Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2018

Αν όχι κι έτσι, πώς;



Ο Jimmy Jump γράφει για το ντέρμπι του Ο.Α.Κ.Α. στο SportPortal2014.blogspot.gr...


Έχουν αλλάξει οι καιροί... Παρά τα όσα συνέβαιναν την προηγούμενη εικοσαετία στο ελληνικό ποδόσφαιρο (παράγκα, koriopolis, εγκληματική οργάνωση), όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι αναγνώριζαν ότι ο Ολυμπιακός συνήθως διέθετε στις τάξεις του ποδοσφαιριστές που είχαν νοοτροπία νικητή και δε δέχονταν εύκολα τη λέξη ''ήττα''. Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό πλέον, δείχνει να έχει γίνει συνώνυμο άλλων ομάδων... Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά οι ερυθρόλευκοι μετρούν μόλις ΔΥΟ νίκες κι ΕΝΝΙΑ ήττες στα τελευταία 14 ντέρμπι τους σε όλες τις διοργανώσεις, αριθμοί που σε καμία περίπτωση δεν είναι τυχαίοι. Ίσως μάλιστα να ''ευθύνονται'' και για τη δημιουργία του ηττοπαθούς χαρακτήρα που βγάζουν σε σχεδόν όλα τα μεγάλα παιχνίδια τους από το 2017 και μετά, ίσως πάλι όχι. Το αποψινό ντέρμπι στο Ο.Α.Κ.Α. πάντως, ήταν 100% ''προϊόν'' της νέας εποχής...



Οι γηπεδούχοι ήταν ανώτεροι στο πρώτο ημίχρονο και δικαιούνταν να ανοίξουν το σκορ βάσει της εικόνας που παρουσίασαν. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης κατάφερε να παρατάξει μια λειτουργική ενδεκάδα κι ένα σύνολο, που παρά τα πολλά προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει, πίστευε ότι μπορεί να τα καταφέρει. Σιμόες και Γαλανόπουλος έκαναν σπουδαία δουλειά κι ανταποκρίθηκαν στο πλάνο αναχαίτισης του Φορτούνη (αυτό ήταν το ''κλειδί'' της κιτρινόμαυρης κυριαρχίας, αν σκεφτούμε τι έγινε στο δεύτερο 45λεπτο), ενώ Μπακασέτας και Κλωναρίδης ''βγήκαν'' μπροστά, πήραν περισσότερες πρωτοβουλίες και ως ένα σημείο κάλυψαν το κενό που δημιούργησε η μεγάλη απουσία του Μάνταλου. Από την άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός ήταν απογοητευτικός στο επιθετικό κομμάτι, αφού εκτός του αρχηγού του (από τα δικά του πόδια ξεκίνησε η φάση του δοκαριού του Χασάν), οι υπόλοιποι μεσοεπιθετικοί του βρέθηκαν σε άσχημο βράδυ. Λύσεις σε αυτό το κομμάτι μπορούσαν να δοθούν και από τον Γκιγιέρμε, όμως εκείνος είχε επωμιστεί έναν πιο συντηρητικό ρόλο από τον προπονητή του...

Στο δεύτερο ημίχρονο το ματς ήταν ισορροπημένο μέχρι τη στιγμή της επίτευξης του απίθανου γκολ του Κώστα Φορτούνη. Οι τραυματισμοί των Κλωναρίδη-Γαλανόπουλου όπως ήταν λογικό αποδυνάμωσαν ακόμα περισσότερο την ήδη ''πληγωμένη'' Α.Ε.Κ. κι αν ο Ολυμπιακός ακολουθούσε μια πιο επιθετική τακτική, θα μπορούσε να ''καθαρίσει'' γρήγορα την υπόθεση νίκη. Η είσοδος του ανέτοιμου Μπογέ έδωσε νέα πνοή στους γηπεδούχους, οι οποίοι πριν ισοφαρίσουν με την ''παλικαρίσια'' κεφαλιά του MVP Μπακασέτα (άλλος ένας Έλληνας παίκτης που έχει αλλάξει επίπεδο τα τελευταία χρόνια), είχαν απειλήσει άλλες δύο φορές (σουτ του Μοράν έξω από την περιοχή, άστοχη κεφαλιά του Λαμπρόπουλου από πολύ κοντά). Το 1-1 δεν άλλαξε μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του Δανού Κριστόφερσεν, αφού ο Φετφατζίδης έχασε το...άχαστο στο φινάλε (ο Γκάλο έκανε διπλό λάθος-εκτέλεσε άσχημα ένα στημένο που είχε κερδίσει η ομάδα του και στη συνέχεια δεν έκανε φάουλ για να ανακόψει την ερυθρόλευκη αντεπίθεση)...

Η ισοπαλία άφησε αμφότερους στο -3 από την κορυφή, ωστόσο η Α.Ε.Κ. μπορεί να νιώθει καλά με τον εαυτό της. Στο πρώτο μέρος ήταν καλύτερη και παρότι είχε να αντιμετωπίσει τόσα πολλά προβλήματα (δεν αγωνίστηκαν οι τραυματίες Οικονόμου, Λόπες, Άλεφ, Μάνταλος, Πόνσε, Αλμπάνης, Κλωναρίδης και Γαλανόπουλος αντικαταστάθηκαν αναγκαστικά, ο Μπογέ προερχόταν από μακρύ διάστημα απουσίας, επιστρατεύθηκαν οι Μοράν και Αϊντάρεβιτς που δεν υπολογίζονται) κατάφερε να μην ηττηθεί. Αντίθετα, για τον Ολυμπιακό το πρόσημο είναι ξεκάθαρα αρνητικό. Η ευκαιρία που του παρουσιάστηκε απόψε το βράδυ ήταν πολύ μεγάλη για να χαθεί με αυτόν τρόπο, ενώ και η εμφάνισή του δεν ήταν ανάλογη της ποιότητας των ποδοσφαιριστών του. Το πρόβλημα μάλλον είναι βαθύτερο και σαφώς δεν έχει να κάνει με τον Πέδρο Μαρτίνς (τουλάχιστον προς το παρόν)...

ΥΓ. Αν δεν αλλάξει άμεσα πρόσωπο, ο-κατά τα άλλα-απόλυτος Π.Α.Ο.Κ. θα ''σκοντάψει'' σύντομα...

ΥΓ2. Οι...μπέμπηδες (και μη) του Γιώργου Δώνη δεν κατάφεραν να κάνουν το 6Χ6 στο πρωτάθλημα, ωστόσο η πράσινη κατάληψη της Τρίπολης ανέδειξε το ίσως μεγαλύτερο κατόρθωμά τους. Μετά από ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ, ο κόσμος του Παναθηναϊκού μοιάζει ενωμένος κι έχει αποβάλλει τη γκρίνια από τις τάξεις του χάρη σε αυτή την ομάδα...