Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τη νέα επιβλητική νίκη του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα απέναντι στη Μακάμπι Τ.Α., ενώ καταγράφει και το μοναδικό αγωνιστικό συμπέρασμα που έχει ήδη προκύψει για το σύνολο του Ζοτς!
Ο νέος Παναθηναϊκός συνεχίζει να εμπνέει μπασκετική υγεία σε αυτές τις πρώτες μέρες της σεζόν, καθώς καταφέρνει να διατηρεί αλώβητη την έδρα του στην Ευρωλίγκα και να κερδίζει με πειστικό τρόπο τους αντιπάλους του παρά τις σημαντικές απουσίες που έχει. Οι πράσινοι διέσυραν και τη Μακάμπι Τ.Α. στο Ο.Α.Κ.Α. και πλέον μετρώντας τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια, ετοιμάζονται να μπουν σε μία περίοδο αγώνων με ανταγωνιστικότερες ομάδες προκειμένου να αποδείξουν ότι όσα έδειξαν μέχρι στιγμής δεν είναι καθόλου τυχαία...
Την Παρασκευή το βράδυ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα τραυματισμών των Σλούκα, Ναν, Ρογκαβόπουλου, Χουάντσο και Φαλ (τραυματίες είναι κι οι Βαρβαρίτης-Κουζέλογλου), ωστόσο στάθηκε τυχερός πάνω στη γενικότερη ατυχία του καθώς είδε τον Χέιζ-Ντέιβις να επιστρέφει στη δράση. Έχοντας δείγμα από τα πρώτα ματς της χρονιάς, ο Ζοτς μπόρεσε να αποκρυπτογραφήσει τα ατού και τις αδυναμίες της Μακάμπι και να παρουσιάσει ξανά ένα σύνολο με συγκεκριμένο πλάνο και γνώση του τι χρειάζεται να πετύχει μέσα στο παρκέ, έτσι ώστε να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα του...
Όπως συνέβη και κόντρα στις γαλλικές ομάδες, ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός στον αμυντικό τομέα για τα δεδομένα της χρονικής περιόδου που διανύουμε. Οι κυπελλούχοι Ελλάδας είχαν ξανά τόσο σωστές περιστροφές και καλύψεις, όσο κι έγκαιρο timing στις βοήθειες που έστελναν. Επιπλέον, κατάφεραν να ελέγξουν ξανά σε ικανοποιητικό βαθμό το αμυντικό ριμπάουντ, παρότι υπήρχαν ερωτηματικά για τη συγκεκριμένη αποτελέσματικότητά τους εξαιτίας της απουσίας του Χουάντσο και της γενικότερης στελέχωσης που υπάρχει στη frontcourt. Το σημαντικότερο είναι, ότι όλα αυτά επιτεύχθηκαν επιλέγοντας ένα διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των κεντρικών pick n' rolls, καθώς για πρώτη φορά φέτος οι πράσινοι επέλεξαν "αλλαγές" στον άξονα. Σίγουρα παρατηρήθηκαν ξανά ορισμένα προβλήματα σε ό,τι έχει να κάνει με τον έλεγχο των κοψιμάτων μακριά από τη μπάλα, ωστόσο είναι λογικό να μη λειτουργούν όλα στην εντέλεια...
Στο επιθετικό σκέλος, ο κόουτς Ομπράντοβιτς είχε σχεδιάσει συγκεκριμένα plays για να εκμεταλλευτεί την κακή λειτουργία των Ισραηλινών στο "5vs5". Απέναντι σε αυτό το σύνολο, ο Παναθηναϊκός πιθανότατα θα είχε παράξει ακόμα περισσότερο έχοντας στις τάξεις του τον Σλούκα, δηλαδή έναν PG με έφεση στη δημιουργία από pick n' roll, όμως ακόμα κι έτσι σημείωσε υψηλή παραγωγή. Στο ξεκίνημα, αναπτύχθηκαν αρκετά φάσεις για κεντρικές δράσεις του Γκραντ με τη μπάλα στα χέρια, κυρίως με "Spain" pick n' rolls, όπου ο Καλαϊτζάκης συμμετείχε στο εισαγωγικό play κυρίως ως "δόλωμα" με κίνησή του από τη μία πλευρά στην άλλη. Τέτοιου είδους καταστάσεις δουλεύονται εξ αρχής και για τον Φρανσίσκο, με τους δύο πράσινους γκαρντς να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Aμφότεροι φέρνουν αποτελεσματικότητα όντας χειριστές κυρίως με δικές τους εκτελέσεις κι όχι δημιουργώντας για τους συμπαίκτες τους...
Η ανάμειξη όσο περισσότερων παικτών της Μακάμπι στο "βασικό" play ουσιαστικά έστρωνε το δρόμο για την παραγωγή ελεύθερων σουτ κυρίως στη weak side. Οι κακές αντιδράσεις στην ομαδική άμυνα από πλευράς φιλοξενούμενων ήταν αναμενόμενο ότι θα "εμφανιστούν" ξανά, οπότε οι πολλές "καλές" εκτελέσεις από την περιφέρεια για τους γηπεδούχους ήταν κάτι που περιμέναμε ότι θα λάβει χώρα. Επίσης κι ειδικά μετά την είσοδο του Χέιζ-Ντέιβις, ο Παναθηναϊκός εισήγαγε τη μπάλα χαμηλά (για να είμαστε ακριβείς ο Αμερικανός την πήγαινε... μόνος του εκεί με ντρίμπλα), με παράλληλα screens στην αδύναμη πλευρά για να παραχθεί ελεύθερο τρίποντο (ο Αμερικανός είναι ΚΑΙ καλός πασέρ). Φυσικά, το τριφύλλι έψαξε όσο περισσότερο μπορούσε και τους πόντους στο transition, δηλαδή μία επιθετική δίοδο που αποτελεί ουσιαστικά "εκμετάλλευση" καλών αμυντικών ενεργειών...
Δε χρειάζεται να είσαι σπουδαίος γνώστης του αθλήματος, για να αντιληφθείς ότι το πρότζεκτ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς βαδίζει σε σωστά μονοπάτια. Ακόμα δε γίνεται να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα σχετικά με την εξέλιξη του φετινού Παναθηναϊκού, αφού απουσιάζουν σημαντικοί παίκτες του ρόστερ. Παρόλα αυτά, είναι ξεκάθαρο ότι ο Ζοτς έχει αναγνώσει πλήρως τις περσινές "πληγές" και θέλει να δημιουργήσει ένα σύνολο που θα συγκαταλέγεται στα αποτελεσματικότερα της διοργάνωσης στην άμυνα, θα κυκλοφορεί τη μπάλα ώστε να βρίσκει το "καλύτερο" κι όχι το "καλό" σουτ στην επίθεση και θα δρα στην καθημερινότητά του με σεβασμό προς το σύλλογο και το άθλημα. Παρόλα αυτά, στα μάτια μου υπάρχει ένα συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί τώρα και θα έχει μόνιμο χαρακτήρα για τους πράσινους φέτος. Ποιο είναι αυτό; Ο "κακός Παναθηναϊκός" θα έχει "ανώτερο ταβάνι" σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ακόμα και σε βραδιές που θα έρθουν κακά αποτελέσματα, πολύ δύσκολα θα δούμε μια ομάδα που θα παρουσιάζεται χωρίς τακτικό πλάνο και σοβαρότητα. Δυσκολεύομαι να φανταστώ το φετινό εγχείρημα να προσφέρει βραδιές σαν αυτή της regular season πέρσι στη Βαλένθια για παράδειγμα, ακόμα κι αν υποστεί "βαριά σκορ". Κανένας δεν πρέπει να υποτιμά τη συγκεκριμένη εξέλιξη, ειδικά με όσα συνέβησαν στο πρόσφατο παρελθόν...
Από τη στιγμή που το πρόγραμμα για τον Παναθηναϊκό "ζορίζει" τις επόμενες εβδομάδες, καταλαβαίνετε ότι θα αρχίσουμε να αξιολογούμε ορισμένα πράγματα σε διαφορετική βάση. Το συγκεκριμένο πρότζεκτ ακόμα βαδίζει τα πρώτα βήματά του, οπότε είναι αστείο κάποιοι να μιλούν για... τρένα και σερί. Θα χρειαστεί υπομονή και πίστη, διότι -εκτός όλων των άλλων- τα δείγματα είναι ήδη θετικά...