠΕΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ κι ο κόσμος που ασχολείται με την ομάδα γίνεται ολοένα και λιγότερος. Σχέδιο και λογική στο σύλλογο δεν υπάρχει κι οι πρόεδροι έχουν αφήσει την ομάδα στην τύχη της...

Η ανθρώπινη δικαίωση του Ράσταβατς είναι γεγονός, καθώς η επιστροφή του στην Τρίπολη ουσιαστικά ΡΕΖΙΛΕΨΕ όσους παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον του συλλόγου. Ο ίδιος απέτυχε στον Ο.Φ.Η., όμως η περσινή απομάκρυνσή του ήταν τόσο ξεδιάντροπη επαγγελματικά, που ο καιρός τα έφερε έτσι, ώστε η προσωπική του εκδίκηση να παρθεί άμεσα. Δε μπορώ να ξέρω τι έχει ο άνθρωπος στο μυαλό του κι επέλεξε να συνεργαστεί ξανά με τύπους που τον "πρόδωσαν" στο παρελθόν, απλά η παρουσία του θα... ξενίσει αρκετούς κι αυτό είναι κάτι πραγματικά ευχάριστο!

Ο Αστέρας επέλεξε να συνεργαστεί ξανά με τον Ράσταβατς, διότι κατάλαβε το λάθος του κι επιπλέον δε μπορεί να πείσει κανέναν καλύτερο προπονητή να αναλάβει τις τύχες του. Δεν πείθει κανένα σοβαρό επαγγελματία κι οι τελευταίες εξελίξεις ήταν απλά το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου...

Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε τον κάποτε εξαιρετικό Αστέρα...